Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes. Vandaag maken we kennis met een club waar het deze zomer allesbehalve rustig was: Detroit Red Wings.
TERUGBLIK OP HET SEIZOEN 2025-2026
Geen Vladimir Tarasenko meer in Detroit vorig jaar, maar wel bijvoorbeeld een James van Riemsdyk en John Gibson. Met die laatste hoopte Steve Yzerman een probleem op te lossen dat de Red Wings al jaren plaagde. De ploeg was aanvallend best aardig, maar kreeg gewoonweg teveel goals tegen. Gibson had in zijn laatste jaar bij de Anaheim Ducks goed gepresteerd. In Motown, dat snakt naar postseason-ijshockey, hoopten ze daar van te profiteren. De nieuwe goalie deed het inderdaad niet slecht. Met een .901 save percentage kun je wel thuiskomen, maar helaas bleef backup Cam Talbot wat achter in deze vaart der volkeren. De inmiddels 39-jarige sluitpost kende zijn slechtste seizoen in jaren. Iets wat Detroit niet hielp in die jacht op dat felbegeerde playoff-ticket.
Toch zag het er aanvankelijk allemaal nog prima uit. De Red Wings leken eindelijk die langverwachte sprong naar de play-offs te maken. En daarmee af te rekenen met die streak van negen verloren jaren zonder postseason in Detroit. Eventjes waren ze zelfs de trotse bezitter van de koppositie in de Atlantic Division. Bookmakers lieten er zelfs percentages op los die de Red Wings al bijna met pen in die play-offs schreven. Tot de wielen volledig van de bus vielen en er een ronduit teleurstellende tweede seizoenshelft volgde. Met 92 punten werd de ploeg van coach Todd McLellan uiteindelijk zesde in de eigen divisie. Niet genoeg voor een wildcard en daarmee houden ze hun streak nog altijd in leven. Tot groot verdriet van de fans, die ook wel op hun klompen aanvoelden dat er een turbulent offseason zou komen. Dat kon toch niet anders?
RUMOER
Er stond dus iets te gebeuren in Detroit. Echter hadden weinig mensen er rekening mee gehouden dat het de captain was die de eerste steen zou gooien. Dylan Larkin, kind van de club, voormalig first-rounder en captain sinds 2020, floepte het er maar uit. Hij wilde weg uit Detroit en had al een klein lijstje met teams die hem wel interesseerden. Die vertrekwens kwam als donderslag bij heldere hemel. Of toch niet, als je weet dat enkele van zijn Amerikaanse teamgenoten van de Spelen iets soortgelijks uithaalden? Hoe dan ook, die wens lag er. Maar ook die no-trade clausule, waardoor het management aan handen en voeten gebonden is. Niet zij bepalen de toekomst, maar die ligt helemaal in de handen van Dylan Larkin zelf. Nog steeds overigens, want tot op de dag van vandaag is er aan de situatie niets veranderd.
Larkin ziet het niet meer zitten in Detroit, maar op hun beurt zag de organisatie het niet meer zitten in general manager Steve Yzerman. Het vaak geroemde Yzer-plan, waarin de GM steentje voor steentje bouwde aan een nieuw succesvol roster, zat muur- en muurvast. In Lucas Raymond en Moritz Seider bezitten de Wings zonder meer grote talenten, maar het is ’t gebrek aan jonge adjudanten die voor hoofdbrekens zorgt. Aanvallend ziet het er allemaal best goed uit, maar defensief valt er een gat achter onze oosterbuur Seider. Al toont Simon Edvinsson enorm veel potentie, maar die moet dan wel eerst worden vastgelegd. Dat laatste is nogal een dingetje, want nadat Yzerman uit zijn functie werd gezet halverwege juli volgde er een impasse waar zelfs doorgewinterde politici zich voor zouden schamen. Nog altijd duurt de zoektocht naar een nieuwe GM in Detroit namelijk voort…
Daarmee zijn we er nog niet wat betreft het offseason in Detroit. Nog steeds in functie legde Yzerman free agent Viktor Arvidsson voor twee seizoenen vast. De Zweed liet vorig seizoen in Boston weer een glimp zien van de goalgetter die hij was in Nashville en LA. Voordat blessures net iets te vaak grip op hem kregen. Tevens werd goalie Daniil Tarasov opgepikt. Dat had te maken met het vertrek van Talbot, maar vooral die van Sebastian Cossa. De talentvolle goalie werd in ruil voor een first-round draft pick naar Utah getrade. Een opmerkelijke move van Yzerman en tevens één van zijn laatste als GM van de Red Wings…
NO MORE SHOWTIME
Arvidsson kwam dus deze zomer, maar daar stond onder meer het vertrek van Patrick Kane tegenover. De Amerikaan met de mooie bijnaam Showtime werd herenigd met zijn oude liefde in Chicago. Dat Kane in de late herfst van zijn loopbaan de rebuilding Blackhawks de voorkeur geeft boven de Red Wings zegt wel iets over de staat van deze franchise. Toch is het echt niet alleen maar kommer en kwel daar in Detroit. Een goede en vooral fitte Arvidsson kan bijvoorbeeld de productie van Kane opvangen. Daarnaast is de aanwezigheid van Lucas Raymond en Alex DeBrincat min of meer een garantie voor goals. De 28-jarige DeBrincat was met 41 goals en 85 punten vorig seizoen topscorer van de Wings. Raymond zat daar met 76 punten niet zo gek ver achter.
De Zweedse winger is momenteel de enige aanvaller op het roster in het bezit van een meerjarig contract. Als we Larkin even wegdenken, die nog tot 2031 op de loonlijst staat. Raymond is eigenlijk vanaf zijn debuut in de NHL een schot in de roos. Die status hoopt sophomore Emmitt Finnie ook te bereiken. Vorig jaar deed de rookie het met 13 goals en 30 punten meer dan naar behoren, maar deze franchise heeft het nodig dat bijvoorbeeld Finnie stappen zet. Voor advies moet Finnie dan niet aankloppen bij Marco Kasper. De 22-jarige Oostenrijker deed het prima in 2024-2025, maar viel vorig seizoen helaas terug in zijn productie. Net als veel andere aanvallers begint Kasper aan zijn laatste jaar van ’t contract. Haast is dus geboden om indruk te maken. Is het niet voor een langer verblijf in Detroit, dan wel voor een mooie trade.
VARIATIE
Om nog even bij de jeugd te blijven, in Detroit verwachten ze vermoedelijk ook dat voormalig ninth-overall Nate Danielson zijn neus wat meer tegen het venster drukt. Danielson was in de jeugd en minors iemand met een neusje voor de goal. Dat neusje kunnen de Wings in deze vorm ook goed gebruiken. Aan aanvallend talent dus geen gebrek, maar die talenten krijgen ook de nodige handvatten aangereikt. Of we de 27-jarige Michael Rasmussen al tussen de ervaren jongens moeten zetten, betwijfelen we, maar bijvoorbeeld een Mason Appleton of J.T. Compher toch zeker. In het geval van Appleton is het even afwachten welke versie op komt dagen. De center kende goede seizoenen in Winnipeg met relatief veel goals, maar op andere momenten is hij weinig fit en nauwelijks productief.
Compher heeft weinig last van wisselvalligheid. De voormalig speler van de Avalanche pikt altijd zijn doelpuntjes wel mee, maar is vooral defensief ontzettend belangrijk. Iets soortgelijks kunnen we zeggen over Andrew Copp. Ook hij heeft een verleden in Winnipeg en was vorig seizoen heel belangrijk voor de Wings met zijn 34 assists. Dan hebben we nog de van Vegas overgekomen Keegan Kolesar. Niet per se een aanvaller met veel technische bagage, maar wel een vechtjas die dit Detroit op gezette tijden wakker kan schudden. Tussen de regels door is misschien te lezen dat we gematigd enthousiast zijn over de aanval. Zolang Dylan Larkin nog niet vertrokken is, hangt daar alleen ook een heel groot vraagteken boven. Een langer verblijf van de captain lijkt uitgesloten. Daarnaast is het de vraag of teams als Florida, Vegas, Minnesota of Dallas een pakketje kunnen en/of willen maken waarmee ze Detroit tevreden stemmen.
IMPASSE OP BLUELINE
Als wij van SportAmerika ’t voor het zeggen hadden gehad, hadden we de blauwe lijn van deze traditieclub flink aangepakt deze zomer. Aangezien niemand het daar echt voor ’t zeggen heeft, is op dat vlak tot op heden weinig gebeurd. Dat is ook niet nodig als het over Moritz Seider en Simon Edvinsson gaat. Seider won vier jaar geleden de Calder Trophy voor Rookie of the Year. De Duitser heeft zich daarna ontpopt tot een blueliner van formaat. Normaal gesproken zou Edvinsson zomaar zijn maatje op de blauwe lijn kunnen worden, maar de Zweed wacht nog op een nieuw contract. En zonder GM die aan de touwtjes trekt, is dat voor alle partijen een knap lastig proces. Edvinsson is vergeleken met Seider misschien ietsje minder spectaculair wat punten betreft, maar heeft alles in zich om ook een topper in zijn vakgebied te worden.
Over Ben Chiarot en Justin Faulk zijn we minder enthousiast. Faulk kwam vorig seizoen vlak voor de trade deadline over van de Blues. De 34-jarige Amerikaan leek daar al een beetje op zijn retour en we vrezen dat die trant doorzet bij de Wings. Chiarot is een jaar ouder en vooral verdedigend ingesteld. Voor dit duo geldt dat ze niet meer de snelste zijn en in een league die met het jaar sneller wordt, is dat vragen om problemen. Axel Sandin Pelikka en Albert Johansson maken het zestal normaal gesproken compleet. Al zal Jacob Bernard-Docker daar waarschijnlijk anders over denken. Dit drietal is een stuk jonger dan bijvoorbeeld Chiarot of Faulk en we sluiten dan ook zeker niet uit dat zij op korte termijn dusdanig op de deur kloppen dat McLellan niet meer om hen heen kan.
NIEUW GEZICHT
John Gibson zal komend seizoen ook weer de eerste keus zijn tussen de palen in Detroit. Waar hij vorig seizoen nog een ervaren rot als backup had, daar valt de organisatie nu terug op de 27-jarige Daniil Tarasov als backup. De Rus werd gedraft door Columbus in 2017 en daar gaven ze behoorlijk hoog op van zijn kwaliteiten. Niet ten onrechte, want in zijn vaderland liet Tarasov als jong ventje al mooie dingen zien. We moeten helaas ook vaststellen dat dit in de NHL nog niet helemaal gelukt is. Na zijn periode bij de Blue Jackets vertrok Tarasov vorig jaar naar de Panthers, maar is hij nu dus alweer toe aan zijn derde club in een paar jaar tijd.
In Gibson heeft Tarasov wel een dijk van een mentor getroffen. Waar Sergei Bobrovsky vorig seizoen in Florida, zoals wel meer Panthers, de handen meer dan vol had aan zichzelf, daar zal Gibson hopelijk wat meer oog hebben voor zijn jongere teamgenoot. Na een paar matige seizoenen bij de Ducks rekende Gibson al af met dat deel van de criticasters die vonden dat zijn tijd is geweest. Voor de goalie zou het nu extra zoet smaken als hij deze franchise, met alle problemen die ze de laatste maanden kennen, op de schouders nam richting een postseason-ticket. Gibson heeft daar de kwaliteiten voor, maar zal ook veel hulp nodig hebben van de rest van de ploeg.
VOORSPELLING
Een paar dagen geleden kopte de preview van de Ducks al iets over een onrustig offseason. Daar kunnen ze in Detroit ook over meepraten. Of is het juist weer té rustig omdat ze nog altijd geen general manager hebben? Grote beslissingen, zoals de trade van Larkin en een nieuw contract voor Edvinsson, moeten zo nog hun beslag krijgen. Daarom is er op dit moment ook nog heel weinig te zeggen over de staat waarin deze Red Wings verkeren. We gaan er voor het gemak vanuit dat Larkin gaat, maar wat komt daar bijvoorbeeld voor terug? Het management kan wel hoog in de boom gaan zitten wat betreft het wisselgeld, maar het is Larkin die aan de touwtjes trekt dankzij z’n NTC.
Om toch maar iets van een prognose de wereld in te slingeren, zeggen we dat Detroit tegen de wildcards aan gaat schuren. In de Atlantic schatten we Montreal, Buffalo en de twee teams uit Florida hoger in, waardoor het daarna voor de Wings al dringen wordt. Veel belangrijker dan een positie in de rankings is misschien nog wel dat er juiste keuzes gemaakt worden. Een general manager die met een frisse blik naar het roster kijkt en daar een bepaald visie aan koppelt. Daarnaast moet er nog een captain gekozen worden van wie men zeker weet dat deze zich volledig committeert aan de Wings en ’t beste voor heeft met zowel club als spelersgroep. Of dan die lange reeks aan jaren, de langste in de NHL momenteel, wel of niet gebroken wordt, is dan van ondergeschikt belang.
Cover photo: Gregory Shamus
