MLB Watch: Andruw Jones naar Cooperstown, primeur voor Rafaela en Tromp

Door Hans Mulder

In deze MLB Watch blikken we terug op de introductie van bondscoach Andruw Jones in de Hall of Fame. De kans is aanwezig dat Jones daar op termijn gezelschap krijgt van Kenley Jansen. De closer zag deze week van dichtbij hoe een Team Kingdom-teamgenoot hem naar de kroon probeerde te steken. Daarnaast blijven de Red Sox prima presteren al hadden ze daar deze week wel een primeur van Ceddanne Rafaela voor nodig!

DUTCH WATCH

ALBIES LACHT, ALBIES HUILT (EEN BEETJE)…

Het ging allemaal niet vanzelf tegen de San Diego Padres, maar de Braves wisten in Atlanta tegen die tegenstander wel drie van de vier wedstrijden te winnen. Na die lange serie wachtte de Braves een drieluik in Baltimore tegen de Orioles. Een ploeg die ook aardig aan de weg timmerde de laatste weken en dus niet onderschat mocht worden. Voor de Braves – en Ozzie Albies in het bijzonder – werd dit een bijzondere serie. Ze kwamen daar namelijk voormalig Brave Chad Tromp tegen, die eerder dit seizoen tekende voor de O’s en nu vanuit de minors was opgeroepen om de problemen achter de plaat op te lossen.

Daar in het beroemde Camden Yards in Baltimore trokken de Braves de lijn door die ze al hadden ingezet tegen San Diego. Op vrijdag 24 juli openden ze namelijk met een overwinning. Een hele zwaarbevochten overwinning… Bij een 0-2 achterstand was het Albies die de Braves na een single en een run op het bord zette. Vervolgens ging het tot de extra innings gelijk op, maar was het daar Matt Olson die met een 3-run homerun de weg plaveide naar een 7-6 overwinning. Op zaterdag was het de beurt aan Albies om een homerun te slaan. Met zijn zeventiende van dit seizoen zette de tweedehonkman zijn Braves in de achtste inning naast de Orioles. Helaas voor Atlanta was het nu echter de thuisploeg die met een walk-off RBI-single ’t duel met 3-2 naar zich toetrok.

In de series finale was er opnieuw een hoofdrol weggelegd voor Albies. Zijn defensieve fout zorgde er in de negende inning namelijk voor dat Baltimore langszij kon komen. Het paste wel een beetje in ’t wedstrijdbeeld van Albies, die met 0-for-6 aan slag ook niet overtuigde. In de elfde inning liet Austin Riley zijn ploeggenoot opgelucht ademhalen door de winnende run binnen te slaan: 3-2.

ALBIES BEËINDIGD STREAK THORNTON

Albies voelde dat hij wat goed te maken had na die fout. Dit goedmakertje kwam op maandag tegen de New York Mets. Of eigenlijk twee goedmakertjes. Al in de eerste inning maakte hij met een RBI-single een einde aan de lange reeks zonder runs tegen van Mets-pitcher Zac Thornton. De 24-jarige leftie had ruim twee wedstrijden en 18 innings in totaal geen run hoeven te incasseren tot die single van onze landgenoot. In de vierde inning bewees Albies dat het geen toeval was. Met een 2-run homerun deed hij Thornton opnieuw pijn, maar de 24-jarige pitcher lachte ’t laatst. En dus het best. De thuisploeg haalde met 14-3 verwoestend uit tegen de Braves, die twee dagen moesten wachten tot hun revanche.

Slecht weer in New York zorgde ervoor dat de twee rivalen uit de NL East op woensdag een doubleheader afwerkten. In beide wedstrijden waren de hits duur en de runs zo mogelijk nog duurder. Albies was 1-for-7 met een walk verdeeld over die twee duels. Atlanta moest de eerste ontmoeting met 3-2 aan de Mets laten, maar voorkwam dankzij een wederom voortreffelijke Chris Sale een sweep door de tweede met 1-0 te winnen. Ondanks deze verloren serie deden de Braves wel goede zaken in de stand. Philadelphia slaagde er niet in een wedstrijd te winnen van de Marlins, waardoor de voorsprong van Atlanta weer 6.5 gewonnen wedstrijden werd. Miami rekende in die serie op eigen beurt af met een ellenlange reeks nederlagen.

