Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes. Zij namen de titel over van een team dat zint op wraak: Florida Panthers.
TERUGBLIK OP HET SEIZOEN 2025-2026
Het is even wennen om zo vroeg in onze serie voorbeschouwingen de Florida Panthers al tegen te komen. De kampioen van 2024 én 2025 bleef in 2026 ver verwijderd van de play-offs. Eén blik op de statistieken van dit team leert al genoeg. Coach Paul Maurice kon geen enkele speler 82 keer opstellen vorig seizoen. Misschien wel de beste speler van allemaal, Aleksander Barkov, speelde zelfs helemaal niet. Pas tijdens het afgelopen WK zagen we de Fin weer eens op het ijs. Barkov gebruikte dat, door Finland gewonnen, toernooi om weer wat ritme op te doen richting het nieuwe seizoen. Barkov werd ontzettend gemist bij de back-to-back kampioen. Was hij de enige afwezige geweest, dan hadden ze het misschien nog wel op kunnen vangen.
Matthew Tkachuk speelde pas in januari zijn eerste minuten, Sam Reinhart miste bijna 20 wedstrijden, Brad Marchand zelfs 30, Seth Jones idem dito en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Die vele, lange, zware seizoenen achter elkaar hakten er dus behoorlijk in bij de Cats. Aanvallend was het vorig seizoen middelmaat. Defensief, toch lang het sterke punt, bungelden de Panthers ergens onderaan de lijst met statistieken. Slechts vier teams kregen bijvoorbeeld meer goals om de oren dan de trotse titelhouder.
Dit alles, in combinatie natuurlijk met de blessures, was grotendeels het gevolg van de slopende seizoenen waarin de Panthers óf de Cup-finale verloren of tot twee keer toe wonnen. Het teleurstellende seizoen bewees zowel aan deze franchise als aan alle andere dat je niet ongestraft jaar in jaar uit met je krachten kunt smijten in de NHL. En voor de volgers werd het ook al snel duidelijk dat er in Sunrise snode plannen lagen om een herhaling van 2025-2026 te voorkomen.
ÉÉN TKACHUK WAS NIET GENOEG
In Raleigh hingen ze nog in de lampen van het feest na het behalen van de Stanley Cup toen Bill Zito en de Florida Panthers een bommetje dropten in de NHL. Hoewel Brady Tkachuk zijn uiterste best deed om alle geruchten tegen te spreken, was het overduidelijk dat de Amerikaan in Canadese dienst ontevreden was in Ottawa. Verschillende clubs werden gelinkt aan de jongste van de twee broertjes, maar eigenlijk wist iedereen wel dat er maar één bestemming mogelijk was. Toen de Panthers op een mooie, zonnige zondagmiddag opeens Mackie Samoskevich van de hand deden, hadden we allemaal kunnen weten hoe laat het was. Slechts luttele uren na die trade van hun voormalig first-round draft pick gaven Florida en Ottawa een klap op de grootste blockbuster deze zomer. Brady Tkachuk werd teamgenoot van broer Matthew bij de Florida Panthers. Daar had Panthers-GM Bill Zito drie (toekomstige) first-round picks voor over. En een second-round pick.
Het was al geen feest om het tegen een Sam Bennett én een Brad Marchand én een Matthew Tkachuk op te nemen. Daar komt nu ook nog een Brady Tkachuk bij. In Ottawa was hij captain en volgens velen – met name Brady zelf – de beste man op het ijs. Zijn nieuwe werkgever herbergt veel meer grote namen. En grote namen die, net als hij, niet vies zijn van een beukje hier of een snerende opmerking daar. Echter vond Zito het nog niet voldoende, want ook Garnet Hathaway werd nog aan dit gezelschap toegevoegd. Een 34-jarige aanvaller die niet zelden is terug te vinden in de top 10 van spelers met de meeste hits in een seizoen. Scoren doet de winger niet vaak, maar in Florida kan hij dat wel aan anderen overlaten.
