Home Blog Pagina 444

Charlie Hustle & The Big Red Machine

Sander Grasman
-
2

De Cincinnati Reds domineerden in de 70’s jarenlang de Major League. Tweemaal achter elkaar werden de World Series gewonnen door de ploeg die liefkozend The Big Red Machine werd genoemd. Eén van de belangrijkste spelers binnen het collectief was home town hero Pete Rose. Na zijn spelersloopbaan zou Rose echter uitgroeien tot persona non grata binnen het honkbal.

De sterke slagploeg van de Cincinnati Reds verwierf de bijnaam ‘Great Eight’. (Archief Cincinnati Reds)

CHARLIE HUSTLE

Dat Rose ooit op het hoogste niveau zou gaan spelen, leek lang onwaarschijnlijk. Hij had het aan zijn oom (en Reds-scout) Buddy Bloebaum te danken dat de club hem een kans wilde geven. Die kans zou de speler die later bekend zou komen te staan als Charlie Hustle met beide handen aangrijpen.

MEER WETEN OVER THE BIG RED MACHINE? LUISTER OOK ONZE BASEBALL HISTORY PODCAST!


Die bijnaam kreeg hij overigens al vroeg in zijn carrière van de legendarische Yankee-pitcher Whitey Ford, nadat hij tijdens spring training na een vrije loop naar het eerste honk sprintte. Fords teamgenoot Mickey Mantle vertelde later een andere versie van het ontstaan van de bijnaam. Ford zou hem verzonnen hebben nadat Rose tegen de muur opgeklommen was, terwijl een homerun van Mantle tientallen meters verder in de tribune terechtkwam. Wat het ware verhaal achter de bijnaam ook was, Rose zou hem zijn hele loopbaan rechtdoen. Rose fungeerde als openingsslagman als katalysator voor de ploeg. Met zijn strijdlust was hij uitermate geschikt voor die rol.

ALL-STAR

Na zijn eerste seizoen in 1963 werd Rose uitgeroepen tot Rookie of the Year. De volgende jaren groeide hij uit tot een jaarlijkse MVP-kandidaat. Hij reeg de seizoenen met minimaal 200 hits aaneen, won al vroeg in zijn carrière twee batting titles en was snel niet meer weg te denken uit het NL All Star Team.

BAD BOY

Het was in één van die All Star Games dat hij een glimp van zijn duistere kant liet zien. In 1970 waren er extra innings nodig om tot een winnaar te komen. De wedstrijd werd gespeeld in het recentelijk geopende Riverfront Stadium in Cincinnati. Het thuispubliek gaf Rose misschien iets te veel energie, toen hij in de 12e inning op de thuisplaat kwam afstormen. Met catcher Ray Fosse voor hem, de plaat volledig afdekkend, besloot hij namelijk recht door hem heen te gaan. Het resultaat van deze actie was dat de National League de wedstrijd won en Fosse nooit meer zijn oude niveau haalde.

THE BIG RED MACHINE

Datzelfde jaar wordt ook wel gezien als het eerste jaar van de dominantie van The Big Red Machine, terwijl er in de jaren ’60 nog sprake was van een verhuizing naar San Diego. De bouw van het nieuwe stadion hield de ploeg in Cincinnati en in de jaren die volgden kwam er veel aanvoer aan talent vanuit de eigen farm system. Rose, Hall of Famers Johnny Bench en Tony Perez, Lee May en Tommy Helms vormden slechts een deel van de zelf opgeleide spelers die uiteindelijk de Major League zou halen.

GeneralManager Bob Howsam, de architect achter The Big Red Machine, wordt in 2004 opgenomen in de Cincinnati Reds’ Hall of Fame. (Enquirer)

BOB HOWSAM

De architect achter het succes in de jaren ’70 was General Manager Bob Howsam. Howsam had het vak geleerd van Branch Rickey, de man die Jackie Robinson de kans gaf de colorline te doorbreken, en nam veel van diens lessen mee in het leiden van de Reds. Net als Rickey geloofde Howsam in snelheid en jeugd en dat was terug te zien in de selectie die zou uitgroeien tot The Big Red Machine. Na drie redelijke — maar niet geweldige — seizoenen verving de GM in 1970 uiteindelijk de manager die hij geërfd had van het vorige bewind. Als vervanger koos hij niet voor een ervaren kracht, maar voor iemand die alleen nog maar actief was geweest in de minors: George ‘Sparky’ Anderson.

SPARKY ANDERSON

Onder leiding van Anderson won de ploeg in diens eerste seizoen meteen 102 wedstrijden. Cincinnati’s 22-jarige catcher Bench werd uitgeroepen tot MVP. Hoewel de Baltimore Orioles in de World Series nog te sterk bleken, zouden Bench, Rose, de Cubaanse derdehonkman Tony Perez en de Venezolaanse korte stop Dave Concepción de jonge kern vormen van de uiterst succesvolle ‘Great Eight’, zoals de slagploeg van de Reds genoemd werd.

