De Philadelphia Eagles hebben de koppositie in de NFC East heroverd. Gemakkelijk ging dat niet tegen de New York Giants; en mooi was het ook niet. In een waar foutenfestival hadden de Eagles een flinke comeback nodig. De Giants zullen nog wel wakker liggen van de gemiste kansen in het met 22-21 verloren duel.
In de eerste helft leek er weinig aan de hand voor de gehavende Eagles. Carson Wentz liep zijn ploeg in het eerste kwart naar een voorsprong. Daarna kwamen de Giants via een lekkere pass van Daniel Jones naar Golden Tate weer op gelijke hoogte.
De Eagles hadden in de rest van de eerste wel het initiatief, maar verzuimden de kansen die ze kregen te benutten. Zo gooide Wentz een bizarre interceptie in de endzone op een moment dat hij de bal gewoon het veld uit had moeten gooien. Jake Elliott had de thuisploeg wel op voorsprong gezet, maar verzuimde de Eagles nog voor rust op een grotere voorsprong te zetten. Dion Lewis verloor in de laatste minuut van de eerste helft de bal na een fumble, waardoor de Eagles een ideale kans kregen om de score uit te breiden. De kicker van de Eagles miste echter een gemakkelijke field goal.
De Giants leken in de tweede helft te profiteren van de fouten van de Eagles, want bij Philly lukte helemaal niets meer. Daniel Jones zorgde vervolgens in het derde kwart voor het moment dat tekenend is voor het niveau in de NFC East. De quarterback vond een gapend gat in de defensie van de Eagles en leek op weg naar een eenvoudige touchdown, totdat:
Het leek de Giants echter niet te deren, want dezelfde drive leverde een touchdown en de voorsprong op. Zes minuten voor tijd volgde er nog een touchdown. De Eagles hadden nog steeds niet meer gescoord sinds het tweede kwart waardoor de bezoekers met 21-10 voor kwamen.
Toch gaven de Eagles niet op, net als een week eerder tegen de Baltimore Ravens. Toen kwamen de Eagles nog tot op een gemiste two-point conversie van de titelkandidaat. Nu leidde Wentz de Eagles binnen twee minuten naar de endzone voor een touchdown. Opnieuw slaagde de ploeg er echter niet in twee extra punten op het bord te zetten.
De Giants konden hierdoor het duel beslissen door de tijd vol te spelen. Dat leek ze ook te gaan lukken, want Jones vond Evan Engram helemaal vrij op weg naar een nieuwe first down. Alleen slaagde de receiver er niet in de vangbal te maken.
what a perfect throw. can’t drop this ball ever. not in high school, not in college, not in the pros. embarrassing, and literally lost us the game
you have a tremendous amount of talent Evan Engram, but it’s time to take it somewhere else. #TogetherBluepic.twitter.com/y68haF4oQR
De Eagles kregen een laatste kans en die moet je Wentz niet geven. Met één van de zeldzame hoogtepunten in het duel wist hij Boston Scott in de endzone te vinden. De two-point conversie mislukte opnieuw, waardoor het 22-21 bleef en de Giants een laatste kans kregen het duel te winnen. Uiteraard was het echter opnieuw een turnover die het duel in het slot gooide. Dit keer werd Daniel Jones van de bal beroofd door de verdediging van de Eagles, waardoor zij er met een benauwde zege vandoor gingen.
Door de zege pakken de Eagles opnieuw de koppositie met een record van 2-4-1. Ter illustratie: in elke andere divisie hebben minimaal twee ploegen al drie wedstrijden gewonnen. En dat terwijl bijna iedereen één of twee wedstrijden minder gespeeld heeft dan de Eagles. De NFC East is dan ook hard op weg de slechtste divisie ooit te worden. De Seahawks (2010) en Panthers (2014) zijn de enige twee teams die met een losing record de play-offs wisten te halen. Die twee ploegen wonnen zeven duels. Het lijkt erop dat de winnaar van de NFC East dit aantal niet eens nodig gaat hebben. Om de fans van de NFC East nog wat hoop te geven: beide losing teams wisten hun eerste play-offwedstrijd dat seizoen te winnen. Er is dus nog hoop.
In deze 4-on-4 aandacht voor de oudere quarterbacks die nog steeds actief zijn in de league. Tom Brady is natuurlijk het bekendste voorbeeld, maar er zijn er meer die nog op hoge leeftijd staan te gooien. In Pittsburgh loopt het momenteel ontzettend lekker bij de Steelers, ondanks dat Big Ben al aardig op leeftijd is. Hetzelfde geldt voor Aaron Rodgers en de Packers. Bij Philip Rivers lijkt het nogal wisselvallig dit jaar. Hoe kijkt onze redactie naar deze “oudjes” die nog altijd hopen mee te kunnen doen om de prijzen? Ontdek de antwoorden in deze editie van de 4-on-4!
Afgelopen nacht was het tijd voor Game 2 van de World Series tussen de Tampa Bay Rays en de Los Angeles Dodgers. De Floridianen hadden vanaf de eerste pitch de wedstrijd onder controle en pakten de verdiende zege met hoofdrollen voor Rays’ tweede honkman Brandon Lowe en startend werper Blake Snell.
Het duel werd al vroeg in de wedstrijd opengebroken. Startend werper voor de Dodgers Tony Gonsolin zag al na negen pitches een homerun van Brandon Lowe over de hekken vliegen, wat de Floridianen een vroege 1-0 voorsprong opleverden. Dit gegeven gaf de fans goede moed; in het reguliere seizoen wonnen de Rays 83 procent van de wedstrijden na het nemen van een voorsprong. Het hoogste percentage van de gehele Major League. Blake Snell begon op de heuvel voor de kampioen van de American League en was on fire. In de eerste 4.2 innings kreeg de 27-jarige Amerikaan geen enkele hit tegen.
RAYS VERGROTEN VOORSPRONG
In de vierde inning bouwden de Rays de voorsprong uit naar 3-0. Na een vrije loop voor linksvelder Randy Arozarena met één uit, kwam Zuid-Koreaan Ji-Man Choi aan slag. Voor Arozarena was het alweer zijn 22e hit van de playoffs; een evenaring van het rookie-record van Derek Jeter uit 1996. Een ogenschijnlijk eenvoudige hit richting tweede honkman Enrique Hernandez werd niet goed door de Puerto Ricaan verwerkt. In plaats van een double play werd de inning verlengd. Na een hit van Manuel Margot, was het de beurt aan Joey Wendle om met twee man op de honken voor punten te zorgen. De derdehonkman slaagde met verve voor dit examen door een bal ver tussen het rechts- en midveld in te slaan en zo Choi en Margot over de thuisplaat te krijgen.
