Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes. Vandaag is het de beurt aan een franchise met een mooie toekomst in het verschiet: San Jose Sharks.
TERUGBLIK OP HET SEIZOEN 2025-2026
Waren we eerder niet gewend om de Florida Panthers al zo vroeg in onze serie tegen te komen, met wat gevoel voor overdrijving kunnen we precies het tegenovergestelde zeggen van de San Jose Sharks. Tot vervelens toe wezen we de afgelopen jaren naar de toekomst. Ja, de Sharks zijn heel slecht nu, maar berg je maar over een paar jaar. Op social media kondigde de franchise het zelf al aan met hun #FutureIsTeal. Afgelopen seizoen begonnen we daar vraagtekens bij te zetten. Met Macklin Celebrini als fenomenale gangmaker drukte de jonge ploeg van Ryan Warsofsky de neus al aan het venster. Tot de laatste week van ’t seizoen maakten de Baby Sharks nog kans op het postseason, maar een 3-game losing streak begin april sloot het boek voor San Jose. Was alleen de toekomst Teal, of het heden ook al?
Even was er teleurstelling over het missen van ’t toetje, maar al snel maakte dit plaats voor trots. Na jaren in de krochten van de NHL deed deze franchise er weer toe. Natuurlijk vooral door Celebrini, maar laten we toch ook Will Smith, Igor Chernyshov, Collin Graf en Michael Misa niet vergeten. Of WK-ganger Sam Dickinson die gaandeweg het seizoen steeds meer zijn draai vond in de NHL. San Jose miste dus op een paar haartjes na de play-offs, maar we sluiten niet uit dat dit de laatste keer is in vele jaren. De toekomst heet Teal te zijn, maar die toekomst is al een behoorlijk grote stip aan de horizon geworden. Zeker nu deze club ook nog een vrijwel perfecte draft achter de rug heeft.
LOTTERY LUCK
Zonder geluk vaart niemand wel. En geluk had general manager Mike Grier in mei toen de balletjes tijdens de Draft Lottery zijn Sharks de second-overall bezorgden. Na Celebrini in 2024 en Michael Misa in 2025 voegde Grier in Ivar Stenberg opnieuw een toptalent aan zijn verzameling toe. Daar bleef het overigens niet bij. Vlak voor die draft nam Grier afscheid van publiekslieveling William Eklund. In ruil voor de ninth-overall pick werd Eky naar Ottawa gestuurd om zich daar bij z’n maatje Fabian Zetterlund te voegen. Met die draft pick vulden de Sharks een belangrijk gat in hun organisatie. De talentvolle blueliner Keaton Verhoeff was de volgende in de rij met talenten die kon aansluiten.
Nadat ze in Ryan Lin nóg een zeer talentvolle verdediger konden oppikken in de eerste ronde was iedereen het er wel over eens dat Mike Grier en de Sharks meer dan uitstekende zaken hadden gedaan. Echter waren dit allemaal keuzes voor de toekomst. Op 1 juli, bij de start van free agency, liet de general manager blijken dat hij ook niet voorbijgaat aan het heden. Nadat eerder Michael Kesselring al was overgekomen van de Sabres sloeg Grier in juli toe met het vastleggen van routiniers Jacob Trouba en Mason Marchment. Twee spelers die het klappen van de zweep kennen en waar nodig als mentor kunnen fungeren voor het jonge grut.
BEDRIJVIGE ZOMER
Was Grier daarmee klaar deze zomer? Bepaald niet. In ruil voor onder meer Shakir Mukhamadullin namen de Sharks Darnell Nurse – en zijn grote salaris van ruim $ 9 miljoen AAV – over van divisierivaal Edmonton. Over dat salaris was nogal wat te doen. Het is inderdaad zo dat Grier deze zomer smeet met dollars in het salarishuis. Dat hij daarmee de lange termijn in gevaar brengt, durven wij tegen te spreken. Nog altijd staan vertrokken spelers als Erik Karlsson, Tomas Hertl, Martin Jones en vooral Logan Couture ($ 8 miljoen) op de loonlijst. De komende twee jaar komt al dit geld vrij en in combinatie met een stijgende salary cap zouden de berekeningen van Grier ook voor de lange termijn moeten kloppen.