BOGAERTS EINDELIJK WEER BELANGRIJK

San Diego Padres hervatte de competitie na de All-Star Game in Kansas City. Vervolgens ging het door naar Atlanta, maar daar stond nog niet de laatste halte van deze road trip. Deze stond namelijk in Florida, waar de Padres vorig weekend een bezoek brachten aan de Miami Marlins. Dat bezoek kon eigenlijk niet op een beter moment komen. Miami had een heerlijke serie van zes overwinningen achter de rug, maar toen San Diego stapte loanDepot Park binnen op ’t moment dat de Marlins er negen op rij hadden verloren.

Xander Bogaerts stond weer als achtste in de batting order in de eerste ontmoeting. De kortestop bereikte twee keer middels vier wijd de honken, scoorde een run en noteerde zijn veertiende gestolen honk van dit jaar. Tot een hit kwam Bogaerts niet, maar dit werd wel gecompenseerd door zijn teamgenoten. De Padres openden die serie met een 4-2 overwinning en dienden de Marlins zo de tiende nederlaag op rij toe. Op zaterdag 25 juli volgde de elfde ook al. Bogaerts was 1-for-4 met een single in de zevende inning deze dag. De grootste schade werd echter aangericht door Ty France, die 3 RBIs voor zijn rekening nam in dit met 7-2 gewonnen duel.

De series finale moest Bogaerts aan zich voorbij laten gaan. Zo zag de Oranje-captain vanuit de dug-out dat de thuisploeg een voorsprong nam, maar dat de Padres er na een productieve achtste inning alsnog met de winst vandoor gingen. Daarmee leden de Marlins hun twaalfde nederlaag op rij. Voor de franchise die in 1993 het levenslicht zag, is dit een noviteit. Al een paar keer verloren ze er elf op rij, maar niet eerder in de clubgeschiedenis gingen twaalf wedstrijden op rij verloren.

BOGEY ENDS THE GAME!

Er leek maar geen einde te komen aan de road trip, maar afgelopen dinsdag stonden de Padres toch eindelijk weer binnen de lijnen van het vertrouwde Petco Park. Er deed zich direct een mooie kans voor, want de komende twee dagen trof San Diego het matige Colorado Rockies. Toch hadden de Friars dinsdag nog hun handen meer dan vol aan deze tegenstander, beschikkend over het slechtste record in de National League. Xander Bogaerts had in dat duel al een single en een run in de vierde inning. Zijn belangrijkste wapenfeit volgde echter, met drie honken bezet en geen enkele uit, in de negende. Bogaerts sloeg de bal hoog ’t buitenveld in. Niet genoeg voor een hit, maar wel voldoende voor de winnende RBI en dus de walk-off winst voor San Diego: 8-7.

Voor even was Bogaerts dus de held in San Diego. Helaas kreeg die heldenstatus woensdag geen vervolg in de tweede wedstrijd. De kortestop was 0-for-3 aan slag, maar won wel weer met zijn Padres. Nu met 3-1. De ploeg speelt dit weekend een serie van vier tegen divisierivaal San Francisco Giants. San Diego begint daar met een record van 55 overwinningen en 53 nederlagen aan. Daarmee staan ze achter de oppermachtige Dodgers en concurrent Arizona derde in de NL West.

TWAALFDE SAVE VOOR JANSEN

Met de trade deadline op 3 augustus in het achterhoofd brak er een belangrijke periode aan voor de Detroit Tigers van Kenley Jansen. Belangrijk omdat na woensdag 22 juli, die serie tegen de Cubs, nog altijd niet precies duidelijk was welke kant ’t met deze Tigers opgaat dit seizoen. Een winning record is uit zicht, maar in de race om de wildcards lijkt een bescheiden winning streak al genoeg om weer aan te haken. Dat het heel snel kan gaan, bewijst een oude werkgever van Kenley Jansen. Niemand gaf een tijdje geleden nog een cent voor de kansen van Boston en na die lange winning streak staan de Red Sox er weer helemaal tussen.

