Home Blog Pagina 372

NHL play-offs: vintage Islanders leggen Flyers het zwijgen op

0


Van de vier series in de tweede ronde gingen er drie over de volle zeven wedstrijden. Inmiddels ligt die tweede ronde nu achter ons en richten we de pijlen op de Conference Finals. Dat Vegas en Dallas elkaar tegenkomen in het westen wisten we zaterdag al. De Tampa Bay Lightning waren al een paar dagen zeker van het eerste ticket in het oosten en de tegenstander is nu ook bekend. Beide teams uit de Eastern Conference vertrekken uit de bubbel van Toronto, want vanaf nu worden alle wedstrijden in Edmonton afgewerkt. Vegas en Dallas zaten daar al langer en zij starten zondagavond al met de Western Conference Final. De finale van de Eastern Conference begint maandag.


EASTERN CONFERENCE


DE HEADLINES

De Philadelphia Flyers maakten een 3-1 achterstand in de serie goed, dus vonden zij het momentum in hun hoek. Pal daarnaast stond de historie. De Flyers speelden in hun clubhistorie 16 keer een Game 7 en 9 keer werd deze gewonnen. New York daarentegen stond 8 keer in een beslissende wedstrijd en won slechts 3 keer. Barry Trotz deed voor dit duel een beroep op Thomas Greiss. Bij de Flyers keerde Sean Couturier terug op het ijs.
Greiss en collega Carter Hart hadden het aanvankelijk niet druk. De openingstreffer van Scott Mayfield kwam dan ook uit de lucht vallen. Onverdiend was de voorsprong voor de Islanders niet, maar voor veel dreiging had de ploeg ook nog niet weten te zorgen. Andy Greene, met zijn tweede van het postseason, maakte het plaatje voor de Isles nog mooier toen hij na ruim 13 minuten tekende voor de 2-0.
De solide defensie van de New York Islanders had de Flyers volledig onder controle. De ploeg van Vigneault wist zich geen raad met deze verdediging en kreeg halverwege de tweede periode de volgende tegenvaller te verwerken. Brock Nelson schoot de Islanders naar een 3-0 voorsprong en gezien het wedstrijdbeeld was daarmee de hoop voor Philadelphia wel vervlogen. In de derde periode probeerden de Flyers het nog met een wanhoopsoffensief. Hart werd al heel vroeg van het ijs gehaald, maar Anthony Beauvillier was degene die profiteerde. Hij stond al een paar wedstrijden droog, maar met zijn achtste van de play-offs bepaalde Beauvillier de eindstand op 4-0. Voor het eerst sinds 1993 staan de Islanders in de Conference-finale.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

EINDSTAND: New York Islanders wint met 4-3
Drie keer een Game 7 in twee dagen en in alle gevallen trok de ploeg die een 3-1 voorsprong uit handen gaf de serie alsnog over de streep. De Islanders waren in hun Game 7 ouderwets op dreef. New York gaf nauwelijks iets weg, toonde zich aanvallend agressief én effectief. Philadelphia kwam als de ploeg in vorm naar Toronto en ze trokken die lijn ook lang door. Tegen de solide Isles had het keurkorps van Alain Vigneault het constant moeilijk. Barry Trotz heeft een mooie mix van sterke blueliners en talentvolle aanvallers in handen. Daarnaast beschikt hij over twee goede goalies. Tegen de Lightning hebben de Islanders dit seizoen een positief record (2-1 met gemiddeld 3.7 goals voor per wedstrijd). Ze treffen in Tampa Bay echter wel een uitgeruste ploeg. Zij hadden slechts vijf wedstrijden nodig om Boston opzij te zetten.

Cover photo: Anthony Gruppuso/USA TODAY Sports

Anunoby redt de Raptors, Bucks op 3-0 achterstand

0

De playoffs zijn dan eindelijk begonnen. Na elke game vatten we de belangrijkste wedstrijden samen. In dit artikel: game 1 (Western Conference) en Game 3 van de tweede ronde (Eastern Conference) in de NBA Playoffs.


WESTERN CONFERENCE


ROCKETS VERRASSEN LAKERS IN GAME 1

Met flink wat dagen minder rust hebben de Houston Rockets mede dankzij hun verrassend goede defense de Los Angeles Lakers weten te verrassen. Game 1 ging met 112-97 opvallend gemakkelijk naar de ploeg van James Harden en Russell Westbrook. Driekwart lang ging het duel eigenlijk gelijkop. De rockets begonnen in het vierde kwart pas echt weg te lopen (27-18 in 4Q) en beslisten daar de wedstrijd. Dit kwam mede dankzij hun sterke defense, die de Lakers op 42% van het veld hield. De ploeg uit LA bleef ook moeite hebben met schieten van achter de driepuntslijn (29%) en was tevens verdedigend gezien niet opgewassen tegen de explosieve offense van de rockets.
James Harden scoorde 36 punten en voegde daar vijf assists en twee steals aan toe. In de vorige serie had Harden flink wat moeite met de defense van Lugertz Dort, maar afgelopen nacht was daar tegen de Lakers weinig van te merken. Russell Westbrook scoorde 24 punten en noteerde daarnaast 9 rebounds en 6 assists. Als team schoten de Rockets tijdens Game 1 48% van het veld en 36% van de driepuntslijn.
Bij de Lakers was Anthony Davis de enige uitblinker. De power forward kwam echter niet verder dan 25 punten en 14 rebounds, maar voegde daar wel 3 steals en 3 blocks aan toe. Niet genoeg dus om een 1-0 achterstand te voorkomen. Zondagnacht ontmoeten beide teams elkaar weer voor Game 2.

Overige duel: #2 LA Clippers 120 – 97 #3 Denver Nuggets


EASTERN CONFERENCE


ANUNOBY REDT RAPTORS MET BUZZER BEATER

Het is te danken aan OG Anunoby dat de serie tussen de Raptors en Celtics nog spannend is. Voorafgaand aan Game 3 stond de regerend kampioen namelijk met 2-0 achter en ook in game drie leek het fout te gaan. De Celtics speelden namelijk wederom een goede eerste helft en waren vooral verdedigend gezien weer op hun best. De Raptors kwamen niet verder dan 28 punten in het eerste en slechts 19 punten in het tweede kwart. In de tweede helft verdween die voorsprong van tien punten stukje bij beetje.
De Raptors wonnen zowel het derde als het vierde kwart, maar vlak voor tijd leek het alsnog goed te komen voor de ploeg uit Boston. Kemba Waker gaf met nog 0.5 seconden te gaan namelijk een weergaloze pass, waarna Daniel Theis een easy lay-up had. Met een 103-101 voorsprong en nog 0.5 seconden te gaan leek het duel beslist. Kyle Lowry en OG Anunoby waren het daar echter niet mee eens. Dankzij een fantastische pass van Lowry en een direct driepuntschot van Anunoby wonnen de Raptors met 104-103 en staat het nu 2-1 in de serie.
Kyle Lowry was aan de kant van de regerend kampioen met 31 punten, 6 rebounds en 8 assists de uitblinker. Ook Fred VanVleet (25 punten, 6 assists) speelde een uitstekende wedstrijd. De Raptors schoten sowieso (voor het eerst in deze serie) goed: 47% van het veld en 33% van de driepuntslijn. De Celtics deden het niet veel minder (47% FG en 31% 3PT), maar de game-winner van Anunoby maakte dus het verschil. Kemba Walker was met 29 punten de topscoorder van de Celtics. Game drie zal in de nacht van zaterdag op zondag plaatsvinden.

HEAT BLIJVEN DE BUCKS DOMINEREN

In wat misschien wel de meest opvallende en eenzijdige serie tot nu toe is, staan de Heat dankzij een 100-115 zege op een 3-0 voorsprong tegen Giannis Antetokounmpo en de Bucks. Na twee overtuigende zeges in de eerste twee duels leken de Bucks in Game 3 echter de touwtjes in handen te hebben. Met ingang van het vierde kwart hadden de Bucks een voorsprong van ongeveer 10 punten, die in de laatste zeven minuten compleet werd weggegeven. De Heat begonnen op schot te komen (45% FG en 38% 3PT) en walzden in de slotfase zelfs over de grote favoriet heen. De Heat wonnen uiteindelijk afgetekend met 100-115.
Jimmy Butler was met 30 punten, 7 rebounds en 6 assists de uitblinker van dit duel. Ook Bam Adebayo (20 PTS, 16 REB en 3 AST) speelden wederom een uitstekende wedstrijd. Aan de kant van de Bucks, waar ze het aanvallend gezien enorm moeilijk hebben (42% FG en 30% 3PT) was Giannis Antetokounmpo met 22 punten, 16 rebounds en 9 assists net voor Brook Lopez (22 PTS, 6 REB) de topscoorder. Game vier, waar de Heat dus kans maken op een sweep van de #1 seed in het oosten, wordt gespeeld op zondagavond.

