Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes en vandaag de franchise die na jaren van aanklampen en aanmodderen nu toch echt een streep door de ambities heeft gezet en opnieuw is begonnen: Calgary Flames.
Voor Calgary Flames verliep het afgelopen seizoen ongeveer zoals vooraf verwacht mocht worden. Na de verrassend sterke campagne van 2024-25 — waarin Calgary op een haar na de laatste playoff-plek in de Western Conference miste — volgde in 2025-26 de welhaast onvermijdelijke terugval. De roodhemden uit Alberta eindigden als zevende in de Pacific Division en zetten gedurende het seizoen de ingrijpende renovatie van het roster vervolgens krachtig voort.
Dat is onderaan de streep toch opvallend. Calgary blonk in het verleden niet bepaald uit in tear-down beleid en was kampioen in het uitstellen van een rebuild. De franchise sprak liever over een retool of, zoals de Flames het zelf ooit gekscherend noemden, een rebiggle. Maar de tegenvallende start van vorig seizoen maakte (eindelijk) duidelijk dat er iets moest veranderen. GM Craig Conroy hakte uiteindelijk de knoop door en nam in de tweede seizoenshelft afscheid van drie belangrijke krachten: Rasmus Andersson, MacKenzie Weegar en Nazem Kadri.
De grootste problemen lagen gedurende het seizoen voorin. Calgary scoorde slechts 212 keer en was daarmee de minst productieve ploeg van de gehele NHL. Dat de Flames aanvallend weinig voorstelden blijkt misschien nog wel het meest uit de individuele cijfers. Matt Coronato eindigde “bovenaan” de franchiselijsten met slechts 45 punten.
DE JEUGD HEEFT DE TOEKOMST
Toch draait het verhaal van de Flames (eindelijk) niet meer alleen om de resultaten. Het belangrijkste aspect van het seizoen was misschien wel de sprongen die de prospects hebben gemaakt in hun ontwikkeling. Zayne Parekh en Matvei Gridin, de twee first-round picks van Calgary uit 2024, kwamen allebei ongeveer de helft van het seizoen in actie en deden qua spel minimaal wat er van hen werd verwacht. Daarbovenop kregen verschillende andere jonge spelers de kans om zich te bewijzen. Sam Honzek (tot aan zijn blessure), Hunter Brzustewicz, Yan Kuznetsov en Tyson Gross maakten bij vlagen allemaal indruk en hebben een meer dan reële kans om vast onderdeel van het roster te worden.
De Flames bevinden zich daarmee duidelijk in een overgangsfase. De grote uitverkoop van ervaren krachten heeft de weg vrijgemaakt voor een jonger roster, maar daar hoort onvermijdelijk geduld bij. Calgary zal waarschijnlijk niet van de ene op de andere dag weer een contender zijn. Voor de Flames draait 2026-27 dan ook minder om winnen op de korte termijn en vooral om ontdekken welke jonge prospects daadwerkelijk de nieuwe corner stones in het rode Alberta kunnen worden.
HEEL VEEL NET NIET
Het is een behoorlijk pijnlijke constatering, maar de aanvallende depth chart van Calgary bevat (op papier) een heleboel net-nietjes. Om maar direct met de deur in huis te vallen: Ook Jonathan Huberdeau begint langzaamaan een net-niet verhaal te worden bij de Flames.
De Canadees kwam een aantal seizoenen geleden samen met onder meer MacKenzie Weegar over vanuit Florida Panthers in de welbekende Huberdeau-Tkachuk blockbuster, maar heeft na zijn wonderseizoen 2021 – 2022 (115 punten) geen moment meer echt indruk kunnen maken. Het voorbije seizoen kreeg de forward bovendien te kampen met flink fysiek ongemak en moest hij januari jongstleden zelfs noodgedwongen onder het mes om aan een blessure aan de heup geholpen te worden. Zijn onderliggende statistieken waren tot aan moment van afhaken nog prima verzorgd, maar met her en der een uitspatting in vijf jaar Calgary is het (mits weer volledig fit) voor de fans te hopen dat Huberdeau zijn $10.5 miljoen dollar eindelijk eens waard zal zijn.
Met het vertrek van Blake Coleman naar Minnesota Wild is het aanvallende roster van de Flames sowieso in vraagtekens omhuld. Captain Mikael Backlund is nagenoeg de enige zekerheid van het pak. De inmiddels 37-jarige Zweed speelt al zijn gehele NHL-carrière in het rood van Calgary en maakt zich op voor zijn negentiende seizoen in Alberta en zal als ideale stroman voor het jonge grut kunnen fungeren.
JONKIES DAN MAAR?
Ryan Strome en Yegor Sharangovich zijn leuke spelers voor op de bottom-six, maar aanvallend zullen de ogen vooral gericht zijn op Matvei Gridin, Matt Coronato en Morgan Frost. Coronato en Frost eindigden op plek één en twee in de franchise rankings het voorbije seizoen, maar begint Frost aan het laatste jaar van zijn huidige contract en heeft de forward voldoende upside om de Free Agency markt te testen volgend jaar zomer. Ditzelfde geldt overigens voor Maxim Tsyplakov, die samen met Simon Nemec overkwam vanuit New Jersey Devils.