Een inning later werd de score nogmaals uitgebreid naar een comfortabele 5-0 voorsprong. Na een hit van aangewezen slagman Austin Meadows was het opnieuw Brandon Lowe die de bal over de hekken van het gloednieuwe stadion in Texas sloeg. De Amerikaan was in het reguliere seizoen met .269/.554/.916 de beste slagman aan de kant van de Rays. In postseason stokte de motor echter flink. De tweedehonkman sloeg zes uit 56 en noteerde daarmee een heel mager slaggemiddelde van slechts .107 en kon daarbovenop maar liefst negentien keer met drie slag terug naar de dugout.
BLAKE SNELLTREIN
Andere uitblinker in de wedstrijd was startend werper Blake Snell. Na 4.2 innings mocht de pitcher nog altijd rekening houden met een no-hitter. Een homerun van Chris Taylor met één man op de honken deed de droom echter teniet. Na een vrije loop voor Mookie Betts en een hit voor Corey Seager was de wedstrijd voor de Floridiaan voorbij. Desalniettemin kan de pitcher met negen strikeouts en slechts twee hits terugkijken op een puike wedstrijd.
SPANNENDE ACHTSTE INNING
In de zesde inning was het stuivertje wisselen tussen beide teams. Een verre sac fly van Joey Wendle stelde Choi in staat om de stand op 6-2 te brengen. Catcher Will Smith bracht in de gelijkmakende slagbeurt de spanning iets terug met een raket over de hekken.
In de achtste inning was het billenknijpen voor de Rays. Corey Seager opende de gelijkmakende slagbeurt met een perfecte bal door het midden, 6-4. Justin Turner deed daar nog een schepje bovenop door de bal precies tussen Kiermaier en Margot in te slaan wat hem een double opleverde. Reliever Pete Fairbanks had het zwaar en mede door goed veldwerk van Wendle en Margot bleef de voorsprong voor de Rays behouden.
UP NEXT
Vandaag een dag rust voor de manschappen uit Los Angeles en Tampa Bay. In de nacht van vrijdag op zaterdag zal de eerste pitch om 2:08 uur Nederlandse tijd gegooid worden. Op de heuvel voor de Dodgers vinden we Walker Buehler. De 26-jarige ace kan — ondanks een vervelende blaar op zijn werpershand — in vier wedstrijden een 1.89 ERA noteren.
Tegenover Buehler vinden we good oldCharlie Morton. De veteraan is sinds zijn overstap naar de Rays nog foutloos in het postseason (5-0). Van de vijf overwinningen behaalde hij er maarliefst drie in het huidige seizoen.
Na de Bulls, 76ers, Clippers en Pacers zijn ook de New Orleans Pelicans voorzien van een head coach. Stan van Gundy moet in New Orleans Alvin Gentry doen vergeten.
ALVIN GENTRY OPGEVOLGD DOOR STAN VAN GUNDY
STAN VAN GUNDY: ERVAREN TRAINER VOOR EEN JONGE EN GETALENTEERDE SELECTIE
Stan van Gundy heeft er in de NBA namelijk al flink wat vlieguren op zitten. Hij was eerder onder meer de head coach van de Miami Heat, Orlando Magic en Detroit Pistons. Het minste succes kende hij bij de Pistons, terwijl hij bij de Orlando Magic met een 259-135 (66%) vijf seizoenen zeer succesvol was. In 2009 wist hij zelfs de NBA Finals te bereiken, die vervolgens wel werd verloren. Bij de Pistons ging het dus allemaal wat minder soepel. Met een 152-176 (46%) record kon hij tussen 2014 en 2018 de Pistons geen succes bezorgen. Hij deed dit overigens wel in een dubbelle rol, want naast head coach was hij in Detroit ook President of basketbal operations.
Sources: Stan Van Gundy agreed to a four-year deal to be the new Pelicans head coach.
Dit zal in New Orleans niet het geval zijn. Dan Griffin zal die rol op zich nemen. Aan Stan van Gundy om Alvin Gentry op een goede manier op te volgen. Gentry was vijf jaar lang de head coach en deed het zeker niet slecht. Hij kon echter niet de volgende stap zetten, een stap die het bestuur wel voor ogen had en nog steeds heeft. Deze stap moet gezet gaan worden met een nieuwe head coach.
WAT NU?
Nou, er moet best wel veel gebeuren. Shooting guard E’Twaun Moore en centers Derrick Favors en Jahlil Okafor zijn bijvoorbeeld free agents. Favors heeft al gezegd graag terug te willen keren. Daarnaast zijn point guard Frank Jackson en small forwards Brandon Ingram en Kendrich Williams restricted free agents. Ingram zal de naam met de hoogste prioriteit zijn, maar andere teams krijgen dus ook een kans om hem een contract aan te bieden. De Pelicans zullen deze aanbieding (hoe groot dan ook) gezien zijn prestaties van afgelopen seizoen waarschijnlijk wel matchen. Daarnaast schijnt er ook behoorlijk veel trade interest te zijn in Jrue Holiday. Kortom: genoeg werk aan de winkel.
Afgelopen nacht begonnen in Texas de World Series. De kampioen van de National League, Los Angeles Dodgers, nam het op tegen de kampioen van de American League, Tampa Bay Rays. Veteraan Clayton Kershaw stond tegenover de jonge vlammenwerper Tyler Glasnow. Het werd uiteindelijk een eenzijdige affaire, met glansrollen voor Kershaw en Mookie Betts.
Het duel ging tot de vierde inning gelijk op. Het regende strikeouts (9 stuks verspreid over de twee werpers in drie innings) en de beide offenses kwamen er niet aan te pas. In de tweede helft van de vierde inning liep Glasnow het eerst tegen de problemen aan. Een vrije loop voor Max Muncy gaf Cody Bellinger met één uit de kans de nul van het bord te halen. Hij wachtte geen moment en ramde de eerste pitch van zijn slagbeurt, een 98.4 mph fastball aan de binnenkant, over de hekken voor een 2-0 voorsprong voor de miljoenenploeg uit LA.