Photo: Douglas P. DeFelice/Getty Images

NFL 32-in-32 | Baltimore Ravens: Lamarkable

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 28 het team dat op een sneltrein richting de Super Bowl zit: de Baltimore Ravens.
Door Klaas-Jan ter Veen


Niet te laat naar bed. Niet te veel biertjes drinken bij Max’s Taphouse in de karakteristieke oude havenwijk Fell’s Point. Morgen staat namelijk 49ers @ Ravens op het programma. Het is goed vertoeven in Baltimore; niet voor niets Charm City genoemd. Een afslag die veel reizigers tussen New York en Washington overslaan. Wellicht zijn ze afgeschrikt door The Wire of de negatieve media-aandacht. Maar toch, als er één reden is om Baltimore níet over te slaan dan zijn het de Ravens, die net als vorig jaar behoren tot de absolute top in de AFC.

Gameday

Gordijnen open. Regen. Niet die druilerige regen, maar keiharde regen. De waterdichte bergschoenen gaan aan, Ravensparaplu onder de arm en er wordt een Uber besteld richting de tailgate. Eerst even op de foto met Kay Adams (NFL Network) en Ravens-legende Torrey Smith en dan richting een parkeerplaats. Zo staan we om tien uur ’s ochtends met een groot blik bier in de stromende regen ons voor te bereiden op het topaffiche. Gelukkig is er ook dampende macaroni en vers gevangen oesters uit Patapsco, het water waaraan Baltimore ligt. We zijn inmiddels al tot op de onderbroek natgeregend en de wedstrijd moet nog beginnen.

Baltimore Ravens preview: de Dutch Ravens Flock met Kay Adams (NFL Network) en Ravens-legende Torrey Smith
Leden van de Dutch Ravens Flock met Kay Adams (NFL Network) en Ravens-legende Torrey Smith

Topteams

De Ravens en 49ers stellen niet teleur. Beide teams, die ruim zeven jaar geleden nog tegenover elkaar stonden in de Super Bowl, halen een zeer hoog niveau. We zien Jimmy Garoppolo en Raheem Mostert schitteren voor de bezoekers en natuurlijk Lamar Jackson en Justin Tucker voor de Ravens. Op een inmiddels doorweekt veld schiet laatstgenoemde met nog drie seconden op de klok de winnende field goal tussen de palen en halen 70.000 mensen in een poncho opgelucht adem. De Ravens verslaan de tot dan toe onverslaanbare 49ers.

Lamarkable

De zege van Baltimore op San Francisco is kenmerkend voor het seizoen (14-2). Aan beide kanten van de bal een ongelooflijk hoog niveau en met name aanvallend een genot om naar te kijken. Jackson leidde de Ravens naar de meeste rushing yards in NFL-historie, de meest productieve aanval in de league en niemand in de NFL wist meer touchdown passes (36) te gooien. Een grote prestatie voor een speler die nog maar 22 is. De Ravens schitterden in glorieuze zeges in moeilijke uitwedstrijden tegen onder andere de LA Rams, Seattle Seahawks en Buffalo Bills. In eigen huis waren er spectaculaire overwinningen op de New England Patriots en Houston Texans. Toch ging het helemaal mis in de play-offs. Waar velen Ravens vs. Chiefs al hadden genoteerd voor de conference championship game wonnen de Tennessee Titans overtuigend in Baltimore. Was het onderschatting, de druk, de vorm van de dag? Het zal een combinatie van factoren zijn geweest. De opdracht voor het naderende seizoen is daardoor duidelijker dan ooit. Het gaat om de play-offs. Dan moet je er staan.


FREE AGENCY


De AFC North kan dit seizoen wel eens ontzettend competitief worden. Waar de Ravens vorig seizoen zorgeloos de divisietitel opeisten, hebben de Bengals, Browns en Steelers alle drie een prima free agency achter de rug. In de draft werden ook goede zaken gedaan in met name Cincinnati en Cleveland. De belangrijkste opdracht voor Baltimore was het behouden van OLB Matthew Judon, die met een career-high 9.5 sacks een uitnodiging voor de Pro Bowl verdiende. De franchise tag was een logisch gevolg.

Een ‘gratis’ Campbell

Daarnaast moest er gekeken worden naar de defensieve linie. Dezelfde linie die Derrick Henry 195 yards liet rennen in de reeds eerder benoemde play-off nederlaag tegen de Titans. De Ravens stuurden een 2020 vijfde-ronde-pick naar de Jacksonville Jaguars (die reeds was binnengehaald door een trade van TE Hayden Hurst naar de Atlanta Falcons) voor sterspeler DE Calais Campbell. Eerder haalden de Ravens al een andere DE binnen met Derk Wolfe (Denver Broncos). Ook werd voormalig LA Rams’ DL Michael Brockers voor drie jaar en 30 miljoen binnengehaald en waren er re-signs met linemen Jihad Ward en Justin Ellis, tezamen met cornerback Jimmy Smith. Het enige dat serieus pijn deed, was de pensionering van achtvoudig Pro Bowl guard Marshall Yanda.


NFL DRAFT


Met de legendarische Ozzie Newsome als mentor kan men in Baltimore niet anders dan vertrouwen hebben in GM Eric DeCosta. Hij kreeg in de eerste ronde op #28 precies wat en wie hij wilde: Patrick Queen (LB, LSU). De Ravens kozen vier keer eerder een linebacker in de eerste ronde: Ray Lewis (1996), Peter Boulware (1997), Terrell Suggs (2003) en C.J. Mosley (2014). Samen goed voor meer dan 400 tackles. Wat een voorbode! Queen schitterde in de NCAA College Football Playoffs en zijn skill set schreeuwt Baltimore Raven. Hij is een downhill thumping linebacker die de snelheid heeft om in een groot gebied te heersen.

Vechter

Veel Ravensfans waren verrast door de keuze op #55 voor J.K. Dobbins (RB, Ohio State), maar het is een meesterlijke zet. Mark Ingram heeft niet het eeuwige leven en Dobbins heeft alles wat een Ravens RB in huis moet hebben: stevig gebouwd, niet makkelijk neer te brengen en een vechter voor extra yards. Door vroeg in de draft in te zetten op dit soort versterkingen laat je duidelijk blijken wat je plan is. Het duo Jackson-Dobbins kan de komende jaren wel eens heel groot worden.
De rest van de draft bleef maar geven voor de Ravens. Goede spelers vielen soms bijna letterlijk in de schoot van DaCosta. Speciale aandacht nog even voor Malik Harrison (LB, Ohio State) op #98 die volgens veel experts in potentie nog beter is dan Queen. Samen gaan ze de komende jaren de linebacker group dragen en zal Baltimore voorlopig een powerhouse blijven; ook defensief.
Baltimore Ravens preview


OFFENSE


Elk voordeel heb z’n nadeel. De Ravens komen uit hun beste reguliere seizoen ooit en daardoor zijn ook de verwachtingen hoger dan ooit. Hoofdcoach John Harbaugh, al sinds 2008 in die hoedanigheid verbonden aan de Ravens, heeft de diepte en het talent in huis om een (voor hem) tweede Super Bowl te winnen. Continuïteit in de aanval speelt daarbij een belangrijke rol. Running backs Ingram, Gus Edwards en Justice Hill staan nog steeds op het roster en dan kwam Dobbins er ook nog eens bij.


Mark Andrews en Nick Boyle behoren tot de beste tight end duo’s in de league. Andrews ving vorig jaar voor 852 yards en tien touchdowns. Boyle is één van de beste blocking TE’s in de NFL en past daarom perfect in de scheme. Op WR is Willie Snead IV betrouwbaar en staat een blessurevrije ‘Hollywood’ Brown op de drempel van een break-out season. Daarnaast mag de aanval ook nog eens vertrouwen op het beste punter-kicker duo in het land: Sam Koch en Tucker.


DEFENSE


De grote verandering binnen het team is overduidelijk de interior pass rush. Dat was ook hard nodig gezien de slechts vijf sacks in 2019 door de defensive linemen. Met de komst van Campbell en Wolfe en de normaal gesproken betrouwbare Brandon Williams is er duidelijk verbetering doorgevoerd. Deze heren kunnen ook nog eens de run prima stoppen. Defensive tackle talent staat ook klaar met de keuzes voor Justin Madubuike en Broderick Washington in de draft.

Finger lickin’ good

Ga daarnaast goed zitten voor Queen op middle linebacker, mede-rookie Harrison als weakside inside linebacker en natuurlijk outside linebacker Judon. Een trio om je vingers bij af te likken. De midseason toevoeging van cornerback Marcus Peters heeft zijn waarde al bewezen. Collega Marlon Humprey aan de overkant is natuurlijk ook één van de sterren in de toch al sterke defensie. Daarnaast keert slot cornerback Tavon Young terug nadat hij het hele vorige seizoen miste door een zware nekblessure.


Dan was daar onlangs natuurlijk nog het ‘ontslag’ van Pro Bowl safety Earl Thomas III die met positiecollega Chuck Clark in de clinch lag. Thomas, die al meerdere interne incidenten op zijn naam had staan, was klaarblijkelijk de boeman van de twee en is inmiddels op zoek naar een nieuwe werkgever. Ook in Baltimore is niemand groter dan het team. Derdejaars DeShon Elliott moet Thomas gaan vervangen. Dat is sportief gezien een grote aderlating voor de Ravens. Gezien de staat van de rest van het team is het er echter wel één die ze zouden moeten kunnen dragen.


