NHL Olympics 2026: Preview Poule A

Door Hans Mulder

Voor het eerst sinds Sotchi 2014 zijn de grote kanonnen van de NHL weer present op de Olympische Spelen. Voor de NHL-redactie van SportAmerika meer dan genoeg reden om het olympisch ijshockeytoernooi bij de mannen op de voet te gaan volgen. De komende drie dagen blikken we vooruit op de groepsfase van het mannentoernooi en we trappen vandaag af met de teams in Poule A.

INTRO

In deze poule van vier landen komen we direct de topfavoriet voor het goud tegen. Team Canada reist met een ijzersterke selectie naar Milaan-Cortina, maar kan al in de groepsfase op tegenstand rekenen. In de beleving van veel fans domineren de Canadezen steevast het olympisch ijshockey. Zeker na het uiteenvallen van de Sovjet Unie en door de aanwezigheid van de NHL-sterren. Toch was Tsjechië de eerste in 1998 die goud won toen deze sterren acte de presence gaven. En laat dat opnieuw sterke Tsjechië nu één van de tegenstanders in Poule A zijn.

Vanuit de poules gaan alleen de nummers één en de beste nummer 2 rechtstreeks door naar de kwartfinale. Alle andere teams komen elkaar tegen in de zogenaamde tussenronde, waarvan de winnaars zich eveneens plaatsen voor de kwartfinale. In deze groep zijn Canada en Tsjechië natuurlijk de favoriet, maar we mogen ook zeker Zwitsersland niet vergeten. In 2006 – ook in Italië – zorgden de Zwitsers namelijk voor twee grote stunts. Ze wonnen in de poulefase van Canada en…Tsjechië. Om er vervolgens uit te  gaan in de kwartfinale tegen Zweden. Dat dan weer wel.

Zwitserland kan op een goede dag het de twee topfavorieten moeilijk maken. Frankrijk, dat deze groep completeert, heeft daar een hele, hele goede dag voor nodig. We mogen stellen dat dit de zwakke broeder in deze Poule A is met slechts één NHL-speler in de gelederen. Alexandre Texier bewees bij de Montreal Canadiens de laatste weken in topvorm te steken en zal daarmee zijn teamgenoten moeten inspireren tot grootse daden.

TEAM CANADA

In wat we even het “NHL-tijdperk” zullen dopen, won Team Canada al goud op de Spelen van 2002, 2010 en 2014. Met name die van 2010 spreekt nog altijd tot de verbeelding. In een zinderende finale tegen Team USA was het Sidney Crosby die het gastland destijds naar die oh zo gewenste gouden plak schoot. Zestien jaar na dato is Crosby er opnieuw bij. En still going very strong mogen we wel zeggen. De superster van de Penguins houdt Vadertje Tijd buiten de deur en is bezig aan een voortreffelijk seizoen. De 38-jarige Crosby zal straks in Milaan de captain van Team Canada zijn.

Crosby is nog altijd top in de NHL, maar met Nathan MacKinnon en Connor McDavid heeft coach Jon Cooper ook nog eens de beschikking over de overtreffende trap daarvan. De twee supersterren van respectievelijk Colorado en Edmonton behoren sowieso tot de beste spelers van hun generatie en waarschijnlijk nog wel veel meer dan dat. Beiden jagen nog op het eerste olympische titel en zijn er op gebrand om deze prijs in Italië aan hun collectie toe te voegen. Aan de vorm ligt het niet, want beiden zijn bezig aan een voortreffelijk seizoen.

Aan technisch vernuft geen gebrek in deze selectie, maar voorbereidingstoernooi FourNations leerde vorig jaar toch ook dat er meer gevraagd wordt. Zeker als het tot een clash tegen Team USA komt. Met spelers als Tom Wilson en Brad Marchand heeft coach Jon Cooper wat ratjes op z’n roster. In de goede zin van het woord. Beide spelers weten als geen ander hoe ze onder de huid van een tegenstander kunnen kruipen en kunnen daarnaast ook nog eens ontzettend goed met een stick overweg. Enfant terrible Wilson lijkt zijn leven wat gebeterd te hebben en ligt momenteel op koers voor statistisch het beste seizoen in zijn loopbaan.

