Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes. Vandaag is het de beurt aan de hekkensluiter in de Metropolitan van vorig seizoen, maar ook de club die een paar jaar terug nog de Presidents’ Trophy won: New York Rangers.
TERUGBLIK OP HET SEIZOEN 2025-2026
Vonden ze in Madison Square Garden het seizoen 2024-2025 er één om snel te vergeten, dan wisten ze nog niet wat hen te wachten stond in 2025-2026. Met een nieuwe coach, een andere captain op Opening Night en frisse moed begonnen de Blueshirts aan hun jacht op eerherstel. Dit moest dan gebeuren onder head coach Mike Sullivan, die was vertrokken uit Pittsburgh. De man die de Penguins tien jaar geleden naar twee Cups leidde, kon in 2025-2026 niet meer beschikken over wat gevestigde namen. Blueliner K’Andre Miller vertrok naar Carolina en aanvaller Chris Kreider besloot zich bij voormalig Rangers-captain Jacob Trouba in Anaheim te voegen.
Eenmaal op het ijs bleek die gifbeker van 2024-2025 toch een stuk dieper dan ze in New York dachten. Het is niet dat de Rangers niet wonnen. Dat gebeurde wel eens. Af en toe. Maar dat deden ze aanvankelijk vooral in uitwedstrijden. De eigen ijsvloer in Madison Square Garden leek, uitgerekend in het jaar waarin ze het honderdjarig jubileum vierden, vervloekt. In de eerste drie thuiswedstrijden van ’t seizoen bleven de Rangers qua doelpuntenproductie zelfs steken op de hatelijke nul. Pas in de vierde, onder toeziend oog van een deel van onze NHL-redactie, was het Artemi Panarin die de eigen fans eindelijk liet juichen. Van de eerste tien wedstrijden wonnen de Rangers er uiteindelijk slechts drie. Veel beter werd het daarna nauwelijks. Alle goede bedoelingen die GM Chris Drury en coach Sullivan hadden, konden ze al vrij snel overboord kieperen.
De toekomst gaan ze tegemoet zonder Artemi Panarin. De Rus was de volgende in de rij sterren die vertrok en pakte vlak voor de deadline het vliegtuig naar LA. Zo bleef er nog maar weinig over van die ploeg die in 2024 de Presidents’ Trophy won. Dat die opmerkelijke ontmanteling nog niet klaar was, wisten de betrokkenen ook wel. Drury leek een paar jaar geleden goud in handen te hebben, maar zag zijn team vorig seizoen kansloos onderaan eindigen in de Metropolitan Division.
OFFSEASON
Die ontmanteling waar we het al even over hadden, ging deze zomer door met de trade van Vincent Trocheck naar Utah. Onder meer Sean Durzi kwam in de trade als wisselgeld naar de Rangers. Daarmee was Drury nog niet klaar wat betreft de blauwe lijn, want ook Marcus Pettersson werd vanuit Vancouver naar New York gelokt. Voor hem werd een voorwaardelijke first-round pick in 2030 opgegeven. Drury gooide ook nog een hengeltje uit richting Boston. Joonas Korpisalo zal de gestopte Jonathan Quick moeten doen vergeten als backup van Igor Shesterkin. Los van die trade, die de Bruins Kalle Vaisanen en een draft pick opleverde, ging William Borgen van New York richting Beantown. In ruil voor deze verdediger ontving Borgen een second-round pick voor volgend jaar een een voorwaardelijke third-round pick in 2028.
In onze NHL Power Play Podcast hebben we al regelmatig aangegeven dat we niet precies weten welke richting Drury met zijn Rangers kiest. Van het succesvolle team van twee jaar geleden is bijna niets over, maar wat daar voor in de plaats is gekomen, is niet per se beter. Of jonger. Ook slaagde Drury er vooralsnog niet in om veel en hoge draft picks binnen te harken. Sterker nog, het belangrijkste wapenfeit van de Rangers deze zomer kóstte de club zelfs de twee first-round picks.
NIEUWE GOALGETTER
Met bijvoorbeeld Kreider, Panarin en Trocheck vertrok er nogal wat aanvallend geweld uit The Big Apple. Drury hoopt dit te compenseren met het aantrekken van Pavel Dorofeyev. Ze gaven daarvoor onder meer twee first-round draft picks op, waarvan die in 2028 onder bepaalde voorwaarden. Met respectievelijk 35 en 37 goals in de laatste twee seizoenen is het niet raar dat je een speler als Dorofeyev ophaalt. Dat je in ruil voor de 25-jarige Rus twee first-rounders opgeeft terwijl je aan de andere kant goede, ervaren krachten laat gaan, doet de wenkbrauwen toch wat fronsen. Het is dan ook niet helemaal duidelijk geworden welke kant Chris Drury op wil met deze New York Rangers. De huidige groep lijkt niet sterk genoeg om serieus mee te doen om de knikkers en als je de blik op de toekomst richt, is het heel onlogisch dat je hoge draft picks laat gaan.