CONCLUSIE


Opnieuw veertien overwinningen is niet onmogelijk, maar het lijkt wat te hoog gegrepen. Zonder de impact van de (Dutch) Ravensflock valt er wellicht een voordeel weg en de rest van de divisie is sterker geworden. Er is echter geen enkele reden om op dit moment niet aan te nemen dat Jackson opnieuw gaat schitteren en dat de defensie ouderwets sterk is. Er valt niets anders te zeggen dan: zet die tv aan als de Ravens spelen, want dit spektakel wil en mag je niet missen.
Een stadionbezoek is er niet bij in 2020. Het zal stil en raar aanvoelen in Charm City, want juist nu wil je erbij zijn. De Ravens leven meer dan ooit tevoren. Er is een new kid in town die in een jaar tijd de harten van iedereen veroverde; Ravensfan of niet. De Ravens zijn op een sneltrein richting Super Bowl gesprongen en er is op het eerste gezicht slechts één team die ze daarvan kunnen weerhouden: Kansas City. Week drie staan ze tegenover elkaar in M&T Bank. Vroeg in het seizoen de belangrijkste graadmeter in de AFC van het seizoen. Verplicht kijkvoer.
Voorspelling: 12-4 en divisiekampioen


Lees hier alle NFL 32-in-32 previews voor het aankomende seizoen!

Cover foto: Rob Carr/Getty Images

Dutch Watch: Schoop doet oude liefde pijn en streakin' Simba

0

De trade deadline ligt achter ons en de spelers die we in deze Dutch Watch behandelen bleken aardig honkvast. Xander Bogaerts zou mogelijk een nieuwe werkgever krijgen, maar hij sloeg deze week nog gewoon z’n homeruns voor de Boston Red Sox. Ook zijn landgenoten hadden het op de heupen. Zo wisten Didi Gregorius, Jonathan Schoop en Jurickson Profar de bal ook hard te raken, was Andrelton Simmons bezig aan een hitting streak en zien we in LA een ouderwetse Kenley Jansen.

Nog altijd heeft Ozzie Albies geen groen licht gekregen. De Braves bewegen zich al een maand zonder de kleine infielder door het seizoen, maar aan de resultaten valt dat niet af te lezen. Atlanta gaat nog altijd fier aan kop in de NL East en liet deze week in Boston de spierballen rollen. Marcell Ozuna werd de eerste speler ooit uit de National League met drie homeruns in één wedstrijd op Fenway Park. Een dag later kreeg hij in dat rijtje al gezelschap van ploeggenoot Adam Duvall.


In Boston had Brian Snitker nog iets te melden over Ozzie Albies. De Braves-manager vertelde dat zijn tweedehonkman de training aan het opvoeren is. Vorige week deed de infielder al wat activiteiten aan slag, maar daar zal nu wat veldwerk aan zijn toegevoegd. Albies speelde zijn laatste wedstrijd op 5 augustus, maar een rentree lijkt nu dichtbij. Het is goed mogelijk dat we vanaf volgende week weer kunnen genieten van de kleine infielder.

De trade deadline is gepasseerd en Xander Bogaerts draagt nog altijd het uniform van de Boston Red Sox. Of X-Man daar op dit moment diep van binnen heel blij mee is, laten we even in het midden. Onze landgenoot zag wel Kevin Pillar (Colorado) en Mitch Moreland (San Diego) verkassen. Het Boston van Bogaerts ontving deze week twee tegenstanders uit de NL East. Eerst was het de beurt aan titelverdediger Washington en daarna kwam Atlanta, de koploper in die divisie, op bezoek. Met name tegen de Nationals liet Bogaerts zijn knuppel brullen., waardoor zijn slaggemiddelde heel even boven de .300 kwam.

BOMBS AWAY

Nadat de Red Sox met 9-1 een draai om de oren kregen van de Blue Jays hoefden ze niet op medelijden te rekenen van de Nationals. Met de titelverdediger gaat het bepaald niet crescendo, maar het eerste duel met Boston werd ruim gewonnen. Bogaerts kwam in 3 at-bats tot 1 hit, maar Max Scherzer trakteerde ‘m ook op twee strikeouts.
Een dag later kreeg Bogey zijn revanche. Met twee ploeggenoten op de honken in de eerste inning joeg Bogaerts de eerste bal die hij zag het stadion uit; een heerlijke start voor Boston en de 3-run homerun was de zevende dinger van de international in 2020. Hij was overigens 3-for-4 deze dag en won ook nog eens: 5-3. Zondag werd ook de laatste ontmoeting gewonnen door Boston. Opnieuw timmerde Bogaerts er lustig op los. Z’n achtste homerun, wederom in de eerste, leverde 2 runs en een 9-5 zege op.


Tegen dat andere team uit de NL East ging het moeizamer. Wat pitching betreft zit het de Red Sox dit seizoen niet mee en dit werd eens te meer duidelijk tegen de Braves. Xander Bogaerts tekende afgelopen maandag in de eerste wedstrijd voor zijn 23e RBI van dit seizoen, maar Boston schoot hier niet veel mee op. Onze landgenoot was 1-for-4 in dit met 6-3 verloren duel.
Een dag later kwam Bogey door met zijn achtste double van deze jaargang en was hij opnieuw 1-for-4. Op het scorebord kwamen de Red Sox er opnieuw niet aan te pas. De 10-3 nederlaag maakte dit pijnlijk duidelijk. Woensdag begon de afsluiter niet slecht. Een walk in de eerste inning leverde Bogaerts even later een run op, die de 3-0 betekende. Atlanta sloeg in de late innings alsnog toe en won: 7-5.

De Philadelphia Phillies zaten in een lekkere flow. De ploeg won vorige week vijf wedstrijden op rij en sprong naar de tweede plaats in de divisie. De prestaties van Didi Gregorius mochten er eveneens zijn. De geboren Amsterdammer schurkte met zijn slaggemiddelde tegen de .300. Ook wat hits (33) betreft voert hij de tropen in Philadelphia aan. Defensief ging het niet altijd goed. Afgelopen weekend kreeg hij tegen de Braves in één duel twee errors achter zijn naam. Daarmee kwam zijn totaal op vier in dit seizoen.

GO WITH THE FLOW

Met een sweep tegen de Braves konden de Phillies uitstekende zaken doen in de NL East. Ze begonnen voortvarend door vrijdag de eerste wedstrijd met 7-4 te winnen. Gregorius en consorten hadden daar echter wel elf innings voor nodig. Sir Didi was 0-for-2 met twee walks en een belangrijke run in die elfde inning. In de tweede wedstrijd zweeg het slaghout opnieuw. Onze landgenoot was 0-for-4 en zag zijn slaggemiddelde dalen naar .278; zijn laagste batting average in bijna twee weken.
Tijd om daar iets aan te doen en die kans greep hij zondag met beide handen aan. In een bizar slugfest, waarin de Braves een 10-0 voorsprong namen, maar de Phillies nog bijna langszij zagen komen, was Gregorius 2-for-5 met een homerun in de tweede en een 2-run triple in de derde inning. Zijn 3 RBIs hielpen Philadelphia terug in de wedstrijd, maar ze gingen wel met 12-10 onderuit.


Tegen de Nationals bleek dat die 12-10 nederlaag een schoonheidsfoutje was. Daarbij moet worden aangetekend dat de Phillies in ’t eerste duel met de titelverdediger ook 6 runs incasseerden. Ze scoorden er echter zelf 8 en één daarvan kwam op naam van Gregorius. Zijn infield single in de vierde inning resulteerde uiteindelijk in een run.
Net als in de eerste wedstrijd was de Amsterdammer ook in de tweede goed voor een hit en een run. Met een keurige 6-0 overwinning werd de aanval van de Nats aan banden gelegd en dat kunstje herhaalden de Phillies in de derde ontmoeting. Voor Gregorius (0-for-4) stokte de bescheiden hitting streak bij drie wedstrijden, maar opnieuw was er winst: 3-0. De 6-5 winst van donderdag maakte de sweep compleet. Gregorius was 2-for-3 met ook nog een walk. Zijn double in de derde inning bracht JT Realmuto binnen voor een run.

Voor aanvang van dit seizoen waren er twijfels rond Kenley Jansen. Was hij nog wel de juiste closer voor de Dodgers of moest hij het stokje overdragen? We zijn halverwege deze jaargang en de twijfels zullen inmiddels verdwenen zijn. Jansen staat weer bij de beste closers in de league en noteert voorlopig zijn beste ERA (1.20) in jaren. Zijn LA Dodgers zijn op dit moment het beste team in de National League, maar dat mag geen verrassing heten.