Die winstreeks moest vanaf vorig weekend in de steigers worden gezet tegen Kansas City Royals. Een divisierivaal van de Tigers en eentje die op respectabele afstand van de rest onderaan de AL Central stond. Met de nodige pijn en moeite verdween de eerste ontmoeting alvast in de broekzak van Detroit. Zonder de inzet van Jansen wonnen de Tigers op donderdag 23 juli met 4-3. Die inzet was een dag later wel hard nodig. Dat duel werd gedomineerd door de pitchers nadat Detroit al in de eerste inning een voorsprong had genomen. Die voorsprong stond in de negende nog steeds op het bord, maar was met 2-1 wel erg nipt.

Kenley Jansen kon zich dus geen enkel foutje permitteren. Waar de closer in zijn drie voorgaande optredens telkens minimaal één keer vier wijd weggaf, daar was Jansen nu messcherp. Hij had 2 pitches nodig om van Jac Caglianone de eerste nul te maken. Vinnie Pasquantino kreeg vervolgens een srtikeout om z’n oren en Nick Loftin werd al razendsnel de derde nul. Voor dit alles had Kenley Jansen slechts 8 pitches nodig. Het was zijn twaalfde save van dit seizoen en nummer 488 in zijn loopbaan. Jansen had daarnaast ook weinig energie verspild waardoor hij eventueel nog vaker aan de bak kon dat weekend. Helaas voor de Tigers kwam dat er niet van. De overige twee duels werden namelijk gewonnen door de Royals, waardoor Detroit weinig opschoot in de standen.

ZWANENZANG SKUBAL?

Na deze toch wel teleurstellend verlopen serie tegen Kansas City volgde een drietal wedstrijden tegen Baltimore. Jansen zou daarin alleen de laatste wedstrijd in actie komen, maar het was de tweede waarin de Tigers een stukje geschiedenis schreven. Nadat de Orioles dit drieluik openden met een 8-5 overwinning, bliezen de Tigers hen in de tweede volledig van het veld. Detroit scoorde runs in elke inning en hield daarbij ook nog eens de tegenstander van het scorebord. We moeten helemaal terug naar 1935 om een team te vinden, de Pirates destijds, die dit kunstje ook wisten te flikken. Met 14-0 kwam er na negen innings een einde aan de lijdensweg van de O’s.

Een stuk spannender was het woensdag in de series finale. Bij een tussenstand van 7-7 was de opdracht voor Kenley Jansen in de negende inning helder. Deze tegenstander van scoren houden. Afgezien van een vier wijd voor Taylor Ward kwam Jansen geen moment in de problemen. Hij had 18 pitches nodig voor zijn drie nullen, maar zal laten even flink hebben zitten balen. Baltimore trok in de twaalfde inning namelijk de winst naar zich toe: 9-10.

Wie ook behoorlijk baalde – en terecht – was Tarik Skubal. De ace van de Tigers maakte, met de trade deadline in zicht, waarschijnlijk zijn laatste start voor de franchise. Skubal was zes innings vrijwel foutloos, maar werd in de zevende toch geraakt. Met een 7-1 voorsprong nam hij in de zevende inning afscheid van het publiek. Niet wetende dat zijn team die voorsprong nog zou verprutsen, waardoor dit afscheid – waarin hij ook nog eens zijn duizendste strikeout noteerde – extra pijn deed.

WEEK MET UPS EN DOWNS VOOR PALACIOS

Na acht uitwedstrijden op rij was het lekker om weer voor eigen publiek te spelen. Dit deden de Tampa Bay Rays vorige week vrijdag tegen de Cleveland Guardians. Daarmee troffen Richie Palacios en consorten een tegenstander die meedraait in de top van de AL Central, maar in tegenstelling tot de Rays nog wel een club voor zich moet dulden. In dit geval de Chicago White Sox. Tampa Bay begon aan die serie van drie wedstrijden in de wetenschap dat het nog altijd een voorsprong had op de Yankees in de AL East. En we verklappen het maar vast, die voorsprong zou niet kleiner worden vorig weekend.