VERSTERKINGEN VAN BUITENAF

Stukje bij beetje werd er verder gesmeed aan het ijzersterke collectief. In ’71 werd George Foster overgeheveld uit de minors. Een jaar later werd powerhitter Lee May ingezet in een trade met Houston, waarmee tweedehonkman Joe Morgan en outfielder Cesar Geronimo naar Ohio werden gehaald. Het seizoen erop completeerde Ken Griffey (later Sr.) de illustere lineup.
In de eerste acht jaar van de jaren ’70 werd maar liefst zes keer een Red verkozen tot MVP. Bench en Morgan viel de eer zelfs tweemaal te beurt, terwijl Rose en Foster het ieder met één award moesten doen. De ploeg won in die jaren gemiddeld 95 wedstrijden per seizoen, triomfeerde in twee World Series (1975 en ’76) en was bij die laatste zege zelfs ongeslagen in de playoffs.

WORLD SERIES CHAMPS

Nadat in ’72 voor de tweede keer in drie jaar een World Series-droom uiteengespat was, wist de club in 1975 het tot dan toe net niet succesvolle tij te keren. Het talent in Cincinnati was overduidelijk, maar vooralsnog hadden ze nog weinig succes gekend in de playoffs. Na de laatste verloren World Series in ’72 moest de club zelfs twee jaar wachten op een herkansing in de Fall Classic. In ’75 volgde die dan eindelijk tegen de Red Sox van Carlton Fisk en Carl Yastrzemski. De World Series van 1975 ging de geschiedenisboeken in als één van de meest memorabele aller tijden.
In Game 1 hield Bostons ace Luis Tiant de Reds puntloos en waren zes runs in support meer dan genoeg om de eerste wedstrijd in Red Sox’ voordeel te beslissen. Ook Game 2 leek naar de Bostonians te gaan, maar de Machine wist een 2-1 achterstand in de negende inning om te draaien naar een voorsprong van 3-2. Na zelf de inning gestart te zijn met een double, werd Bench door Concepcion binnengeslagen. Ken Griffey bracht op zijn beurt weer Concepcion over de thuisplaat.

GAME 3

In plaats van met een 2-0 voorsprong voor Boston trok het hele circus dus met een gelijke stand naar Cincinnati. Daar leverde de eerste wedstrijd meteen weer vuurwerk op. De thuisploeg leek op weg naar een comfortabele overwinning, maar opnieuw werd er een achterstand goedgemaakt. Dit keer bracht de comeback echter niet de overwinning en werden er slechts extra innings uit het vuur gesleept.
Daarin hadden de Reds niet te klagen over de arbitrage. Met Cesar Geronimo op één legde Ed Armbrister een bunt neer langs de first base line. Op het moment dat catcher Fisk de bal echter naar twee wilde gooien, botste Armbrister tegen hem op en zijn worp verdween langs het tweede honk het outfield in, zonder ingrijpen van de umpire. Geronimo zou na een vrije loop voor Rose en een strikeout voor pinch hitter Merv Rettenmund door een verre klap van Morgan als winnende punt binnenkomen.

BACK TO BOSTON

De resterende wedstrijden in Riverfront Stadium werden eerlijk verdeeld en één overwinning in Boston zou dus genoeg zijn voor de eindzege. Die leek er al in Game 6 te komen, maar een voorsprong van drie punten werd in de 8e inning weggegeven en een wild wuivende Fisk besliste met een homerun in 12e inning de wedstrijd in het voordeel van de thuisploeg. Nu kwam het aan op de zevende wedstrijd.
Ook nu weer zou het een spannende aangelegenheid worden. De Red Sox namen een 3-0 voorsprong in de derde. De Reds wisten niet te scoren tot de 6e en ook in die inning leek een dubbelspel aan de kansen een einde te maken. Ware het niet dat Rose het potentiële dubbelspel torpedeerde en Bench, na de wilde worp naar één, een vrije doortocht had naar twee. Dat extra honk zou geen verschil maken, want de klap van Tony Perez die volgde, belandde op Lansdowne Road achter de Green Monster.
Een punt in de volgende inning bracht de stand gelijk. Die stand zou op het scorebord blijven staan tot de negende inning. Griffey, ook al verantwoordelijk voor het gelijkmakende punt, startte de inning met vier wijd. Twee nullen later stond hij op 90 voet van de thuisplaat. Morgan bracht hem binnen op een bal die precies tussen het in- en outfield in viel. Reliever Will McEnaney maakte aan alle Red Sox-illussies een einde door alledrie de slagmannen achter elkaar uit te maken. De Reds hadden eindelijk hun eerste World Series gewonnen.

SPARKY ANDERSON

Toen George ‘Sparky’ Anderson jaren daarvoor geïntroduceerd werd als nieuwe manager van de Reds, was men daar in Cincinnati niet bepaald gelukkig mee. Anderson had dan ook nog geen ervaring op het hoogste niveau. Bovendien was hij geen groots speler geweest. Hij had slechts één seizoen in de majors gespeeld. Als speler had hij het ook nooit echt van zijn god gegeven talent moeten hebben. Hij moest het meer van zijn intensiteit hebben. Daar komt ook zijn bijnaam Sparky vandaan.
Hij verlangde dezelfde instelling van zijn spelers. Daarmee wist hij bij veel van hen het beste boven te halen. Wat dat betreft vond hij in Rose misschien wel zijn gelijke. Ook de andere spelers met een surplus aan talent stegen onder zijn leiding tot grote hoogte. Joe Morgan en Johnny Bench kunnen ook nu nog gezien worden als twee van de beste spelers aller tijden op hun posities.