MOOKIE DE CATALYSATOR
Een inning later begon de Mookie Betts Show. Nadat Kevin Kiermaier in de eerste helft van de inning de stand met een homerun had gehalveerd, opende Betts de tweede helft van de inning met een vrije loop. Hij stal vervolgens zowel het tweede, als het derde honk — de laatste als onderdeel van een double steal met CS-held Corey Seager. De rechtsvelder scoorde vervolgens op een fielder’s choice voor Muncy en catcher Will Smith sloeg Seager over de plaat: 4-1.
Dat maakte een einde aan Glasnow’s dag. Zijn stat line: 4.1 IP, 3 H, 6 ER, 6 BB, 8 K. Vooral de zes vrije lopen zullen de Rays zorgen baren. Ryan Yarbrough nam het, met lopers op de honken, van Glasnow over, maar hij kon het tij niet keren. RBI-singles van Chris Taylor en Enrique Hernandez deden Tampa Bay de das om. Met een 6-1 achterstand moest de ploeg de tweede helft van de wedstrijd in.
MOOKIE DE BEUL
Aan de hoop die Rays-fans misschien nog hadden, kwam in de zesde inning snel een einde. Het was opnieuw Betts die een klap uitdeelde; deze keer niet door op de honken de boel op te jagen, maar door de bal meteen over de hekken te meppen. De eerste pitch die reliever Josh Fleming in de wedstrijd gooide, verdween over de muur voor een 7-1 voorsprong. Back-to-back doubles van Justin Turner en Muncy brachten het totaal aantal Dodgers-runs op acht.
Dat was genoeg voor Kershaw, die na zes innings vervangen werd door Dylan Floro. Kershaw gooide 6.0 innings, kreeg slechts twee honkslagen en één run tegen, terwijl hij ook maar één keer vier wijd en acht keer die slag gooide. Eén van die strikeouts was zijn 200e playoffstrikeout, waarmee hij Hall of Famer John Smoltz passeerde voor een tweede plek op de all-time lijst. Alleen Justin Verlander (205) staat nog boven de lefty.
Zodra Kershaw werd gewisseld, kregen de Rays even nieuwe lucht. Manuel Margot (single) en Joey Wendle (double) brachten Dave Roberts opnieuw uit de dugout voor een werperswissel. Victor Gonzalez kon echter het bloeden niet stelpen, want singles van Mike Brosseau en Kevin Kiermaier scoorden twee runs. Pedro Baez en Joe Kelly gooiden echter de deur in het slot voor LA en het bleef bij 8-3. De miljoenenploeg neemt nu een 1-0 voorsprong mee naar Game 2, vanavond.
UP NEXT
Game 2 staat vanavond op het programma. Blake Snell (2-2, 3.20 ERA met 19 strikeouts dit postseason) krijgt de call voor de Rays. Het is aan hem om de Floridianen terug in de serie te gooien. Hij moet dit doen tegen Tony Gonsolin, die als gelegenheidsstarter de taak voor LA op moet knappen. Gonsolin is 0-1 met een 9.95 ERA deze playoffs, na een seizoen waarin hij een 2.31 ERA noteerde in het gewone seizoen.
Na de Bulls, 76ers en de Clippers hebben ook de Indiana Pacers hun nieuwe head coach gevonden. Raptors assistent-coach Nat Bjorkgren is de opvolger van Nate McMillan.
NATE BJORKGREN VOLGT MCMILLAN OP
NATE BJORKGREN: AL SUCCESVOL GEWEEST
Nate Bjorkgren heeft namelijk als coach al twee prijzen op zijn naam staan. Als assistent van Nick Nurse werd hij in de G League kampioen met de Iowa Energy’s. Daar was hij van 2007 tot 2011 de assistent van Nurse, de huidige head coach van de Toronto Raptors. Daarna was hij een paar keer head coach in de G League voordat de Phoenix Suns hem in 2015 als assistent coach voor het eerst naar de NBA haalde. In 2018 keerde hij terug bij Nick Nurse om zijn assistent te zijn bij de Toronto Raptors. We weten allemaal wat het resultaat van die samenwerking is geweest. Hij won in 2019 met Nurse een NBA kampioenschap en zag Nurse de afgelopen twee jaar de NBA coach of the year worden. Nu zet hij dus de volgende stap en krijgt hij zelf de kans als head coach in de NBA.
OFFICIAL: We have hired Nate Bjorkgren as our new head coach. Bjorkgren most recently served as an assistant on the Toronto Raptors, who won the NBA Championship during the 2018-19 season. Welcome to Indiana, Coach Bjorkgren!
Hij wordt de opvolger van Nate McMillan, die ondanks een prima seizoen met de Pacers na de playoffs na vier jaar ontslagen werd. De Pacers werden dit jaar in de eerste ronde in zeven duels uitgeschakeld door de Miami Heat, die later de NBA Finals zouden halen. De Pacers moesten het een halfjaar doen zonder sterspeler Victor Oladipo, terwijl er ook veel andere blessures te noteren waren. Toch eindigde ze weer in de top vijf van de Eastern Conference en maakte zij het een NBA Finalist behoorlijk lastig. Het was blijkbaar niet genoeg om de baan van McMillan te redden. Met Bjorkgren voegen de Pacers een moderne head coach toe waarmee de volgende stap gezet moet worden: een kampioenschap.
WAT MOET ER GEBEUREN?
De vraag is: met welk team moet dit gaan gebeuren? Heel erg veel lijkt er op het eerste oog niet te gaan veranderen. Alleen Justin Holiday en JaKarr Sampson hebben voor volgend jaar geen contract (unrestricted free agents). De kans dat zij en Alize Johnson (restricted free agent) terugkeren is niet zo heel groot.
Veel meer dan het versterken van de bank zal er dus niet inzitten. De basis (Malcolm Brogdon, Victor Oladipo, TJ Warren, Domantas Sabonis en Myles Turner) staat als een huis. Het enige wat de Pacers nodig lijken te hebben om de volgende stap te kunnen zetten is fitheid.
Nu oktober ten einde loopt en de laatste weken van het reguliere MLS-seizoen zijn ingegaan, wordt langzaamaan duidelijk welke teams zich zullen gaan mengen in de playoffs. Deze teams zullen gaan uitmaken wie de opvolger wordt van de Seattle Sounders, de kampioen van vorig jaar. Wat zeker is, is dat we terug kunnen kijken op een bijzonder seizoen.