We noemden Pavel Dorofeyev al even. Een 25-jarige Rus die pas in 2024-2025 zijn definitieve doorbraak beleefde in de NHL. Bij de Golden Knights bewees hij een echte goalgetter te zijn. Op een roster met veel sterren was Dorofeyev vorig seizoen zelfs de man met de meeste goals. Misschien moeten we hier even wat langer bij stilstaan. Niemand twijfelt aan de doelgerichtheid van deze Pavel Dorofeyev. Echter had hij bij de verliezend Stanley Cup-finalist van vorig seizoen een hoop sublieme passers die hem in staat stelden te scoren. Zijn nieuwe werkgever beschikt niet over zo’n arsenaal aan geweldige aanvallers, waardoor we ons wel een beetje afvragen of het zo verstandig was om Dorofeyev direct een zevenjarig contract ter waarde van $ 11 miljoen per jaar voor te schotelen.
MENTOR MIKA
Naast Dorofeyev weet ook Mika Zibanejad de ogen op zich gericht. De 33-jarige centre uit Zweden is niet meer weg te denken uit deze line-up en toont zowel aan de aanvallende als defensieve kant zijn waarde. Zibanejad is één van de weinige aanvallers op dit roster in het bezit van een doorlopend contract. Dit loopt nog tot de zomer van 2030. Drury zal in Zibanejad een onderdeel van de fundering voor de nieuwe Rangers zien. Geen gekke gedachte, want de Zweed mist nauwelijks wedstrijden en kan als prima mentor voor de jongere garde fungeren. Alexis Lafreniere is één van die jongens die van Zibanejad kan leren. Hoewel de aanvaller en voormalig first-overall in het bezit is van een langlopende verbintenis duikt zijn naam net iets te vaak op in geruchten. De nog altijd pas 24-jarige winger is nog niet de topper die ze voor ogen hadden in New York en voor Lafreniere begint de tijd te dringen om zich daadwerkelijk waar te maken.
We durven het wel aan dat captain J.T. Miller zich iets anders had voorgesteld van zijn rentree bij de Rangers. De club die hem in 2011 als vijftiende overall drafte, haalde Miller een paar jaar geleden terug toen bleek dat de veteraan moeilijk overweg kon met zijn toenmalige Canucks-teamgenoot Elias Pettersson. Of er een causaal verband bestaat, is lastig te zeggen maar feit is wel dat sinds Miller terug is in New York het ook daar niet meer rustig is geweest. Met -30 had de Rangers-captain vorig seizoen zelfs met afstand de slechtste plus/minus rating van alle spelers op dit roster. Dat de 33-jarige Miller waarschijnlijk met revanchegevoelens aan het nieuwe seizoen begint, lijkt dan ook een understatement.
TOEKOMST?
Het woord “toekomst” is al een paar keer gevallen in deze preview, maar wie komen daar dan voor in aanmerking? Nou, bij de 21-jarige Gabe Perrault lijkt die toekomst van de Rangers wel in goede handen. De Amerikaanse winger was in het US National Development Team een ware doelpuntenmachine en hield bij Boston College niet op met scoren. In een team met onder meer Sharks-aanvaller Will Smith, Ducks-belofte Cutter Gauthier en Capitals-toptalent Ryan Leonard kwam Perreault tot 60 punten in 36 wedstrijden een paar jaar geleden. Vorig seizoen was hij voor het eerst een soort van vaste waarde bij de Rangers met 49 wedstrijden. Perreault kwam toen tot 12 goals en 27 punten. Dat waren er 11 minder dan generatiegenoot Will Cuylle. Deze 24-jarige winger noteerde nu al twee jaar op rij 20 goals in een seizoen. Zowel speler als club hopen dat Cuylle nu de volgende stap in zijn carriere gaat zetten. De Rangers hebben een trefzekere Cuylle ook zeker wel nodig.
Van de bottom six worden we namelijk niet per se heel enthousiast. Oliver Bjorkstrand en Joe Veleno tekenden deze zomer voor één seizoen. Het klinkt wat oneerbiedig om hen als tussenpaus neer te zetten, maar daar heeft het wel alle schijn van. Beide spelers kunnen zich met een goede eerste seizoenshelft in de kijker spelen bij contenders. Zo kunnen zij de Rangers aan de nodige picks helpen richting trade deadline. Als dat tenminste de bedoeling is. Jongelingen als Noah Laba, Tye Kartye en bijvoorbeeld Jaroslav Chmelar zijn stuk voor stuk RFA na dit seizoen. Ongetwijfeld zullen zij zich willen bewijzen. Taylor Raddysh zag zijn broer Darren een vet contract in Toronto tekenen. De 27-jarige aanvaller zal dat zelf ook wel zien zitten. Raddysh zal er dan ook alles aangelegen zijn om te herhalen wat hij in 2022-2023 in Chicago deed: veel scoren. Dat jaar kwam hij tot 20 treffers.