HARD TO PLAY AGAINST…
Vaak bezigt een coach of general manager de gevleugelde term “hard to play against” als je ze vraagt na de gewenste identiteit van hun team. Zonder enige twijfel past dit etiket perfect op de Florida Panthers van 2026-2027. En de jaren daarna. Dit roster heeft alles in zich om het de tegenstander ontzettend moeilijk te maken. Tot nu toe legden we de nadruk op de “vervelende” eigenschappen. Dan doen we de technische kwaliteiten van deze Panthers toch echt tekort. Natuurlijk is Brady Tkachuk meer dan een vervelende horzel op het ijs. De bijna 27-jarige winger kan natuurlijk ook prima met een stick overweg. Net als zijn broer, die wij net iets hoger aanslaan. Sam Bennett kan je het bloed onder de nagels vandaan halen, maar is ook gewoon een begenadigde doelpuntenmaker. Iets wat we ook over Brad Marchand kunnen zeggen, die helaas voor de veteraan en zijn club nog niet helemaal fit is na een operatie deze zomer.
Voor deze preview bekijken we van elke ploeg de zogenaamde depth chart. Wat zijn de mogelijke lijncombinaties van in dit geval de Panthers. Eerlijk is eerlijk, als je die combinaties ziet, dan zinkt de moed je wel een beetje in de schoenen. Een eerste lijn met goalgetter Carter Verhaeghe, de geweldige Barkov en harde werker Sam Reinhart is prima. Laat je dit volgen door een lijn met de broertjes Tkachuk en Anton Lundell dan heb je over de top six helemaal niks te klagen. Kun je als coach Paul Maurice een derde lijn met Marchand, Eetu Luostarinen en Bennett op het ijs zetten, dan weet je dat je vrijwel elke tegenstander daarmee pijn doet. Letterlijk en figuurlijk. Sluit je af met jongens als Sam Lafferty, Lars Eller en Hathaway, dan moeten we voorzichtig concluderen dat deze aanval weinig zwakke plekken kent. Het enige wat mogelijk een klein beetje in de weg kan zitten, is de leeftijd van de kern van dit roster.
OUDE BEKENDE TERUG
Kijken we naar de blauwe lijn, dan gaat het op dezelfde voet verder. Vlak voor ’t begin van free agency gingen de rechten van voormalig Ducks-captain Radko Gudas naar de Panthers in ruil voor de rechten van A.J. Greer. Gudas, die afgelopen jaar natuurlijk in opspraak kwam na zijn overtreding op Auston Matthews, had al een verleden in Florida en heeft daar nu ook een toekomst. Gudas tekende, als 36-jarige, namelijk een nieuw contract voor zes jaar en een jaarsalaris van $ 1.5 miljoen. De kans is klein dat Gudas die volledige looptijd ook daadwerkelijk afmaakt. Door het salaris te spreiden kan Bill Zito die Average Anual Value laag houden om zo in het heden meer ruimte te creëren in het salarishuis. Dat dit over een paar jaar voor problemen kan gaan zorgen, zien ze tegen die tijd wel. Net als bijvoorbeeld in Vegas is alles in Florida gericht op het nu winnen. De toekomst is een zorg voor later.
Op die blauwe lijn komen we verder voornamelijk dezelfde namen tegen als vorig seizoen. Mits die namen fit waren natuurlijk. Seth Jones is opgebloeid in de zon na een moeizame fase in The Windy City bij de Blackhawks. Gustav Forsling is een heerlijk feel good-verhaal nu hij het zo goed doet nadat de Panthers hem van waivers plukten nadat zijn carriere in Carolina niet op gang kwam en Aaron Ekblad is als voormalig first-overall natuurlijk nog altijd een kind van de club. Zijn productie is de laatste jaren weliswaar wat achteruit gegaan, maar Ekblad is nog altijd een bijzonder waardevolle kracht. Paul Maurice zal ongetwijfeld hetzelfde zeggen over Niko Mikkola, Dmitry Kulikov en Uvis Balinskis.