Zoals bekend gooide Covid-19 al vroeg in het seizoen roet in het eten en werd de competitie stilgelegd. Na enkele weken werd het seizoen hervat met het MLS is Back Tournament, dat gespeeld werd in de bubbel van Disney World Florida. Portland Timbers trok aan het langste eind en alle scores in dat toernooi telden ook mee voor het reguliere seizoen. Door het bijzondere verloop van het seizoen heeft de MLS besloten om voor het eerst 18 (in plaats van 14) teams te laten deelnemen aan de playoffs. De kwalificatie ziet er anders uit dan voorgaande jaren.
WESTERN CONFERENCE
In de Western Conference verandert er niet veel. De top-8 ploegen uit het Westen zullen zich plaatsen voor de play-offs. Dit zou, geheel volgens traditie, betekenen dat de nummer 1 in de eerste ronde zal gaan spelen tegen de nummer 8, de nummer 2 tegen de nummer 7, enzovoort.
Zoals het er nu uitziet, zal het Seattle Sounders van Kelvin Leerdam zich als eerste plaatsen. Ondanks dat er nog het één en ander kan veranderen in de klassering van het reguliere seizoen, lijkt het erop dat ook het San Jose Earthquakes van Danny Hoesen en het Los Angeles FC van Kenneth Vermeer zich zullen plaatsen.
VOORLOPIGE BRACKETS PLAY-OFFS WESTERN CONFERENCE
No. 1 Seattle Sounders FC vs. No. 8 Vancouver Whitecaps FC
No. 2 Portland Timbers vs. No. 7 San Jose Earthquakes
No. 3 Sporting Kansas City vs. No. 6 FC Dallas
No. 4 LAFC vs. No. 5 Minnesota United FC
EASTERN CONFERENCE
In de Eastern Conference verandert er echter meer. In eerste instantie zullen alleen de beste 6 ploegen uit het het Oosten zich direct plaatsen voor de eerste ronde van de play-offs. De ploegen die een eindklassering van 7 t/m 10 hebben zullen play-in wedstrijden gaan spelen. Als we uitgaan van de huidige stand, zullen zo New York Red Bulls en Chicago Fire gaan uitmaken wie de gunstigste play-in spot in de play-offs zal bemachtigen.
Montreal Impact en Nashville FC lijken te gaan strijden om de andere play-in spot. Verder zijn er in de Eastern Conference al vier ploegen die zich hebben verzekerd van een plek in de eerste ronde van de play-offs. Zodoende mogen Toronto FC, Philadelphia Union (met Jamiro Monteiro), Columbus Crew (met Youness Mokthar, Vito Wormgoor en Eloy Room) en Orlando City zich opmaken voor de eerste ronde.
VOORLOPIGE BRACKETS PLAY-OFFS EASTERN CONFERENCE
Play-in games
No. 7 New York Red Bulls vs. No. 10 Chicago Fire FC
No. 8 Montreal Impact vs. No. 9 Nashville SC
Eerste Ronde
No. 1 Toronto FC vs. lager geplaatste play-in winnaar
No. 2 Philadelphia Union vs. hoger geplaatste play-in winnaar
No. 3 Columbus Crew SC vs. No. 6 New York City FC
No. 4 Orlando City SC vs. No. 5 New England Revolution
Op 9 november eindigt de laatste speeldag van het reguliere seizoen, waarna de play-in wedsrijden en aansluitend de play-offs om het kampioenschap zullen beginnen.
De general managers hadden het er maar druk mee in de eerste twee weken van oktober. De Tampa Bay Lightning hadden de champagne nog in het bloed of de draft stond al voor de deur. En toen deze was afgesloten, ging de markt voor free agents van het slot. Alsof dat nog niet genoeg was, ontstond er ook nog een tombola der goalies. Al kwam deze niet helemaal onverwacht. Nu de kruitdampen zijn opgetrokken en de grootste namen hun nieuwe werkplek kennen, zetten wij alles even voor je op een rijtje.
RANGERS VOORSPELBAAR TIJDENS DRAFT
Voor het eerst sinds 1965 mochten de New York Rangers als eerste kiezen tijdens de jaarlijkse draft. Een tijdje geleden was daar al voor geloot en de Blueshirts vielen dit jaar met hun neus in de boter. Vooraf werd dit als een sterke draft bestempeld en als je dan de eerste keuze hebt, zit je dus gebakken. In alle voorbeschouwingen werd Alexis Lafreniere naar voren geschoven als de beste speler. De nu 19-jarige Canadees had dan ook een knap seizoen in de QMJHL achter de rug. Als captain van de Rimouski Océanic zat Lafreniere op een gemiddelde van meer dan 2 punten per wedstrijd. Hij scoorde 35 goals, gaf 77 assists en speelde 52 wedstrijden.
Het zijn tamelijk indrukwekkende cijfers van de jongeling, maar de mensen van Rimouski zijn wel wat gewend. In 2004-2005 liep daar ene Sidney Crosby rond die tot 168 punten kwam. Vincent Lecavalier komt hier ook vandaan en kwam in 1997-1998 tot een totaal van 115 punten namens de Océanic. In het shirt van de Rangers hoopt Lafreniere in de voetsporen van deze grootheden te treden. Met de winger in de gelederen hopen de Rangers weer een stukje van de puzzel naar nieuw succes in handen te hebben.
HISTORISCH
De LA Kings mochten als tweede kiezen en zij pikten Quinton Byfield op uit de Ontario Hockey League. Een grote, sterke center die furore maakte bij de Sudbury Wolves en daar in 45 wedstrijden goed was voor 32 goals en 50 assists. Iemand die als tweede gekozen wordt tijdens de draft kan doorgaans al rekenen op bovengemiddeld veel aandacht, maar in het geval van Byfield gold dat zeker. De 18-jarige Canadees is de highest-selected zwarte speler in de geschiedenis van de league. Evander Kane en Seth Jones werden in het verleden als vierde gekozen.
Als derde werd opnieuw een aanvaller gekozen. Nu was het de beurt aan de Ottawa Senators en zij keken naar Europa voor hun pick. Tim Stützle mag in de nabije toekomst de Duitse DEL achter zich laten en zijn geluk gaan beproeven in Noord-Amerika. Namens de Adler Mannheim scoorde Stützle 7 goals en gaf hij 27 assists vorig seizoen. Stützle was de eerste van tien Europeanen die werd gekozen in de eerste ronde. Lukas Reichel, als 17e gekozen door de Blackhawks, was de tweede Duitser. Daarnaast nog vier Russen, twee Zweden, een Fin en een Oostenrijker.