JOHNNY BENCH

Dat geldt zeker voor catcher Johnny Bench. Toen verslaggevers tijdens een interview Bench vergeleken met zijn tijdgenoot Thurman Munson van de Yankees, antwoordde Sparky dat je niemand aan de vernedering mocht blootstellen om vergeleken te worden met Johnny Bench. In 1970 was Bench met zijn 22 jaar de jongst MVP uit de geschiedenis. Hij kroonde zich dat seizoen bovendien tot home run king in de National League.
Toen de catcher het op 35-jarige leeftijd voor gezien hield, had hij 14 All Star Games, 10 Gold Gloves, twee MVP Awards en twee World Series achter zijn naam staan. Het mag geen verrassing zijn, dat zijn naam op maar liefst 96% van de ballots verscheen in het eerste jaar dat hij in aanmerking kwam voor de Hall of Fame.

Johnny Bench en Joe Morgan werden allebei twee keer tot MVP uitgeroepen. (Sports Illustrated)

JOE MORGAN

Een jaar later voegde tweedehonkman Joe Morgan zich bij zijn oude teamgenoot in Cooperstown. Net als Bench werd Morgan tweemaal uitverkozen tot MVP. Dat de kleine highschool-speler uit Oakland ooit tot een dergelijk palmares zou kunnen komen, hadden weinig scouts echter in de gaten. Morgan was met zijn 1,73 té klein voor het allerhoogste niveau, dachten zij. De tweedehonkman ontving zelfs geen uitnodiging om op college-niveau te mogen spelen.
Met zijn spel op het Oakland City College wist Morgan uiteindelijk wel de aandacht van scouts op zich te vestigen. De Mets dongen naar zijn handtekening en ook de Yankees zouden interesse hebben. Het waren uiteindelijk de Houston Colt 45’s die hem voor $500 in de maand en een tekenbonus van $3.000 wisten te strikken. In Houston groeide Morgan al snel uit tot de startende tweedehonkman en All-Star. Toen hij naar de Reds werd gehaald was hij echter nog geen grote meneer.
In Cincinnati werd de trade niet met gejuich ontvangen. Slugger May was enorm populair en nu kregen ze daar een kleine infielder voor terug. Al snel werd duidelijk dat de fans Lil’ Joe Morgan onderschat hadden. Niet voor niets noemde Sparky hem een alleskunner en de slimste speler die hij ooit gecoacht had. Net als Rose en Bench zou Morgan een essentiële rol spelen in het succes van The Big Red Machine.

THE MAYOR OF RIVERFRONT

Misschien nog wel de belangrijkste spil in het geheel was de Cubaan Tony Perez. Big Dog kwam in 1960 over uit Cuba om te gaan honkballen voor de Reds. Na enkele jaren in de minors kwam hij in ’64 terecht in de Major League, waar hij het nog een paar jaar moest doen met een roulatiesysteem op het eerste honk. Pas in 1967 werd Perez de vaste eerstehonkman van de ploeg.

Mr. Clutch, Big Dog, The Mayor of Riverfront; de fans van de Reds hadden veel koosnaampjes voor hun Cubaanse slugger. (Reds’ Twitter)

In datzelfde jaar werd hij ook uitverkozen voor zijn eerste All Star Game. Met een homerun was hij belangrijk voor de NL en het leverde hem die dag zelfs de MVP Award op. Intussen was hij ook voor de Reds een rots in de branding geworden. Zijn power was een welkome toevoeging en ook als clubhouse leader was hij van onschatbare waarde. Zijn vertrek zou de club niet meer te boven komen.

RESERVE CLAUSE

In 1975 werd de reserve clause eindelijk afgeschaft en werd free agency geïntroduceerd. Deze verandering strooide zand in de geoliede machine. Spelers konden ineens veel meer geld verdienen en het collectief kon niet meer bij elkaar gehouden worden. Perez werd nog via een trade van de hand gedaan, maar daarna vertrokken Rose en Morgan kort na elkaar als free agent. Het was definitief gedaan met The Big Red Machine.

DE TELOORGANG VAN CHARLIE HUSTLE

Gedurende zijn 24-jarige carrière kwam Charlie Hustle tot een recordaantal hits (4.256), een lifetime slaggemiddelde van .303. Ook won hij nog eens twee Golden Gloves als buitenvelder. Nadat Rose aan het eind van de jaren ’80 zijn spikes opgeborgen had en als manager aan de slag was gegaan, zou zijn reputatie een flinke knauw oplopen.
In ’88 werd hij al voor 30 dagen geschorst, nadat hij scheidsrechter Dave Pallone aangevlogen was. Dat bleek in geen verhouding te staan tot wat hem nog aan problemen te wachten stond. De man die in één rechte lijn op weg leek naar Cooperstown, werd tot persona non grata gebombardeerd.

INELIGIBLE

Rose zou namelijk als manager van de Reds op wedstrijden van de eigen club hebben gegokt. Hoewel de oud-speler volhield onschuldig te zijn, ging hij wel akkoord met de straf die commissioner A. Bartlett Giamatti hem oplegde. Die straf hield in dat de all time hits leader permanent op de Ineligible List geplaatst werd en niet meer actief mocht zijn in het honkbal. In één klap was hij ook zijn kans op een plekje in de Hall of Fame kwijt.