Daar zal het nieuwe, langverwachte contract voor Macklin Celebrini ook geen verandering in brengen. In juli zette de captain van Team Canada tijdens het afgelopen WK zijn krabbel onder een nieuw contract, dat loopt vanaf 2027-2028. Deze nieuwe verbintenis zou van Celebrini de bestbetaalde speler in de NHL maken. Echter dachten de Avalanche en Cale Makar daar anders over, want nog voor het contract van Celebrini startte, was Makar met zijn $ 20.4 miljoen AAV hem al voorbij gestoken. Het zal Celebrini een zorg zijn. Hij wil onderdeel zijn van een bijzondere groep spelers en dat is precies wat ze in San Jose aan het bouwen zijn. Will Smith zal zijn maatje meer dan waarschijnlijk vergezellen op de eerste aanvalslijn. Daar kunnen we ook zomaar Ivar Stenberg al tegenkomen. De second-overall van de draft rook in de Zweedse SHL al aan het grote werk, maakte indruk tijdens het WK en het zal niemand verbazen als hij in één moeite doorschuift naar een eerste lijn in de NHL. Zo goed is Stenberg.
SURPLUS AAN AANVALLEND TALENT
Volgens in de NHL zullen met veel belangstelling naar een paar andere Sharks-talenten kijken. Michael Misa had het aanvankelijk lastig in zijn eerste seizoen. Naarmate hij meer vlieguren in de benen kreeg, begon Misa ook steeds meer tekenen van een bijzonder talent te vertonen. In de minors speelde hij bij Saginaw Spirit samen met Igor Chernyshov, die toevallig ook bij de Sharks zijn teamgenoot is. De jonge Rus kende wat fysiek ongemak vorig seizoen, maar mits in goeden doen, spatte het talent er bij Chernyshov ook vanaf. Met zijn 23 jaar kunnen we Collin Graf ook nog wel een talent noemen. De undrafted winger is de haarlemmerolie van dit roster. Graf vindt zijn weg op de eerste lijn, kan moeiteloos een rol vervullen in de bottom six en heeft zich ontwikkeld tot een geweldige speler op de PK. Niet voor niets waren de fans ontzettend in hun nopjes toen bekend werd dat Graf en de Sharks nog zeker drie jaar met elkaar doorgaan.
Tyler Toffoli was een paar jaar geleden één van de eerste steentjes in de rebuild. De inmiddels 34-jarige veteraan maakte als leermeester de donkere dagen mee, maar zal tevreden zien hoe zijn leerlingen van weleer meer en meer het heft in handen nemen. In de top six zullen we Toffoli waarschijnlijk niet meer zien, maar op de derde lijn kan de goalgetter nog altijd van grote waarde zijn. Die waarde bewees ook Alexander Wennberg de laatste jaren al. De bijna 32-jarige Zweedse center lijkt uitstekend op zijn plek in San Jose. Wennberg scoort zijn goals, geeft zijn assists, doet defensief voortreffelijk zijn werk en probeert op vrijwel alle manier een voorbeeld voor de jonkies te zijn. Ook hier weer, niet voor niets kreeg Wennberg een nieuw contract ter waarde van $ 6 miljoen AAV.
CIRKEL ROND
Met de komst van Kiefer Sherwood vlak voor de trade deadline liet Grier al een beetje achter zijn kaarten kijken. De GM was wel een beetje klaar met die hele rebuild en met de trade voor Sherwood gaf hij aan dat het échte bouwen nu kon beginnen. Sherwood brengt naast snelheid en scorend vermogen ook een gezonde portie gif en fanatisme mee. Iets wat ook in het standaardpakket van Mason Marchment is opgenomen. De aanvaller was vroeger letterlijk kind aan huis bij de Sharks toen zijn vader daar speelde. Bryan Marchment was na diens actieve loopbaan tot zijn overlijden in 2022 werkzaam als scout in San Jose en voor Mason voelt het nu dat de cirkel rond is. Hij zal ook gaan spelen met rugnummer 27. Het nummer van zijn vader.
Dalen we nog wat verder af op de offensieve ladder, dan zien we nog namen als Adam Gaudette, Barclay Goodrow, Zack Ostapchuk en Ty Dellandrea. Spelers die in een recent verleden nog in aanmerking kwamen voor een top six, maar nu blij mogen zijn als ze überhaupt in de line-up staan. Toch moet de rol van elk van hen niet onderschat worden. Hoewel Goodrow in de herfst van zijn loopbaan zit, is hij zo’n speler die erg belangrijk in de kleedkamer is. Voor zowel Gaudette als Ostachuk geldt dat ze uitstekende bodyguards van de artiesten zijn en voormalig first-rounder Dellandrea hoopt vooral eens fit te blijven en dan volledig tot bloei te komen.