Met de 31e en laatste pick in de eerste ronde hadden de San Jose Sharks het laatste woord. Zij maakten hun keuze op een opmerkelijke, maar schitterende manier bekend. Ozzy Wiesblatt, eveneens een forward, van de Prince Albert Raiders, werd door de Sharks gekozen en met gebarentaal maakte de club dit bekend. De moeder van Wiesblatt is doof en op deze manier kreeg zij het heugelijke nieuws ook mee.
CARROUSEL DER SLUITPOSTEN
Van veel goalies liep het contract af en van anderen werd dit afgekocht. Het gevolg is dat veel fans, al dan niet gedwongen voor de tv, zullen moeten wennen aan een nieuw gezicht onder de lat bij hun club. We beginnen deze carrousel met twee klinkende namen. Henrik Lundqvist was jarenlang niet weg te denken bij de New York Rangers, maar die club heef de beschikking over Igor Shesterkin en Alexandar Georgiev. King Henrik werd aan de dijk gezet, maar vond al snel emplooi bij de Washington Capitals als backup van Ilya Samsonov.
De Chicago Blackhawks namen afscheid van Corey Crawford. Chicago won tussen 2010 en 2015 drie keer de Stanley Cup en Crawford had een belangrijk aandeel in de laatste twee titels. De goalie is de dertig inmiddels ook ruimschoots gepasseerd en Crawford kampte de laatste jaren met nogal wat fysiek ongemak. Collin Delia en de teuggekeerde Malcolm Subban lijken die vacature in te moeten vullen. Crawford kreeg een contract bij de New Jersey Devils, waar hij met de jongere Mackenzie Blackwood mag gaan uitvechten wie de starter wordt. De Devils zwaaiden op hun beurt Cory Schneider uit, die op het moment van schrijven nog werkloos was.
Matt Murray is een stuk jonger dan Lundqvist en Crawford, maar ook bij hem staan Stanley Cups in de prijzenkast staan. De Pittsburgh Penguins konden hem niet behouden en voor ruim $ 6 miljoen per jaar verdedigt Murray de komende vier seizoenen het doel van de Ottawa Senators. In Pittsburgh hebben ze altijd nog Tristan Jarry, die Murray al het vuur aan de schenen legde en onlangs verlengde in Steel City. Craig Anderson raakte in Ottawa zijn plek kwijt en moet op zoek naar een nieuwe club.
NOG MEER GOALIES
Eerder lazen we al dat Lundqvist naar Washington gaat, dus zal Braden Holtby daar vertrokken zijn. Dat klopt inderdaad. De goalie, die zo belangrijk was in het jaar dat de Capitals hun Stanley Cup wonnen, zette zijn handtekening onder een tweejarig contract bij de Vancouver Canucks. Holtby gaat ruim $ 4 miljoen per jaar opstrijken in het westen van Canada. Jacob Markstrom was daar de goalie en die pakt de snelweg in oostelijke richting om voor de Calgary Flames te gaan spelen. David Rittich zal zijn rol als starter dan waarschijnlijk kwijtraken en backup Cam Talbot tekende voor de Minnesota Wild.
Van de Wild is het maar een kleine stap naar Devan Dubnyk. De routinier was jarenlang een gewaardeerde kracht onder de lat, maar mede door privéomstandigheden was het afgelopen tijd behelpen. De San Jose Sharks durfden het wel aan met Dubnyk en namen hem (en teamgenoot Ryan Donato) over van de Wild. In de Bay Area moet Dubnyk een tandem vormen met Martin Jones, die ook al zo’n waardeloos seizoen achter de rug heeft. In het beste geval heeft San Jose dus twee prima goalies met wraakgevoelens tussen de palen en in het slechtste geval hebben ze twee krachten die op z’n best middelmatig zijn.
Waren er ook nog goalies die wel op hun post bleven? De meest in het oog springende naam was Anton Khudobin. In de afgelopen maanden was Dobby ontzettend belangrijk voor de Stars in hun jacht op de Stanley Cup. Pas in de finale leek zijn tank leeg en moesten Khudobin en Dallas de titel aan Tampa Bay laten. De organisatie beloonde hun Kazach met een nieuw driejarig contract ter waarde van $ 10 miljoen.
FREE AGENCY
In deze onzekere tijden wisten zowel clubs als free agents niet echt waar ze aan toe waren. Onlangs was er in de nieuwe CAO afgesproken dat de salary cap gelijk zou blijven, dus op $ 81.5 miljoen. Het was echter aan de clubs zelf of ze het volledige bedrag ook gingen besteden. Dit had natuurlijk ook invloed op de eisen en wensen van de free agents. Zo kon het gebeuren dat de grootste namen later dan normaal hun nieuwe domicilie vonden.
Kevin Shattenkirk was één van de spelers die wel al snel zijn krabbel zette. De blueliner werd in augustus 2019 op straat gezet door de Rangers, vervolgens opgepikt door de Lightning en daar pakte hij de Stanley Cup. De komende drie seizoenen gaat de 31-jarige Shattenkirk het aan de andere kant van de VS proberen. Voor bijna $ 4 miljoen per jaar verdedigt hij de kleuren van de Anaheim Ducks. Torey Krug neemt ook de wijk naar de Western Conference. In Boston was de verdediger altijd goed voor zo’n 50 punten per seizoen en dat hoopt hij in St. Louis voort te kunnen zetten. De Blues gingen ver voor Krug. Ze legden hem voor zeven jaar vast en daarin gaat hij gemiddeld $ 6.5 miljoen per jaar verdienen.
SABRES GAAN HALL-IN
Dat de Blues veel geld uitgeven aan Torey Krug is geen toeval. Ze zochten namelijk een vervanger voor Alex Pietrangelo. De voormalig captain liep uit zijn contract, maar blijft werkzaam in het westen. Dat de Vegas Golden Knights plannen hadden, bleek al uit wat trades. Zo werd Paul Stastny naar Winnipeg verscheept en Nate Schmidt mag het bij de Canucks gaan proberen. Met die moves maakten de Knights ruimte voor Pietrangelo. De blueliner gaat in Sin City de komende zeven jaar bijna $ 9 miljoen per jaar verdienen. Veel geld, maar altijd nog minder dan Erik Karlsson en Drew Doughty die ruim $ 11 miljoen per jaar pakken.