Een plek in de starting line-up was Richie Palacios niet gegeven in de eerste wedstrijd. Pas laat verving hij Ryan Vilade op het tweede honk, maar z’n aanwezigheid ging bepaald niet onopgemerkt voorbij. Zijn eerste AB eindigde door een strikeout in tranen, maar in de achtste inning, met twee man op de honken, haalde Palacios uit voor zijn vierde homerun van ’t jaar. Tampa Bay had op dat moment al een 8-1 voorsprong, maar dat Palacios deze naar 11-1 tilde voelde vooral voor de infielder wel heel erg lekker. In de resterende innings kwam Cleveland weliswaar nog terug tot 11-3, maar bedreigen konden ze die overwinning van de Rays geen moment. Hiermee werd Tampa Bay ’t eerste team in de AL dat 60 overwinningen boekte dit seizoen.

Op nummer 61 hoefden ze niet lang te wachten. Deze kwam namelijk vorige week zaterdag al tot stand. Palacios mocht nu wel starten, was 0-for-3 met een walk en een run in ’t duel dat met 3-0 naar de Rays ging. Tampa Bay maakte zondag de sweep compleet door opnieuw de tegenstander van scoren te houden. Dat ’t geen toeval is dat de Guardians onderaan bungelen wat betreft het gemiddeld aantal runs per wedstrijd werd in Florida maar weer eens pijnlijk duidelijk. Van Palacios hadden ze echter weinig te duchten. Hij was 0-for-2 in de wedstrijd die werd beslist met één run. Deze werd gescoord in de vijfde inning: 1-0.

BLESSURE

Na zes overwinningen in de laatste zeven wedstrijden werd de eerste ontmoeting met Texas Rangers toch een domper. Voor Richie Palacios zelfs eentje met een dubbele betekenis. Niet alleen verloren de Rays dat duel met 1-4, maar Palacios raakte ook nog eens geblesseerd. Die blessure hield hem in de tweede wedstrijd – met 3-0 door Tampa Bay gewonnen – aan de kant. Hetzelfde gebeurde donderdag in de met 3-2 gewonnen wedstrijd. Door de twee achtereenvolgende nederlagen van de Yankees tegen de nog altijd verrassende White Sox geniet Tampa Bay nu van een voorsprong van 3.5 gewonnen wedstrijden in de AL East.

PRIMEUR VOOR CEDDANNE

Het kon vorige week niet op voor de Boston Red Sox. Ze evenaarden het franchiserecord met 15 opeenvolgende zeges, maar juist op het moment dat er echt geschiedenis geschreven kon worden, lag Baltimore in de weg. Vorig weekend konden Ceddanne Rafaela en de overige Red Sox tegen Toronto een volgende winstreeks in gang zetten. Diezelfde Blue Jays zijn de dupe van die opmars van Boston. Nu is het namelijk de regerend kampioen van de American League die onderaan staat in de divisie. Een plek die Boston tot het begin van deze maand voor hen heeft warm gehouden.

Met een solo homerun opende Anthony Seigler het bal in deze serie namens Boston. Diezelfde Seigler stond in de derde inning opnieuw op de honken toen Ceddanne Rafaela zijn knuppel achter de bal zette. Met z’n tiende homerun van deze jaargang zette de outfielder zijn Red Sox op een 3-0 voorsprong. Hoewel de Blue Jays daarna nog wel tegenstribbelden, trok de thuisploeg aan het langste eind. Met een 6-4 winst begon het weekend uitstekend voor Boston. Dit kreeg op zaterdag 25 juli bepaald geen goed vervolg. Rafaela was 0-for-4 in die wedstrijd, waarin de Red Sox in totaal tot slechts 1 hit kwamen. Toronto zette er daar 15 tegenover en zes keer passeerde een Blue Jay de thuisplaat: 0-6.