FINANCIËLE PROBLEMEN

Rose heeft er inmiddels een kunst van gemaakt om zichzelf te verkopen. Zo konden vier mensen voor $5.000,- een avond met hem doorbrengen, waarbij er samen gedineerd werd en er gelegenheid zou zijn om selfies met de gevallen sterk te maken. Bovenop het eerder genoemde bedrag kwamen dan nog wel de kosten van het etentje. Die kwamen namelijk ook nog op rekening van de vier fans.
Verder is Rose regelmatig te vinden in de buurt van de Hall of Fame in Cooperstown, New York, met name tijdens Hall of Fame inductieweekend. Rose zit dan vaak een paar straten verderop honkballen te signeren, om die te verkopen aan Hall of Fame-bezoekers.

HITS & MRS.

Toch gaat het financieel niet goed met de oud-honkballer. In 2018 verscheen er in de LA Times een artikel over de huidige financiële situatie van Pete Rose. Hoewel de oud-honkballer nog altijd meer dan een miljoen dollar per jaar zou verdienen met publieke optredens en de verkoop van memorabilia, zouden deze inkomsten toch zijn schulden niet dekken bij de Amerikaanse belastingdienst en een tal van casino’s. Hij zou een betalingsachterstand hebben op zijn alimentatie, waarvoor hij destijds voor de rechter werd gesleept door zijn ex-vrouw.
Als dieptepunt was daar toch wel de realityshow ‘Hits & Mrs.’, waarin Pete en zijn (heel veel jongere) verloofde door camera’s werden gevolgd. Het televisiekanaal dat ons ook al jaren ’trakteert’ op series als ‘The Real Housewives’ trok uiteindelijk na vier weken al de stekker uit ‘Hits & Mrs.’, wat de teloorgang van Rose compleet maakt.

(Coverfoto: Cincinnati Reds)

NHL play-offs: Bruins brullen, Avs en Preds komen langszij

Hans Mulder
-
0


Nog 16 teams zijn over. Nog 16 gegadigden voor Lord Stanley’s Cup. Het is al een hele krachttoer om de play-offs te halen, maar eigenlijk begint het seizoen nu pas echt. Bij SportAmerika houden we je elke dag op de hoogte van de ontwikkelingen.

DE HEADLINES

Nicklas Backstrom werpt zich in de eerste wedstrijden op als de goaltjesdief van de Washington Capitals. Na z’n twee goals in Game 1 was het in Game 2 binnen vier minuten alweer raak. Na de 2-0 van TJ Oshie leken de Carolina Hurricanes te wankelen, maar niets was minder waar. De ploeg van coach Rod Brind’Amour vocht zich dankzij Lucas Wallmark en Sebastian Aho langszij. In de derde periode zette Tom Wilson de titelverdediger opnieuw op voorsprong, maar ook deze goal was niet voldoende. Jordan Staal dwong een overtime af, maar daarin maakte Brooks Orpik namens de Caps snel een einde aan dit duel.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: Washington leidt met 2-0
Voor de Carolina Hurricanes wordt het er allemaal niet gemakkelijker op. De ploeg moet constant achtervolgen en lijkt af en toe op de tenen te lopen. Voor Game 3, dinsdag 01.00 uur CET, moet Brind’Amour iets zien te vinden om Backstrom af te stoppen. De 31-jarige Zweed is tot nu toe de man die de aandacht naar zich toetrekt met drie goals en een assist in deze serie. Bij de Canes wordt het tijd dat Teuvo Teravainen zich eens laat zien. De Fin was tijdens het reguliere seizoen 21 keer trefzeker, maar wacht in deze serie nog op z’n eerste goal.

DE HEADLINES

In de eerste wedstrijd waren de Boston Bruins nog redelijk tam, maar dat maakten ze goed in Game 2. Er zat veel meer agressie en gif in het spel van de Bruins en daar hadden de Toronto Maple Leafs het moeilijk mee. Charlie Coyle beloonde zijn ploeg voor de goede start door binnen vijf minuten de score te openen. Brad Marchand verdubbelde in de eerste periode nog de voorsprong. Danton Heinen kon in de tweede periode de wedstrijd vroegtijdig beslissen dankzij een fout van William Nylander. Nazem Kadri deed nog wat terug namens Toronto, maar diezelfde Kadri kon in de derde periode inrukken na een hit op Jake DeBrusk. Op de daaropvolgende powerplay kon Patrice Bergeron met z’n tweede van de play-offs de eindstand op 4-1 bepalen.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: serie in evenwicht 1-1
In Game 2 zagen we het ware gezicht van de Boston Bruins. De fysiek sterke David Backes keerde terug in de line-up en de mannen van coach Bruce Cassidy zetten allemaal net een stapje extra. Mike Babcock weet dat hij in Nazem Kadri een speler heeft die durft op te staan tegen het fysieke geweld van Boston, maar de kans is groot dat de Leafs Kadri minimaal één wedstrijd moeten missen vanwege een schorsing. Dinsdag (01.00 uur CET) zullen de Maple Leafs in Game 3 een signaal af moeten geven. Het beest in Boston was wakker in Game 2 en het is nu aan Auston Matthews en de zijnen om dit beest te temmen.