Pietrangelo tekende op 12 oktober, maar een dag eerder verdween de grootste vis van de markt. Deze werd, toch wel verrassend, binnengehengeld door de Buffalo Sabres. Die club had Jack Eichel ( $ 10 miljoen per jaar) en Jeff Skinner ($ 9 miljoen) al onder contract, maar er was nog ruim voldoende over om ook Taylor Hall terug naar de Eastern Conference te halen. De voormalig speler van Edmonton en New Jersey zocht een meerjarig contract bij een contender, maar kreeg een 1-jarig contract bij de Sabres. Hall was met name in 2017-2018 (39G, 54A) magistraal en leidde de Devils bijna in zijn eentje naar de play-offs. Voor $ 8 miljoen hopen de Sabres die Hall komend seizoen te zien.
ACTIEVE HABS, DADONOV EEN SENATOR
Een paar dagen nadat de Lightning de Cup omhoog mochten steken, brachten de Montreal Canadiens het spel min of meer op de wagen. Er waren al wel wat trades geweest, maar de Habes besloten één van hun betere spelers in een trade te betrekken met de Columbus Blue Jackets. Josh Anderson, twee jaar geleden goed voor 27 goals, bewandelde de omgekeerde weg.
Een paar dagen later sloegen de Habs opnieuw toe. Tyler Toffoli, een winger die de weg naar de goal wel weet te vinden, verbond zich voor vier jaar aan de traditieclub. Aan het einde van die periode heeft Montreal zo’n $ 17 miljoen aan hem overgemaakt. Naast deze nieuwelingen hielden de Habs ook Brendan Gallagher en Jake Allen langer aan boord.
In Sunrise moeten ze het verder zien te rooien zonder Evgenii Dadonov. De Rus debuteerde in 2009 namens de Panthers in de NHL, maakte drie jaar later de overstap naar de KHL, maar keerde in 2017 terug in Florida. De laatste seizoenen was Dadonov telkens goed voor minimaal 25 goals en zo’n trefzekere speler kunnen ze in Ottawa goed gebruiken. Dedonov tekende voor drie jaar en ontvangt jaarlijks $ 5 miljoen op zijn bankrekening. Na Thomas Chabot en Matt Murray is hij daarmee de best verdienende speler op het roster.
JUMBO NAAR TORONTO
Lang leek het huwelijk tussen de Sharks en Joe Thornton een match made in heaven. San Jose was blij met Jumbo en Jumbo was dolgelukkig in San Jose. Vorig seizoen ontstonden er al wat barstjes rond de trade deadline. Thornton, toch ook al een veertiger, wilde dolgraag naar een contender, maar tot een trade kwam het niet. Vrijdag 16 oktober kwam het hoge woord eruit. Thornton, die in het Zwitserse Davos zijn conditie op peil houdt, verlaat San Jose en tekent voor één seizoen bij de Toronto Maple Leafs.
It’s been quite a ride since that November day in 2005.
Het huwelijk in San Jose duurde 15 jaar en daarvoor speelde Jumbo nog 8 seizoenen voor de Bruins, die van hem in 1997 een first overall maakten in de draft. In Californië werd Thornton de beste passer van zijn generatie. In 1104 wedstrijden voor de Sharks gaf Thornton 804 assists. Een Stanley Cup ontbreekt op zijn erelijst en daar hoopt hij in Toronto iets aan te doen. Hij heeft in elk geval veel talentvolle aanvallers om zich heen, die hij met zijn prachtige passes kan bedienen. Of de Maple Leafs hem daadwerkelijk aan die felbegeerde Cup helpen, is de vraag. De franchise staat al ruim 50 jaar droog…
MARLEAU JAAGT OP HOWE
Nog 44 wedstrijden in de NHL en dan evenaart Patrick Marleau het record van Gordie Howe. Mr. Hockey speelde in zijn lange loopbaan 1767 duels in de National Hockey League en is daarmee nog altijd recordhouder. Nog wel. Als het aan Marleau ligt, overtreft hij dit aantal en als het even kan doet hij dit in het shirt van de San Jose Sharks.
De rappe veertiger begint aan zijn derde periode voor Team Teal. Hij begon er zijn carrière, vertrok een paar jaar geleden naar Toronto, om er vorig seizoen weer terug te keren. Bij de Penguins hoopte Marleau na de trade deadline een gooi naar de Stanley Cup te doen, maar die droom spatte al snel uiteen.
Net als bij maatje Joe Thornton, ontbreekt een Stanley Cup nog op het palmares van Marleau. De Sharks lijken het iets beter voor elkaar te hebben dan vorig seizoen, maar een grote kans op de ultieme prijs maken ze toch niet. Het is dan ook de vraag of Marleau het record pakt in het shirt van zijn geliefde Sharks of dat hij in de loop van het seizoen weer verkast naar een contender. Veel zal afhangen van de fitheid van de speler, maar ook van de ontwikkelingen rond het coronavirus. Het is namelijk nog altijd niet helemaal duidelijk hoe het nieuwe seizoen in de NHL er uit zal gaan zien en wanneer het precies gaat beginnen.
NFL-fans werden afgelopen maandag extra verwend met niet één, maar twee games tijdens Monday Night Football. De Kansas City Chiefs wonnen in de stromende regen de topper op bezoek bij de Buffalo Bills. Ook in Dallas won de uitploeg. De Arizona Cardinals duwden de Cowboys nog wat dieper in de miserie. Toch blijven de Cowboys nog steeds aan de leiding in de NFC East, ondanks het verliezend record.
CHIEFS DOMINEREN BILLS MET RUNGAME
Kansas City Chiefs @ Buffalo Bills | 26-17
Het water viel met bakken uit de hemel in Buffalo, waar twee topteams uit de AFC tegenover elkaar stonden voor een Monday Night Football clash. Zowel de Kansas City Chiefs als de Buffalo Bills wilden zich herpakken na een verliespartij in week 5. Het was van bij het begin duidelijk dat de weersomstandigheden hun rol zouden spelen. Beide quarterbacks leken minder grip op de bal te hebben en hun coaches kozen dan ook vaker dan gewoonlijk voor een running play.
STUDIERONDE IN EERSTE HELFT
Toch waren het enkele cruciale passes die de scores opleverden in de eerste helft. De Chiefs sloegen als eerste toe met een touchdown-pass van Patrick Mahomes naar zijn betrouwbare tight end Travis Kelce. Kelce ontdeed zich van zijn verdediger met een juke route en legde de bal in de eindzone.