De series finale op 26 juli werd dan weer een prooi voor de ploeg in vorm. Met een RBI-single naar het rechtsveld liet Rafaela teamgenoot Andrew Monasterio de score openen. Vanaf dat moment keken de Red Sox ook niet meer om. Vrij eenvoudig wonnen ze uiteindelijk deze wedstrijd en deze serie: 6-1. Dankzij deze resultaten én die van Cleveland in Tampa Bay schoven de Red Sox dat weekend een plekje op in de wildcard-race. Met het passeren van de Guardians hoefden de BoSox alleen de Yankees nog voor zich te dulden en bouwden ze een kleine buffer op.

FIRST. CAREER. SLAM.

Rafaela en de Red Sox gingen deze week van hun iconische Fenway Park naar het iets minder iconische Sutter Health Park. Daar waar de A’s voorlopig even hun wedstrijden spelen tot ze definitief landen in Las Vegas. Toch kwam het Ceddanne Rafaela wel goed uit dat ze in zo’n relatief klein park speelden. De Red Sox-outfielder baande zich maandag in de zesde inning een weg naar het slagperk, waar hij startte met alle honken bezet. Hij nam de derde pitch die hij kreeg van reliever José Suarez diep voor zijn allereerste grandslam in z’n loopbaan. Een homerun die er in veel stadions niet uit zou zijn gegaan, maar hier dus wel. Een homerun ook die de bezoekers deze maandag de winst op de Athletics bezorgde. Het waren de enige runs van Boston deze dag, maar genoeg voor de 4-2 zege.

Met 3-4 ging de tweede wedstrijd naar de thuisploeg. Een wedstrijd waarin Rafaela 1-for-4 was, met 2 K’s. Dat laatste verging hem in de series finale op woensdag nog slechter. Drie strikeouts kreeg Rafaela om z’n oren, maar daar stonden ook 2 hits, een double én een zwaarbevochten 4-2 overwinning na tien innings tegenover. Na wéér een gewonnen serie verstevigden de Red Sox hun positie in de wildcard-race nog wat meer. Voor aanvang van dit weekend had Boston een voorsprong van 2 gewonnen wedstrijden op teams als Minnesota en Houston, die op dat moment net buiten de boot vielen.

OPMERKELIJKE ROL VOOR CHAD TROMP

In mei mocht Chadwick Tromp aantreden voor de Atlanta Braves toen daar wat catchers in de lappenmand zaten. Vervolgens stroomde begin juni die ziekenboeg wat leeg en trok Chad Tromp zijn conclusies. In plaats van de gang naar de minors besloot hij ’t als Free Agent te proberen en niet zonder succes. Baltimore Orioles pikten ‘m op, maar zijn rol werd daar hetzelfde als in Atlanta. Tromp zou bij de Orioles geen eerste of tweede keus worden, maar in geval van nood worden opgeroepen. Die nood kwam er eind juni al heel even, maar pas vorige week hadden ze ‘m echt nodig daar in Baltimore. In twee wedstrijden tegen de Red Sox kon Chad Tromp echter geen potten breken.

Vorige week vrijdag vond Tromp zich opeens terug achter de thuisplaat tégen Atlanta. De situatie was niet nieuw voor hem, want vorig jaar legde hij immers hetzelfde traject af. Beginnen bij de Braves om vervolgens in Baltimore uit te komen. De catcher van het Koninkrijksteam zag op 24 juli dus een hoop bekende gezichten. Heel even, met een single in vijfde inning, hoopte Tromp zijn oude maatjes even pijn te doen. Hij haalde ook nog even het derde honk, maar verder dan dat kwam hij Tromp niet. Hij was 1-for-3 in dit duel dat Atlanta pas in extra innings zou winnen.

Voor Chad Tromp was ’t ook zijn enige hit in deze serie. In beide overige wedstrijden stond hij ook in de starting line-up en in totaal kreeg de catcher 9 AB’s dat weekend. Met dus slechts 1 hit tot gevolg. Een dag na die verloren serie tegen Atlanta werd duidelijk dat Baltimore het voorlopig nog wel even zonder Adley Rutschman en Samuel Basallo moet stellen. Rutschman ligt er met een polsblessure uit en Basallo heeft last van zijn schouder. Samen waren deze catchers dit seizoen al goed voor 93 RBIs. Alleen voormalig Mets-speler Pete Alonso doet het op dat gebied beter dan het tandem achter de thuisplaat, waardoor eens te meer duidelijk is dat Tromp grote schoenen heeft om te vullen.