Qua Farm System leunen de Flames tot nog toe wat heviger op de blauwe lijn, maar met de aanwezigheid van onder meer Cole Reschny (C), Jack Hextall (C), Theo Stockselius (C) en Chase Harrington (LW) hebben de Flames ook in aanvallend opzicht genoeg in de melk te brokkelen. Van bovengenoemde namen wordt het meest van Reschny verwacht, die in de Entry Draft van 2025 als achttiende overall werd gedraft. Desondanks mist Calgary in aanvallend opzicht nog wel een nieuwe face of the franchise.
GEEN ONAARDIGE BLUE-LINE
We haalden het net al even kort aan, maar Calgary heeft sinds Brad Treliving de Flames-deur achter zich dicht trok in 2023 hevig in de defensieve kant van het Farm System geïnvesteerd, overigens niet zonder succes. De meest recente defensieve parel (Carson Carels, red.) verkiest nu nog de NCAA boven een directe sprong naar de NHL, maar kijk er niet gek van op als de Canadees eind maart alsnog minuten maakt.
Het voorbije seizoen vertoonde Zayne Parekh al in bijna de helft van het reguliere seizoen zijn meer dan behoorlijke kunsten en voegden de Flames daar in het offseason nog Simon Nemec aan toe. De second overall pick van 2022 kwam bij New Jersey niet tot zijn recht en hoopt nu bij de Flames een nieuwe, verse start te maken. Dat het vertrouwen in de blue-liner groot is onderstreept zijn kersverse contract (6 x $7.25 miljoen dollar), die de Slowaak op 6 juli jongstleden ondertekende. Kijk er overigens niet gek van op als Parekh samen met Nemec geregeld op het ijs verschijnt. Hoewel beide blue-liners rechtshandig zijn, zijn het bovengemiddelde toevoegingen aan de powerplay lijnen (nog buiten het feit dat Parekh het voorbije seizoen links van Zach Whitecloud werd geposteerd).
Aan de linkerkant van de blue-line is het top-to-bottom ook niet verkeerd. Kevin Bahl speelde de voorbije twee seizoenen behoorlijke minuten en heeft met zijn defensieve spel het voordeel dat hij voor zowel Parekh, Nemec als Whitecloud een perfecte sparringpartner is. Jake Middleton was het belangrijkste wisselgeld in de Blake Coleman (en Olli Maatta) trade vanuit Minnesota en geeft Flames head coach Ryan Huska prima diepte op de linkerkant van de blauwe lijn. Yan Kuznetsov maakt de linkerkant compleet en liet in zijn eerste echte NHL-seizoen zien dat het een meer dan bruikbare speler kan worden voor de Flames.
GOALIE TANDEM VAN DE TOEKOMST
Between the pipes heeft Calgary in de nabije toekomst ook geen reden tot zorg. Dustin Wolf dient geen uitleg (meer) en heeft zichzelf twee jaar geleden al zo goed als onsterfelijk gemaakt bij de roodhemden uit Alberta en was het voorbije seizoen weliswaar minder, maar nog altijd meer dan behoorlijk. Devin Cooley was daarentegen de “Canadese” versie van Brandon Bussi (Carolina Hurricanes).
Nadat Cooley in het seizoen 2023 – 2024 een blauwe maandag bij San Jose Sharks tot zes wedstrijden in de NHL kwam, won de Amerikaanse goalie in het preseason de strijd om de back-up positie van Ivan Prosvetov en was vanaf zijn eerste wedstrijd vertrokken. Een 10-10-6 record en een .909 sv% klinken niet direct spectaculair allicht, maar in de GSAx (goals saved above expected, red.) categorie eindigde de Amerikaan in de top tien van de gehele NHL. Niet onterecht leverde het Cooley een tweejarige verlenging (2 x $1.35 miljoen) van zijn contract op. Toch zal de gemiddelde ijshockeyvolger hem vooral kennen van zijn wedstrijdvoorbereiding middels een VR-bril.
VOORUITBLIK
Verwacht in 2026-27 (hoe spijtig ook) geen wonderen in Calgary. De Flames hebben de afgelopen twaalf maanden nadrukkelijk gekozen voor de lange termijn en dus zal ook het komende seizoen vooral in het teken staan van ontwikkeling.
Met Matvei Gridin, Matt Coronato en Morgan Frost beschikt Calgary over interessant materiaal, terwijl Zayne Parekh en Simon Nemec de blue-line een interessant gezicht geven. Tel daar Dustin Wolf tussen de palen bij op en de Flames hebben op meerdere lijnen een fundament om op voort te bouwen. Het grote vraagteken blijft echter de aanval. Calgary scoorde vorig seizoen amper en heeft op dit moment simpelweg te weinig bewezen offensieve kwaliteit om zich zomaar tussen de betere ploegen van de Pacific Division te nestelen.
Bovendien wordt het een historisch jaar in Alberta. De Flames beginnen aan hun allerlaatste seizoen in de iconische Scotiabank Saddledome. De laatste reguliere thuiswedstrijd staat gepland voor 10 april tegen Vancouver Canucks. Daarna verhuist Calgary naar het nieuwe Scotia Place, dat in het najaar van 2027 de deuren moet openen.
Een nieuw stadion, een nieuwe generatie en hopelijk langzaam maar zeker ook een nieuw gezicht van de franchise. De Flames zijn er nog niet. Maar eindelijk lijkt Calgary (na al die jaren) wel écht ergens naartoe te werken.
Cover photo: Sergei Belski / Imagn Images
