De New England Patriots zijn opnieuw in opspraak gekomen. Werknemers van de Patriots zouden zonder toestemming de zijlijn van de Cincinnati Bengals hebben gefilmd tijdens hun wedstrijd tegen de Cleveland Browns. De Bengals zijn de volgende tegenstander van de Patriots komende zondag. Het is niet de eerste keer dat de Patriots losjes omspringen met het regelboekje. Een reactie van onze redactie kon natuurlijk niet uitblijven.
We blikken ook alvast vooruit op de 2019 play-offs. Ieder jaar is er wel een team dat het onverwacht goed doet in de play-offs. Welk team wordt dat deze keer? Tot slot kan onze redactie ook niet om de situatie in de NFC East heen. De divisie is eens te meer de zwakste in de NFL en wordt weer toepasselijk de NFC Least genoemd. Maar welk van de matige teams zal het minst matig blijken aan het eind van de rit? Dit en meer in deze NFL 3-on-3 editie.
Het NBA-seizoen 2019-20 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en we blikken vooruit op de aankomende week.
4 DECEMBER-10 DECEMBER
DE STAND
Atlantic Division:
1: Boston Celtics (17-5), 2: Philadelphia 76ers (18-7), 3: Toronto Raptors (16-7), 4: Brookyln Nets (13-10), 5: New York Knicks (4-20).
Central Division:
1: Milwaukee Bucks (21-3), 2: Indiana Pacers (15-9), 3: Detroit Pistons (10-14), 4: Chicago Bulls (8-17), 5: Cleveland Cavaliers (5-18).
Southeast Division:
1: Miami Heat (18-6), 2: Orlando Magic (11-12), 3: Charlotte Hornets (10-16), 4: Washington Wizards (7-16), 5: Atlanta Hawks (6-18).
IN DE SPOTLIGHTS
CELTICS NEMEN KOPPOSITIE ATLANTIC-DIVISION OVER MET 3 ZEGES OP RIJ
De Boston Celtics hebben een zeer succesvolle week achter de rug. De ploeg van coach Brad Stevens speelde drie thuiswedstrijden tegen de Miami Heat, Denver Nuggets en de Cleveland Cavaliers. Alle drie de wedstrijden werden overtuigend gewonnen. Grote uitblinker bij de Celtics was Jaylen Brown. De forward noteerde gemiddeld 24 punten, 6 rebounds en schoot 54% van zijn schoten raak.
Vooral de defensie van de Celtics bracht de ploeg deze overwinningen. Al het hele seizoen presteert de ploeg goed in de verdediging. De Celtics staan zesde in de NBA op het gebied van zowel steals (8.5) en blocks (5.9) per wedstrijd. Over de drie afgelopen wedstrijden haalde ze ruim zeven blocks per wedstrijd. Het aankomende schema van de Celtics is zeker niet makkelijk en de defensie zal goed worden getest. Met wedstrijden tegen de Philadelphia 76ers en de Dallas Mavericks in aantocht, staan er twee ijzersterke ploegen de wachten op de C’s.
NETS BLIJVEN WINNEN, OOK ZONDER IRVING
De Brooklyn Nets lijken hun starting backcourt niet te missen. Al twaalf wedstrijden missen de Nets zowel Kyrie Irving als Caris LeVert. Echter hebben de Nets negen van deze twaalf wedstrijden gewonnen, vooral dankzij Spencer Dinwiddie. Ook de afgelopen week wisten ze indruk te maken. De drie wedstrijden tegen de Atlanta Hawks, Charlotte Hornets en Denver Nuggets werden gewonnen.
Met het ontbreken van Kevin Durant, Caris LeVert, Kyrie Irving en Wilson Chandler missen de Nets ruim zestig procent van hun hele salarishuishouding. Echter geeft dit juist de kansen aan spelers die normaal gesproken minder in de schijnwerper staan. Deze kansen pakken de Nets met beide handen aan. Op bezoek bij de Hawks waren Garrett Temple en Spencer Dinwiddie de topscorers met 27 en 23 punten. Tegen de Hornets waren dat Joe Harris, Taurean Prince en DeAndre Jordan met 22, 16 en 16 punten en tegen de Nuggets scoorde Dinwiddie en Jarrett Allen 24 en 19 punten.
De ploeg kent een zeer brede selectie, en die gaan ze voorlopig ook nog wel nodig hebben. Zowel Irving als LeVert zijn weer begonnen met trainen, maar doen dit nog wel individueel. Kevin Durant zal heel het jaar toekijken vanaf de zijlijn, terwijl Wilson Chandler aanstaande zaterdag terugkeert van een dopingschorsing, maar hiervoor zal wel het contract van één speler ontbonden moeten worden. Rodions Kurucs lijkt hiervan het slachtoffer te worden.
DE TEGENVALLERS
KNICKS ONTSLAAN COACH DAVID FIZDALE
De New York Knicks hebben hun hoofdcoach David Fizdale op straat gezet. Na de 129-92 nederlaag in de thuiswedstrijd tegen de Denver Nuggets kreeg Fizdale te horen dat hij niet meer terug hoeft te keren in Madison Square Garden als hoofdcoach van de Knicks. In de anderhalf jaar dat Fizdale coach was bij de Knicks won hij 21 wedstrijden. Daar tegenover staan 83 nederlagen.
Assistent coach Mike Miller heeft de taken van Fizdale overgenomen. Echter heeft Miller het ook nog niet op de rit. De twee resterende wedstrijden van de week tegen de Indiana Pacers en Portland Trail Blazers werden verloren. Tegen de Pacers leek het allemaal al wat beter te lopen en werd er op slechts één punt verloren: 104-103. Echter werd het kleine beetje hoop bij de Knicks-fans weggevaagd door de Trail Blazers. In Portland verloren de Knicks ruim: 87-115.
VAN BEAL AFHANKELIJKE WIZARDS ZAKKEN VERDER WEG
De Washington Wizards hebben één van hun vier wedstrijden de afgelopen zeven dagen gewonnen. De eerste wedstrijd van de week tegen de Philadelphia 76ers werd knap gewonnen met 113-119. Echter zakte de ploeg daarna sterk weg en werd er verloren van de Miami Heat, Los Angeles Clippers en de Charlotte Hornets. Sterspeler van de Wizards, Bradley Beal, speelde drie matige tot slechte wedstrijden en het lukte de andere spelers niet om dit gat op te vangen.
Gemiddeld scoort Beal gemiddeld 27 punten per wedstrijd dit seizoen. Tegen de 76ers scoorde hij ook gewoon 26 punten. Echter wist de shooting guard in de andere wedstrijden minder makkelijk te scoren. Hij scoorde ‘slechts’ 19.6 punten per wedstrijd tegen een schotpercentage van maar 33.3%, ruim 11 procent onder zijn gemiddelde. Lichtpuntje bij de Wizards afgelopen week was Davis Bertans. De forward scoorde gemiddeld 25.3 punten per wedstrijd en pakte daarbij ook nog 5.8 rebounds. Daarnaast toonde de Let aan een ware scherpschutter te zijn. Bertans schoot 26 van zijn 50 driepuntspogingen raak, het meeste van de hele NBA.
SPELER VAN DE WEEK
Jimmy Butler is door SportAmerika verkozen tot de Eastern Conference speler van de week. De Heat wonnen drie van de vier wedstrijden, met zeges tegen de Washington Wizards, Chicago Bulls en Atlanta Hawks. De eerste wedstrijd van de week tegen de Boston Celtics werd verloren, maar dat lag zeker niet aan Butler. Hij scoorde 37 punten, tegen een schotpercentage van ruim 66 procent. Tegen de Wizards zowel Hawks noteerde hij een triple-double. Daarnaast pakte hij tegen de Hawks 18 rebounds, een persoonlijk record.
Over de vier afgelopen wedstrijden noteerde Butler gemiddeld 27 punten, 8 assists en 10.3 rebounds. Daarnaast schoot hij ook 52% van zijn schoten raak. Met twee triple-doubles, drie zeges op rij en de tweede plek in de Eastern Conference is Jimmy Butler de Sport Amerika Eastern Conference-speler van de week.
VOORUITBLIK
De aankomende week zullen de ogen gericht zijn op de Brooklyn Nets. Op zaterdag en zondag zullen zij spelen tegen de Toronto Raptors en de Philadelphia 76ers. De Nets doen het zoals eerder beschreven zeer goed, ook zonder hun sterspelers. Echter hebben ze aankomend weekend dus twee loodzware wedstrijden op het schema staan. Een echte test voor de ploeg van coack Kenny Atkinson.