Update: Brayden Point en Anthony Cirelli hebben door blessures deze Spelen niet gehaald. Hun plek op het roster is ingenomen door respectievelijk Seth Jarvis en Sam Bennett. Jarvis geeft dit team misschien net wat meer scorend vermogen, waar Bennett naast een begenadigd ijshockeyer ook een uitstekende provocateur kan zijn.

DEFENSIE

We kunnen in deze voorbeschouwing onmogelijk alle sterren apart behandelen, dus pikken we er per linie wat sterkhouders uit. Defensief kijken we in het geval van Canada vooral naar Cale Makar. De geweldenaar van Colorado is pas 27, maar heeft al twee keer de Norris Trophy voor beste blueliner op zijn naam geschreven. En we durven het wel aan dat het niet bij die twee blijft… Makar zal ook Team Canada voorzien van de nodige offensieve impulsen, maar laten we toch vooral ook niet vergeten dat hij ook een heel aardig houtje kan verdedigen.

Drew Doughty is een bijzondere naam op dit roster. Niet omdat de Kings-verdediger het niet verdient, maar vooral omdat hij ook al van de partij was in 2010 bij die epische winst in Vancouver. Zo goed als toen is de 36-jarige veteraan niet meer, maar hij kan nog wel degelijk wat toevoegen. Dit kunnen we zeker ook zeggen over Josh Morrissey. Met de Winnipeg Jets is hij bezig aan een kwakkelend seizoen, maar goud op de Spelen zal veel goedmaken voor deze voormalig winnaar van de Norris Trophy.

Veel mensen hadden het jonge fenomeen Matthew Schaefer wel een plekje in deze selectie gegund, maar technisch directeur Doug Armstrong van Team Canada kiest vooral voor ervaring. Thomas Harley van de Dallas Stars is met zijn 24 jaar bijvoorbeeld de jongste verdediger op dit roster. Ook hij is een wat meer offensief ingestelde blueliner, maar met de selectie van bijvoorbeeld Devon Toews en Colton Parayko vergeten ze daar ook zeker de defensieve kant van het verhaal niet.

GOALIES

Er is één linie in dit geheel waar Canada niet overloopt van enorm veel kwaliteit. Dat is namelijk de positie onder de lat. We noemden de FourNations al even en tijdens dat toernooi deed Blues-goalie Jordan Binnington het erg goed. Dit seizoen wil het in St. Louis alleen nog niet zo lukken met Binnington, waardoor de vraag terecht is of hij inderdaad de eerste keus is. Met Darcy Kuemper van de LA Kings en Logan Thompson van Washington Capitals heeft Binnington namelijk sterke concurrentie.

Van dit tweetal is Thompson bezig aan een iets beter seizoen. Niet alleen ligt zijn save percentage net wat hoger dan van Kuemper, maar ook zijn gemiddeld aantal tegengoals ligt net iets lager. Vergeleken met Jordan Binnington doet zowel Thompson als Kuemper het een stuk beter. We weten echter ook dat bij de samenstelling van zo’n roster voor de Spelen eerder gekeken wordt naar de prestaties in het verleden dan naar de huidige vorm. Dat is iets waar Binnington zich dus aan vast mag houden.

ONE TO WATCH

Bij een selectie met zo ontzettend veel talent is het bijna niet te doen om er één speler uit te lichten. Toch is dat in het geval van Canada helemaal niet zo moeilijk. Ja, een Mitch Marner is geweldig en Nick Suzuki doet het geweldig bij de Canadiens en die jongens van de Lightning zijn voortreffelijk bezig. Er loopt er op dit roster echter maar één die deze titel écht verdient. Eentje die bijna in zijn eentje een club van lelijk eendje tot een mooie zwaan heeft gemaakt. En eentje voor wie veel Amerikanen en Canadezen speciaal inschakelen om hem te zien. Nu al! Want Macklin Celebrini is nog maar 19 jaar oud.

Celebrini is de jongste NHL-speler voor Canada ooit op de Winterspelen. Dat hij nu al wordt vergeleken met Crosby vindt Macklin Celebrini vooral ongemakkelijk. De jonge ster van de San Jose Sharks praat heel graag, maar niet over zichzelf. Dat laat hij liever aan anderen over. En die anderen doen dat ook met alle liefde. Zijn aanvallende statistieken kunnen de vergelijking met veel grootheden uit het verleden (in hun tienerjaren) moeiteloos doorstaan. Wat Mack écht speciaal maakt, is zijn verdedigende arbeid. Een foutje wil hij het liefst zelf rechtzetten en hij schroomt niet om het vuile werk voor anderen op te knappen.