DE HEADLINES

Na de nederlaag in Game 1 konden de Dallas Stars een getergd Nashville verwachten. De Predators begonnen furieus aan de tweede wedstrijd en gunden hun tegenstander nauwelijks ruimte om adem te halen. Pas halverwege de eerste periode konden de Stars even bijkomen toen ze een powerplay kregen. Ben Bishop hield de bezoekers in de wedstrijd en kreeg zelfs een voorsprong in z’n schoot geworpen. De lijn met Alexander Radulov, Tyler Seguin en Jamie Benn liet van zich horen door vroeg in de tweede periode te scoren. Rocco Grimaldi trok de stand al snel weer gelijk, maar de echte held van de avond gaat door het leven met de naam Craig Smith. In OT vond Smith eindelijk een gaatje in de muur van Bishop en scoorde de winnende 2-1.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: serie in evenwicht 1-1
Het was opnieuw een echte strijd tussen deze twee rivalen uit dezelfde divisie. Bij de Stars doet Ben Bishop precies dat wat hij de laatste weken al doet en Pekka Rinne steekt in goede vorm in de goal van Nashville. Doordat de teams het defensief goed op orde hebben, is er een interessante serie ontstaan. De Stars pakten dit seizoen verreweg hun meeste punten in thuiswedstrijden, maar het record van de Nashville Predators in uitwedstrijd is ook niet verkeerd. Dinsdag (03.30 uur CET) gaat deze serie verder in Dallas.

DE HEADLINES

Mike Smith hield in Game 1 het doel schoon voor de Calgary Flames, maar de Colorado Avalanche kregen ook in dat duel al de nodige kansen. Die kansen kregen ze opnieuw in Game 2. Gabriel Landeskog kwam oog in oog te staan met Smith, maar de goalie kwam op dat moment wederom als winnaar uit de strijd. Matt Nieto daarentegen wist Smith wel te verslaan, maar de Flames sloegen dankzij Rasmus Andersson en Sean Monahan keihard terug. Met alle energie die de Avs in deze wedstrijd staken, verdienden ze eigenlijk niet te verliezen. In de slotfase van de derde periode werd goalie Philipp Grubauer naar de kant gehaald. Het was niet voor niets, want met de 2-2 dwong JT Compher een verlenging af. Daarin volgde de ultieme beloning voor Colorado. Nathan MacKinnon versloeg Smith en schoot de Avs langszij in deze serie.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: serie in evenwicht 1-1
Na twee wedstrijden lijkt Mike Smith de twijfel rond zijn persoon wel te hebben weggehaald. De ervaren goalie heeft niet z’n beste seizoen achter de rug, maar ziet er in deze serie goed uit. Dat geldt zeker ook voor zijn collega aan de andere kant. Philipp Grubauer had het in Game 2 weliswaar minder druk dan Smith, maar liet zien waarom hij de rol als starter heeft overgenomen van Semyon Varlamov. De serie gaat dinsdag (04.00 uur CET) verder in Denver. De Avs zullen daar beter willen presteren op de powerplay. In Game 2 hadden ze vier keer een numeriek overwicht, maar tot scoren kwamen ze niet. Calgary was 1-for-5 op de PP en won 65% van de face-offs.

Cover photo: Winslow Townson/AP Photo

NBA Playoffs 2019 Western Conference Preview: Eerste ronde

Lars Leeftink
-
0


Na een lang regulier seizoen is het dan eindelijk tijd voor de NBA play-offs. Vanaf zaterdagavond staat bij elke wedstrijd het seizoen op het spel. In dit artikel een preview van de eerste ronde in de Western Conference.

WESTERN CONFERENCE

(1) GOLDEN STATE WARRIORS – (8) LA CLIPPERS

Ook dit seizoen zijn de Warriors weer de gedoodverfde favoriet voor de titel. De regerend kampioen is qua record dan weliswaar niet eerste geworden in de NBA en hebben het lang lastig gehad met de Nuggets in het westen. Toch weet iedereen dat de Warriors in de play-offs hun echte niveau pas laten zien. Ondanks een paar kleine blessures zijn de Warriors redelijk fit door het reguliere seizoen gekomen.
Met DeMarcus Cousins is de basisopstelling zelfs nog een beetje versterkt. De bank is nog steeds hetzelfde als die van vorig jaar, met alleen Andrew Bogut en Jonas Jerebko als nieuwe namen. Andre Iguodala is de enige speler die voorafgaand aan de play-offs een beetje last had, maar de hele selectie zal normaal gesproken klaar zijn om hun titel te verdedigen.

CLIPPERS

Na de Tobias Harris-trade dacht bijna iedereen dat de Clippers weg zouden zakken en de play-offs niet zouden halen. Niks bleek minder waar. Ondanks dat het sinds die trade zeker niet beter is gegaan, kwam het ticket voor de play-offs nooit in gevaar. He team zit alles behalve vol met All-Star’s. De Nuggets zijn echter een team dat goed gecoacht wordt en aanvallend prima mee kan met de Warriors. Een fysiek en lang team met een brede selectie dat volledig fit aan de play-offs begint.
Onder leiding van Louis Williams en Montrezl Harrell is de bank van de Clippers één van de betere in de NBA. Zowel de Warriors als de Clippers houden van aanvallen en scoren (5de en 2de in de NBA) en niet zo van verdedigen (25ste en 16de in de NBA). De kans is dus redelijk groot dat het team dat als eerste 120 punten scoort, wint.