AAN HET WERK

Van de Texas Rangers hoeven we dit seizoen opnieuw geen wonderen te verwachten, maar het gezelschap van Chris Woodward slaagde er vorig weekend toch in een wedstrijd van de Dodgers af te snoepen. De 6-2 nederlaag in de eerste wedstrijd betekende voor Jansen weer een kans minder op een save.
Die mogelijkheid kwam er wel in de tweede ontmoeting. Met een 7-4 lead op zak werd de closer aan het werk gezet. Jansen begon de inning door na vier pitches Ronald Guzman op de honken te zetten. Daarna volgden twee strikeouts, maar met name Shin-Soo Choo liet hem daar keihard voor werken. Kenley Jansen had 10 pitches nodig om de Koreaan weg te zetten. Met Nick Solak had hij minder moeite en na 5 pitches kon de closer zijn negende save bijschrijven. Het derde duel ging overigens met 7-2 naar de bezoekers uit LA.


Met een ERA van 1.23 en 9 saves begon Jansen met de Dodgers aan een serie thuiswedstrijden tegen onder meer de Diamondbacks. Al in de eerste wedstrijd, afgelopen dinsdag, maakte de closer zijn opwachting. Zijn team begon de negende inning met een 6-1 voorsprong, maar deze liep terug tot 6-3. Met één honk bezet werd Jansen naar de heuvel gestuurd voor één out. Daar had de international vijf pitches voor nodig. Daulton Varsho kon gaan zitten en Jansen zat in de dubbele cijfers wat saves betreft.
Diezelfde Varsho scoorde woensdag een run tegen Jansen toen deze in de tiende inning een 1-1 tussenstand moest verdedigen. Met twee walks en een HBP lukte dit niet helemaal, maar zijn slagploeg bood hulp, waardoor Jansen zijn tweede win pakte.

De San Diego Padres van Jurickson Profar toonden zich nogal bedrijvig tijdens de trade deadline. Naast de al gememoreerde Mitch Moreland werd namelijk ook starter Mike Clevinger naar Californië gehaald. De (nabije) toekomst zal uitwijzen of de Padres nu een bedreiging vormen voor de Dodgers, maar Jurickson Profar maakte er in Denver alvast het beste van. Hij duikt de laatste tijd vooral op in het linksveld. Jake Cronenworth heeft zijn plek op het tweede honk overgenomen.

PROFAR SWINGT

Het is de Padres dit seizoen menens en Profar beseft dat hij mee moet in de vaart der volkeren. Hij begon de serie tegen de Rockies vorige week op de bank (10-4 winst) en was pinch-hitter tijdens de tweede wedstrijd. Zijn enige at-bat leverde in de negende inning wel een hit op. Het was echter te laat om de 4-3 zege van Colorado te bedreigen. Profar mocht starten in de derde van vier wedstrijden en met zijn vijfde homerun van het jaar betaalde hij het vertrouwen van de manager terug.


Die voor Profar zo belangrijke klap kwam in de achtste inning. Het betekende op dat moment een 9-2 voorsprong en die zou nog worden uitgebouwd tot 13-2. Zijn 2-for-5 gaf vertrouwen voor de laatste ontmoeting. Daarin was Jurickson Profar 3-for-4 met een RBI in de vierde inning. Cronenworth kon scoren na de infield single van zijn Nederlandse ploeggenoot. Opnieuw was er winst voor de Padres, dit keer met 6-0.
Dat de homerun in Denver geen toeval was, bewees Jurickson Profar al in de eerste wedstrijd tegen de Angels. Na een single in de derde joeg hij de bal in de vierde inning het stadion uit. Hij nam Eric Hosmer mee over de thuisplaat, waardoor de international twee RBIs mocht bijschrijven. Daar kwam er in de zesde inning nog één bij middels een sac fly. Zijn Padres openden het tweeluik met een 11-4 zege. Leadoff hitter Profar was 0-for-4 in de tweede en laatste ontmoeting. Zijn team kon het debuut van Mike Clevinger niet opfleuren met een zege en verloor: 0-2.

Jonathan Schoop zag vorig weekend wat oude bekenden terug. Zijn Detroit Tigers werkten een homestand af tegen de Minnesota Twins, de club waar Schoop vorig seizoen onder contract stond. Voor de Nederlander werd het een prettig weerzien, want z’n oude werkgever werd drie keer verslagen en Schoop mocht weer wat RBIs noteren. Na deze productieve week voert hij de Padres aan wat betreft slaggemiddelde (.310), hits (39) en homeruns (8).

PRETTIG WEERZIEN

Detroit en Minnesota werkten afgelopen zaterdag een doubleheader af en al in de eerste wedstrijd was Schoop belangrijk voor zijn club. Bij een 1-1 stand in de derde inning bereikte de tweedehonkman middels een infield single het eerste honk. Willi Castro kon scoren en daarmee Detroit op 2-1 zetten. Voor Schoop bleef het bij die hit, maar Detroit won: 8-2. Later die dag scoorde Schoop een belangrijke run in de vijfde inning. Met vier wijd belandde hij op de honken en een homerun van Miguel Cabrera hengelde hem binnen. Het bleek de beslissende klap in een wedstrijd die met 4-2 door Detroit werd gewonnen.
De belangrijkste tik van Schoop moest toen nog komen. In ’t laatste duel was hij 2-for-4.  Een single leverde niets op. De homerun in de zesde inning des te meer. Zijn achtste van het jaar hielp Detroit aan een 3-2 zege en een sweep.


Aan alles komt een einde, dus ook aan de winning streak van de Tigers. Dit gebeurde echter nog niet in de eerste wedstrijd tegen de Milwaukee Brewers. Jonathan Schoop was daarin 2-for-3 met een RBI-single in de achtste, maar onze landgenoot kwam ook nog met vier wijd op de honken én werd geraakt door de werper. De bedrijvige Schoop zag de Tigers uithalen: 12-1.
Woensdag was de international minder actief op de honken. Hij was 1-for-4 met een infield single in de eerste inning. Zijn batting average zakte daarmee ietsje naar .310, maar daarmee kun je nog prima thuiskomen. Met 8-5 ging de winst naar de Brewers.

Andrelton Simmons speelde afgelopen week pas zijn eerste wedstrijden in het eigen stadion. Tegen de Seattle Mariners liet Simba zijn knuppel spreken en hielp hij zijn slaggemiddelde van .250 naar .304. De LA Angels schoten niet veel op met de dadendrang van de Nederlands international. De serie van vier wedstrijden werd eerlijk verdeeld en dus bleef de achterstand in de divisie intact.

KEEP STREAKIN’

Zijn gebrek aan wedstrijdritme speelde Andrelton Simmons geen parten tegen de Mariners. Na z’n rentree is de international in vrijwel elke wedstrijd goed voor minimaal één hit en zo ook vorig weekend tegen Seattle. Zijn naam stond als negende genoteerd in de batting order en in de derde inning was een infield single genoeg om op de honken te komen. Simba was 1-for-3 en zijn Angels wonnen met 3-2.
Zo spannend was het in de tweede ontmoeting niet. LA walste met 16-3 over de tegenstander heen en met twee hits, twee walks en drie runs liet Simmons zich niet onbetuigd. Zijn eerste RBI na zijn blessure noteerde de kortestop in de derde van vier wedstrijden. In de zevende inning sloeg hij Albert Pujols binnen in een duel dat na tien innings met 2-1 verloren ging. Ook de laatste ging met 2-1 verloren. Simmons was 2-for-4.


Met een 5-game hitting streak, hits in acht van zijn laatste negen wedstrijden en een slaggemiddelde van .304 stond Simmons de Padres in LA op te wachten. Die hitting streak werd door Simmons al in de tweede inning van de eerste wedstrijd verlengd. Die single leverde niets op, maar zijn tweede hit, een RBI-single in de negende, deed dit wel. De derde RBI voor Simba betekende voor de Angels hun vierde run. Helaas voor de thuisploeg had San Diego er al 11 gescoord.
Donderdag mocht Simmons het als leadoff hitter proberen en dat deed hij niet onverdienstelijk. Een RBI-single in de derde inning zette zijn team op 1-0. De kortestop besloot de wedstrijd 2-for-4 en met een 2-0 overwinning. Er staan nu 4 RBIs, een 7-game hitting streak en een .333 batting average achter zijn naam.

De San Francisco Giants zijn zich aan het herstellen van een matige seizoensstart, waarin ze slechts 8 van de eerste 24 wedstrijden wonnen. Helaas voor Chad Tromp is hij de laatste tijd vooral toeschouwer. We moeten goed zoeken als we onze landgenoot aan het werk willen zien. De Giants werkten vorig weekend een serie tegen de Diamondbacks af en slechts één keer mocht Tromp zijn opwachting maken. De 23-jarige Joey Bart heeft zijn plekje ingenomen en laat zich aan slag wat beter zien. Tyler Heineman begon het seizoen als eerste catcher, maar ook zijn rol lijkt uitgespeeld.

SPAARZAME MOMENTEN

In de laatste wedstrijd tegen Arizona mocht de catcher even aan de bak. De Giants hadden de eerste wedstrijd met 7-4 aan de Diamondbacks moeten laten, maar kwamen in de tweede terug met een 5-2 zege. Zondag was het de beurt aan Chad Tromp. Met slechts 2 hits in zijn laatste 11 wedstrijden zal hij niet met overdreven veel vertrouwen aan dit duel zijn begonnen. Twee keer betrad de catcher het slagperk en even zo vaak keerde hij onverrichter zake terug naar de dug-out. Zijn batting average kukelde naar .176 en met .185 was zijn OBP al niet veel beter. Helaas voor de man uit Oranjestad bleef het bij die twee at-bats en nam Joey Bart weer plaats achter home plate.