ANDERE HOEK

Dit lukte Chad Tromp in de serie tegen Baltimore maar matig. Of eigenlijk lukte het hem helemaal niet. De catcher startte in twee van de drie ontmoetingen en maakte in de tweede als invaller zijn opwachting. Aan slag was Tromp 0-for-7 in de serie, maar noodgedwongen bekeek Tromp het in deze wedstrijd ook eens vanuit een andere hoek. Het komt wel vaker voor dat een manager bij een grote achterstand zijn pitchers aan de kant houdt en een “normale” speler laten werpen. Op dinsdag 28 juli, in de achtste inning bij een 0-12 achterstand, was het de beurt aan Chad Tromp. Voor het eerst in zijn MLB-loopbaan moest hij als pitcher richting heuvel.

Logischerwijs stelden zijn pitches niet al te veel voor tegen een in potentie goede slagploeg. Toch leek Tromp, na vier wijd voor Colt Keith, goed uit de inning te komen nadat zijn defensie een dubbelspel draaide. Vijf pitches en thee hits later stond het echter 0-14. Zach McKinstry kwam door met een double en Eduardo Valencia raakte een zachte pitch van Tromp dusdanig goed dat deze in de tribunes bij het linksveld verdween. Daarmee was ook de eindstand bereikt in deze wedstrijd. De enige in dit drieluik die door Detroit werd gewonnen, dus in feite was het Tromp die met zijn O’s als laatste lachte. Baltimore heeft ondanks een losing record nog wel altijd zicht op een wildcard. De achterstand van de Orioles was bij het ingaan van dit weekend slechts 2.5 gewonnen wedstrijden op Cleveland.

RONDJE LANGS DE VELDEN

ANDRUW JONES NU ECHT ELITE

Vijftien jaar na Bert Blyleven is Nederland weer een MLB-Hall of Famer rijker. Aan het begin van dit jaar wist Andruw Jones al dat hem die eer te beurt viel. Afgelopen weekend werd de voormalig outfielder van onder andere Atlanta Braves, New York Yankees en LA Dodgers definitief opgenomen in het elite-clubje in Cooperstown. De huidige bondscoach van Team Kingdom of The Netherlands is daar vereeuwigd op een plaquette en kreeg zelf een ring. Andruw Jones is de eerste Hall of Famer afkomstig van Curacao.

Onze landgenoot is na Fred McGriff, Chipper Jones en werpers John Smoltz, Tom Glavine en Greg Maddux de zesde speler van het Braves-team uit de negentiger jaren die is opgenomen in de Hall of Fame. Atlanta domineerde – onder leiding van Hall of Fame-manager Bobby Cox – dat decennium met tal van divisietitels, verloren World Series en één gewonnen World Series in 1995. Een jaar na die hoofdprijs maakte Andruw Jones zijn opwachting in de Fall Classic tegen de Yankees. Als 19-jarig broekie maakte de outfielder indruk door in Game 1 al 2 homeruns en 5 RBIs te slaan. Helaas voor Jones en de Braves ging die serie uiteindelijk naar de Yankees. Jones zou een stortvloed aan individuele prijzen binnenharken tijdens zijn loopbaan, maar uiteindelijk nooit de World Series winnen.

Naast Jones vonden afgelopen weekend ook collega-outfielder Carlos Beltran en infielder Jeff Kent hun weg naar Cooperstown.

MISIOROWSKI SCHERPT RECORD AAN, MCCULLERS KAN GAAN

Vorige week kwamen we op deze plek ook de Milwaukee Brewers al tegen. Reden daarvoor was de komst van Lance McCullers Jr. die de fysiek wankele rotation moest zien te stutten. Twee optreden, 4.2 IP, 3 hits, 5 walks en 5 runs later kreeg McCullers Jr. van de Brewers alweer te horen dat op zijn aanwezigheid geen prijs meer wordt gesteld.