Buffalo reageerde sterk met een goeie drive die werd afgemaakt door Josh Allen en Stefon Diggs. Allen ontsnapte aan de pass rush en kon een vallende Diggs bereiken in de eindzone. Diggs hield netjes de voeten in het speelveld en bracht zijn team op voorsprong. Het ging nu wat sneller in de wedstrijd en de Chiefs antwoordden met opnieuw een touchdown. Eerst vond running back Clyde Edwards-Helaire de eindzone – het leek wel alsof hij iets te bewijzen had -, maar deze score werd geannuleerd wegens holding. Het deerde de Chiefs niet en Mahomes probeerde het dan maar door de lucht met een gemeten pass naar opnieuw Travis Kelce: voordeel Chiefs.
EDWARDS-HELAIRE RENT BILLS-DEFENSIE STUK
Na de rust kozen de Chiefs voor de strategie over de grond. Edwards-Helaire kreeg voortdurend de bal en boekte steeds mooie terreinwinst. De rookie verzamelde in totaal maar liefst 161 rushing yards en liep tien first downs bij elkaar. Enkel de kers op de taart – een touchdown – ontbrak. Die eer was weggelegd voor de back-up running back, Darrel Williams. Hij bracht de stand op 20-10.
De voorsprong van de Chiefs werd nog wat uitgebreid na een reeks domme penalties bij de Bills die hen uiteindelijk een field goal kostten. Ze moesten nu risico’s nemen om in de wedstrijd te blijven. Aanvankelijk bracht dat ook wat op. Josh Allen vond Cole Beasley die er opnieuw een spannende wedstrijd van maakte met een touchdown.
CHIEFS MAKEN HET ZAKELIJK AF
De Chiefs bleven er stoïcijns onder en hielden vast aan de gekozen strategie. Er bleef gerend worden -ook door Mahomes zelf (36 rushing yards) – en dat leverde nog een field goal op. Harrison Butker stuurde die netjes tussen de palen. De Bills probeerden nog, maar een interceptie van Josh Allen betekende het definitieve einde voor de hoop op winst.
De Chiefs verbeteren zich naar 5-1 en blijven meedraaien in de top van de AFC. De Bills hebben nu tweemaal op rij verloren en zien achter zich zowaar de Miami Dolphins (3-3) naderen. De divisiewinst is nog niet helemaal binnen voor coach Sean McDermott en co.
CARDINALS HAKKEN COWBOYS IN DE PAN
Arizona Cardinals @ Dallas Cowboys | 38-10
De Cowboys speelden hun derde thuiswedstrijd op rij, maar de fans die het stadion in mochten, zullen zich beklaagd hebben dat ze het COVID-risico genomen hebben. Hun ploeg werd overklast door de Arizona Cardinals, die onder leiding van tweedejaarsquarterback Kyler Murray nog steeds knap meespelen in de NFC West.
HORRORAVOND VOOR EZEKIEL ELLIOTT
Het was moeilijk kiezen om na de wedstrijd een schuldige aan te wijzen voor de wanprestatie van de Cowboys. Zowel offensief als defensief hield het allerminst over. Ezekiel Elliott, één van de sterren van de Dallas Cowboys – helemaal nu Dak Prescott in de lappenmand ligt – toonde zich van zijn minst balvaste kant en verspeelde tot tweemaal toe de bal. Het leverde de Cardinals tweemaal een touchdown op in de daaropvolgende drive.
Ook back-up quarterback Andy Dalton deelde in de malaise. Hij wierp twee intercepties. De eerste interceptie leverde opnieuw een touchdown op bij Arizona. Defensief was het niet veel beter bij de Cowboys. Dallas gaf 438 total yards op, waarvan 261 over de grond. De aanval van de Cardinals nam de cadeaus met plezier in ontvangst. Kyler Murray eindigde de avond met twee passing touchdowns en een rushing touchdown. Running back Kenyan Drake deed het nog beter met 164 running yards en twee touchdowns.
Ondanks het zware verlies staan de Cowboys wel nog steeds aan kop in de NFC East. Het wordt stilaan komisch dat een team uit deze historisch zwakke divisie straks zal mogen aantreden in de play-offs.
Blijf nog even hangen op onze website om ook de recaps van de vroege en late games op zondag na te lezen!
De ontmoeting waar iedereen afgelopen week naar uitkeek, was die tussen Tom Brady en Aaron Rodgers. Niet vaak stonden deze giganten tegenover elkaar op het veld. De quarterback van de Packers deed van zich spreken in het eerste kwart, maar gooide daarna ook zijn eigen glazen in. Brady maakte dankbaar gebruik en keek nooit meer achterom. Zo leden de Packers de eerste nederlaag van het seizoen en zien ze de Bears langszij komen. In San Francisco leken de 49ers eindelijk op de ploeg die vorig jaar de Super Bowl haalde. Hoewel er zeker nog ruimte voor verbetering is, werden de Rams verslagen en mogen de Niners blijven hopen op de play-offs.
BUCS DEFENSE IS RODGERS TE MACHTIG
Green Bay Packers @ Tampa Bay Buccaneers | 10 – 38
Het begin van de Packers was uitstekend. Fris uit de bye week sprankelde de offense direct in het eerste kwart. Rodgers vond zijn favoriete targets moeiteloos. Bijna kon hij zelf een rushing touchdown bijschrijven, maar zijn poging strandde op één yard van de endzone. Een koud kunstje voor Aaron Jones en daarmee stonden de Packers 10-0 voor aan het eind van het eerste kwart. Er leek weinig mis te kunnen gaan voor de bezoekers.
KANTELPUNT
Vaak heeft een team iets nodig om de boel op gang te krijgen; zo ook de Bucs. Rodgers had de bal alweer terug en was vastbesloten de 10-0 voorsprong verder uit te breiden. Op dat moment stond cornerback Jamel Dean op met een pick-six onderschepping. Dat was precies wat het team van Bruce Arians nodig had.
Niet veel later volgde de tweede interception. Net geen pick-six, maar Ronald Jones verzilverde deze uitgelezen mogelijkheid later eenvoudig. Voor het eerst stond de thuisploeg op voorsprong. Tevreden waren ze echter nog lang niet. Later in het tweede kwart vond Brady rookie Tyler Johnson in de endzone. Met een minuut op de klok deed ook Rob Gronkowski een duit in het zakje. Zo werd een 10-0 achterstand binnen één kwart omgedraaid tot een 28-10 voorsprong voor Brady en de Bucs.