Met twee homeruns in zijn eerste vier wedstrijden leek Chad Tromp op weg een revelatie te worden. Gezien zijn leeftijd (25) kan dit natuurlijk nog steeds, maar de catcher maakt de laatste weken kennis met de harde realiteit van de majors. Er staan 18 strikeouts in 51 at-bats achter zijn naam en slechts één walk. Deze week zag Tromp vanaf de zijkant hoe zijn Giants zich uitleefden tegen de Rockies en in Denver met 23-5 wonnen. Overigens werd dit woensdag door diezelfde Rockies alweer enigszins rechtgezet door het tweede duel winnend af te sluiten: 9-6.

Cover Photo: Sean M. Haffey/Getty Images

NHL play-offs: Knights doorstaan test, onverwachte held voor Stars

0


De titelverdediger zijn we kwijt, dus komt er een nieuwe kampioen. Nog acht teams maken kans op de Stanley Cup en met vier overgebleven clubs in zowel Toronto als Edmonton is het rustig geworden in de bubbels. De teams die nu tegenover elkaar staan, kennen elkaar door en door. Ze treffen elkaar namelijk regelmatig in de eigen divisie. Het aantal wedstrijden neemt weliswaar af, maar de intensiteit neemt alleen maar toe. Natuurlijk kun je bij SportAmerika daar alles over lezen!


WESTERN CONFERENCE


DE HEADLINES

Game. Seven. Mooier wordt het niet in ’t ijshockey en in de bubbel van Edmonton werden er vrijdag zelfs twee achter elkaar gespeeld. Colorado en Dallas beten het spits af en dat was vooral voor de Stars een tegenvaller. Zij hadden immers een 3-1 voorsprong in de serie. Rick Bowness rekende voor dit duel op zijn topspelers. Jamie Benn, Alexander Radulov en Tyler Seguin gaven niet thuis in de laatste twee wedstrijden en kregen kans op revanche. Bij de Avalanche was het lang onduidelijk of Gabriel Landeskog van de partij was. Hij blesseerde zich in Game 6 en was de grote afwezige in Game 7. Zijn teamgenoten keken al rap tegen een achterstand aan. Alexander Radulov begreep de boodschap van Bowness en opende de score. De Avs sloegen razendsnel terug. Vladislav Namestnikov nam de gelijkmaker voor zijn rekening en Andre Burakovsky zorgde voor de 2-1.
De rust keerde daarna niet terug in deze wedstrijd, die alle kanten op bleef schieten. Joel Kiviranta mocht zijn opwachting maken in dit duel en betaalde het vertrouwen terug door de 2-2 te scoren. Op de PP zorgde Nazem Kadri ook weer snel voor de volgende treffer. Met een 3-2 voorsprong begonnen de Avs aan de derde periode. Met zijn tweede van de avond trok Radulov halverwege die periode de stand weer gelijk, maar wederom had Colorado het antwoord klaar. Weer was het Namestnikov die scoorde en de Avalanche op 4-3 zette. Kiviranta had nog wat energie over en schoot 10 tellen later de Stars alweer langszij. Bowness had in deze serie nog niet vaak een beroep op Kiviranta gedaan, maar de 24-jarige Fin maakte naam voor zichzelf. Zeker toen hij in OT de Stars, met zijn derde van de avond, naar de Conference-finale schoot.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

EINDSTAND: Dallas wint 4-3
Weer gaat het de Colorado Avalanche mis in de tweede ronde. Vorig seizoen legden ze het af tegen de Sharks, maar werd er gewezen naar de onervarenheid van dit roster. We zijn nu een jaar verder en opnieuw stranden de talentvolle Avs in de tweede ronde. Natuurlijk miste Colorado hun captain in Game 7, maar over het algemeen leek de ploeg erg afhankelijk van de grote namen. Die grote namen stonden op voor Dallas toen het moest. Of in elk geval één van hen. Alexander Radulov bewoog zich geruisloos door de laatste wedstrijden, maar was in Game 7 twee keer trefzeker. Kiviranta bewees echter dat er altijd baas boven baas is. De rookie had nog maar 13 wedstrijden (regular season en play-offs) op het hoogste niveau in de benen, maar was in deze allesbeslissende wedstrijd degene die het verschil maakte. Hij bezorgt Dallas een treffen met Vegas in de Conference-finale.

DE HEADLINES

Niet veel mensen hadden vooraf ingezet op een Game 7 in deze serie. Velen hadden verwacht dat de Vegas Golden Knights korte metten zouden maken met de Vancouver Canucks, maar de jonge ploeg van Travis Green bleek vele malen taaier dan verwacht. Vorig jaar gooiden de Golden Knights in de eerste ronde een zeker ticket voor de tweede ronde te grabbel door een 3-1 voorsprong in de serie én een 3-0 voorsprong in Game 7 te grabbel te gooien. Dat was tegen de San Jose Sharks van Peter DeBoer. De coach die nu verantwoordelijk is voor de prestaties van de Knights. De mannen van DeBoer lieten er geen twijfel over bestaan wie de betere ploeg was. Vanaf de eerste seconde gingen de Knights op zoek naar de vijandelijke goal. Ze hadden alleen één probleem. Thatcher Demko weigerde zich over te geven en bleef de schoten maar stoppen.
De Canucks hadden in deze Game 7 weinig in de melk te brokkelen. Robin Lehner had het relatief rustig in het doel van Vegas, maar dat wat hij moest doen, deed Lehner ook uitstekend. Af en toe dook Vancouver gevaarlijk voor zijn neus op, maar dan stond de goalie paraat. Aan de andere kant werden zijn teamgenoten bijna wanhopig. Wat de Knights ook probeerden, ze kregen die puck maar niet voorbij Thatcher Demko. Tot laat in de derde periode. Een schot van Shea Theodore zocht en vond zijn weg naar het net. Daarmee was het verzet nog niet definitief gebroken, maar het hielp wel. De 2-0 van Alex Tuch sloot wel het boek voor de dappere Canucks. Paul Stastny, doorgaans toch al uitstekend op dreef in een Game 7, kreeg de assist op de empty-netter. Stastny zelf zorgde met de 3-0 voor het slotakkoord.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

EINDSTAND: Vegas wint met 4-3
Travis Green kan ontzettend trots op zijn jonge Vancouver Canucks zijn. Vrijwel niemand gaf ze een kans tegen de Vegas Golden Knights, maar de underdog bewees dat je met vastberadenheid en een gezonde portie vechtlust ver kunt komen. En een goede goalie helpt ook. Thatcher Demko noteert over zijn nog prille loopbaan gemiddeld een save percentage van .906, maar steeg in de laatste wedstrijden van deze serie boven zichzelf (sv% .990) uit. Bijna werd hij ook nog de absolute held door Vegas ook in Game 7 van scoren te houden, maar Theodore besliste anders. Zijn gamewinner stuurde de Knights voor de tweede keer in drie jaar naar de Conference-finale. Daarin zijn de Dallas Stars de tegenstander. In de Round Robin wonnen de Knights met 5-3 van deze tegenstander, maar de Stars zijn daarna gegroeid. De Knights zullen weten dat ze een tandje bij moeten schakelen om succes te hebben.

Cover photo: Ethan Miller/Getty Images

NFL 32-in-32 | Seattle Seahawks: klaar voor bikkelharde NFC West

0

Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In dit deel van de NFL 32-in-32 het team dat dolgraag terug wil naar de Super Bowl: de Seattle Seahawks.


FREE AGENCY


Inmiddels is coach Pete Carroll al 70 jaar oud en ook voor zijn franchise QB begint de tijd te dringen. Russell Wilson, 32 jaar oud, behoort tot de beste QBs in de NFL. Voor hoe lang nog? Vorig seizoen was Wilson bij tijd en wijle weergaloos. In Seattle is daarom vol ingezet op komend seizoen. Er is alles aan gedaan om talent toe te voegen aan het team. Dat zal ook absoluut nodig zijn in de zwaarste divisie van de NFL.
De defense was het grootste probleem in de slotfase van het vorige seizoen. Het zal niemand zijn ontgaan dat ze daar met de trade voor Jamal Adams iets aan hebben gedaan

NHL play-offs: Canucks en Flyers weigeren op te geven

0


De titelverdediger zijn we kwijt, dus komt er een nieuwe kampioen. Nog acht teams maken kans op de Stanley Cup en met vier overgebleven clubs in zowel Toronto als Edmonton is het rustig geworden in de bubbels. De teams die nu tegenover elkaar staan, kennen elkaar door en door. Ze treffen elkaar namelijk regelmatig in de eigen divisie. Het aantal wedstrijden neemt weliswaar af, maar de intensiteit neemt alleen maar toe. Natuurlijk kun je bij SportAmerika daar alles over lezen!