GESTUTTE DEFENSIE
Op de blauwe lijn is er het een en ander veranderd. Toch moeten we de kanttekening maken dat wij (en velen met ons) meer wijzigingen hadden verwacht. Braden Schneider en Adam Fox dragen op het moment van schrijven nog altijd het mooie blauw. Twee namen die veelvuldig de revue passeerden als het over mogelijke trades ging, maar beiden blijven de traditieclub dus trouw. Voorlopig. Met name het blijven van drievoudig All-Star en Norris Trophy-winnaar Fox zal voor opluchting zorgen. De 28-jarige blueliner uit de staat New York behoort al jaren tot de elite in zijn vakgebied en na alles wat er is gebeurd bij de Rangers zou zijn vertrek nog zuurder zijn voor de fans.
Op de blauwe lijn zijn de Rangers er niet slechter op geworden. Sean Durzi toonde zich bij de Kings, Coyotes en Mammoth een zeer capabele blueliner. De laatste seizoenen heeft ‘ie echter moeite om uit de lappenmand te blijven. De 27-jarige Canadees was onderdeel van de trade die Trocheck naar Salt Lake City bracht. Marcus Pettersson is eveneens een nieuw gezicht voor de Rangers-fans. De 30-jarige Zweed kwam over van de Canucks in ruil voor een first-round pick in 2030. Of Pettersson deze prijs waard is, zal moeten blijken. Veel goals hoeven ze in New York niet van hem te verwachten, maar aan de defensieve kant staat Pettersson wel zijn mannetje.
STERKE PUNT
Bij die goals moeten we misschien even een slag om de arm houden. Vladislav Gavrikov stond ook niet bekend om zijn scorend vermogen, maar zijn eerste jaar in New York leverde de Rus vorig seizoen 14 treffers op. Met een totaal van 35 punten kreeg Gavrikov de bevestiging dat zijn keuze voor de Rangers een goede was. Met deze vijf reeds genoemde blueliners slaan de Blueshirts zeker geen modderfiguur. Waarschijnlijk zal de 25-jarige Matthew Robertson het reguliere zestal completeren. De voormalig second-rounder werkte vorig seizoen zijn eerste volledige jaar in de NHL af en deed dit alleszins acceptabel.
We begonnen deze preview met een wat weifelende aanval. Daarna volgde er al een positiever verhaal over de blueline, maar de echte kracht van deze Rangers staat toch echt (weer) onder de lat. Igor Shesterkin legde in 2022 al beslag op de Vezina Trophy voor beste goalie en eindigde daarna steevast in de top 10. Met een .912 save percentage en 2.50 Goals Against Average was de 30-jarige Rus vorig seizoen één van de zeldzame lichtpuntjes bij de Rangers. Als backup hadden Shesterkin en de Blueshirts destijds de nu gestopte Jonathan Quick. Joonas Korpisalo moet die vacature in gaan vullen. Bij deze Finse sluitpost past het woord wisselvallig. Misschien is het een geluk voor de 32-jarige Korpisalo dat hij in New York niet de last van starter heeft. Die rol is zonder twijfel voor Shesterkin en de Fin moet af en toe opdraven om de lasten wat te verlichten.
VOORSPELLING
Tussen de regels door heb je in deze preview waarschijnlijk al gemerkt dat we geen grote wonderen van deze Rangers verwachten. Vorig seizoen was het verschil met de play-offs een slordige 22 punten. Dat was dus nog mét spelers als Trocheck en Panarin in de gelederen. Defensief is deze groep zonder meer beter dan vorig jaar, maar aanvallend blijven er twijfels. Met een goede Shesterkin én een Korpisalo in topvorm is het mogelijk dat deze Rangers tegen de wildcards aan schuren.
Kijken we naar de Eastern Conference als geheel, dan moeten we reëel zijn en concluderen dat er normaal gesproken wel acht teams beter zijn dan dit New York. Misschien nog wel belangrijker dan de resultaten op het ijs zijn de prestaties van het front office. We hebben Drury nog niet op een duidelijke visie kunnen betrappen. Met veel contracten die aflopen, kan de GM richting de trade deadline een goede slag slaan met het oog op de toekomst. De club zal dan wel eerst die stip aan de horizon goed moeten definiëren en niet meer de beste spelers voor – bij wijze van spreken – een appel en een ei van de hand doen.
Cover photo: Nick Turchiaro/Imagn Images