BUCS DEFENSIVE LINE IN VORM
Weliswaar deed de offense van zich spreken, maar de Tampa Bay defense stal weer de show. Ondanks dat Vita Vea gemist werd, was de defensive line oppermachtig. Rodgers, die tot dusverre uitstekende bescherming genoot, werd constant onder druk gezet. Dit leidde tot vijf sacks en dertien QB hits. Tel daar de interceptions bij op en dat was meteen het verhaal van deze wedstrijd. Slechts 160 passing yards en een 35,4 QB rating voor A-Rod in deze wedstrijd.
Een pass interference call tegen de Packers bracht de thuisploeg laat in het derde kwart wederom op de rand van de endzone. Ronald Jones pakt ook dit cadeautje maar al te graag uit. Zo stond de einduitslag na drie kwarten al op het bord: 38-10. De Bucs stomen door, leunend op een uitstekende defense. Voorlopig pakken ze met deze overwinning ook de leiding in de NFC South. Green Bay moet ineens de Bears naast zich dulden aan kop van de NFC North. Matt LaFleur zal een druk weekje krijgen om zijn ploeg weer op de rit te krijgen na deze harde nederlaag.
STERKE EERSTE HEFLT VOLDOENDE VOOR 49ERS
Los Angeles Rams @ San Francisco 49ers | 16 – 24
De San Francisco 49ers leken tegen de LA Rams in de eerste helft voor het eerst dit seizoen op de ploeg die vorig jaar de Super Bowl haalde. Met korte passes en een aantal goede runs werd de verdediging van de Rams vasgezet en kreeg Jimmy Garoppolo de ruimte voor enkele diepe passes. Dat was goed voor een voorsprong van vijftien punten bij rust. In de tweede helft kwamen hier nog maar drie punten bij, maar omdat de Rams enkele goede kansen lieten liggen, was het voldoende voor een 16-24 overwinning.
GEORGE KITTLE TOUCHDOWN
De thuisploeg domineerde in Santa Clara vanaf de aftrap. In de eerste drive lieten de Niners zien in niets te lijken op de ploeg die vorige week door de Dolphins was vernederd. In korte tijd stak de ploeg met een aantal korte passes van Garoppolo het veld over om met een touchdown de voorsprong te nemen. In het begin van het tweede kwart werd deze marge verdubbeld na een touchdown van George Kittle op fourth down.
Beide ploegen scoorden voor de rust nog een touchdown, maar omdat de Rams hun PAT geblokt zagen, was de stand halverwege 21-6 in het voordeel van de thuisploeg. De tweede helft gaf een heel ander beeld. De verdediging van de Rams kreeg eindelijk vat op Garoppolo en de bezoekers dwongen vier punts op rij af. De aanval van de Rams wist hier echter niet van te profiteren. Goff had één van zijn minste wedstrijden van het jaar en vooral de connectie met Cooper Kupp was er niet.
In het derde kwart wist Kupp voorbij de verdediging van de Niners te komen, maar had hij te laat in de gaten waar de bal van Goff terecht zou komen. Daardoor liep de ploeg een bijna zekere touchdown mis. Een drive later wist Goff de vrije Kupp net niet in de endzone te vinden. Een play later gooide de quarterback van de Rams ook nog eens een interceptie in de endzone, waardoor er opnieuw een kans voor de Rams verloren ging. In de slotminuten scoorden de Rams eindelijk een touchdown. Josh Reynolds wist de bal ondanks de pass interference te vangen. De Rams kwamen zo op 24-16, maar de Niners wisten de klok vol te spelen en zo hun derde zege van het seizoen te pakken.
Jared Goff chucked this one DEEP to Josh Reynolds.
De Detroit Lions hebben in het verleden flink wat voorsprongen uit handen gegeven. De Jacksonville Jaguars waren zondag echter niet goed genoeg om het de Lions zelfs maar lastig te maken. De Lions stonden halverwege veertien punten voor en liepen in de tweede helft alleen maar verder weg. Voor de Jaguars was het de vijfde nederlaag op rij en het is duidelijk dat de ploeg in de mix is om de first pick in de komende draft. Een pick die de ploeg goed kan gebruiken, want ondanks een goede start van het seizoen blijkt Gardner Minshew niet de quarterback van de toekomst. Daar waren de twee turnovers (een interceptie en een fumble) het belangrijkste bewijs van.
Washington Football Team @ New York Giants | 19 – 20
De eerste overwinning voor een team uit New York! Makkelijk ging dat niet. Kyle Allen (31/42, 280 yards, 2 TD’s, 1 INT) was de beste QB in deze wedstrijd, maar een paar dure fouten stelden de Giants in staat om de wedstrijd binnen te slepen. Na een fumble in de slotfase namen de Giants een 20-13 voorsprong. Allen liet zich echter niet uit het veld slaan en scoorde de volgende drive middels een pass naar Cam Sims. “Riverboat” Ron Rivera had zijn kicker het gelijkmakende punt kunnen laten binnen schieten, maar koos voor een 2-yard play om de wedstrijd te winnen. Dat mislukte, waardoor de Giants eindelijk van de hatelijke nul af zijn.
Chicago Bears @ Carolina Panthers | 23 – 16
De Bears pakken de gedeelde koppositie in de NFC North na een overwinning op bezoek bij de Panthers. Het was de defense die het wederom deed voor de ploeg van Matt Nagy. Een vroege onderschepping van Tashaun Gipson leidde een touchdown in voor de bezoekers. Een voorsprong die ze niet meer uit handen zouden geven. Nick Foles (23/39, 198 yards, 1 TD, 1 INT) was bepaald niet geweldig, maar degelijk genoeg om het werk van de defense af te maken. De Panthers kwamen terug in het vierde kwart na een 20-6 achterstand en Teddy Bridgewater kreeg zelfs twee keer de bal om een gelijkmakende drive te starten. Op dat moment stond de Bears defense echter weer als een huis en stelde daarmee de overwinning veilig.
Baltimore Ravens @ Philadelphia Eagles | 30 – 28
De Ravens leken een gemakkelijk middagje te hebben in Philadelphia. Halverwege stond de ploeg van Lamar Jackson met 17-0 voor en leek het een blowout te worden. De gehavende Eagles toonden in het vierde kwart echter hun vechtlust. Carson Wentz kreeg beter vat op de verdediging van Baltimore en de Ravens leken niet zo onaantastbaar als vorig seizoen. Een touchdown bracht de stand op 30-28 en Philly ging uiteraard voor de two-point conversion. Deze mislukte, waardoor Lamar Jackson met een laatste run de wedstrijd kon beslissen.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