DEFENSIE OP DE SCHOP
Jarenlang was de blauwe lijn een enorm pijnpunt in San Jose. De komst van de ervaren Nurse en Trouba moet die pijn al wat verzachten. Kesselring is wat jonger, maar liet met name bij Arizona en Utah al mooie dingen zien. Bij de Sabres werd de verdediger achtervolgd door blessures vorig seizoen en verdween hij op het tweede of zelfs derde plan. De 26-jarige Kesselring hoopt in Teal zijn carriere weer van de grond te krijgen. Hij zou op het eerste gezicht een interessante optie voor het tweede of derde defensive pair moeten zijn.
Tot nu toe alleen maar nieuwe gezichten op de blue line. Toch gooiden de Sharks die linie niet volledig op de schop, want Dmitry Orlov zal met zijn ervaring nog altijd een belangrijke rol spelen. Getuige zijn -28 plus/minus rating hield het defensief vorig seizoen niet over voor de 35-jarige Rus. Aanvallend legde Orlov met 37 punten dan weer z’n beste seizoen in tijden op het ijs. Daar moeten we dan wel bij aantekenen dat Orlov vaak acte de présence gaf op de powerplay. Iets wat we komend seizoen veel minder verwachten. Dat laatste heeft dan weer te maken met de ontwikkeling van zijn jongere collega’s Sam Dickinson, Luca Cagnoni en eventueel Eric Pohlkamp. De strijd om het zesde en laatste plekje op die blauwe lijn zal waarschijnlijk gaan tussen die laatste twee. Cagnoni is de creatieve van de twee, terwijl de fysiek sterkere Pohlkamp over een daverend schot beschikt.
CRUCIAAL JAAR VOOR ASKY
Linie voor linie wordt het bij de Sharks telkens een tandje minder in deze voorbeschouwing. De aanval is enorm getalenteerd, de verdediging is beter maar (nog) niet top en onder de lat zijn er ook vraagtekens. Dat begint al bij de beoogde starter. Yaroslav Askarov beschikt onmiskenbaar over veel talent, maar de jonge Rus is tot nu toe niet op enige regelmaat in zijn prestaties te betrappen. Voor hem komt er nu een enorm belangrijk seizoen aan. Zijn huidige contract loopt volgende zomer af en “Asky” krijgt dan de status van RFA. De Sharks houden dus de controle over hem, maar diezelfde Sharks hebben in de organisatie ook al een ander keeperstalent klaar staan in de persoon van Joshua Ravensbergen. Kort door de bocht moet Askarov nu dus bewijzen dat hij op de lange termijn een plek op dit roster waard is.
San Jose had vorig seizoen het “geluk” dat backup Alex Nedeljkovic prima presteerde. In 2020-2021 liet de nu 30-jarige Amerikaan bij de Hurricanes al iets van zijn klasse zien door als derde te eindigen in de Calder Trophy voor beste rookie. Zo goed (.932 sv%) als toen werd het daarna niet meer, maar in de loop der jaren is Nedeljkovic een stabiele factor onder de lat geworden bij vrijwel elk team waar hij speelt. Om eventuele blessures op te vangen, legden de Sharks ook nog free agent Eric Comrie voor twee seizoenen vast. Comrie was de laatste jaren werkzaam in Winnipeg als backup voor Connor Hellebuyck en zal door de Sharks waarschijnlijk gestald worden bij de Barracuda in de American Hockey League.
VOORSPELLING
In 2018-2019 stonden de Sharks in de Western Conference Finals. Dat was ook de laatste keer dat ze ’t tot de play-offs schopten. Daarna volgden donkere jaren in de kelder van de NHL. Een broodnodige rebuild werd in gang gezet door Mike Grier in 2022 en langzaam, maar heel zeker nadert die rebuild nu het einde. Vorig seizoen flirtten de Sharks – eerder dan verwacht – al met het postseason. Na alle stappen die er deze zomer zijn gezet, moet die flirt nu leiden tot een echte kennismaking. En vanaf daar tot een langdurige relatie, want met al het aanwezige talent zouden de Sharks de komende jaren een vaste klant in de play-offs moeten zijn.
Ook al gezien de kracht – of het gebrek daaraan – van de eigen Pacific Division zal San Jose in staat moeten zijn om voor het eerst sinds 2019 de play-offs te halen. Als alles heel gunstig verloopt, moet een plekje bij de beste drie mogelijk zijn. Zo niet, dan is daar altijd nog de mogelijkheid op een wildcard. Hoe dan ook wordt dit opnieuw een hele interessante ploeg om te volgen. Krijgt Celebrini bijvoorbeeld meer hulp van een talent als Misa, hoe gaat de ontwikkeling van Stenberg en weet de nieuwe defensie zich enigszins staande te houden?
Cover photo: Ezra Shaw