Top- en coverfoto: Richard W. Rodriguez/Associated Press
Bob Boughner wordt naar voren geschoven om de Sharks uit hun dip te krijgen. (photo:Joel Auerbach/AP Photo)
We kunnen ook de San Jose Sharks toevoegen aan het rijtje clubs dat al voor de jaarwisseling de coach op straat zet. Peter DeBoer is al de vijfde head coach in vier weken die z’n congé krijgt. Hij wordt verantwoordelijk gehouden voor de matige resultaten (15-16-2) en kan samen met een groot deel van zijn assistenten op zoek naar een nieuwe baan. Bob Boughner, ook assistent onder DeBoer, neemt het stokje voorlopig over. Hij krijgt daarbij hulp van Roy Sommer en Mike Ricci. Evgeni Nabokov is de nieuwe keeperstrainer.
GESCHIEDENIS HERHAALT ZICH
De nu 51-jarige DeBoer was bezig aan zijn vijfde seizoen in San Jose. In 2015-2016, zijn eerste jaar, leidde hij de franchise voor de eerste keer in het bestaan naar de Stanley Cup Final. De Pittsburgh Penguins bleken daarin een maatje te groot. In de jaren daarna haalden de Sharks telkens betrekkelijk eenvoudig de play-offs, maar zo dichtbij als in 2016 kwamen DeBoer en zijn mannen niet meer. Vorig jaar werd al voorzichtig aan de stoelpoten van de voormalig jurist. San Jose kwam ook toen al matig (12-10-5) uit de startblokken, maar in december en januari toonden ze hun potentie en legden daar de basis voor een plek in het postseason.
Under their leadership, our franchise has accomplished some great things.
We would like to thank Peter DeBoer, Steve Spott, Dave Barr, and Johan Hedberg for their contributions to the #SJSharks success over the last four years. pic.twitter.com/RllQhiHsc3
Zoals zo vaak (lees: altijd) waren de verwachtingen hooggespannen voor aanvang van dit seizoen. Het team was onder meer Joe Pavelski (Dallas Stars) en Joonas Donskoi (Colorado Avalanche) verloren in de zomer, maar general manager Doug Wilson was van mening dat er voldoende jonge spelers aanwezig waren in de organisatie om dat verlies op te vangen. Ruime nederlagen tegen Vegas (2x) en Nashville vertelden echter een ander verhaal. DeBoer was zoekende, kreeg zijn line-up niet op orde en Wilson besloot een oude bekende terug te halen. Patrick Marleau werd vastgelegd en San Jose begon zowaar wat wedstrijden te winnen. Kind van de club Marleau kon echter niet voorkomen dat er in de eerste 15 duels slechts 9 punten werden verzameld.
OPLEVING
In november leek DeBoer zijn team eindelijk aan de praat te krijgen. De Sharks wonnen 11 van hun 14 wedstrijden en kwamen weer in beeld voor de play-offs. De roep om het ontslag van DeBoer verstomde en de rust leek teruggekeerd. Dit duurde slechts een paar dagen. San Jose begon vorige week aan een 4-game road trip langs Carolina, Tampa Bay, Florida en Nashville. Tegen de Hurricanes werd goed gespeeld, maar moesten ze het doen met een puntje. De Lightning werd 40 minuten lang het vuur aan de schenen gelegd, maar de 7-1 nederlaag loog er niet om. Een dag later was er opnieuw een zwaar verlies: 5-1 bij de Panthers. Oude gebreken dienden zich opnieuw aan. De Sharks scoren moeilijk en de goalies maken te weinig saves. Martin Jones, in 2016 nog erg betrouwbaar, zit op een .891 save percentage. Backup Aaron Dell op .893.
Making sweeping changes to their coaching staff Wednesday, these mediocre stats and their current NHL team rankings demonstrate why the 15-16-2 #SJSharks felt the need to do so pic.twitter.com/M4bvIOOaZp
Alleen de Detroit Red Wings kregen meer goals tegen de San Jose Sharks. Het probleem afschuiven op de goalies en de defensie (Brent Burns is -21) is niet terecht. Aanvallend breken de Sharks ook geen potten. Met 89 goals staan ze 22e in de league. De eerste lijnen, met onder meer Logan Couture (9G, 20A), Evander Kane (13G, 11A), Tomas Hertl (10G, 14A) en Timo Meier (10G, 10A) presteren best aardig. De derde en vierde lijn dragen veel te weinig bij. Joe Thornton (0G, 10A) en Patrick Marleau (6G, 5A) doen hun best, maar de jaren lijken te gaan tellen voor de twee veertigers.
De powerplay presteert met 16% erg ondermaats. Als je over spelers als Erik Karlsson en Brent Burns beschikt, dan moet je daar gewoon meer uit kunnen halen. Zelfs zonder Joe Pavelski. Vreemd is het dan ook niet dat Steve Spott, verantwoordelijk voor de PP, ook zijn biezen kan pakken. Met 88.3% is de PK daarentegen weer één van de beste in de NHL.
HOE NU VERDER?
Bob Boughner stond de afgelopen jaren in Florida al op eigen benen. Twee jaar had hij de Panthers onder zijn hoede, maar de play-offs haalde Boughner niet. Daarvoor was hij als assistent in San Jose medeverantwoordelijk voor de Norris Trophy die Burns in 2017 won. Boughner komt bepaald niet in een gespreid bedje terecht. Het ontbreekt zijn ploeg aan depth scoring en waarschijnlijk zal hij daarom de nadruk op de defensie gaan leggen. Naast Burns en Karlsson hebben de Sharks daar ook nog Marc-Eduard Vlasic en de jonge Mario Ferraro staan. Evgeni Nabokov mag zich buigen over het keepersprobleem. Ook hij hoeft zich niet te vervelen de komende tijd.
DeBoer werd verweten de jonge spelers te weinig tijd te geven. De coach verdedigde zichzelf door te zeggen dat de jonkies hun speeltijd moeten verdienen. Hij probeerde het onder meer met Lean Bergmann en Danil Yurtaykin, maar zij voldeden niet. Noah Gregor greep zijn kans wel en presteert naar behoren. Nu Roy Sommer, coach van de San Jose Barracuda, aan de staf is toegevoegd, lijkt het aannemelijk dat de jonge garde meer tijd krijgt in de NHL. Ze moeten ook wel in San Jose, want door de verschillende trades én de goede prestaties hebben ze geen mooie draft picks meer over. Daardoor is ook GM Doug Wilson aan handen en voeten gebonden.
Gezien de ontwikkelingen in de NHL lijkt Peter DeBoer niet lang zonder werk te zitten. De ene na de andere coach vliegt eruit en dit hoeft niet eens aan de prestaties te liggen. De voormalig jurist is, in tegenstelling tot een aantal collega’s, van onbesproken gedrag en heeft zich bewezen in de league. Zowel met de Devils als de Sharks bereikte hij de Stanley Cup Final, maar in beide gevallen werd hij een paar jaar later ontslagen vanwege teleurstellende resultaten.
Free Agent-werper Gerrit Cole, de meest gewilde werper op de markt, heeft afgelopen nacht zijn zin gekregen. Na een vrij korte onderhandelingsperiode — zeker vergeleken met de maandenlange affaire die Bryce Harper en Manny Machado er vorig jaar van maakten — waren het ouderwets de Yankees die weer full Death Star gingen. Een dag nadat Stephen Strasburg het record brak voor duurste werper aller tijden (Stras keerde voor 7 jaar en $245 miljoen terug bij de Nationals) gooide New York een vermogen naar Cole. De 29-jarige werper kan voor 9 jaar een Yankee zijn en gaat $324 miljoen verdienen ($36 miljoen per jaar). Het contract is het op drie na grootste aller tijden en het grootste voor een werper.
To summarize: In last 10 months, Gerrit Cole set MLB record for largest arbitration win ($13.5 m), established new all-time mark for highest K/ 9 IP by starter (13.8), pitched Astros into World Series, smashed free agent record for pitcher in & ($324 m) and AAV ($36 m). Not bad.
Outfielders Giancarlo Stanton ($325 miljoen), Bryce Harper ($330 miljoen) en Mike Trout ($426,5 miljoen) zijn de enige spelers in de Major League die meer verdienen dan Cole. De deal maakt de Californian de zevende werper uit de geschiedenis die meer dan $30 miljoen per jaar zal verdienen. Strasburg ($35 miljoen), Zack Greinke ($34.1 miljoen), Justin Verlander ($33 miljoen), David Price ($31 miljoen), Clayton Kershaw ($31 miljoen) en Max Scherzer ($30 miljoen) gingen hem voor.