EASTERN CONFERENCE


DE HEADLINES

De Philadelphia Flyers werkten in de Round Robin hard voor de first seed, maar voor de tweede wedstrijd op rij keken ze uitschakeling recht in de ogen. Het kwam de ploeg van Alain Vigneault nog bepaald niet aanwaaien. Ze wonnen weliswaar twee wedstrijden, maar telkens was daar een verlenging voor nodig omdat ze een (ruime) voorsprong uit handen gaven. De Islanders daarentegen wilden niets liever dan deze serie in zes wedstrijden beslissen en voor het eerst in 27 jaar de Conference-finale bereiken. Zonder Sean Couturier, maar mét Oskar Lindblom hadden de Flyers het moeilijk in de openingsfase, maar toch was het Kevin Hayes die de ban brak. Veel mooier werd het nog toen James van Riemsdyk 97 seconden later voor de tweede wedstrijd op rij de weg naar de vijandelijke goal vond.
Zo snel als de Flyers de voorsprong hadden, zo snel waren ze ‘m ook weer kwijt. Laat in de eerste zorgde Derick Brassard voor aansluiting en al vroeg in de tweede periode schoot Matt Martin de Islanders langszij. Onverdiend was dit niet, want New York was in grote delen van de wedstrijd de bovenliggende partij. De 3-2 van Anders Lee, zijn zevende van het postseason, kwam dan ook niet als een verrassing. Philadelphia weigerde de capituleren en kwam dankzij Michael Raffl weer op gelijke hoogte. Dit werd het beeld van de wedstrijd. De ene bokser gaf een klap en de ander counterde. De 4-3 van Mathew Barzal in de tweede was namelijk niet genoeg voor de zege van de Isles. Scott Laughton hing de bordjes weer in evenwicht en dwong daarmee OT af. Een lange OT. Pas diep in de tweede verlenging werd het duel beslist. Een schot van Ivan Provorov bezorgde de Flyers de zege én Game 7.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: serie in evenwicht 3-3
De Tampa Bay Lightning kijken glimlachend toe hoe deze zwaargewichten elkaar te lijf gaan. Barry Trotz zag zijn Islanders 53 keer op doel schieten in Game 6, maar dit was niet genoeg voor de zege. Carter Hart en de Flyers bleken nog veel taaier dan gedacht. Diezelfde Flyers kregen in deze wedstrijd een mentale opsteker van jewelste. Oskar Lindblom kreeg eind 2019 het nieuws te horen dat hij moest vechten tegen een verschrikkelijke ziekte. In juli kreeg hij zijn laatste behandeling en op 3 september was hij actief in Game 6 van de play-offs. Alain Vigneault gunde zijn aanvaller ruim 17 minuten aan speeltijd. De Flyers moesten het wel stellen zonder Couturier en het is de vraag of hij hersteld is voor Game 7. Die allesbeslissende wedstrijd staat voor zondag (01.30 uur Nederlandse tijd) op het programma.


WESTERN CONFERENCE


DE HEADLINES

De Vancouver Canucks kregen hulp uit onverwachte hoek. Goalie Thatcher Demko moest de geblesseerde Jacob Markstrom vervangen en deed dit met verve. De 24-jarige was zelfs de grote ster in Game 5. Travis Green moest voor aanvang van Game 6 dan ook keuzes maken. Nam hij een risico door Markstrom, kampend met een liesblessure, op te stellen of koos hij opnieuw voor Demko. De Golden Knights hadden andere zorgen. Zij wilden een herhaling van vorig jaar voorkomen. Ook toen hadden ze een 3-1 voorsprong in de play-offs, maar legden ze het in zeven wedstrijden af tegen de Sharks. Op dat moment nog onder leiding van Peter DeBoer. Een vroege openingstreffer van Jake Virtanen stelde de mentale weerbaarheid van de Knights nog meer op de proef. De winst in Game 5 en het spel van Demko, die opnieuw speelde, gaf Vancouver zichtbaar vertrouwen.
Op de shot clock legden de Canucks het opnieuw (ruim) af, maar daar maalde niemand in Vancouver om. Een schot van JT Miller in de derde periode verdubbelde de marge en toen ook Quinn Hughes goalie Robin Lehner verschalkte, zag het er opeens heel goed uit. De Golden Knights kregen wel degelijk hun kansen, maar waren af en toe ook slordig. Peter DeBoer zag zijn team zwoegen en probeerde het al vroeg met een wanhoopsoffensief. Lehner werd van het ijs gehaald, maar daarmee bereikte DeBoer dat Vancouver de stand naar 4-0 tilde. Bo Horvat was degene die deze goal mocht scoren.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: serie in evenwicht 3-3
In de kleedkamer van de Golden Knights zullen de gedachten teruggaan naar ruim een jaar geleden. Tegen de San Jose Sharks was daar een 3-1 voorsprong in de serie en een 3-0 lead in Game 7. Nog altijd worden ze in Vegas badend in het zweet wakker van de uitkomst. Die ervaring nemen ze nu mee naar vrijdag (03.00 uur Nederlandse tijd). Dan al staat Game 7 op het programma. De Canucks kunnen dus niet lang genieten van hun stunt, want zo mag de winst in Game 6 wel genoemd worden. Als underdog doen ze het geweldig tegen de sterke Golden Knights en na twee opeenvolgende zeges zitten ze ook in het hoofd van de tegenstander. De korte periode tussen Game 6 en Game 7 zal Thatcher Demko niet bevallen. Met 48 shots on goal had hij het ontzettend druk op weg naar zijn eerste shutout in de play-offs.

Cover photo: Getty Images

Nuggets en Rockets winnen Game 7, Raptors en Bucks 2-0 achter

1

De playoffs zijn dan eindelijk begonnen. Na elke game vatten we de belangrijkste wedstrijden samen. In dit artikel: game 7 van de eerste ronde (Western Conference) en Game 2 van de tweede ronde (Eastern Conference) in de NBA Playoffs. Terwijl de Bucks en de Raptors namelijk ineens tegen een 2-0 achterstand aankijken, wonnen de Nuggets en Rockets Game 7 na twee spektakelstukken.


WESTERN CONFERENCE


DENVER NUGGETS VOLTOOIEN COMEBACK NA 3-1 ACHTERSTAND

De Denver Nuggets zijn het 12de team in de geschiedenis van de NBA die na een 3-1 achterstand in een playoff-serie alsnog de serie weet te winnen. In Game 7 werden de Utah Jazz in een ‘low scoring game’ verslagen: 80-78. Nikola Jokic was met 30 punten en 14 rebounds de grote man bij Denver.
De gehele playoff-serie was al ontzettend spectaculair. Vooral Donovan Mitchell en Jamal Murray stuwde elkaar naar ongekende hoogtes. De twee scoorden allebei tweemaal meer dan vijftig punten, iets wat enkel Michael Jordan en Allen Iverson eerder behaalde in de geschiedenis in de NBA. Daarnaast gaan ze samen de geschiedenis boeken is als de twee tegenstanders die gezamenlijk het meeste scoorden in één playoff-serie.
De wedstrijd zelf was echter niet heel spectaculair. Beide teams schoten matig tot slecht en de vrije worp-lijn werd ook weinig bezocht. Echter was er over spanning niks te klagen. Waar Denver in de eerste helft zeer dominant was en een voorsprong had van 19 punten, was het Utah dat in de tweede helft sterk terugkwam. Aan de hand van Rudy Gobert (19 punten, 18 rebounds) en Donovan Mitchell (22 punten, 9 rebounds) kwamen de Jazz weer volledig terug in de wedstrijd.
Echter was het Nikola Jokic die met 27 seconden een hookshot scoorde en de Nuggets weer op voorsprong bracht. Utah had nog één kans om te scoren, maar Donovan Mitchell verloor de bal. In plaats van wat tijd te rekken, gingen de Nuggets echter direct in de aanval. Torrey Craig kreeg de kans met een open lay-up om de wedstrijd te beslissen, maar mistte. Daardoor kreeg Utah alsnog een kans in de buzzer, maar de driepunter van Mike Conley rolde net van de ring. En zo kwam de serie ten einde. Volgende tegenstander van de Nuggets: de LA Clippers

HOUSTON ROCKETS OVERLEVEN TRIPLE DOUBLE CHRIS PAUL

Het andere Game 7 duel ging tussen de Houston Rockets en de Oklahoma City Thunder. De winnaar zou eind deze week gaan beginnen met hun serie tegen de Los Angeles Lakers. Er waren tijdens dit beslissende duel eigenlijk geen runs te bekennen. Beide teams gingen constant gelijkop en logischerwijs was het in de slotfase dan ook extreem spannend. Het was nota bene de defense van James Harden en de Houston Rockets die de doorslag zou geven. Nadat James Harden namelijk een schot van Luguentz Dort had geblockt, was het met nog een seconde te gaan de beurt aan PJ Tucker om de held te spelen. Hij wist de bal te stelen, waarna de buzzer klonk en het duel afgelopen was. De Rockets wonnen met 102-104.
Bij de Rockets, die Russell Westbrook op de helft van deze serie pas tot hun beschikking kregen, scoorden Eric Gordon, Robert Covington en Westbrook allemaal meer dan 20 punten. James Harden kwam niet verder dan 17 punten, maar was dus op een andere manier belangrijk. Zijn defense zorgde er mede voor dat de Rockets nu in de tweede ronde staan. De reden voor de struggles van Harden is inmiddels ook wel alom bekend: Luguentz Dort. De hele series lang is hij al bezig om James Harden te limiteren. In Game 7 was hij echter ook aanvallend belangrijk. Hij scoorde 30 punten (6 driepunters) en was daarmee topscoorder van het duel. Chris Paul noteerde een triple double (19 PTS, 11 REB, 12 AST). Het was echter niet voldoende.
De Rockets beginnen nu in de nacht van vrijdag op zaterdag (03:00) aan hun serie in de tweede ronde vs de Los Angeles Lakers. Het is een match-up tussen een team dat small ball speelt (de Rockets) en een team dat zich juist focust op lengte (de Lakers). De vraag gaat zijn: welke aanpak is succesvoller en wie gaat zich als eerste moeten aanpassen?


EASTERN CONFERENCE


RAPTORS EN BUCKS VERLIEZEN OOK GAME 2

Nadat de Raptors en Bucks begin deze week slecht begonnen aan hun serie in de tweede ronde, is de situatie de afgelopen twee dagen niet bepaald verbetert. Beide favorieten verloren namelijk ook het tweede duel in hun serie. De problemen zijn dus alleen maar groter geworden.
De Raptors werden in het eerste duel vs de Celtics helemaal weggespeeld (112-94) en leken tijdens Game 2 beter uit de verf te komen. Lang leek de regerend kampioen de serie op 1-1 te gaan zetten, maar het vierde kwart gooide roet in het eten. De Celtics wonnen dat kwart met overmacht (32-21), waarna in de slotfase de zege uiteindelijk door de ploeg uit Boston werd veiliggesteld: 102-99. De Raptors schoten wederom niet best (40% FG, 28% 3PT) en hadden dit keer geluk dat de Celtics aanvallend ook niet best voor de dag kwamen. Ondanks dat wonnen de Celtics dus toch. Jayson Tatum was met 34 punten, 8 rebounds en 6 assists de absolute uitblinker.

De Bucks hadden het tijdens hun game 2 niet veel makkelijker. Sterker nog: gedurende de hele wedstrijd was de voorsprong van de Heat, die game 1 met 115-104 wonnen, wederom meer dan tien punten. In de slotfase kwamen de Bucks aanvallend gezien dan eindelijk op gang. Toch ging het de laatste paar minuten wederom fout. Nadat Khris Middleton via drie free throws de stand op 114-114 had gebracht, besloot Giannis Antetokounmpo nadat de buzzer al geklonken had Jimmy Butler na een jumpshot te foulen. Dit zorgde ervoor dat Buter met nog 0.00 seconden op de klok twee free throws mocht nemen. Aangezien ze allebei raak waren, eindigde het duel in 116-114 in het voordeel van de Heat. Met als gevolg een 2-0 achterstand voor de Bucks.
Giannis kwam niet verder dan 29 punten en 14 rebounds, terwijl de Bucks als team 28% schoten van de driepuntslijn. Bij de Heat was Goran Dragic met 23 punten de uitblinker. Game 3 van beide series staan gepland voor vannacht en morgennacht. Must wins voor zowel de Raptors als de Bucks.

Photo: Mark J. Terrill/AP Images

In Memoriam: Tom Seaver (1944 – 2020)

1

Vannacht werd bekendgemaakt dat zaterdag jongstleden de legendarische werper Tom Seaver is overleden. De Hall of Famer, die in 1969 met de Miracle Mets verrassend de World Series won, werd slechts 75 jaar. Vorig jaar kwam al naar buiten dat Seaver leed aan Lewy Body disease, een vorm van dementie. Deze ziekte is hem, in combinatie met COVID-19, fataal geworden.

ROOKIE OF THE YEAR

In de jaren ‘60 waren de New York Mets het lachertje van de Major League. Opgericht in 1962 om het vertrek van de Giants en Dodgers naar de westkust op te vangen, bleven de Mets seizoenenlang het lelijke eendje van de competitie. Vanaf ‘67 gloorde er echter een sprankje hoop. De oorzaak daarvan was een jonge, blonde werper uit Californië: Tom Seaver. In zijn eerste jaar mocht hij niet alleen de organisatie vertegenwoordigen in de All-Star Game, maar werd hij aan het eind ervan bovendien gekroond tot Rookie of the Year.

MIRACLE METS

Nadat de Mets in hun eerste zeven vijfmaal op een tiende (en laatste) en tweemaal op een negende plek in de National League waren geëindigd, werd in ‘69 aan de hand van een ontketende Seaver plots de nieuw opgerichte NL East gewonnen. Nadat vervolgens de Atlanta Braves van Henry Hammerin’ Hank Aaron in de eerste editie van de National League Championship Series werden geklopt, wachtten in de World Series de Baltimore Orioles.

“Kid, I know who you are, and before your career is over, I guarantee you everyone in this stadium will, too.”
– Hank Aaron

TOM TERRIFIC

Met spelers als Boog Powell en de twee Robinsons, Frank en Brooks, waren de O’s vooraf de gedoodverfde favoriet. Nadat Seaver in de Game 1 zijn meerdere nog had moeten erkennen in Mike Cuellar, revancheerde hij zich in Game 4 met 10 geweldige innings, waarin hij slechts één run incasseerde. De Mets wonnen de series met 4-1 en waren in één jaar van laughing stock tot kampioen uitgegroeid. De Miracle Mets en Tom Terrific stonden definitief op de kaart.

CY YOUNG

Het uitstekende seizoen leverde Seaver een Cy Young Award op. Bijna had hij ook de MVP Award mee naar huis genomen, maar in een nek-aan-nek-race legde het nipt af tegen de vorig jaar overleden Giant Willie McCovey. Het zou de eerste van Seaver’s drie Cy Youngs worden. Daarnaast kwam hij uit in 12 All-Star Games: tien daarvan in dienst van de Mets en zijn laatste twee als lid van de Big Red Machine, de club waaraan hij gedurende het seizoen van 1977 was verhandeld in een trade die later tot ‘Midnight Massacre’ werd uitgeroepen in de New Yorkse media. Later in zijn carrière zou Seaver ook nog de kleuren verdedigen van de Chicago White Sox en de Boston Red Sox.

HALL OF FAME

In totaal was Seaver 19 seizoenen actief in de Major League. Daarin kende hij opmerkelijk weinig blessureleed. Dit had hij te danken aan zijn werptechniek. Hij haalde veel van zijn kracht uit zijn benen. Hij maakte zo’n machtige stap naar voren, dat zijn rechterknie vaak over de grond schraapte. Het leverde hem vaak een besmeurde broek op, maar hield zijn werparm intact. Dit stelde hem in staat om een indrukwekkende lijst aan statistieken op te bouwen. Hij won in totaal 311 wedstrijden, gooide 3.640 strikeouts en kwam over zijn gehele carrière tot een ERA van 2.86. In 1992 werd hij opgenomen in de Hall of Fame. Maar liefst 98,8% van de stemmers schreef zijn naam op hun ballot. Dat was een record en zou dat blijven tot Ken Griffey Jr. 24 jaar later een half procentje meer stemmen kreeg.

“My idea of managing is giving the ball to Tom Seaver and sitting down and watching him work.”
– Sparky Anderson

SPORTS CELEBRITY

Naast zijn indrukwekkende prestaties op het veld, was hij ernaast ook een geweldige ambassadeur voor de sport. In zijn dagen als Met werden hij en zijn echtgenote Nancy bekende New Yorkers. De titel van een artikel over het stel luidde in die tijd: “Tom & Nancy Seaver: America’s Very Own Beautiful Couple”. Seaver stond bekend als een charmante gentleman en met zijn werkethos vormde hij een inspiratiebron voor zijn teamgenoten. Bovendien vertegenwoordigde hij jarenlang zijn teamgenoten in de spelersvakbond, waarbij hij nauw betrokken was bij het afschaffen van de reserve clause en de introductie van free agency.

EINDE VAN THE FRANCHISE

Dat laatste luidde overigens ook zijn vertrek in uit Queens. Terwijl de pitcher op het punt stond een nieuw en sterk verbeterd contract te tekenen bij de Mets, verscheen er een column in The Daily News van Dick Young, waarin deze zijn zure pijlen richtte op Toms vrouw Nancy, die jaloers zou zijn op de verdiensten van Nolan Ryan. Omdat Seaver vermoedde dat Mets-eigenaar M. Donald Grant, die een nauwe band onderhield met de machtige columnist, de ware genius achter dit moddergooien was, drong hij aan op een transfer. De speler die ook wel The Franchise werd genoemd vertrok naar Cincinnati.

ANOTHER MIRACLE METS

Zijn laatste wedstrijd beleefde een 41-jarige Seaver toevalligerwijs als tegenstander van de Mets. Hoewel hij door de Red Sox niet was opgenomen op hun roster voor de World Series van ’86, stond hij die dag wel in hun dugout. Van die plek zag hij de ook nog niet zo lang geleden overleden Bill Buckner een rollertje van Mookie Wilson door zijn benen laten glippen. Na 17 jaar mochten de Mets weer een titel vieren, maar ditmaal stond de man die zij liefkozend The Franchise hadden genoemd aan de andere kant.