In aanloop naar deze Spelen heeft Sidney Crosby al aangegeven heel graag te willen acteren op één aanvalslijn met Celebrini. Dat zegt al heel veel over de status van dit jonge fenomeen. Vorig jaar leerden de twee elkaar kennen toen ze beiden op het WK speelden voor Team Canada. Tijdens de eerste training moest Sidney Crosby zijn jonge landgenoot toen telkens corrigeren. Het was echt niet nodig om hem steeds met “meneer Crosby” aan te spreken. We zijn nog geen tien maanden verder en Celebrini is zelf al een grote meneer aan het worden…

TEAM TSJECHIË

In 1998 wonnen de Tsjechen hun eerste en enige gouden medaille op de Winterspelen. Het was dus ’t eerste toernooi met de NHL-sterren en dan mogen we toch wel spreken van een verrassende winnaar. Maar wat is verrassend als je destijds kon beschikken over een wereldse goalie als Dominik Hasek en een geweldenaar als Jaromir Jagr. Die eerste is inmiddels Hall of Famer. Die tweede niet. Eenvoudigweg omdat Jagr nog niet gekozen kan worden omdat hij nog altijd actief is in de Tsjechische competitie. Niet gek voor iemand die de 50 inmiddels ruimschoots gepasseerd is.

Heel cynisch zouden we kunnen zeggen dat Jagr niet zou misstaan op het roster voor deze Spelen. Coach Radim Rulik gaat namelijk met een heel, heel ervaren team richting Milaan. Dat belegen roster herbergt echter ook veel kwaliteit. Aanvallend springt natuurlijk direct de naam van David Pastrnak in het oog. De superster van Boston Bruins gaat zijn olympische debuut maken en draait met meer dan punt gemiddeld per wedstrijd al warm in de NHL. Pasta, zoals zijn bijnaam luidt, schoot in 2022-2023 zelfs 61 keer met scherp. Dat aantal zal hij dit seizoen niet halen, maar meer dan 30 goals kunnen we met potlood wel weer achter zijn naam zetten.

Ondrej Palat is ook een interessante naam. De 34-jarige aanvaller was aan het begin van dit decennium spekkoper bij de Tampa Bay Lightning, waar hij 2 Cups won. Palat wordt door velen gezien als een speler die floreert in grote wedstrijden, dus houdt hem maar in de gaten. Tomas Hertl weet doorgaans de weg naar de vijandelijke goal ook wel te vinden. Naast de genoemde namen lopen er ook nog een hoop voormalig NHL-ers rond bij Tsjechië. Dominik Kubalik en Ondrej Kase bijvoorbeeld. Roman Cervenka speelde lang geleden eens een seizoen bij de Flames en is met zijn 40 jaar de oudste op dit roster.

Update: Domper voor de Tsjechen, want Bruins-aanvaller Pavel Zacha blijkt te geblesseerd om te kunnen spelen. De man van 15 goals voor Boston dit seizoen wordt vervangen door Filip Chlapik van Sparta Praag. De 28-jarige aanvaller scoorde al 19 goals en verzamelde 45 punten dit seizoen voor zijn team in de Tsjechische competitie.

DEFENSIE

Ook op de blauwe lijn is ervaring het sleutelwoord. Zij het niet zo “erg” als aanvallend. Met David Spacek en Jiri Tichachek lopen hier zelfs jonge twintigers rond. De aandacht wordt aan de defensieve kant echter getrokken door twee erkende NHL-ers. Radko Gudas laat tegenwoordig in Anaheim zien dat hij nog altijd kan uitdelen en Filip Hronek hoopt dat deze Winterspelen zijn seizoen nog wat glans kunnen geven. Als speler van de Vancouver Canucks hoeft hij daar in het dagelijks leven namelijk niet op te rekenen.

Jan Rutta is hier een interessante speler om te volgen. Met de Tampa Bay Lightning won de verdediger al twee keer de Stanley Cup en met de nationale ploeg won hij in 2024 de wereldtitel. Alleen olympisch goud ontbreekt dus nog om toe te mogen treden tot de zogenaamde Triple-Gold Club. Dit zal voor Rutta waarschijnlijk de eerste en enige kans zijn. Op zijn 35e debuteert de verdediger op de Spelen en de kans dat hij er over vier jaar weer bij is, lijkt klein.

Net als veel andere landen mikken de Tsjechen dus op ervaring boven talent. Op de kleine ijsvloer van Milaan (de rink is ietsje kleiner dan in de NHL) is dat misschien geen slecht idee. Ervaren spelers zouden zich gemakkelijker aan de omstandigheden aan moeten passen en dan zitten deze Tsjechen gebakken. Normaal gesproken zouden zij met Canada moeten gaan strijden om de eerste plaats in deze groep. Zeker ook omdat we nu toe zijn aan de sterkste linie van dit roster.

GOALIES

Met veel gevoel voor overdrijving zou je kunnen zeggen dat ze bij Canada een keepersprobleem hebben. Bij de Tsjechen hebben ze dat ook, maar dan in positieve zin. Als je bijvoorbeeld onze Goalie of the Week van vorige week, Jakub Dobes, moeiteloos thuis kunt laten, dan zit het onder de lat wel goed. Coach Rulik kan op die positie van hartenlust rouleren, want bij geen enkele keuze zal zijn team er op achteruit gaan.

Lukas Dostal is met 25 jaar de jongste van de drie en is bezig aan een sterk seizoen bij de Ducks. Karel Vejmelka heeft zich bij de Utah Mammoth ontwikkeld tot een zeer betrouwbare sluitpost en dankzij Dan Vladar mogen ze bij de Philadelphia Flyers nog altijd stiekem dromen van de play-offs. Die laatste kan ook de beste statistieken overleggen. Dostal was echter de goalie die de Tsjechen naar goud leidde op het eigen WK in 2024. De nationale ploeg kan dus teruggrijpen op de beproefde recept.

ONE TO WATCH

Grote blikvanger bij de Tsjechen is zonder enige vorm van twijfel vlaggendrager David Pastrnak. De Bruins-aanvaller hoeft dit roster zeker niet in zijn eentje te dragen. Martin Necas is de laatste seizoenen in de NHL namelijk uitgegroeid tot een puntenmachine van formaat. In 2017 zagen de Carolina Hurricanes zijn talent al en pikten hem als twaalfde op in de Entry Draft. Necas kreeg daarna de tijd om zich rustig aan te passen aan zijn nieuwe omgeving en speelde zijn eerste volledige NHL-seizoen pas 2019-2020.

Vorig jaar was Necas onderdeel van de blockbuster trade die superster Mikko Rantanen van de Colorado Avalanche naar Carolina bracht. Waar Rantanen maar heel even het rood van de Canes droeg, daar is Necas inmiddels niet meer weg te denken uit de line-up van de Avalanche. Aan de zijde van Nathan MacKinnon is hij in dat gruwelijk sterke team een bepalende factor geworden en daar kan Team Tsjechië alleen maar van profiteren.

Martin Necas weet al wat het is om met nationale ploeg mooie resultaten te halen. Hij was onderdeel van het team dat in 2024 in eigen land de wereldtitel pakte en natuurlijk smaakt dat naar meer. Zo dominant als Necas met de Avalanche bij tijd en wijle is, zal hij in Milaan zeker niet zijn. Toch mogen we dit Tsjechië met sterren als Pastrnak en Necas niet over het hoofd zien als het gaat om een eventuele medaille. Zij pakten hun laatste olympische plak in 2006 (brons) en zijn er dus wel weer een keertje aan toe.

TEAM ZWITSERLAND

Een levensgevaarlijke outsider, dit Zwitserse team. En gaan we af op de wereldranglijst, dan zijn ze zelfs één van de favorieten voor een medaille. Zonder Zwitserland tekort te willen doen, denken wij van SportAmerika dat dat iets te hoog gegrepen is. Goede prestaties op de laatste WK’s hebben dit land voortgestuwd in de vaart der volkeren. Nu de NHL-sterren present zijn, zullen de verwachtingen iets minder hooggespannen zijn. Al hebben de Zwitsers zelf ook niet te klagen over talent uit de sterkste competitie ter wereld.

De twee bekendste – en op papier waarschijnlijk de twee beste – Zwitserse aanvallers zijn in het dagelijks leven ook nog eens teamgenoten van elkaar. Timo Meier en Nico Hischier maken de NHL onveilig in dienst van de New Jersey Devils. Met hun club zijn ze daar goed aan het seizoen begonnen, maar is het de laatste twee maanden kwakkelen geblazen. Hoewel de twee Zwitsers hier en daar hun doelpuntjes wel meepikken, vallen de resultaten te vaak tegen. Met veel vertrouwen zullen zij dus niet naar Milaan komen, maar mogelijk dat dit daar in Italië getankt kan worden.

Veel vertrouwen zal ook Nino Niederreiter niet hebben. De productie van de 33-jarige aanvaller blijft wat achter bij voorgaande seizoenen en met de Winnipeg Jets gaat het ook al niet vanzelf. Dat kunnen we ook gerust zeggen over de St. Louis Blues, waar Pius Suter een moeizaam seizoen beleeft. Vorig seizoen schoot de aanvaller er nog 25 tegen de touwen, maar tot nu toe moet hij met 7 goals genoegen nemen. Van de NHL-spelers reist alleen Kevin Fiala met een enigszins goed gevoel naar Italië. Met de LA Kings gaat het redelijk en de Zwitserse forward schoot al bijna 20 keer met scherp.

DEFENSIE

Niederreiter was er twaalf jaar geleden al bij toen Zwitserland voor het laatst met NHL-spelers aantrad op de Spelen. Hét gezicht van ’t Zwiters ijshockey was toen ook al van de partij. De nu 35-jarige Roman Josi was toen al een gevestigde naam in de NHL en groeide in de jaren daarna uit tot een absoluut icoon. Met zijn club Nashville Predators verloor de Zwitser in 2017 nog de Stanley Cup Final en bij die franchise heeft Josi inmiddels bijna records op zijn naam staan. Zo speelde hij onlangs nog zijn duizendste duel in de league (en voor de Preds) en heeft hij ook de meeste assists en punten achter zijn naam staan.

Met die assists zou hij dit Zwitserse team ook al een eind op weg helpen. Tijdens de Spelen in 2014 stelden de Zwitsers toch wat teleur met een negende plaats en slechts 3 goals in vier wedstrijden. Aan de andere kant hadden ze het dat toernooi, het laatste dus met NHL-spelers, verdedigend prima voor elkaar. Van dat defensieve korps dat – vooral dankzij een sublieme goalie Jonas Hiller – is alleen Josi nog over.

Naast Josi lopen er meer met NHL-ervaring op de blauwe lijn. Straks komen we daar nog even op terug, maar eerst willen we je even kennis laten maken met Jonas Siegenthaler. Nog een lid van de Devils, maar dit keer eentje die het bepaald niet van zijn scorend vermogen moet hebben, maar qua defensieve arbeid kun je hem er prima bij hebben. De 25-jarige Tim Berni werd in 2018 opgepikt door Columbus in de draft, maar tot nog toe bleef het bij één seizoen in de NHL. Mogelijk dat een goede Olympische Spelen de Blue Jackets nog weer van gedachten doen veranderen, want ze hebben zijn rechten nog steeds.

GOALIES

Tussen de palen komen we een bijzonder gezelschap tegen bij Zwitserland. Reto Berra is al 39 en begint na 2014 en 2022 aan zijn derde Spelen. Leonardo Genoni is een jaartje jonger en maakte in 2018 al een Winterspelen mee. Beide goalies hebben dus een vracht aan ervaring. En al drie zilveren medailles van wereldkampioenschappen in de kast hangen. We kunnen dus stellen dat de technische staf van de Zwitsers precies weten wat ze met deze ervaren rotten in huis hebben.

Toch is de kans groot dat de routiniers hun plek onder de lat af moeten staan aan een veel jongere Akira Schmid. De 25-jarige sluitpost werd bij de New Jersey Devils – ook hij dus – gezien al groot talent, maar verdedigt inmiddels het net van de Vegas Golden Knights. Daar is Schmid niet bezig aan een superseizoen, maar doen hij en zijn collega’s het goed genoeg om de Knights aan een goede positie in de Western Conference te helpen. De jongste van de drie goalies was er in 2024 bij toen de Zwitsers tweede werden op het WK.

ONE TO WATCH

Roman Josi mag misschien het verleden en heden van de Zwitserse blauwe lijn zijn, maar die rol zal Janis Jerome Moser binnen afzienbare tijd van hem overnemen. De volgers van de NHL kennen de 25-jarige blueliner beter als JJ Moser van de Tampa Bay Lightning. Moser is niet die puntenfabriek die Roman Josi was en is, maar defensief staat de voormalig second-round draft pick van – toen nog – de Arizona Coyotes bijzonder goed zijn mannetje.

Bijna twee jaar geleden lieten de Lightning een sterkhouder in Mikhail Sergachev naar Utah verkassen omdat ze in de talentvolle Moser een uitstekend alternatief zagen. Met de kennis van nu is dat een prima beslissing gebleken. Bij de ijzersterke Tampa Bay Lightning staat alleen verdediger Darren Raddysh per wedstrijd gemiddeld langer op het ijs. De Zwitsers international heeft zich in Florida dus ontwikkeld tot een dragende kracht en dat mag dan ook zeker van hem verwacht worden in het nationale team.

Vergeleken met Sotchi hebben de Zwitsers meer NHL-spelers op het roster. Destijds leken spelers uit dit land nog een goed bewaard geheim, maar die tijd is wel voorbij. Moser en consorten zullen niet meer onderschat worden door de grootmachten, maar kunnen op een hele goede dag die grootmachten wel beentje lichten. Nu ze wat meer aanvallende kwaliteit op het ijs hebben, zal dit Alpenland wat meer uit de schulp kruipen. Zeker ook omdat die aanvallers weten dat het fort verdedigd wordt door defensieve zwaargewichten als Moser en Josi.

TEAM FRANKRIJK

Voor het eerst sinds de Spelen van 2002 in Salt Lake City horen we de Marseillaise weer bij het olympisch mannentoernooi. Daar in de regio waar tegenwoordig de Uth Mammoth furore maakt, werden de Franse Haantjes veertiende en laatste. Wat dat betreft weten de Fransen nu al dat ze het beter zullen doen. In Milaan-Cortina doen immers maar twaalf landen mee. Aangezien alle landen de groepsfase overleven, weten de Fransen zich ook al verzekerd van minimaal vier wedstrijden. De kans is echter levensgroot dat het daar voor hen ook bij zal blijven.

In een poule met topfavoriet Canada, outsider Tsjechië en dark horse Zwitserland lijkt Frankrijk bij voorbaat kansloos. Waar veel van hun directe tegenstanders straks op het ijs al gevestigde namen in de NHL zijn, daar verdienen de Franse internationals hun geld in de eigen Franse competitie, in de Zwitserse liga of nog wat verder naar het oosten in Tsjechië, Slowakije of de Russische KHL. De NHL is wel degelijk vertegenwoordigd, maar deze bewaren we nog even tot onze One To Watch later in deze rubriek.

Wat de Fransen wel gemeen hebben met de rest van deze groep is dat het een ervaren team is wat straks het ijs zal betreden. Pierre-Edouard Bellemare is daar het toonbeeld van. Bij de volgers van de NHL zal zijn naam een belletje doen rinkelen. Bellemare was in 2017 namelijk één van de zogenaamde “misfits” van de Vegas Golden Knights die vanuit het niets naar de Stanley Cup Final gingen. Bellemare verloor deze van de Capitals, zoals hij een paar jaar later opnieuw aan de verliezende kant stond toen hij met de Lightning de finale verloor van Colorado. De aanvaller stond destijds al bekend om zijn defensieve kwaliteiten en die zal de veertigjarige in Milaan ook zeker goed kunnen gebruiken.

DEFENSIE

Hoewel de laatste linie van de Fransen niet over NHL-spelers beschikt, zijn het zeker geen kleine jongens. Letterlijk in dit geval. Pierre Crinon, Hugo Gallet en Thomas Thiry meten bijna 2 meter en zijn dus geen jongens die je zomaar even opzij zet. Met hun lengte en kracht hopen ze dan het gebrek aan kwaliteit en ervaring te compenseren tegen de grote kanonnen die tegenover hen staan.

Dat laatste is Yohann Auvitu overigens nog wel gewend. De nu 36-jarige verdediger speelde een kleine tien jaar geleden 58 wedstrijden in de NHL voor de Devils en Oilers. Tussen 2016 en 2018 verzamelde de Fransman namens die clubs 5 goals en 13 punten. Auvitu is daarmee de Franse blueliner met de meeste punten op het allerhoogste niveau. Overigens is hij tot nog toe ook de enige, maar daar hoopt de veel jongere Jules Boscq verandering in te brengen. De 23-jarige verdediger rook in de East Coast Hockey League al even aan het leven in Noord-Amerika. Boscq probeerde het ook al even in de Finse competitie, maar keerde vrij snel weer terug naar de club in zijn geboortestad Bordeaux.

GOALIES

Tussen de palen wordt het interessant bij dit Frankrijk. Nog niet zozeer als we het hebben over Julian Junca. Met alle respect gesproken. De 27-jarige sluitpost met een Spaanse achtergrond steekt weliswaar met zijn 1.95m boven zijn twee collega’s uit, maar als de voortekenen niet bedriegen beschikken die wel over meer talent. Antoine Keller, een goalie met Zwitserse roots, is pas 21 en zit al in de organisatie van de Washington Capitals.

Helaas heeft Keller op jonge leeftijd al wel een degradatie achter zijn naam. De jonge goalie speelde vorig jaar vier wedstrijden op het WK waar Frankrijk – samen met Kazachstan – uit de hoofdgroep degradeerde. Zij hebben het dan ook vooral aan de geschorste Russen te danken dat ze naar Milaan mogen. Antoine Keller is jong, maar het kan nog jonger op dit roster. Martin Neckar is pas 20 jaar, maar speelt al een paar jaar zijn wedstrijden in Zwitserland. Op verschillende niveaus laat hij daar, net als in Franse vertegenwoordigende jeugdteams, zien over een bak aan talent te beschikken. Of het verstandig is om hem op die leeftijd al bloot te stellen aan het offensieve geweld van Canada of Tsjechië is dan weer de volgende vraag.

ONE TO WATCH

Eén speler op het Franse roster is momenteel werkzaam in de NHL en dat is natuurlijk Alexandre Texier. Negen jaar geleden koos Columbus Blue Jackets de Franse aanvaller in de tweede ronde van de Entry Draft. Die keuze viel wel te verdedigen, want Texier had in de jeugd van Grenoble een jaar eerder 70 punten in slechts 17 wedstrijden genoteerd. Het was dus een gokje waard, maar helaas voor de Blue Jackets pakte dit niet al te best uit.

Door allerlei omstandigheden werd Texier in Columbus nooit een onbetwiste basisspeler. De ene keer stond hij in de line-up en dan weer stond hij ernaast. In 2022-2023 wilde de speler graag even terug naar Europa en leek hij zichzelf in de Zwitserse competitie terug te vinden. Een jaar later deed Texier het voor zijn doen namelijk goed in Noord-Amerika. Na een seizoen met 12 goals en 30 punten voor Columbus vertrok hij naar St. Louis. In het shirt van de Blues kwam het oude probleem weer terug. Het talent was wel duidelijk, maar rendement ho maar. Tot hij in het najaar opeens in Montreal opdook.

Daar in het Franstalige deel van Canada lijkt Texier helemaal op te bloeien. Met 7 goals en 17 punten in de 30 duels die hij voor de Canadiens speelde, kan Texier dan ook met een positief gevoel naar de Spelen. Daar krijgt Texier de ondankbare taak aanvallend de kar te moeten trekken voor de zwakke broeder in deze groep. Tijdens het laatste WK eindigden de Fransen als laatste in hun poule met 1 puntje uit zeven wedstrijden en een heel slecht doelsaldo. Met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zal het hen in Milaan zeker niet beter vergaan.

Cover photo: Todd Korol/Reuters

Hans Mulder
Hans Mulder
Dankzij de Braves en de Twins gegrepen door MLB. Wat later door een simpele videogame besmet met 't ijshockeyvirus en blij dat ik hier beide liefdes mag beschrijven.
Vorig artikel
De Grote Super Bowl LX Preview!
Volgend artikel
Seahawks domineren Super Bowl LX

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Laatste nieuws

Laatste reacties

Hans Mulder on NHL Trade Deadline LIVE Tracker | Update 21:00 uur: SEAL THE DEAL!
Marcel van Tol on NHL Trade Deadline LIVE Tracker | Update 21:00 uur: SEAL THE DEAL!
Dennis Bakker on NHL Trade Deadline LIVE Tracker | Update 21:00 uur: SEAL THE DEAL!
Hans Mulder on NHL Trade Deadline LIVE Tracker | Update 21:00 uur: SEAL THE DEAL!
Paul Brugmans on NHL Trade Deadline LIVE Tracker | Update 21:00 uur: SEAL THE DEAL!

Gerelateerde artikelen

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU