Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes en vandaag de franchise die na een geweldige campagne in 2025 – 2026 het voorbije offseason louter onrust kende: Anaheim Ducks.
Eindelijk! Eindelijk keerde het tij zich voor Anaheim Ducks in de NHL. De franchise worstelde al jarenlang met een eindeloos lijkende rebuild, maar waar het vlammetje in 2024 – 2025 al langzaam begon te branden, ging het vuur echt aan in het voorbije seizoen. Na zeven play-off loze jaren werd er in ‘25 – ‘26 met 92 punten en een 43-33-6 record — goed voor een derde plaats in de Pacific Division — weer eens postseason door de oranjehemden veilig gesteld.
Het grootste verschil zat hem het voorbije seizoen misschien nog wel in de positie als head coach. Na een aantal matige seizoenen onder leiding van Greg Cronin had het Front Office genoeg gezien en wees de head coach de deur, om na veel gesprekken uiteindelijk bij de terugkerende Joel Quenneville uit te komen. Na de hele Chicago Blackhawks – Kyle Beach affaire werd de Canadees weer in genade aangenomen door de NHL en kreeg hij zijn ‘tweede’ kans bij Anaheim.
Hoewel het publiek niet direct warm liep voor een terugkerende Quenneville, bewees zijn CV uiteraard anders. Met drie Stanley Cup overwinningen achter zijn naam en tevens op een steenworp afstand van de 1000 wins als head coach was Quenneville met afstand de meest succesvolle (en tevens beschikbare) man in het vrije head coach veld.
JONGE CORE KOMT TOT BLOEI
De sceptici omtrent de aanstelling werden vrij snel door de Ducks de mond gesnoerd. Vanaf speelronde één stond er een meer competitief en bovenal gestructureerd Anaheim op het ijs en noteerden zowel Leo Carlsson, Cutter Gauthier en Beckett Sennecke allen een career high aantal punten. Met name Sennecke speelde een indrukwekkende rookie campagne en verdiende met 23 goals en 60 punten een plekje in het NHL All-Rookie Team. Gauthier op zijn beurt doorkruiste de grens van veertig goals (41) terwijl Carlsson zich als second overall van 2023 als echter centre cornerstone van de Ducks manifesteerde.
Een andere (allicht mooiere) fairytale is die van Lukas Dostal. De jonge Tsjechische goalie zag zijn waarde stijgen door het traden van John Gibson naar Detroit Red Wings en was vanaf speelronde één de gedoodverfde numero uno tussen de palen. Hoewel zijn uiteindelijk statline niet tot de verbeelding spreekt, staat het buiten kijf dat Dostal zich in bepaalde fasen van het seizoen zich tot een heuse 1A-goalie heeft opgeworpen.
De echte beloning kwam er uiteindelijk in april, waar in de eerste ronde van de play-offs Edmonton Oilers wachtte. Hoewel de Ducks in Game 1 nog het onderspit dolven, rechtten de oranjehemden de rug en wonnen vier van de daaropvolgende vijf wedstrijden waarmee de eerste play-off overwinning sinds 2018 (!) een feit was. In ronde twee kwam het gouden geweld uit Vegas op bezoek en kreeg Anaheim een lesje play-offs om de oren. Hoewel de Ducks allesbehalve de onderliggende partij waren, schoot de ploeg van John Tortorella met scherp en trokken uiteindelijk met 4-2 de serie naar zich toe.
De teleurstelling in Californië was groot, maar alle bouwstenen voor een contender lagen klaar. Pat Verbeek hoefde het raamwerk alleen nog van een laag cement te voorzien, maar laat dat nou net hetgeen zijn er aan ontbrak..
OFFERSHEET CARLSSON ZET DUCKS (EN NHL) OP ZIJN KOP
Anaheim Ducks begint het seizoen 2026 – 2027 “gewoon” weer met een prima forward depth chart, maar heeft op haar beurt ook fascinerende maanden achter de rug. De core is en blijft met Carlsson, Gauthier en Sennecke duidelijk, maar helemaal van een leien dakje gaat het niet in het Front Office in Anaheim.
Wat. Een. Saga. We kunnen er niets ander van maken dan dat. Philadelphia Flyers zette begin juli de gehele NHL op zijn kop door (toenmalig) RFA Leo Carlsson plotsklap een offersheet aan te bieden met een waarde van maar liefst $18 miljoen dollar. Allicht nog met de Gauthier-saga van een jaar eerder in het achterhoofd had Flyers-GM Daniel Briere o-ve-ral ‘schijt’ aan en smeet met $18 miljoen de grootste zak geld (toen nog) uit de NHL-geschiedenis richting de Zweedse forward.
Het zullen lange dagen en korte nachten voor GM Pat Verbeek zijn geweest, want zijn beoogde gespreide bedje werd als door een olifant in de kamer omvergelopen. De Canadees staat in de NHL bekend om zijn harde manier van onderhandelen en schroomt niet tot zelfs over het randje de bal in het midden te laten, met alle gevolgen nu van dien. Na een aantal spannende dagen besloot Verbeek eieren voor zijn geld te kiezen en zijn superster binnenboord te houden, waarmee in één klap de cap space van Anaheim problematisch werd.
CUTTER GAUTHIER DE VOLGENDE
Het licht aan het eind van de tunnel leek qua contracten nog altijd niet in zicht, maar van de week kwam plots het nieuws naar buiten dat Chris Kreider en Anaheim Ducks onderling besloten hebben de forward op unconditional waivers te plaatsen. De 35-jarige Amerikaan sprak richting het Front Office de wens uit weer richting het oosten te willen verkassen, waar de Ducks nu gretig van gebruik maken. Hiermee komt er na één seizoen alweer een einde aan het Ducks-avontuur, die met 50 punten (22 goals, 28 assists) en zijn ervaring in de play-offs van grote waarde was voor het jonge roster.
Met het vertrek van de voormalig New York Rangers liggen alle kaarten nu (op papier) goed op tafel om Cutter Gauthier het contract te geven waar hij — grotendeels — zelf op aast. Het Front Office deelde een aantal weken geleden al een eerste voorstel uit (4 x $13 miljoen dollar), wat door de forward naar het rijk der fabelen werd verwezen. Niet in de laatste plaats met de Carlsson-situatie nog vers in het achterhoofd.
VERTROUWDE TRIO NOG ALTIJD OP LIJN EEN
Alle gedane zaken nemen geen keer, maar op moment van schrijven beschikt Anaheim nog altijd over het driekoppige aanvallende monster. Zoals hierboven reeds beschreven leidde Gauthier de Ducks vorig seizoen in aantal goals (41) en punten (69) en beleefde Sennecke met zestig punten zijn echte breakout. Met Leo Carlsson in hun midden staat er de komende jaren — mits alle drie blijven — er geen maat op de eerste lijn bij de Ducks.
Veel interessanter wordt het juist op de tweede lijn, waar Mason McTavish niet meer terug te vinden is. De jonge centre werd tijdens de Entry Draft in ruil voor twee first-round picks richting St. Louis Blues getrade en laat zeker down the middle een gat achter. Het gat wat naar alle waarschijnlijkheid opgevuld zal worden door Mikael Granlund, die na sterke jaren in San Jose en Dallas ook in zijn eerste seizoen Anaheim een geweldige toevoeging aan de depth chart is gebleken. Aan de zijkanten staan op dit moment de namen van Alex Killorn en Troy Terry, die het spel van Granlund prima aan kunnen vullen.
Op de bottom-six heeft Quenneville eveneens een mooie mix van jong en oud. Op de derde lijn blijft Frank Vatrano een ondergewaardeerde kracht in de line-up en vindt centre Ryan Poehling (die in maart een vierjarige verlenging tekende) een nieuw gezicht aan zijn rechterzijde. A.J. Greer tekende in juli voor vier jaar en komt over vanuit Florida, waar hij met 203 hits één van de smerigste (positief) spelers op het roster was. Hetgeen er bij de Ducks misschien nog aan ontbreekt is een adequate(re) vierde lijn, want Jeff Malott en Tim Washe zijn geen ‘wauw-factoren’. Toch hebben de fans genoeg reden tot kijken naar, want in de huidige prognoses zal first-round pick van 2026 Nikita Klepov zijn opwachting maken in de NHL.
COMPLETE RESET OP DE BLAUWE LIJN
De grootste veranderingen in het oranje gedeelte van Californië vonden zonder twijfel plaats op de blauwe lijn. Vier spelers die significante aandelen hadden in het succes van vorig seizoen spelen dit seizoen elders. Radko Gudas werd getrade naar Florida Panthers, John Carlson vertrok naar Tampa Bay Lightning, Olen Zellweger ging op zijn beurt naar Buffalo Sabres en trok Jacob Trouba als Free Agent de deuren in Anaheim achter zich dicht. Wat over blijft in Anaheim is een behoorlijk instabielere blue-line die ook qua verantwoordelijkheden anders in elkaar zal steken.
Jackson LaCombe is uiteraard dan de man waar alle ogen gericht op zullen zijn. De 25-jarige blue-liner beleefde met 58 punten (tien goals, 48 assists) in 82 wedstrijden eveneens een duidelijke breakout het voorbije seizoen en deed daar in het postseason met tien punten in twaalf wedstrijden een schepje bovenop. De alternative captain tekende in oktober 2025 een verlenging in Anaheim en zal zijn nieuwe $9 miljoen dollar AAV een andere druk met zich meebrengen. Partner in crime zal de jonge Pavel Mintyukov worden, die 5 juli jongstleden — eveneens als RFA — een vijfjarig nieuw contract ondertekende (5 x $7.2 miljoen).
Dan begint de grote blue-line puzzel. Op het tweede paar zal veteraan Nick Jensen komen te staan, die op 1 juli een tweejarig contract tekende bij de Ducks. De 35-jarige Amerikaan speelde vorig seizoen voor Ottawa Senators en gaat met zijn ervaring vooral voor stabiliteit en rust in de kleedkamer moeten zorgen. Drew Helleson staat voor nu aan zijn zijde en was met name het voorbije postseason een belangrijke diepteschakel voor head coach Joel Quenneville.
WANKELE BLAUWE BODEM
Het derde paar blauwe lijn is ook direct waar de defensieve schoen zal wringen voor de Ducks. Het duo Tyson Hinds en Ian Moore is voor de lange termijn een prima optie voor Anaheim, maar zal met name komend seizoen nog in vraagtekens omhuld zijn. Hinds staat bekend om zijn fysieke aanwezigheid en speelt graag ‘met de beuk erin’, waar Moore op aanvallend gebied een prima schakel is.
Daarmee wordt de situatie tussen de palen komend seizoen zo niet nog belangrijker. Lukas Dostal is en blijft de nummer één en gaat met de flink veranderde blue-line nog meer verantwoordelijkheid op zijn schouders dragen. Ville Husso is de backup van de Tsjech en heeft flink wat NHL-ervaring reeds in de Finse benen. Het geeft Quenneville in ieder geval genoeg reden tot rouleren, om beide goalies scherp en bovenal fit te houden.
VOORUITBLIK
En zo staat Anaheim Ducks aan de vooravond van een seizoen waarin de verwachtingen voor het eerst in jaren écht hooggespannen zijn. Na zeven seizoenen zonder play-offs zette de franchise vorig jaar eindelijk de grote stap: 92 punten, een play-offplek én een seriezege tegen Edmonton. De vraag is nu vooral of dat geen uitschieter was.
De grootste vraagtekens liggen op de blauwe lijn. Met het vertrek van onder meer Radko Gudas, John Carlson en Olen Zellweger is er flink wat ervaring verdwenen. Jackson LaCombe en Pavel Mintyukov zullen daardoor nog meer verantwoordelijkheid moeten dragen, terwijl de rest van de defensie vooral op potentie en ontwikkeling drijft. Dat maakt Lukas Dostal misschien wel belangrijker dan ooit. De Tsjech bewees vorig seizoen dat hij een 1A-goalie kan zijn, maar zal met deze defensie regelmatig moeten excelleren. Aanvallend ziet het er daarentegen uitstekend uit.
Een nieuwe play-offplaats is daarom zeker geen onrealistische doelstelling, maar vanzelfsprekend is het allerminst. De Ducks hebben talent, snelheid en een coach met bakken aan ervaring, maar zullen defensief een stuk stabieler moeten worden. Kom er maar in Pattie en sla je slag op de markt.
Cover photo: William Liang-Imagn Images