PAD NAAR MILJOENEN
Gerrit Cole zette zichzelf volledig in de schijnwerpers met zijn 2019. De rechtshandige werper ging 20-5 met een 2.50 ERA en voerde de league aan in strikeouts met 326. In zijn 36.2 postseason-innings noteerde hij een 4-1 record met een 1.72 ERA en 47 strikeouts. Begeleid door kingmaker agent Scott Boras, die onder meer ook Stephen Strasburg bijstaat, werd er al uitgegaan van het feit dat Cole een recordbrekend contract zou krijgen. Het helpt natuurlijk ook dat de werper de Majors aanvoerde in strikeouts en ERA+, en de American League in ERA en FIP.
DEATH STAR, RE-ACTIVATE
Met het vastleggen van Cole zijn de Yankees weer terug op het oude, bekende nest. De club die er jaren om bekend stond de beste spelers in de league vast te kunnen leggen dankzij de bergen geld die de club in de kluis heeft liggen. De werper maakt de Bronx Bombers in één klap AL-titel- en World Series-favoriet. Met een rotation die op dit moment bestaat uit Cole, James Paxton, Luis Severino, Masahiro Tanaka en J.A. Happ zijn er weinig teams die kunnen wedijveren met Aaron Boone’s selectie. Vlak intussen ook de New Yorkse bullpen en offense niet uit, natuurlijk, maar Cole is het missende stuk om van de Yankees titelkandidaat nummer één te maken.
CONCURRENTIE
Nu de Yankees de trotse nieuwe eigenaar van Cole zijn, zullen de twee andere clubs die veelvuldig aan de pitcher werden gelinkt (Angels en Dodgers) op zoek naar een alternatief. Beide organisaties zullen nu hun blik richten op de diensten van Madison Bumgarner, Hyun-Jin Ryu en mogelijk David Price.
Op dag twee van de Winter Meetings zaten andere teams overigens ook niet stil. Zo legden de Phillies Didi Gregorius vast en werd de Nederlandse kortestop herenigd met manager Joe Girardi. Didi tekent voor één jaar en $14 miljoen in de city of brotherly love.
De eerste semi-grote trade van de Meetings in San Diego vond plaats op het moment dat het nieuws over Cole naar buiten kwam. De Chicago White Sox, veel gelinkt aan outfielders Marcell Ozuna en Nicholas Castellanos, vonden hun nieuwe rechtsvelder in Texas. De 24-jarige Nomar Mazara, eigenaar van de hardst- en verstgeslagen homerun van 2019, werd naar Chicago verhandeld. De Rangers ontvangen Single-A outfielder Steele Walker (23) van de Sox.
Woensdag is de laatste volledige Winter Meeting-dag. Het samenzijn wordt afgesloten met de Rule 5 Draft op donderdag.
Filip Hronek houdt zich knap staande in het voor de Red Wings zo dramatische seizoen. De ploeg verloor al 12 keer op rij. (photo: David Guralnick/Detroit News)
We dreigen in herhaling te vallen, maar opnieuw heeft een coach in de NHL zijn ontslag gekregen. Tot verrassing van velen zetten de Dallas Stars dinsdag Jim Montgomery aan de dijk. Net als bij collega Bill Peters ging dit verder dan de sportieve resultaten. In Detroit gaat het ook niet goed met de Red Wings van Jeff Blashill, maar de vraag is of de coach hier veel aan kan doen. Zijn ploeg is historisch slecht. In de Top 5 hebben we aandacht voor een jubileumtreffer van John Carlson. Daniel Sprong doet het goed in de AHL en hij komt aan bod in de nieuwsberichten.
STARS ONTSLAAN MONTGOMERY
Voor de vierde week op rij kan een coach zijn koffers pakken. Na Mike Babcock, Bill Peters en John Hynes is het nu de beurt aan Jim Montgomery. De Dallas Stars maakten dinsdag bekend dat Montgomery, bezig aan zijn tweede seizoen, zijn congé heeft gekregen en dat assistent Rick Bowness zijn voorlopige vervanger is. Derek Laxdal, coach van de Texas Stars in de AHL, wordt toegevoegd aan de coaching staff.
TREND
Het ontslag van Montgomery komt min of meer out of the blue. De Stars kenden een belabberde seizoensstart. Ze pakten slechts 3 punten in hun eerste 9 wedstrijden, maar Montgomery kreeg het daarna op de rit. Door 15 van de volgende 22 duels te winnen, schoven de Stars op naar de vierde plaats in de Central. Heel even stonden ze zelfs tweede achter de Blues, maar een 4-game losing streak wierp de ploeg terug. Het zijn dan ook niet de resultaten die leidden tot het ontslag van Jim Montgomery. In een statement liet de organisatie weten dat onprofessioneel gedrag ten grondslag lag aan het besluit. Tijdens de persconferentie werd niet veel meer duidelijk, maar onderstaande tweet voorspelt alvast weinig goeds voor Montgomery.
I’m told the NHL was aware of the situation with Jim Montgomery even before Gary Bettman met the media here last night to announce the league’s 4-point plan, but that Montgomery’s dismissal does not fall under the auspices of that plan. Not related to it apparently.
Het dreigt een trend te worden in de NHL. Twee weken geleden werd Bill Peters door de Flames ontslagen vanwege racistische opmerkingen en ander ongepast gedrag. Na het wegsturen van Mike Babcock kwam ook van hem het een en ander op straat te liggen. Vorige week lieten de Blackhawks weten dat assistent Marc Crawford voorlopig op non-actief is gesteld. De organisatie onderzoekt de beschuldigingen van voormalig speler Sean Avery aan zijn adres. Heel vreemd is het dan ook niet dat commissioner Gary Bettman afgelopen maandag met het idee kwam een platform op te richten. Klokkenluiders kunnen daar dan, waarschijnlijk telefonisch, hun ei kwijt.
GOEDE RESULTATEN
Na twee jaar afwezigheid leidde Montgomery de Stars vorig jaar terug naar het postseason. De coach stond voor het eerst op eigen benen in de NHL en legde met 93 punten beslag op één van de wildcards in het westen. In de eerste ronde werden de Nashville Predators verrassend in zes wedstrijden verslagen, maar in de tweede ronde bleek St. Louis over zeven duels net te sterk. General manager Jim Nill zag ook dat succes niet ver weg kon zijn en versterkte deze zomer zijn team met onder meer Corey Perry en Joe Pavelski. Zoals gezegd was de start ronduit slecht. Ondanks de aanwezigheid van spelers als Tyler Seguin, Alexander Radulov, Miro Heiskanen, Jamie Benn en Roope Hintz wilde de puck er maar niet in. Ben Bishop en Anton Khudobin konden nog zo hun best doen, maar zelfs zij konden niet op tegen het gebrek aan scorend vermogen.
De twee goalies hadden echter wel de sleutel naar betere resultaten in handen. Het duo bewijst dat het sterke vorige seizoen (gezamenlijk sv% .929) geen toeval was. Met .925 hebben de twee ook nu weer een erg hoog save percentage en hoeven ze maar twee teams voor zich te dulden. Het aantal tegengoals blijft beperkt tot 74 en daarmee staan de Stars eveneens in de top vijf. Goalies kunnen wedstrijden voor je winnen, maar scoren doen ze maar zelden. Het kwam de Stars dan ook goed uit dat de aanvallers de laatste weken de weg naar de vijandelijke goal gevonden hebben. In 9 van de laatste 22 wedstrijden scoorden de Stars minimaal vier keer. Roope Hintz is met 11 goals topschutter, terwijl Tyler Seguin (6G, 17A) de meeste punten heeft verzameld.
HOE NU VERDER?
Hoewel niet duidelijk is wat er precies is voorgevallen, zal het helder zijn dat dit de carrière van Montgomery geen goed doet. Voor zijn baan in Dallas werkte hij als coach voor de University of Denver. Met de Pioneers bereikte de coach de Frozen Four in 2016 en pakte hij een jaar later de titel. Ook in de NHL deed hij het goed, maar die reputatie dreigt nu volledig aan gruzelementen te gaan. Montgomery is de vierde coach die op straat wordt gezet dit seizoen en van die vier is alleen Hynes van onbesproken gedrag. Een club zal zich eerst een paar keer bedenken alvorens ze een Montgomery, Peters of Babcock aanstellen.
De Stars gaan nu verder met de 64-jarige Bowness. De Canadees was in het verleden coach van de Bruins, de Senators, de Islanders, de Coyotes en de originele Jets. Alleen met de Bruins, in 1992, haalde Bowness de play-offs. De coach heeft in Dallas in elk geval wel het gereedschap om dat na 27 jaar weer eens te herhalen. Hun eerste wedstrijd onder de nieuwe coach hebben de Stars in elk geval winnend afgesloten. Na de hectische dag werden de Devils eenvoudig met 2-0 opzij gezet.