41 TOM SEAVER WAY

Toen de Mets vorig jaar vierden dat het 50 jaar geleden was dat zij voor het eerst de World Series wonnen, werd onthuld dat het adres waaraan Citi Field gelegen is veranderd zal worden naar 41 Tom Seaver Way. 41 was het rugnummer van de pitcher. De organisatie heeft dit nummer al lange tijd geleden retired. Bovendien zal er een standbeeld van het clubicoon voor het stadion geplaatst worden. Helaas is dus nu gebleken, dat Tom Seaver dus zelf niet meer de onthulling zal bij kunnen wonen.

Coverfoto: Associated Press

NFL 32-in-32 | Houston Texans: team vol vraagtekens

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 26 het team dat er zeker niet beter op is geworden: de Houston Texans!


FREE AGENCY


De Texans stonden flink in de schijnwerpers in het begin van het off-season. Dat was echter niet om de juiste redenen. De ploeg stuurde sterreceiver DeAndre Hopkins naar Arizona in ruil voor running back David Johnson. De Texans kregen er wel een draft pick in de tweede ronde bij, maar dat maakt het verlies van Hopkins niet goed. Het kwam Bill O’Brien op flink wat kritiek te staan. Niet alleen van de pers en de fans in Houston, maar zelfs oud-speler Tyrann Mathieu liet op twitter weten wat hij van de deal vond.


Het verlies van Hopkins willen de Texans opvangen met Randall Cobb. De slotreceiver werd voor drie jaar vastgelegd. Verder kwamen er in free agency weinig nieuwe spelers bij voor O’Brien. Daar staat tegenover dat DJ Reader, Jonathan Joseph en Tashaun Gipson de club verlieten. Het zorgt er voor dat er verdedigend nog meer vraagtekens zijn voor de Texans.


NFL DRAFT


De Texans hebben de afgelopen jaren flink wat draft picks in trades gebruikt. Voor het tweede jaar op rij had de ploeg hierdoor maar weinig mogelijkheden om in de draft de ploeg te versterken. Zo ging de pick in de eerste ronde naar Miami als gevolg van de Laremy Tunsil-trade van vorig jaar.
De pick in de tweede ronde die de Texans van Arizona kregen was pas de eerste draftpick van Houston dit jaar. Met de veertigste keuze werd Ross Blacklock aan de selectie toegevoegd. De DT van TCU moet de verdediging van de Texans minder afhankelijk maken van JJ Watt. Als hij fit is, is Watt nog steeds een plaag voor elke quarterback. Hij kwam in de laatste vier seizoenen echter tot respectievelijk 3, 5, 16 en 8 optredens door blessures.
Zonder Watt is de defensive line van de Texans kwetsbaar en vandaar dat hier de nadruk lag voor de Texans in de draft. In de derde ronde werd OLB Jonathan Greenard gekozen. Greenard wordt enigszins onderschat. Bij Florida had hij een betere productie dan ploeggenoot Jabari Zuniga, maar Zuniga werd wel eerder gekozen door de Jets.


Net als free agency bracht de draft niet wat de fans van de Texans hadden gehoopt. Toch is er nog wel een sleeper in Houston beland. Isaiah Coulter is een groeibriljant die veel fans kan gaan verrassen. De wide receiver had een uitstekend jaar bij Rhode Island. De vraag is uiteraard hoe hij het gaat doen tegen NFL-tegenstand. Maar hij is snel en wendbaar en heeft een uitstekend oog voor de bal. Een offense met een quarterback als Deshaun Watson is een ideale situatie voor hem.
Houston Texans preview


OFFENSE


Zolang de Texans Watson als quarterback hebben zijn ze in geen enkele wedstrijd kansloos. Dit is de aanval die afgelopen jaar een 24-0 voorsprong nam in de play-offs tegen de Kansas City Chiefs en zo dichtbij een daverende verrassing waren. De vraag is alleen of de aanval dit jaar nog steeds zo goed is. Het verlies van Hopkins is een enorme aderlating. Hij was na Watson de tweede ster van de ploeg en het wordt lastig voor Cobb en Coulter om dit verlies op te vangen.
Om de volgende stap te maken moet ook Watson zich verbeteren. De quarterback is altijd goed voor hoogtepunten en kan zowel binnen als de buiten de pocket de mooiste dingen laten zien. Dit gaat echter lang niet altijd goed. Watson heeft nog teveel sacks en onnodige intercepties om echt mee te doen in de MVP-race en om zijn ploeg in moeilijke wedstrijden op zijn rug te nemen.

Genoeg targets, maar geen Hopkins-magie

Met Brandin Cooks en Randall Cobb heeft Watson wel meer mogelijkheden. Will Fuller en Kenny Stills zijn ook nog steeds in Houston, waardoor Watson zeker zijn wapens heeft en de aanval misschien wat breder is dan afgelopen jaar. Is er echter een echte go-to-guy in Houston?


In de running game hopen de Texans beter voor de dag te komen met Johnson aan boord. In Arizona had hij niet de beste jaren uit zijn loopbaan en de vraag is of O’Brien de oude tijden kan doen herleven. Dat zal voor een groot deel afhangen van de offensive line van de Texans. Laat die nu net niet zo goed zijn in het blocken voor de rungame. Er is geen aanval waar het verschil op de lijn zo groot is tussen het blocken voor de pass en de run. In het beschermen van Watson doen ze hun werk, maar gaten trekken voor de runningbacks is er nauwelijks bij.


DEFENSE


JJ Watt; dat is eigenlijk de hele verdediging van de Texans. De linebacker speelde na twee jaar blessureleed in 2018 alle wedstrijden en leek op zijn oude niveau. Een nieuwe blessure maakte na acht wedstrijden echter een einde aan het reguliere seizoen voor Watt. In de play-offs kwam hij nog wel terug, maar miste duidelijk wedstrijdritme.
Voor de rest is de verdediging van de Texans er zeker niet sterker op geworden. We hebben het dan over de defense die in de play-off nederlaag tegen de Chiefs een 24-0 voorsprong uit handen gaf; in één kwart. Uiteindelijk wist Mahomes 51 punten voor de Chiefs op het scorebord te krijgen.
Het grootste verlies voor de Texans is het vertrek van DJ Reader naar de Bengals. Zijn plek naast Watt wordt waarschijnlijk ingevuld door rookie Blacklock. Verder is er op de defensive line de hoop dat Whitney Mercilus zijn oude niveau haalt, maar zijn topseizoen is al weer vier jaar geleden. Hij lijkt daarmee over zijn top.

Ontwikkeling van jonkies bepaalt het succes

Met Benardrick McKinney en Zach Cunningham hebben de Texans twee goede linebackers, die vooral goed zijn tegen de run en kwetsbaar in de passing game. Achter dit duo zijn het vooral onervaren spelers die zich nog volledig moeten bewijzen. Hoe succesvol de verdediging van de Texans kan zijn, hangt voor een groot deel af van de ontwikkeling van deze spelers.


Ook in de secondary zijn er nog veel vraagtekens in Houston. Eric Murray kwam over van de Browns. Dit gebeurde op de dag dat de Texans ook de trade van Hopkins bekendmaakten. Daardoor kreeg de komst van Murray minder aandacht. Deze move was echter bijna net zo twijfelachtig. De kwaliteiten van Murray liggen meer in het afstoppen van de run dan in de passing game, maar daar ligt nu net de zwakte van Houston. Justin Reid blijft de beste verdediger in deze linie en er is een grote kans dat rookie John Reid zich snel in de basis speelt. Ontwikkelen de jonkies zich snel genoeg om de Texans een serieuze kans te geven?


CONCLUSIE


Het offseason van de Texans was aan alle kanten teleurstellend. De ploeg lijkt er niet op vooruit te zijn gegaan. DeAndre Hopkins wordt zeker gemist, want zowel in free agency als in de draft zijn geen adequate versterkingen gehaald.
Als je naar de selectie van de Texans kijkt, denk je gelijk aan Watson en Watt. Twee mogelijke Hall of Famers die, op hun best, een aanval en verdediging kunnen dragen. De ploeg wordt echter wel steeds afhankelijker van dit duo. De kritiek op O’Brien neemt toe en het zou zo maar kunnen dat hij de eerste coach is die komend seizoen het veld moet ruimen.
Het begin van het seizoen is ontzettend zwaar, met niet alleen een rematch tegen de Chiefs om het seizoen te starten, maar met daarna wedstrijden tegen de Ravens, Steelers (uit) en Vikings. De tweede helft van het seizoen is wat minder zwaar, maar kan de ploeg een 0-4 start overleven? Waarschijnlijk niet, ook omdat de Colts zich versterkt hebben en de favoriet voor de AFC North zijn. De Texans gaan daarom de play-offs missen en zich daarna richten op het bouwen van een nieuwe ploeg rond Watson.
Voorspelling: 7-9


Lees hier alle NFL 32-in-32 previews voor het aankomende seizoen!

Cover foto: The Associated Press