Deze namen maken samen een betrouwbare defensie. Coach Paul Maurice zal toch ook moeten toegeven dat het jeugdig elan hier ver te zoeken is. Elk genoemd lid van de blauwe lijn is de 30 inmiddels gepasseerd. Of dit handig is in een league die steeds sneller en jonger wordt, zal de toekomst uitwijzen. Een groot verschil met voorgaande jaren is namelijk ook dat de blueliners niet meer kunnen vertrouwen op een redding van Sergei Bobrovski mocht het onverhoopt mis gaan.
VERDER ZONDER BOB…
Sinds het seizoen 2019-2020 verdedigde tweevoudig Vezina-winnaar Sergei Bobrovsky het doel in Sunrise. Daar werd de Rus met een jaarsalaris van $ 10 miljoen geweldig goed voor betaald. Dat loon leek aanvankelijk als een molensteen om zijn nek te hangen. Pas vanaf 2021 stond de Bob op die we leerden kennen in Columbus. De goalie was een belangrijke schakel in het succes van de Panthers en hun Stanley Cups, maar vorig seizoen zakte Bobrovsky volledig door de hoeven. Speler en club kwamen er niet uit over een nieuw contract. Ook al omdat een save percentage van .877 de onderhandelingen van het kamp Bobrovsky niet hielpen. Hij tekende in Toronto en zag zijn voormalig werkgever een generatiegenoot strikken. Jacob Markstrom werd in ruil voor onder meer Evan Rodrigues en Jesper Boqvist overgenomen van de Devils.
Hoewel Zito het niet direct zal toegeven, was dit ook wel een beetje een geldkwestie. Veel ruimte in het salarishuis om een écht grote goalie binnen te halen, was er simpelweg niet (meer). Markstrom moest een paar jaar geleden het antwoord op het keepersprobleem in New Jersey worden. Helaas lijkt de 36-jarige Zweed echt wel over zijn top. Zijn .883 save percentage vorig seizoen was bijvoorbeeld maar een fractie beter dan dat van Bobrovsky. Als backup werd ook een voormalig Devil gehaald. Met zijn 26 jaar is de rek er bij Akira Schmid normaal gesproken nog niet uit. De Zwitser wist in zijn NHL-loopbaan echter tot nu toe nog niet te overtuigen. We kunnen er dan ook niet omheen, dat de Panthers in deze linie wel wat aan kwaliteit hebben ingeleverd.
VOORSPELLING
Op papier ziet het er voortreffelijk uit bij de Panthers en als we van een afstand de karakters van deze groep in kunnen schatten, zijn ze ook zeker op jacht naar eerherstel. Die revanchegevoelens in combinatie met alle kwaliteiten die dit roster verder herbergt, maakt van dit Florida Panthers een levensgevaarlijke ploeg. Zelf zullen ze zonder enige twijfel heel hoog inzetten en gaan voor de derde Cup in vier jaar. Aanvallend zijn ze, mits alles heel blijft, daar zeker goed genoeg voor. Bill Zito heeft op dat vlak uitstekend zijn werk gedaan, maar wel maken we weer die kanttekening dat het allemaal wat aan de oude kant is.
Als je die vorige alinea leest, dan voel je een hele dikke “maar” in de lucht hangen. Defensief lijkt het allemaal wel stabiel, maar die blauwe lijn valt of staat toch ook wel een beetje met een goede goalie. En laten we daar nou zwaar onze twijfels bij hebben. Bij Markstrom lijkt ’t beste er wel af en bij Schmid is er de twijfel of dat beste op de langere termijn wel goed genoeg is. Tenzij ze weer geplaagd worden door vele blessures vullen we met potlood deze Panthers alvast in voor de play-offs. Daar zal een rondje of twee winnen waarschijnlijk ook nog wel lukken, maar ergens heb je toch ook goalies nodig die wedstrijden voor je winnen wanneer het niet lukt. Of de Panthers over zo’n sluitpost beschikken, valt te bezien.
Cover photo: Joe Cavaretta