MOTOR HAPERT IN MOTOWN
Red Wings vleugellam. Ook dat was een mogelijke titel voor dit artikel geweest. Of iets met Broken Wings, waar Mr. Mister ooit al eens over zong. Het moraal van het verhaal blijft echter hetzelfde. Het gaat ronduit pet met de Detroit Red Wings. Als enige in de NHL heeft de club de grens van 20 punten nog niet bereikt. Het is dan ook een treurige aanblik. Boston en Washington lijken in respectievelijk de Atlantic en de Metropolitan al gevlogen. Vervolgens komen teams die vinden dat ze recht hebben op de play-offs of daar stiekem op hopen. Dan een hele tijd niets. En dan komen de Detroit Red Wings. Toch lijkt deze versie nog niet de slechtste ooit te worden. In 1985-1986 wonnen ze slechts 25% van hun wedstrijden. Nu ligt dat percentage op 26.6%.
STREAK AFTER STREAK
Natuurlijk komt het niet als een verrassing dat de Red Wings bivakkeren in de kelder van de league. Toch had waarschijnlijk de grootste pessimist niet verwacht dat het zo slecht zou gaan. In het rijtje met langste losing streaks in de historie van deze gevallen grootmacht vinden we het huidige team twee keer terug in de top tien. Tussen 12 oktober en 27 oktober verloren de Wings 8 wedstrijden op rij. Ze hebben echter de laatste weken bewezen dat dit nog veel slechter kan. Op 14 november begon Detroit aan een nieuwe reeks verliespartijen. Deze streak duurt inmiddels 12 wedstrijden. Alleen in 1982 deed de franchise het nóg slechter. Tussen 24 februari en 25 maart leden de Wings 14 nederlagen op rij. Deze historisch slechte Red Wings zouden dat record wel eens kunnen gaan breken.
Hoe slecht deze ploeg is? Wat goals voor én tegen betreft komt geen team in de buurt van de Red Wings. Ze hebben 67 goals voor en dat is 6 minder dan het volgende team (New Jersey) op die lijst. Detroit kreeg al 128 doelpunten tegen en op dat gebied kennen ze helemaal geen concurrentie. De dichtstbijzijnde (San Jose) staat op 113 tegentreffers. De powerplay valt mee. Met hun 14.9% houden ze nog 4 teams onder zich. De PK is dan weer wel het slechts. In slechts 72.5% van de gevallen overleven de Wings met een man (of meer) minder op het ijs.
De goalies pakken ook nauwelijks punten voor hun team. Jonathan Bernier krijgt gemiddeld 3.41 goals per wedstrijd tegen en bij Jimmy Howard ligt dit zelfs op 3.94. Als je zelf maar net aan een gemiddelde van 2 goals per wedstrijd komt, dan zijn de nederlagen makkelijk te verklaren natuurlijk.
LICHTPUNTJES?
Aanvallend moeten de Wings het hebben van Tyler Bertuzzi (10G, 15A), Anthony Mantha (12G, 11A) en Dylan Larkin (8G, 12A). Zij zijn de enige spelers met tenminste 20 punten. Bij Ottawa, de ploeg die één plekje boven de Wings staat in de divisie, heeft alleen Jean-Gabriel Pageau ruim 20 punten, maar de Senators scoren in de breedte wel beter. Van Andreas Athanasiou werd veel verwacht na zijn 30-goal season vorig jaar. De 25-jarige Canadees moet nog flink aan de bak als hij in de buurt van die 30 wil komen. Na 31 wedstrijden staat de winger op 5 treffers. Zijn -33 rating is zelfs de slechtste in de NHL. Valtteri Filppula (-26) en Dennis Cholowski (-22) houden hun ploeggenoot gezelschap in de onderste regionen van die ranglijst.
Filip Hronek is één van de weinigen die zich onttrekt aan de malaise in Detroit. De 22-jarige Tsjech werd door de Red Wings als 53e gedraft in 2016 en debuteerde vorig jaar in de NHL. De organisatie leerde hem in 2016 en 2017 kennen als een betrouwbare blueliner, die ook nog eens zijn puntjes meepikte. Dat coach Jeff Blashill vertrouwen heeft in zijn jonge Tsjech (6G, 8A) blijkt wel uit de speeltijd. Gemiddeld staat Hronek ruim 23 minuten op het ijs. Het meest van alle skaters.
Dinsdag schreven deze Wings historie, maar niet op een goede manier. Ze verloren hun twaalfde wedstrijd op rij en daarmee is deze losing streak de op één na langste in de geschiedenis van deze franchise. Blashill zag zijn ploeg met 5-1 verliezen van de Jets en dat is donderdag opnieuw de tegenstander. Met daarna nog een duel met de Canadiens in Montreal op het progamma is het niet ondenkbaar dat ze de 14-game losing streak uit 1982 gaan evenaren.
TOP 5 OF THE WEEK
Het driekoppig monster in Denver is weer compleet. Gabriel Landeskog maakte zijn rentree en dat hebben de Canadiens geweten! John Carlson bracht met de Caps een bezoek aan LA en ook hij liet dit niet onopgemerkt voorbij gaan. Verder zetten we Steven Stamkos, Colin Miller en Sean Monahan in het zonnetje.
De Avalanche moesten het 16 wedstrijden zonder hun captain doen, maar vorige week donderdag keerde Gabriel Landeskog terug in de line-up. Met een knappe treffer in de eerste periode vestigde Landeskog ook maar direct de aandacht op zich. Het was voor de captain z’n vierde van het seizoen. De Avs leken een eenvoudige avond te hebben tegen de Canadiens, waar goalie Cayden Primeau zijn debuut maakte in de NHL. Bij een 3-0 voorsprong moest Colorado nog alle zeilen bijzetten om Montreal van zich af te houden. Verder dan 3-2 kwamen de Habs echter niet en was de vijfde achtereenvolgende zege voor de Avalanche een feit. Een overwinning op Boston zette de winning streak op 6 wedstrijden, maar maandag maakten de Flames een einde aan deze knappe serie.
Het houdt maar niet op met John Carlson! Zijn Capitals zijn oppermachtig in de Metropolitan Division en zelf blijft de verdediger de punten ook aaneenrijgen. We zijn nog niet eens halverwege het seizoen, maar Carlson lijkt de Norris Trophy nu al binnen te hebben. Met 43 punten staat hij een straatlengte voor op Dougie Hamilton, die met 30 punten de tweede blueliner op de topscorerslijst is. Vorige week in LA mocht Carlson ook nog een jubileum vieren. Tegen de Kings scoorde de 29-jarige Amerikaan zijn 100e doelpunt in zijn loopbaan en liet dit in dezelfde wedstrijd nog volgen door zijn 101e. De Capitals wonnen met 3-1 in Los Angeles. Dit werd gevolgd met een 3-2 zege op de Ducks. Aangezien ook de Sharks (5-2) werden verslagen, kunnen de Caps terugkijken op een succesvolle trip door Californië.
De Tampa Bay Lightning zijn (nog) niet die dominante ploeg van vorig seizoen. Voor ze afgelopen zaterdag aan hun wedstrijd tegen de Sharks begonnen, had Tampa Bay zelfs 4 van de laatste 5 duels verloren. Ook tegen San Jose ging het aanvankelijk niet vanzelf. De bezoekers waren de bovenliggende partij en de Lightning mochten Andrei Vasilevskiy danken voor zijn saves. Toch wist de thuisploeg op voorsprong te komen en met name de 3-0 van Steven Stamkos bleek beslissend. Die treffer brak het verzet van de Sharks en Tampa Bay kon vervolgens uitlopen naar een eclatante 7-1 overwinning. Hoe wisselvallig Tampa Bay dit seizoen is, bleek wel in de wedstrijd die volgde. Er werd met 5-1 verloren van de Islanders en ze moeten het nog altijd doen met een zesde plaats in de divisie. Dat klinkt erger dan het is, want de achterstand op de top 3 is slechts 2 punten.
COLIN MILLER vs EDMONTON OILERS
First goal as a member of the Sabres ✔️
First career overtime goal ✔️
Third NHL game-winner ✔️
De strijd tussen de twee hoogste draft picks in 2015 werd beslist in het voordeel van Jack Eichel. De Amerikaan belandde in Buffalo en won met zijn Sabres afgelopen zondag van Connor McDavid en diens Oilers. McDavid werd in dat jaar als eerste opgepikt tijdens de draft en liet in de jaren daarna zien dat dit niet voor niets was. Buffalo zal ook geen spijt hebben van hun keuze. Jack Eichel is inmiddels captain en uitgegroeid tot het gezicht van de franchise. Tegen Edmonton scoorde Eichel niet, maar met zijn assist op de gamewinner van Colin Miller breidde hij wel zijn point streak uit naar 13 wedstrijden. Tijdens die knappe streak was Eichel al goed voor 23 punten. Colin Miller werd deze zomer vastgelegd en voor hem was het pas zijn eerste in dienst van de Sabres, die na hun 3-2 zege weer derde in de Atlantic stonden.
Het gaat crescendo met de Calgary Flames na het ontslag van Bill Peters. Geoff Ward won zijn eerste drie wedstrijden als hoofdverantwoordelijke en maandag kon hij daar een vierde aan toevoegen. Zijn Flames hadden wel een OT nodig om de Colorado Avalanche op de knieën te krijgen. Die ploeg maakte in de derde periode een 4-2 achterstand goed, maar kregen in de verlenging geen vat op de rappe Sean Monahan. Voor Monahan was het “pas” zijn negende van het seizoen. De laatste twee jaar kwam de aanvaller telkens tot ruim 30 treffers, dus Monahan mag nog even aan de bak om dat te evenaren. Tegen de Coyotes was het dinsdag opnieuw raak. Calgary versloeg de rivaal met 5-2 voor de zesde zege op rij. De ploeg staat derde in de Pacific op twee punten van koploper Edmonton.
NIEUWS
TEGENSLAG VOOR FLYERS
Het gaat de laatste tijd goed met de Philadelphia Flyers, maar coach Alain Vigneault moet het voorlopig even stellen zonder één van zijn beste spelers. Zaterdag wonnen de Flyers met 4-3 van de Ottawa Senators, maar in dat duel liep Travis Konecny een hersenschudding op. De aanvaller keerde na de eerste periode niet terug op het ijs na een harde hit van Mark Borowiecki. Maandag kwam het bericht dat Konecny voorlopig uit de roulatie is. Het is nog niet bekend wanneer de 22-jarige center terugkeert. Met 11 goals en 17 assists is de Canadees uit London topscorer van de Flyers.
SPRONG TREKT GOEDE LIJN DOOR
Vorige week konden we al melden dat Daniel Sprong twee punten noteerde in de met 6-2 gewonnen wedstrijd tegen de Tucson Roadrunners. Deze week is er opnieuw goed nieuws. Onze landgenoot won met de San Diego Gulls met 4-3 van de Colorado Eagles. Die ploeg staat in de Pacific Division van de AHL nog drie punten boven de Gulls, maar Sprong en de zijnen hebben nog drie duels tegoed. Zaterdag gaf Sprong de assist op de aansluitingstreffer van Antoine Morand. De Eagles hadden op dat moment nog een 2-1 voorsprong. Met zijn tiende assist van deze jaargang stelde Sprong in de derde periode Patrick Sieloff in staat de Gulls op voorsprong te zetten. Toch moest er OT aan te pas komen om de winst veilig te stellen.
De Giants en Eagles vormden het slotstuk van deze NFL-week. De Giants, inmiddels afgegleden richting een first draft pick, waren te gast in Philadelphia. Bij de Eagles waren de verwachtingen hooggespannen, maar het verloopt behoorlijk teleurstellend. Met de nederlaag tegen de Dolphins als voorlopig dieptepunt. Lange tijd leek de wedstrijd tegen de Giants een nieuw dieptepunt te worden, maar net op tijd wisten de Eagles het tij te keren: 23-17. Zo kan het zijn dat de ploeg uit Philly gewoon gedeeld aan de leiding gaat in de NFC East met een 6-7 record.
ELI MANNING KEERT TERUG
Maandagavond was de terugkeer van Eli Manning. Vanwege een blessure bij Daniel Jones krijgt Manning ineens een mooi afscheidstournee. De 38-jarige QB begon sterk aan de wedstrijd. In de eerste helft vond hij twee keer wide receiver Darius Slayton voor een Giants touchdown. Slayton, een fifth-round rookie, is een positieve noot in een verder dramatisch seizoen voor New York. Zijn zeven touchdowns zijn de meeste van alle rookie wide receivers. Vooral de tweede, een 55-yard touchdown, was er eentje uit het boekje.
Darius Slayton’s sensational rookie year continues as he turns a short gain into a 35-yard TD. Eli Manning’s first TD pass since Week 2.
De ziekenboeg zit het hele seizoen al propvol in Philadelphia. Offensieve spelers als DeSean Jackson, Nelson Agholor en Jordan Howard werden al gemist. Daar kwamen Alshon Jeffery en Lane Johnson ook nog bij in de eerste helft. Zo bleef er bar weinig over voor Carson Wentz om naar te gooien. Dat bleek ook in de eerste helft. De offense van de thuisploeg kon geen potten breken en kwam niet verder dan een field goal. Bij rust leek het erop dat de Eagles een nieuwe dreun zouden krijgen. De Giants hadden een comfortabele 17-3 voorsprong genomen.
BOSTON SCOTT STAAT OP
Hulp voor Philly kwam uit onverwachte hoek. Boston Scott speelde nooit meer dan 14 snaps in een wedstrijd. Maandagavond had hij 16 catches en 128 yards. Zijn touchdown bracht de thuisploeg terug in de wedstrijd en de offense kwam weer op gang. Tegelijkertijd was de Giants offense volledig stilgevallen. Sterker nog, de ploeg uit New York zou geen punten meer scoren.
De tijd begon wel te dringen voor de Eagles. Zeker toen een catch in de endzone en een field goal werd gemist. Halverwege het vierde kwart was de achterstand nog steeds 7 punten. Wentz moest alle zeilen bijzetten en makkelijk ging het zeker niet. Uiteindelijk lukte het toch voor het team van Doug Pederson. Wie anders dan Zach Ertz ving de bal in de endzone. De wedstrijd zou beslist gaan worden in overtime.
ERTZ WEDEROM BESLISSEND
In de verlenging lieten de Eagles er geen gras over groeien. Wentz dirigeerde zijn team razendsnel richting de endzone. Scott werd nog net afgestopt door de Giants defense. Zach Ertz niet. De tight end was weer belangrijk door de bal te vangen in de endzone. Met die touchdown was de winst binnen voor de Eagles: 23-17. Ondanks het matige seizoen staat de ploeg gewoon gedeeld eerste in de NFC East. Samen met de Cowboys zullen ze uit gaan maken wie er naar de playoffs mag.
De Kansas City Chiefs hebben de New England Patriots hun tweede nederlaag op rij bezorgd: 23-16. In Foxborough werd het een razend spannende pot football waarin helaas ook de scheidsrechters opnieuw een hoofdrol opeisten. De Chiefs maakten vooral in de eerste helft het verschil en schuiven met deze belangrijke uitzege zichzelf weer nadrukkelijk naar voren als Super Bowl-kandidaat. De Patriots kunnen de komende weken maar beter opnieuw gaan winnen, willen ze de AFC East-kroon niet uit hun handen zien glippen.
CHIEFS DE BETERE IN DE EERSTE HELFT
De New England Patriots waren met een duidelijk doel het veld opgestapt: de nederlaag van vorige week tegen Houston zo snel mogelijk vergeten. Dat lukte ook in de eerste drive. Tom Brady en co staken het veld over en Brady vond uiteindelijk zijn favoriete receiver Julian Edelman met een flea flicker in de eindzone voor de touchdown. Dit zou echter het laatste offensieve wapenfeit van de eerste helft blijken voor de Patriots.
De Kansas City Chiefs startten zelf nochtans wankel aan de wedstrijd. Bij hun eerste drive gooide regerend MVP Patrick Mahomes meteen een interceptie. Bij de tweede drive leek Mahomes zich op de koop toe bezeerd te hebben aan de hand, al zou dit later vals alarm blijken. De Chiefs pakten dan toch de wedstrijd in handen toen een field goal-poging van de Patriots afgeblokt werd door de Chiefs Special Teams. Het momentum verschoof en de Chiefs begonnen aan een verschroeiende reeks van offensieve scores.
De eerste echt goeie drive van de Chiefs zag Pat Mahomes converteren op 3rd & 19 en vervolgens op 2nd & 25. Die tweede conversie was goed voor een touchdown, na een pass over meer dan 40 yards naar Mecole Hardman. Kansas City zou nog een touchdown scoren, ditmaal via een direct snap naar tight end Travis Kelce die de bal over de doellijn buffelde. Enkele field goals later en de Chiefs hadden een comfortabele voorsprong van 23-7 bij elkaar gespeeld.
Na de rust leek New England echter een ander team. Plots was de scherpte terug en na een geblokkeerde punt – de vierde (!) al dit seizoen – schoof het momentum weer richting de thuisploeg. James White en Brandon Bolden combineerden enkele runs die in een touchdown eindigde voor de Patriots. Er zat weer leven in de regerende Super Bowlkampioen.
De scheidsrechters begonnen zich echter in de debatten te mengen. De Chiefs vielen offensief stil en Travis Kelce werd zelfs de bal ontfutseld door Stephon Gilmore. Maar het spel werd afgefloten, waardoor de Patriots-verdedigers de bal niet richting de eindzone konden rennen. In de daaropvolgende drive eisten de scheidsrechters opnieuw de hoofdrol op. N’Keal Harry dook met de bal richting doellijn en geraakte ook in de eindzone, maar de scheidsrechters oordeelden dat hij eerst buiten het veld was gegaan. Uit de herhalingen bleek dit niet te kloppen, maar de Patriots hadden geen challenges meer over om er tegenin te gaan. Nick Folk moest dan maar de field goal trappen.
N’Keal Harry was somehow ruled out of bounds here and cost the Patriots 4 points because they ultimately settled for a field goal #KCvsNEpic.twitter.com/dTjJCnmBVA
In de laatste minuten van de wedstrijd gingen de refs opnieuw in de fout. Nadat de trukendoos van de Patriots eerst nog open ging met een pass van running back White naar Jacoby Myers, werd een duidelijke pass interference op Phillip Dorsett niet gefloten.
De Patriots hadden nog één kans om gelijk te komen (of de wedstrijd te winnen met een 2-point conversion). Op een 4th & 6 nam Tom Brady zelf het heft in handen en rende hij naar de first down. Een grappig gezicht, maar wel een effectieve play.
Toch lukte het niet meer om in de eindzone te geraken. Bij de laatste poging lanceerde Brady een bal naar Edelman, maar cornerback Bashaud Breeland kon de bal nog net op tijd uit de handen van de Super Bowl MVP slaan. De Chiefs hielden hun voorsprong dus vast en konden met een erg prestigieuze zege – en de AFC West kroon – in de hand terug richting Kansas City.
OVERIGE DUELS
Tennessee Titans @ Oakland Raiders | 42 – 21
Marcus Mariota vervangen door Ryan Tannehill bleek de beste beslissing van het seizoen voor de Tennessee Titans. Sinds Tannehill het roer overnam under centre, zijn de Titans 6-1 en zitten ze nog steeds stevig in de race om de AFC South te winnen. Zeker na de verrassende nederlaag van de Houston Texans ligt de stijd daar helemaal open. Running back Derrick Henry deed ook opnieuw zijn duit in het zakje, met twee touchdown-runs en opnieuw meer dan 100 rushing yards. Voor de Raiders zit het seizoen er nu wel helemaal op.
Seattle Seahawks @ LA Rams | 12 – 28
De LA Rams doen nog steeds volop mee in de strijd om de play-offs. Na een overtuigende zege vorige week bij Arizona, legden ze nu de sterke Seattle Seahawks over de knie. Met de zege beëindigden ze een reeks van vijf overwinning op een rij voor de Seahawks. Eindelijk zien quarterback Jared Goff (293 yards, 2 TD) en running back Todd Gurley (79 yards, 1 TD) er weer uit zoals vorig seizoen. Russell Wilson van zijn kant gooide een interceptie en zag zijn team de eerste plaats in de NFC West verliezen aan de San Francisco 49ers. De race naar de play-offs wordt alvast razendspannend in de NFC West.
LA Chargers @ Jacksonville Jaguars | 45 – 10
Na drie nederlagen op rij, hebben de LA Chargers opnieuw de zoete smaak van de overwinning geproefd. Quarterback Philip Rivers bleef voor een keer foutloos en gooide 3 touchdowns, waarvan een touchdown van 84 yards naar Austin Ekeler, de langste TD-pass van Rivers’ carrière. De Jaguars zijn intussen helemaal de weg kwijt en zakken steeds dieper weg. De dagen van head coach Doug Marone lijken nu echt wel geteld.
Pittsburgh Steelers @ Arizona Cardinals | 23 – 17
De Steelers zijn aan een indrukwekkende reeks bezig. Zondag werd er ook gewonnen bij de Arizona Cardinals. Vooral de defensie was weer ijzersterk, met twee cruciale intercepties. Coach Mike Tomlin is in de schaduw een meesterwerkje aan het afleveren, door van deze Roethlisberger-loze Steelers een niet te onderschatten team te maken in de play-offs.
Lees hier ook de recaps van de overige zondagavond-wedstrijden!
Zondag stonden twee grote wedstrijden op het programma. De Ravens tegen de Bills in de AFC en de Saints tegen de 49ers. De Mercedes-Benz Superdome in New Orleans was het decor van laatstgenoemde topwedstrijd. Tussen de 49ers en Saints stond een potentiële first seed in de NFC op het spel. Wat zich ontvouwde in New Orleans had geen enkele neutrale kijker durven dromen. De wedstrijd had energie van begin tot eind en werd een regelrechte klassieker. Voor de 49ers was dit een extreem belangrijke overwinning. Mede door de nederlaag van de Seahawks hebben ze de first seed in eigen hand. De Saints doen een stapje terug, maar zien we zeker terug in de playoffs. Een rematch tussen de 49ers en de Saints in de playoffs zou geweldig zijn.
49ERS WINNEN IN EXTREMIS NA ONGEKEND SPEKTAKEL IN NEW ORLEANS
San Francisco 49ers @ New Orleans Saints | 48 – 46
BREES OPENT HET BAL
Af en toe werd er wat getwijfeld aan de houdbaarheid van de 40-jarige Brees. Zondagmiddag liet hij maar weer eens zien dat de sleet er nog altijd niet op zit. De Saints begonnen geweldig en scoorden meteen door een 38-yard touchdown van Jared Cook. Daarmee was de toon gezet. De 49ers gingen mee in de flow. Na een uitstekende drive van Jimmy Garoppolo werd Emmanuel Sanders gevonden in de endzone. Sanders, misschien wel de beste trade dit seizoen, zou ook in deze wedstrijd weer uitblinken.
Brees ging ondertussen vrolijk door met het strooien van passes. Weer vond hij Cook in de endzone, die daarbij wel geblesseerd raakte aan zijn hoofd en niet terug zou keren. De thuisploeg was on fire en kwam snel weer in balbezit. De eerste play van het tweede kwart betekende de derde touchdown van de middag voor New Orleans. Taysom Hill, ditmaal ingezet als receiver, ving de touchdown.
75-YARD TOUCHDOWN
De 49ers hadden iets nodig om terug te komen in de wedstrijd. Normaal gesproken staat de defensie als een huis, maar nu keken ze al vroeg tegen 20-7 achterstand aan. Geheel in de geest van de wedstrijd kwam San Francisco direct terug met een geweldige play. Sanders versloeg zijn directe tegenstander en ving een diepe pass van zijn QB. Daarna wist hij, ondanks twee verdedigers in zijn nek, ook nog de endzone te bereiken voor een 75-yard touchdown. Brees schakelde vervolgens weer een tandje bij. Ditmaal leunde hij stevig op de running game van Alvin Kamara en Latavius Murray. Hij toonde zelf nog over het nodige atletisch vermogen te beschikken door op fourth-down de endzone in te springen.
Weer moesten de 49ers terugkomen van een achterstand. En weer hadden ze een truc in petto. Kyle Shanahan had een trick play bedacht waarbij Sanders uiteindelijk de bal gooide naar Raheem Mostert. Voor laatstgenoemde was het een koud kunstje om de volgende touchdown binnen te lopen. Het publiek in New Orleans werd op een ongekend offensief spektakel getrakteerd. De volgende drive van New Orleans was de eerste die niet in een touchdown eindigde. Daar was een knappe play van Nick Bosa verantwoordelijk voor. Het was de kans voor Jimmy G om langszij te komen. Met een aantal geniale running plays lukte dat ook nog. En zo gingen de bezoekers de rust in met een minimale 28-27 voorsprong.
Het werd er in de tweede helft niet minder leuk op. Wel slopen er wat foutjes in bij beide ploegen. De eerste was voor Sanders die de bal niet goed ving en een turnover veroorzaakte. Genoeg voor de Saints om de voorsprong weer te pakken met een field goal. De volgende die in de fout ging was Kamara. Hij raakte bij een run de bal kwijt en gaf daardoor San Francisco de bal in Saints territory. Een dure fout, want even later sprong Kittle de endzone in voor de volgende 49ers touchdown.
De thuisploeg bleef in deze fase met name door field goals in de wedstrijd. Even later was er een belangrijk moment in de wedstrijd. Hill gooide de bal diep na een fake punt, maar Michael Thomas kon de bal niet vangen omdat hij hevig gehinderd werd. Sean Payton en de Saints waren woest, maar pass interference penalties kunnen niet gegeven worden bij een fake punt. Dus ging de bal terug naar de 49ers.
De bezoekers hadden wel geluk met een toegewezen penalty. Kyle Jusczyk werd hard geraakt op third-down op het moment dat de drive van de 49ers ten einde leek. De penalty die volgde thield de drive levend. En Garoppolo maakte daar maar al te graag gebruik van. Hij vond Kendrick Bourne in de endzone. Bij een stand van 42-33 voor San Francisco leek even het beslissende gat geslagen te zijn.
Ook de thuisploeg bleek echter over de nodige vechtlust te beschikken. Een knappe catch en dito run van Thomas bracht de Saints snel weer in de redzone. Het was de 49ers-D inmiddels gelukt het gevaar van Kamara in te dammen, maar het tegenovergestelde kon gezegd worden over Thomas. De best verdienende wide receiver in de NFL ving wederom de bal en haalde de endzone. SLOTFASE
Zo stond het 42-40 voor de bezoekers uit San Francisco met slechts vier minuten op de klok. Een touchdown zou vrijwel zeker een overwinning betekenen. Shanahan gooide er nog een paar trick plays uit, maar een touchdown werd het niet. Wel een field goal en daarmee was het verschil opgelopen tot vijf punten. En dus kreeg Brees de kans om het publiek een passend slot te geven. Geen probleem voor allstar-QB. Dit keer had hij wel het geluk aan zijn zijde met een penalty op third-down. Daarna was het Tre’Quan Smith die voor een explosie van geluid zorgde in het stadion door de touchdown binnen te lopen. De Saints deden bijna alles goed, behalve misschien dat ze zo snel wisten te scoren. Hierdoor was er zelfs voor de 49ers nog tijd voor een score.
KONING KITTLE
De ploeg van Sean Payton deed ook nog iets anders fout. De two-point-conversion werd namelijk gemist waardoor het verschil slechts 1 punt werd. San Francisco had daardoor genoeg aan een field goal. Geheel in lijn met de wedstrijd zou het tot het laatste moment spannend blijven. Hét moment van de wedstrijd volgde even later op fourth-down. Jimmy G had twee yards nodig om de drive in leven te houden. De bal ging naar Kittle op dit belangrijke moment. Die ving de bal niet alleen, maar schudde ook nog eens meerdere verdedigers van zich af. Een huzarenstukje van de tight end. De Saints defense kon hem alleen afstoppen met een facemask grab, waar terecht een penalty voor werd gegeven.
Het bracht de 49ers diep op de helft van de thuisploeg. Daardoor werd het een koud kunstje voor Robbie Gould om vanaf 30 yards de 49ers naar de winst te schieten. En dat deed hij ook. Een weergaloze wedstrijd kreeg een gedroomd einde. De 49ers blijven op koers richting de first seed en komen de Saints wellicht later weer tegen in de playoffs.
Detroit Lions @ Minnesota Vikings |7 – 20: de Vikings blijven in de race om de playoffs door een degelijke overwinning op de Lions. Washington Redskins @ Green Bay Packers | 15 – 20: ondanks een sterke start van de thuisploeg, kwamen de Redskins nog gevaarlijk dicht in de buurt van een stunt. Carolina Panthers @ Atlants Falcons | 20-40: zonder coach Ron Rivera wisten de Panthers weinig in te brengen op bezoek bij Atlanta.
Week 15 van het CFB-seizoen stond zoals altijd in het teken van de Championship Games. De duels waarin de CFP worden bepaald en de overige bowl games ook worden ingevuld. Conclusie: Oklahoma haalt de playoffs, Georgia en Utah niet. Een overzicht.
AMERICAN ATHLETIC CONFERENCE (AAC)
MEMPHIS OOK IN REMATCH TE STERK VOOR CINCINNATI
Vorige week kwamen beide teams elkaar namelijk ook al tegen. Toen won Memphis met 34-24 en dwong het voor het duel van afgelopen weekend thuisvoordeel af. En van dit thuisvoordeel werd geprofiteerd. De Tigers versloegen de Bearcats namelijk met 29-24.
Het ging echter allemaal wat moeizamer dan tijdens week 14. RB Antonio Gibson (130 yds, 1 TD) was de voornaamste reden dat Memphis er uiteindelijk vandoor ging met de AAC Championship Trophy. Samen met WR Damonte Coxie (165 yds) blonk hij uit. Bij Cincinnati was er ook een running back die uitblonk: Michael Warren II (99 yds, 2 TD’s). Zelfs QB Desmond Ridder (113 yds, 1 TD) deed mee, want de passing game was een stuk minder succesvol. Uiteindelijk bleek de defense van de Tigers te veel van het goede. Beide gaan zich nu voorbereiden op een bowl game. Memphis speelt in de Cotton Bowl tegen Penn State, terwijl Cincinnati in de Birmingham Bowl het op gaat nemen tegen Boston College.
ATLANTIC COAST CONFERENCE (ACC)
CLEMSON LAAT VIRGINIA KANSLOOS
Weer een ongeslagen seizoen voor de Tigers. Het is inmiddels niks nieuws meer. Wat echter het meest indrukwekkende is, is dat alleen North Carolina in de buurt is gekomen van een zege tegen Clemson. De rest: allemaal kansloos gelaten. Zo ook Virginia in de ACC Championship Game.
Dit maakt het echter ook meteen lastig om in te schatten hoe goed Nr 3 Clemson daadwerkelijk is. Want ze hebben dit seizoen nog niet tegen een top 20 team gespeeld. En zeker geen tegenstander van het kaliber Ohio State. Dit is namelijk de tegenstander in de halve finale van de CFP.
Clemson QB Trevor Lawrence was tegen de Cavaliers enorm effectief: 16-22, 302 yards en 4 TD’s. De connectie met Tee Higgins (192 yds, 3 TD’s) was weer fantastisch en RB Travis Etienne (114 yds en een TD) kende ook een prima duel. Al met al business as usual. Virginia gaat zich nu voorbereiden op een date met Florida in de Orange Bowl.
BIG 12 CONFERENCE (BIG 12)
OKLAHOMA VERSLAAT BAYLOR EN BOEKT ZO TICKET NAAR DE CFP
Van tevoren wist zowel Oklahoma als Baylor dat de winnaar hoogstwaarschijnlijk als nummer vier naar de CFP zou gaan. Utah had namelijk de avond voor dit duel al verloren. Oklahoma won het duel tijdens het reguliere seizoen en versloeg de Baylor Bears ook de Championship Game: 23-30. Jalen Hurst was, zoals altijd, weer de uitblinker. Hurts ging 17-24 voor 287 yards en een TD. Daarnaast rushde hij een stuk minder dan normaal, maar dat kwam ook omdat de Baylor D-Line ijzersterk is tegen de running game. De passing game van de Sooners, onder leiding van WR CeeDee Lamb (173 yds), was echter wel effectief en zorgde uiteindelijk in overtime voor de beslissing. Dit ondanks de blessures van Baylor op de QB-positie. De prima prestaties van 3rd QB Jacob Zeno waren echter niet voldoende. Baylor gaat het nu in de Sugar Bowl opnemen tegen Georgia.
BIG TEN CONFERENCE (BIG TEN)
OHIO STATE BIG TEN CHAMP NA COMEBACK VS WISCONSIN
Net zoals de ACC Championship Game had iedereen van tevoren ook bij dit duel al de winnaar ingevuld. Ohio State heeft tot nu toe alles en iedereen gedomineerd (inclusief Wisconsin eerder dit seizoen) en mocht dat afgelopen zaterdagnacht weer laten zien. Het ging weliswaar wat moeilijker dan gedacht, maar de Buckeyes liepen opnieuw als winnaar van het veld af.
Waarom ging het moeilijk? Omdat de Badgers uit de startblokken schoten. Na de eerste helft stond Wisconsin op een 21-7 voorsprong. Jonathan Taylor was natuurlijk weer in vorm (248 yds, 1 TD) en ook QB Jack Coan begon sterk aan de wedstrijd. Chase Young en de rest van de Buckeyes defense werd na rust echter wakker en gaf geen punt meer weg. Ondertussen scoorde Justin Fields (19-31, 299 yds en 3 TD’s), RB J.K. Dobbins (172 yds en een TD) en de offense van Ohio State er in de tweede helft lustig op los. Zo lustig zelfs, dat de Buckeyes uiteindelijk met 34-21 overtuigend wonnen.
Ohio State mag het in de CFP gaan opnemen tegen nummer 3 Clemson, een universiteit waarvan niemand eigenlijk weet hoe goed ze echt zijn. Daar gaan we tegen Ohio State achter komen. Wisconsin mag tegen Oregon gaan spelen in de Rose Bowl.
PAC-12 CONFERENCE (PAC-12)
UTAH MIST PLAYOFFS DANKZIJ OREGON
Het duel dat al gespeeld werd voordat alle andere duels gespeeld werden. Als Utah verloor, kon het de playoffs vergeten. Als het won, dan zouden zij Georgia vervangen als nummer vier. Helaas voor de Utes werd het dat eerste.
En dit kwam mede dankzij een verschrikkelijke start van de wedstrijd. Het stond na de eerste helft namelijk 20-0 in het voordeel van de Ducks. Utah zou in het derde kwart nog wel terugkomen tot 15-23, maar in het vierde kwart liep Oregon definitief weg. RB CJ Verdell (208 yds, 3 TD’s) schakelde Utah in dit kwart zo’n beetje in zijn eentje uit. Justin Herbert hoefde niet eens bijzonder veel te doen, terwijl de offense van Utah niet bij kon blijven. Utah mag het nu in de Alamo Bowl gaan opnemen tegen Texas, terwijl Oregon in de Rose Bowl tegen Wisconsin zal spelen. Beide hele mooie bowl games, maar geen playoffs dus.
SOUTHEASTERN CONFERENCE (SEC)
LSU WALST OVER GEORGIA HEEN
Wat valt er nog te zeggen over Joe Burrow en de LSU Tigers. Vooral de offense blinkt al het gehele seizoen uit. Sterker nog: zij waren de oorzaak van de zeges op Alabama en Texas. Alle andere tegenstanders werden van de mat geveegd. Zo ook Georgia afgelopen weekend: 10-37.
Dankzij deze nederlaag (maar eigenlijk dankzij de nederlaag tegen South Carolina) zijn de Bulldogs niet aanwezig in de playoffs. De Tigers domineerden tijdens dit duel eigenlijk van begin tot einde. Na het eerste kwart stond het 14-0, waarna LSU de voorsprong nooit meer zou weggeven. Eerder uitbouwen. Vooral tijdens het derde kwart (17-0) liepen de Tigers behoorlijk uit. Dankzij deze nederlaag moet Georgia nu uit gaan komen tegen Baylor in de Sugar Bowl. Een prima bowl game, maar niet dat wat Georgia voor ogen had. LSU daarentegen gaat het in de CFP als nummer een opnemen tegen Oklahoma.
De Buffalo Bills hebben een grote kans gemist om een gooi te doen naar de divisiewinst. In Buffalo waren de Baltimore Ravens te sterk: 24-17. Tegenover het sterkste team in de NFL van dit moment waren de Bills dichtbij een gelijkmaker. De opleving van de Buffalo offense kwam echter te laat en Baltimore ging er met de zege vandoor. De Indianapolis Colts leden een dure nederlaag in de race om de play-offs. De wispelturige Tampa Bay Buccaneers waren te sterk: 38-35. Beide teams hebben nu een 6-7 record en lijken deelname aan het post-season te kunnen vergeten. Verder versloegen de Broncos de Texans (38-24), wonnen de Jets van de Dolphins (22-21) en waren de Browns te sterk voor de Bengals (27-19).
RAVENS NEMEN AFC-LEIDING STEVIGER IN HANDEN
Baltimore Ravens @ Buffalo Bills | 24 – 17
De Baltimore Ravens gaan als een mes door de boter door het sterke deel van hun speelschema. Na hun bye week wonnen de Ravens van de Patriots, Texans, Rams, Niners en gisteren de Bills. Voor Baltimore betekende het de negende overwinning op rij. In eerdere duels was het de uitstekende offense die de overwinningen voor de Ravens uit het vuur sleepte. Tegen de Bills en tegen de Niners was het de defense die een flinke duit in het zakje deed. De Bills kwamen niet verder dan 208 aanvallende yards uit 68 plays en quarterback Josh Allen werd maar liefst zes keer gesackt. De diepe bal van Allen kwam totaal niet uit de verf. Aan de andere kant had Lamar Jackson zeer weinig in te brengen tegen de solide Bills defense, maar zijn efficiëntie (16 uit 25 voor 145 yards en drie touchdowns) hielp hem uit de brand.
De Buffalo Bills kunnen troost vinden in het feit dat hun offense tot laat in het duel de kans op de gelijkmaker in leven hield. Maar zoals head coachSean McDermott al aangaf: zoiets als een morele overwinning bestaat niet. De Bills liggen ver voor op de rebuild die volgend jaar voltooid had moeten worden, maar de offense mist nog enkele cruciale onderdelen. De o-line zakte te ver door het ijs en Allen heeft meer en meer getalenteerde targets nodig. In de play-offs zijn één à twee touchdowns plus twee à drie field goals namelijk niet voldoende voor een overwinning. Zelfs niet als je één van de sterkste defenses in de league hebt.
De Bills defense leverde echter wel een blauwdruk af voor het stoppen van de Ravens en Jackson. De enige big play die Jackson wist te fabriceren, was een 61-yard touchdown pass op tight end Hayden Hurst. Geen enkele Ravens speler wist voor meer dan 50 yards te rushen en Jackson kwam niet verder dan 145 passing yards. Baltimore kwam niet in de buurt van de aanvallende statistieken die ze normaal weten op te laten tekenen. Desondanks blijft dit het sterkste team in de NFL. Dat Buffalo tegen hen, net als eerder dit seizoen tegen de Patriots, goed mee kan, voorspelt ook een mooie toekomst voor de Bills.
BUCCANEERS WINNEN SHOOTOUT VAN DE COLTS
Indianapolis Colts @ Tampa Bay Buccaneers | 35 – 38
Jameis Winstonunder center is één van de meest wispelturige verschijnselen in de NFL. Zijn eerste pass leidde tot de eerste van zijn drie intercepties en gedurende de wedstrijd liep hij ook nog een breuk in zijn hand op. Uiteindelijk eindigde hij het duel met 456 passing yards en vier touchdowns, waaronder de game winning touchdown op Breshad Perriman. De Buccaneers hebben nu drie duels op rij gewonnen en Winston gooide voor de tweede keer dit seizoen meer dan 400 yards (de negende keer met meer dan 300 yards). Hij leidt de NFL met 27 keer persoonlijk balverlies en met zeven duels met meer dan één interceptie. Ondanks een wedstrijd waarin hij persoonlijk verantwoordelijk was voor vijf touchdowns blijft zijn positie als nummer één quarterback in Tampa hoogst onzeker.
De onfortuinlijke hamstringblessure van Bucs wide receiver Mike Evans was een aderlating, maar het bood ook een podium voor het overige aanvallende talent in Tampa. Chris Godwin haalde 91 yards uit zeven, O.J. Howard haalde er 73 uit vier en Perriman was goed voor 70 uit drie. Negen Bucs wisten een bal te vangen, zes lukte dat vier keer of vaker en vier maakten een touchdown. De overvloed aan aanvallend talent vraagt alleen nog maar om consistentie van de quarterback.
Dat Winston het dikwijls zwaar had, komt voornamelijk op het conto van Colts linebacker Darius Leonard. Hij was goed voor negen tackles en twee intercepties waarvan hij er eentje omzette in een touchdown. Sinds hij terugkeerde van zijn hersenschudding heeft Leonard zich ontwikkeld tot één van de betere linebackers in de league. Helaas voor Indianapolis was zijn optreden niet genoeg om de broodnodige overwinning binnen te slepen. Na drie verliespartijen op rij en een 6-7 record hoeven de Colts niet meer op de play-offs te rekenen.
OVERIGE DUELS
Denver Broncos @ Houston Texans | 38 – 24: de Broncos zijn deze december hét team om te vermijden. Rookie quarterback Drew Lock speelt vrij indrukwekkend in zijn eerste duels en kwam met zijn offense tot 31 punten in de eerste vijf drives. De Texans kwamen uiteindelijk nog redelijk goed terug van een 38-3 achterstand. Desondanks zijn ze met dit soort optredens moeilijk serieus te nemen als Super Bowl kandidaat. Miami Dolphins @ New York Jets | 21 – 22: de Jets hebben revanche genomen op de Dolphins. Na eerder te hebben verloren, won Gang Green dit keer wel van de voormalig broodheer van hun head coach. Met iets minder dan anderhalve minuut te gaan kreeg New York de bal. De stand was 21-19 in het voordeel van de Dolphins. Een field goal van kicker Sam Ficken zou genoeg zijn voor de winst. Sam Darnold leidde de game winning drive en Ficken werd de gevierde man. Cincinnati Bengals @ Cleveland Browns | 19 – 27: in de overwinning op de Bengals maakten de Browns voornamelijk gebruik van hun grootste offensieve kracht: de run game. Exemplarisch was een drive van 75 yards waarbij slechts één keer werd gepasst. Bij die drive kwamen 57 yards van één run door Nick Chubb, waarna Kareem Hunt afrondde met een touchdown. De Bengals hebben een impuls gekregen van hun eerste winst vorige week tegen de Jets. Vandaag was het niet voldoende, maar Cincinnati ziet er niet uit als een 1-12 team.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