In datzelfde verhaal vorige week viel te lezen dat ze zich in Milwaukee af en toe zorgen maken over Jacob Misiorowski. De nog altijd pas 24-jarige startend werper baart sinds zijn debuut in Major League Baseball vorig jaar al opzien met zijn snoeiharde pitches, die niet zelden boven de 100 mph zitten. Misiorowski heeft inmiddels als twee All-Star Games in zijn bagage en bleek vorig weekend voor Colorado Rockies niet te raken. Misiorowski zette zondag een franchiserecord door de eerste zeven slagmensen van Colorado weg te zetten met een strikeout.

Daar hield hij niet op, want 12 van de eerste 13 kregen een K om de oren. Daarnaast zaten 66 van zijn pitches boven de 100 mph en knalde hij er met 104.7 eentje op topsnelheid uit. Misiorowski stond vijf innings op de heuvel en stond 1 hit (een solo homerun) toe. Aan de hand van hun vlammenwerper koersten de Brewers die dag af op een klinkende 11-2 overwinning. Daarmee verstevigde de ploeg van voormalig Oranje-coach Pat Murphy de koppositie in de NL Central.

DUUR RITJE VOOR BADER

Harrison Bader hoeft nog niet op een houtje te bijten, maar de 32-jarige outfielder krijgt van werkgever San Francisco Giants voorlopig even geen salaris. Bader tekende een tweejarig contract in de Bay Area dat hem jaarlijks ruim $ 10 miljoen oplevert. Naar een deel daarvan kan Bader dus fluiten. Hij kampte al met een voetblessure en dit werd erger nadat hij vorig weekend een ongelukje kreeg met zijn scooter. De club had hem dit contractueel verboden. De Giants hebben hun outfielder nu geschorst vanwege dit voorval en hoeven hem pas weer te betalen als Bader fit en wel op het veld staat.

TWINS ROEREN ZICH AL

Er komen drukke dagen aan voor de general managers in MLB met de trade deadline op maandag 3 augustus. In Minnesota proberen ze die drukte al een beetje voor te zijn. De Twins hengelden wat armen binnen in de hoop daarmee de kansen op de play-offs te vergroten. Zo nam Minnesota de 32-jarige reliever A.J. Minter – winnaar van de World Series in 2021 met de Braves – over van de Mets. Daarnaast stuurden de Twins de 18-jarige outfielder Jhomnardo Reyes naar Baltimore in ruil voor startend werper Dean Kremer.

Kremer moet voor diepte in de rotation zorgen, waarbij ze in Minnesota ongetwijfeld hopen dat hij beter presteert dan in zijn laatste optredens voor de O’s. Hij kreeg maar liefst 14 runs tegen in z’n laatste twee starts. Minnesota Twins is één van de vele clubs in de American League die nog kans maakt op de play-offs. Al dan niet middels een wildcard. Ze begonnen dit weekend op de tweede plek in de AL Central. Op gelijke hoogte met de Guardians en achter de verrassende White Sox.

Cover photo:Mark J. Terrill/AP Photo
Hans Mulder
Hans Mulder
Dankzij de Braves en de Twins gegrepen door MLB. Wat later door een simpele videogame besmet met 't ijshockeyvirus en blij dat ik hier beide liefdes mag beschrijven.
Vorig artikel
NHL Offseason Tracker | 29 juli: Macklin Celebrini stoot Carlsson alweer van de troon
Volgend artikel
NFL 32-in-32 | Arizona Cardinals: nieuwe coach, nieuwe kansen?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Laatste nieuws

Laatste reacties

Jan on NHL Entry Draft 2026 | #3 Chase Reid
Hans Mulder on Stanley Cup Final 2026: Hatrrick-Hero Marner en Knights overleven comeback Canes
Paul Brugmans on Stanley Cup Final 2026: Hatrrick-Hero Marner en Knights overleven comeback Canes
Paul Brugmans on NHL Play-Offs 2026: Canadiens slaan vroeg hun slag en kloppen Carolina in Game 1
Hans Mulder on NHL Play-Offs 2026: Canadiens slaan vroeg hun slag en kloppen Carolina in Game 1

Gerelateerde artikelen

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU