Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes. Vandaag nemen we een franchise onder de loep waar de beste rookie van vorig jaar zoekt naar bevestiging én ontwikkeling: New York Islanders.
TERUGBLIK OP SEIZOEN 2025-2026
Zouden we het seizoen van New York Islanders in één woord moeten samenvatten, dan komen we op vreemd of hoopgevend. Vreemd, omdat er niet heel veel werd verwacht van dit team. Desondanks ging vlak voor het einde van ’t seizoen coach Patrick Roy eruit om de kansen op de play-offs in leven te houden. Hoopgevend, omdat first-overall Matthew Schaefer nog véél beter bleek dan vooraf gedacht en maar weinig tijd nodig had om deze franchise naar zijn hand te zetten. De sensationele tiener klokte uit met 23 goals, 59 punten en een gemiddelde speeltijd van ruim 24 minuten per wedstrijd. Misschien overbodig, maar Schaefer kreeg voor deze prestaties de Calder Trophy voor beste rookie van ’t seizoen.
Voornamelijk dankzij de productie van deze Schaefer mochten de Isles lang dromen van het toetje. Eind maart, begin april liepen ze tegen een 4-game losing streak aan, die definitief een einde aan die droom maakte. Het maakte tevens een einde aan het dienstverband van Patrick Roy op Long Island. General manager Mathieu Darche greep keihard in en verving de Hall of Fame-goalie door de tot dan toe werkloze Peter DeBoer. Met DeBoer aan het roer werden de play-offs niet meer gehaald, maar had Darche zich wel alvast verzekerd van de diensten van een hele goede coach richting het nieuwe seizoen.
Je kunt er lang over discussiëren of het ontslag van Roy nu echt zo noodzakelijk was. Met een behoorlijk belegen roster en relatief weinig scorend vermogen deed de voormalig goalie het zeker niet beroerd. Darche was echter van mening dat een ander geluid nodig was. Dat geluid hoopt de GM gevonden te hebben in de bewezen topcoach DeBoer. Met de Panthers, Devils en Sharks stond DeBoer al eens in de Stanley Cup Final en daarnaast leidde hij Vegas en Dallas naar de Western Conference Final. Zoals elke coach is ook DeBoer afhankelijk van zijn materiaal. Of het materiaal dat hij op Long Island tot zijn beschikking heeft goed genoeg is om ook hier een gooi te doen naar een plek in de Conference Finals wagen we toch een beetje te betwijfelen.
RUSTIG OFFSEASON
Vorig jaar maakte Darche indruk rond de draft door Noah Dobson in ruil voor hoge draft picks naar Montreal te sturen. Het leverde hen voornamelijk gereedschap voor de toekomst op in de persoon van Victor Eklund en Kashawn Aitcheson. De jongere broer van Senators-aanvaller William Eklund debuteerde vorig seizoen al in de NHL en krijgt tijdens Training Camp de kans om zijn plek in de line-up te veroveren. Blueliner Aitcheson was actief in de OHL en deed het daar met 70 punten in 56 wedstrijden uitstekend namens de Barrie Colts. Gezien de kracht van de huidige defensie in New York lijkt Aitcheson nog even geduld te moeten hebben. Zijn tijd komt ongetwijfeld nog wel.
Dat we het in deze preview hebben over moves die vorig jaar al gemaakt zijn, toont wel aan dat dit offseason niet ’t meest spectaculaire was in de historie van de franchise. Het meest verrassende was toch wel het vertrek van Anders Lee. De 36-jarige winger was sinds 2018 captain van de Islanders, maar de club besloot niet met hem verder te gaan. Lee tekende in Salt Lake City om daar Utah Mammoth van de broodnodige ervaring te voorzien. Dit betekent overigens niet dat de Islanders opeens één van de jongste teams in de NHL zijn. Richting de trade deadline werden immers dertigers Ondrej Palat en Brayden Schenn al aangetrokken. Dit met in het achterhoofd dat hun ervaring belangrijk kon zijn richting het postseason…dat dus niet werd gehaald.
USUAL SUSPECTS
Waren er dan echt alleen maar krekels te horen op Long Island? Nee, zo erg was het ook weer niet. Zo zette Tony DeAngelo bijvoorbeeld zijn krabbel onder een nieuw contract en kwam winger Matias Maccelli aanwaaien vanuit Toronto. Met 14 goals en 39 punten was het niet fameus wat Maccelli daar liet zien, maar mogelijk dat meer speelminuten bij de Isles hem inspireren tot grootsere daden. DeBoer zal dat zeker nodig hebben, want het probleem waarmee de Islanders al jaren kampen, lijkt nog niet grondig aangepakt. Nog altijd heeft dit roster op het eerste oog een chronisch gebrek aan depth scoring. Tenzij SportAmerika-oogappeltje Cole Eiserman op speeltijd in de hoofdmacht kan rekenen. De jongeling met een prima schot moet op termijn uitgroeien tot een doelpuntenmachine, maar ook hij zit nog in de wachtkamer.
Voor goals kijken ze ook dit seizoen weer vooral naar Bo Horvat en Mathew Barzal. Samen vormen de aanvallende machinekamer die dit schip op gang moet krijgen. Barzal is meer het creatieve brein van het geheel, terwijl Horvat veelvuldig dienst doet als eindstation. Of ze ook vaak op dezelfde lijn te bewonderen zijn, hangt dan weer af van de rest. DeBoer zou zijn kansen kunnen spreiden om de kracht te verdelen over meerdere lijnen. Dat één van de twee samen komt te spelen met Kyle Palmieri lijkt wel zeker. De 35-jarige winger miste vorig seizoen veel wedstrijden door een knieblessure, maar lijkt op tijd fit voor de start. Mits fit is Palmieri een belangrijke schakel binnen deze ploeg. Hij weet namelijk de weg naar de vijandelijke goal ook gemakkelijk te vinden.
HOOP OP ONTWIKKELING
Hebben Emil Heineman en Simon Holmstrom vorig seizoen al genoeg laten zien voor de top six? De 25-jarige Holmstrom is door de Isles zelf opgeleid, heeft al wat leuke seizoenen achter de rug maar wacht nog steeds om die echte doorbraak. Als die er al komt. Zijn Zweedse landgenoot Heineman kwam vorig seizoen als onderdeel van de Dobson-trade naar Long Island en ontwikkelde daar met 22 goals een aardig neusje voor de goal. Voor beide Zweden breekt er een belangrijk seizoen aan. Volgende zomer zijn ze RFA en ligt er normaal gesproken een nieuw contract op hen te wachten. Welke cijfers daarop het salaris gaan vormen, is nu aan Holmstrom en Heineman zelf. Calum Ritchie, een jong talent van 21 jaar, heeft die zorgen nog niet. De Canadese centre werd drie jaar geleden in de eerste ronde gedraft door Colorado. In New York zagen ze het wel in hem zitten en hopen Darche en de zijnen dat Ritchie zich de komende jaren verder ontwikkelt. Voor hem ligt nu nog een plek op de bottom six in het verschiet.
Hoewel er in een aantal spelers nog genoeg rek zit, is het goed zoeken naar echte doelpuntenmakers in deze line-up. Anthony Duclair scoorde er aan het begin van dit decennium op los, maar komt bij zijn huidige werkgever nog niet echt op gang. Bij Brayden Schenn liggen zijn meest productieve jaren ook wel achter hem en iemand als Pierre Engvall is toch ook geen garantie op veel goals. Hoewel het voorgaande misschien niet voor veel optimisme zorgt bij de verstokte Islanders-fan is het allemaal minder negatief dan je zou denken. De ware kracht van de Isles ligt namelijk in het defensieve. En laat Peter DeBoer nu net een coach zijn die daar wel weg mee weet.
SOLIDE DEFENSIE
Let op, we willen de afgestudeerd jurist niet neerzetten als een defensieve coach. DeBoer zorgt echter wel altijd voor een uitstekende organisatie en bouwt op actieve blueliners. Een naam als Matthew Schaefer zal hem dan ook als muziek in de oren klinken. Echter moeten we in het geval van de jongeling nog wel even waken voor een eventuele sophomore slump. Macklin Celebrini had daar vorig jaar bijvoorbeeld totaal geen last van, maar er zijn genoeg voorbeelden van spelers die het wél lastig hadden in hun tweede jaar. Er lopen op Long Island meer dan genoeg spelers rond die hem in dat geval wel kunnen helpen. Neem bijvoorbeeld Ryan Pulock en Adam Pelech. Toen de Islanders het Nassau Coliseum verlieten voor de nieuwe UBS Arena werden Pulock en Pelech in de vrachtwagen met de inboedel gepakt. De twee behoren tot het meubilair van deze franchise.
Pulock en Pelech zijn niet de meeste offensieve verdedigers. Dat is Tony DeAngelo wel. Misschien goed om het even af te kloppen, maar sinds zijn komst naar Long Island laat het voormalig enfant terrible zijn rare fratsen achterwege en etaleert hij op het ijs zijn klasse. Niet zozeer met goals vorig seizoen, maar wel door middel van assists. Het defensieve korps wordt gecompleteerd door twee spelers die het evenmin van het scorend vermogen moeten hebben. Alexander Romanov en Scott Mayfield zijn schoolvoorbeelden van een zogenaamde stay-at-home blueliner, maar daarom niet minder belangrijk voor deze Isles.
WÉÉR HET STERKE PUNT
Dan komen we nu terecht bij het sterkste punt van de New York Islanders. Waar de buren van de Rangers in Igor Shesterkin een magnifieke sluitpost hebben, daar doen de Islanders er met Ilya Sorokin niet of nauwelijks voor onder. De 31-jarige Rus behoort al sinds zijn debuut in 2020-2021 tot de elite. Een Vezina Trophy voor beste goalie won hij nog niet, al was hij daar vorig seizoen wel heel dicht bij. Net als in 2023 werd Sorokin tweede in die verkiezing en moest hij alleen Andrei Vasilevskiy voor zich dulden. Met zijn zeven shutouts noteerde Sorokin wel de meeste clean sheets. Daarnaast kon hij met een 2.68 sv% ook wel thuiskomen.
Achter Sorokin wordt het even afwachten wie de rol als backup in gaat vullen. De club legde op de eerste dag van free agency Vitek Vanecek vast, maar heeft ook Semyon Varlamov nog achter de hand. Die laatste miste het volledige vorige seizoen vanwege een knieblessure. De geluiden zijn dat hij voldoende hersteld is om als backup van Sorokin te fungeren, zodat Vanecek het met een rol als derde goalie moet doen. Als beide sluitposten hun goede niveau halen, dan beschikken de Islanders waarschijnlijk over één van de beste trio’s onder de lat in de gehele NHL.
VOORSPELLING
Tja, wat moeten we zeggen van deze Islanders. Ze kunnen zonder meer leunen op een voortreffelijke defensie, maar om wedstrijden te winnen zijn toch ook goals nodig. Het is al bijna tien jaar geleden dat de Islanders nog eens terug te vinden waren bij de tien meest productieve teams in de NHL. Sinds 2018 komen ze steevast niet bij de beste 20 voor op dat gebied. We vragen ons af op welke manier ze daar nu verandering in gaan brengen. Doelpuntenmakers zijn schaars en ook van creativiteit loopt dit roster niet per se over.
Vanuit een gesloten verdediging kan deze ploeg echter wel degelijk goed presteren. Of het goed genoeg is voor een plekje in de play-offs wagen we te betwijfelen. Al mogen Schaefer en consorten natuurlijk altijd ons ongelijk bewijzen. In de eigen divisie lijken Washington en Carolina op het eerste gezicht beter dan deze Isles. Als ze in New Jersey de pechduivel buiten de deur houden, zijn die normaal gesproken ook beter waardoor ze op Long Island al veroordeeld zijn tot een wildcard. Richting de trade deadline in maart wordt dit ook een interessante franchise om te volgen. Veel spelers zitten in het laatste jaar van hun contract, waardoor een eventuele trade al snel loert.
Cover photo: Rob Gray/Imagn Images