(4) HOUSTON ROCKETS – (5) UTAH JAZZ

De serie tussen de Rockets en de Jazz is de serie waarbij er twee contrasterende speelstijlen tegenover elkaar staan. De Rockets worden gezien als het team met de meeste kans in het westen om de Warriors uit te schakelen. Dit komt simpelweg omdat de Rockets bizar veel punten (11de in de NBA) en driepunters (1ste in de NBA) schieten. Tevens spelen de Rockets op hetzelfde tempo als de Warriors. De selectie is met P.J. Tucker dan weliswaar aangevuld met wat defense, maar ook hij is (vooral in de hoek) dodelijk vanaf de driepuntlijn.
Toch heeft iedereen het natuurlijk over James Harden, die en ongekend sterk seizoen achter de rug heeft. Ondanks dat de MVP-titel waarschijnlijk aan zijn neus voorbij zal gaan, zal hij zijn team net zo moeten leiden als tijdens het reguliere seizoen. De vijf basisspelers spelen sowieso veel minuten. De bank van de Rockets is namelijk niet extreem diep. Een stuk of drie a vier spelers krijgen reguliere minuten, en dat zijn dan voornamelijk schutters. Clint Capela heeft wat last gehad van een infectie, maar lijkt fit te zijn voor het eerst duel tegen de Jazz. De rest van de selectie is volledig fit.

JAZZ

De Jazz daarentegen staan bekend om hun inzet en hun verdediging (4de in de NBA). Dit is al jaren het geval en zal tijdens de play-offs van 2019 niet anders zijn. Het scoren komt voornamelijk van Donovan Mitchell. Mitchell verbeterende zichzelf ten opzichte van zijn rookie-seizoen en is nu de aanvallsleider van de Jazz. De Fransman Rudy Gobert leidt een uitstekende defense die zich laat motiveren door het thuispubliek. De Jazz begonnen wat moeizaam aan dit seizoen, maar kwamen steeds beter in vorm. Uiteindelijk begonnen de andere teams die goed uit de startblokken waren geschoten wat weg te zakken en kwam het playoff-ticket nooit echt in gevaar.
De Jazz hebben helaas wel te maken met veel blessures. Kyle Korver, Raul Neto en Ricky Rubio trainden voorafgaand aan het openingsduel allemaal maar half. Dante Exum is zelfs de rest van het seizoen uitgeschakeld. Daar waar de Rockets dus fit zijn, zijn de Jazz dat allesbehalve. De grote vraag is of de verdediging van de Jazz genoeg gaat zijn om James Harden en de Rockets-offense uit te schakelen.

(3) PORTLAND TRAIL BLAZERS – (6) OKLAHOMA CITY THUNDER

Misschien wel de meest interessante serie in het westen is die tussen de Trail Blazers en de Thunder. Niet eens omdat ze aan elkaar gewaagd zijn, maar vooral omdat ze elkaar niet zo aardig vinden. Damian Lillard en Russell Westbrook lagen tijdens het reguliere seizoen geregeld met elkaar in de clinch en ook Enes Kanter (ex-Thunder) doet mee in deze serie.
De Thunder moeten het sowieso hebben van hun passie en strijdlust. Naast het spel van Russell Westbrook en Paul George is dat namelijk wat ervoor gezorgd heeft dat de Thunder na een moeizame start toch op de zesde plek zijn geëindigd. Daar waar de verdediging 15de staat in punten tegen, zijn de Thunder ongekend goed in het forceren van turnovers. Daarnaast is dit team erg productief (7de in de NBA) en heeft het een brede selectie met meerdere opties vanaf de bank. Alleen Paul George had wat last van pijntjes. Hij lijkt echter wel op tijd herstelt voor het eerst duel. De rest van de selectie is fit en klaar om een diepe run te maken in de play-offs.

TRAIL BLAZERS

De Trail Blazers kunnen gezien hun seizoensverloop wel een beetje vergeleken worden met de Pacers. Het liep vanaf het begin van het seizoen allemaal soliede. Het team werd geleid door het trio Damian Lillard, C.J. McCollum en Jusuf Nurkic en was de hele tijd bovenin het westen te vinden. Toen was daar plots de ernstige blessure van Jusuf Nurkic, die er vervolgens voor de rest van het seizoen uit zou liggen. McCollum was ook nog even geblesseerd, maar de Blazers bleven heel erg knap bovenin meedoen. Net zoals de Pacers dwongen ze uiteindelijk een keurige plek in de play-offs af.
De Blazers hebben een beetje dezelfde stijl als de Thunder. Verdedigend zijn de Blazers aardig (14de in de NBA), maar de aanval van de ploeg uit Portland is ijzersterk (6de in de NBA). Tevens is de bank van de Blazers heel productief en is de selectie op Nurkic na helemaal fit. De kans dat deze serie gedomineerd wordt door hoge scores is redelijk groot. De grote vraag gaat dus zijn welk team fit kan blijven en wie zijn verdediging het beste op orde zal hebben. Want scoren zal voor beide teams geen probleem zijn.

(2) DENVER NUGGETS – (7) SAN ANTONIO SPURS

De serie tussen de Nuggets en de Spurs wordt door velen gezien als de serie met de grootste kans op een upset. Het is jong tegen oud, ervaren tegen onervaren. De Nuggets hebben een ongekend goed seizoen achter de rug. Veel NBA-volgers hadden wel verwacht dat de Nuggets bovenin het westen te vinden zouden zijn. Toch hadden veel mensen niet verwacht dat de ploeg uit Denver de Warriors zou uitdagen in de strijd om de eerste plek in het westen. De Nuggets stonden zelfs even stevig bovenaan, maar moesten uiteindelijk toch genoegen nemen met de tweede plek. De basisopstelling staat zo vast als een huis en de bank is op papier de sterkste en meest complete bank in de NBA.
Wat de prestaties nog knapper maakt, is het feit dat de Nuggets veel last hebben gehad van blessures. Onder meer Paul Millsap, Will Barton en Gary Harris waren gedurende het seizoen even uit de roulatie. Toch leidde Michael Malone zijn team naar de tweede plek in het westen. De Nuggets zijn aanvallend gebalanceerd (19de in de NBA) en verdedigend elite (6de in de NBA). De Nuggets zullen dit weekend volledig fit aan de play-offs beginnen.

SPURS

Toch achten veel mensen de Spurs alles behalve kansloos. Ja, de Spurs waarvan werd verwacht dat hun playoff-reeks dit seizoen ten einde zou komen. De Spurs begonnen met veel blessures (onder meer Derrick White, Lonnie Walker IV en Dejounte Murray), maar kwamen gedurende het seizoen steeds beter in hun spel. Gregg Popovich zou het uiteindelijk weer voor elkaar krijgen om dit team met een goed systeem naar de play-offs te leiden. De Spurs worden aanvallend (17de in de NBA) geleid door DeMar DeRozan en LaMarcus Aldridge. Het systeem is erg vergelijkbaar met die van de Nuggets.
Het is de verdediging waar de Spurs wat minder zijn dan de Nuggets (12de in de NBA). De Spurs zijn beter dan de gemiddelde NBA-ploeg in het uitschakelen van een tegenstander, maar zeker niet zo goed als de Nuggets. Toch denken veel mensen dat de ervaring van de ploeg en de coaching staff de onervaren en jonge ploeg van de Nuggets kan uitschakelen. De Spurs gaan in ieder geval met een volledig fitte selectie beginnen aan een grote uitdaging. Een uitdaging waarvan veel mensen niet hadden verwacht dat ze er dit seizoen aan zouden beginnen.

(Cover Photo: Steve Dykes | USA TODAY Sports)

NHL play-offs: Duchene leidt Columbus, Blues pijnigen Jets

Hans Mulder
-
0


Nog 16 teams zijn over. Nog 16 gegadigden voor Lord Stanley’s Cup. Het is al een hele krachttoer om de play-offs te halen, maar eigenlijk begint het seizoen nu pas echt. Bij SportAmerika houden we je elke dag op de hoogte van de ontwikkelingen.

DE HEADLINES

Tijdens het reguliere seizoen stond er geen maat op de Tampa Bay Lightning. De Columbus Blue Jackets lijken echter een manier gevonden te hebben hoe je deze tegenstander kunt bestrijden. Matt Duchene werd gehaald om het verschil te maken en dat is precies wat hij deed in Game 2. Met een goal en drie assists had Duchene een grote vinger in de pap in dit duel. Na de nederlaag in de eerste wedstrijd moest Tampa Bay goed uit de startblokken komen, maar het waren de mannen van coach John Tortorella die twee keer scoorden in de eerste periode. Duchene scoorde al vroeg in de tweede zelfs de 3-0. Het was een mentale dreun die de Lightning niet meer te boven kwam.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: Columbus leidt met 2-0
Een déjà vu voor de Columbus Blue Jackets? Vorig jaar kwamen ze in de eerste ronde op een 2-0 voorsprong tegen de Washington Capitals, maar toen konden ze het niet over de streep trekken. Deze keer zijn de Blue Jackets beter, maar spelen ze wel tegen het beste team in de league. De Lightning hebben alleen in de eerste periode van Game 1 laten zien waarom ze de Presidents’ Trophy hebben gewonnen. Tampa Bay moet vrezen dat ze het in Game 3 (maandag 01.00 uur CET) zonder Nikita Kucherov moeten doen. De Rus liet zich in de derde periode van Game 2 van z’n slechtste kant zien en wordt mogelijk geschorst.

DE HEADLINES

De Pittsburgh Penguins hebben al voor hetere vuren gestaan, maar na twee wedstrijden in deze best-of-7 weten ze dat de New York Islanders zich niet zomaar opzij laten zetten. In Game 2 konden de Isles weer rekenen op goalie Robin Lehner, die 32 saves maakte. Ze lieten zich ook niet uit het veld slaan toen Erik Gudbranson met een streep de Penguins op voorsprong zette. Lang konden de bezoekers uit Pittsburgh niet genieten van deze voorsprong, want Anthony Beauvillier scoorde drie minuten na de openingstreffer de gelijkmaker. Jordan Eberle was één van de aangevers, maar de aanvaller liet in de derde periode zien ook zelf te kunnen scoren. Met z’n tweede van de play-offs zette hij New York op voorsprong. Josh Bailey, ook met zijn tweede van het postseason, bepaalde de eindstand op 3-1.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: New York leidt met 2-0
Zondagavond (18.00 uur CET) zullen de Penguins het mes al een beetje op de keel voelen. Een 3-0 achterstand is sowieso al moeilijk te repareren, maar helemaal tegen een team dat het defensief zo goed voor elkaar heeft als deze Islanders. Van Sidney Crosby is in deze serie nog niet veel vernomen. De ervaring leert dat de Penguins-captain op z’n best is als z’n team hem nodig heeft. In oktober wonnen de Isles al eens in Pittsburgh en als hen dat in één van de komende twee wedstrijd ook lukt, ligt de weg naar de volgende ronde op.

DE HEADLINES

De fans in Winnipeg gingen er eens goed voor zitten. Hun Jets moesten, na de nederlaag in Game 1, serieus op zoek naar de winst in Game 2 en dat zou voor vuurwerk zorgen. Dat vuurwerk kwam er ook inderdaad. Oskar Sundqvist kreeg het doorgaans luidruchtige Bell MTS Place al na ruim vijf minuten stil, maar Jets-captain Blake Wheeler kwam al snel met een antwoord. Patrik Laine bracht met de 2-1 nog meer leven in de brouwerij, maar dit keer kwamen de Blues met een passend antwoord. Opnieuw had Sundqvist hier een aandeel in. Waar Jordan Binnington kon uitblinken voor de St. Louis Blues, daar moest Connor Hellebuyck al vroeg in de derde periode voor de vierde keer vissen. De 4-3 van Ryan O’Reilly was uiteindelijk de gamewinner.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: St. Louis leidt met 2-0
In thuiswedstrijden waren de Winnipeg Jets vorig jaar bijna niet te verslaan. Het lukte de St. Louis Blues nu al twee keer. Het keurkorps van Craig Berube trekt de goede lijn van de tweede seizoenshelft door in de play-offs en zadelen de Jets nu al op met een groot probleem. Winnipeg heeft geen geweldig record in uitwedstrijden dit seizoen, maar de ploeg weet dat ze hoe dan ook in St. Louis moeten winnen. In Game 3 (maandag 01.30 uur CET) zullen de Jets een weg voorbij Jordan Binnington moeten vinden, want anders lijkt deze serie al snel beslist.

DE HEADLINES

De Vegas Golden Knights kwamen als een waanzinnige uit de kleedkamer voor Game 2. De mannen van Gerard Gallant hadden zeven minuten nodig om de Sharks op een 3-0 achterstand te trakteren. Even dreigde een grandioze oorwassing, maar San Jose bleef koel en kwam zelfs in de eerste periode nog langszij. Logan Couture dacht de Sharks al vroeg in de tweede op 4-3 te zetten, maar een dubieuze beslissing van de arbitrage besliste anders. Mark Stone deed de thuisploeg pijn in de powerplay die volgde voor de Golden Knights. Voor Stone was het al z’n derde in deze play-offs. De Sharks raakten meer en meer gefrustreerd en kregen in de derde periode ook nog de 3-5 om de oren.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: serie in evenwicht 1-1
De Sharks zijn het thuisvoordeel kwijt, maar hebben bewezen ook in uitwedstrijden goed te kunnen presteren. In de openingsfase lieten ze het gezicht van de laatste weken zien: slecht beginnen en vroeg op achterstand komen. Bij vlagen kregen we in Game 2 weer de Golden Knights te zien die vorig jaar de ijshockeywereld verbaasden. Marc-André Fleury maakte weer wat onmogelijke saves en was dus weer van levensbelang voor Vegas. Zoals verwacht zijn de twee teams erg aan elkaar gewaagd en Game 3 (maandag 04.00 uur CET) kon wel eens een sleutelduel worden. Zien we de Sharks van Game 1 of de Golden Knights van Game 2? Een combinatie van beiden zou een geweldig schouwspel opleveren.

Cover photo: Ed Szczepanski/USA TODAY Sports

NBA Playoffs 2019 Eastern Conference Preview: Eerste ronde

Lars Leeftink
-
0


Na een lang regulier seizoen is het dan eindelijk tijd voor de NBA playoffs. Vanaf zaterdagavond staat bij elke wedstrijd het seizoen op het spel. We beginnen met een preview van de eerste ronde in de Eastern Conference.

EASTERN CONFERENCE

(1) MILWAUKEE BUCKS – (8) DETROIT PISTONS

Het team met het beste record in de NBA (82-60) tegen het team dat het langst moest strijden voor zijn playoff-ticket. Gezien dit feit lijken de Bucks en de Pistons van tevoren al een mismatch te zijn. Mike Budenholzer heeft het tijdens zijn eerste seizoen als trainer van de Bucks fantastische gedaan. Daarbij heeft hij tevens het geluk gehad dat de Bucks weinig last hadden van blessures. De basisopstelling van het teams staat het hele seizoen al zo vast als een huis.
Tevens beschikken de Bucks over een brede selectie. Onder meer George Hill, Tony Snell, Ersan Ilyasova, Pat Connaughton, Nikola Mirotic en Sterling Brown zijn vanaf de bank beschikbaar. Toch zullen de Bucks het op het belangrijkste moment moeten doen zonder spelers als Donte DiVincenzo (de rest van het seizoen), Malcolm Brogdon en Pau Gasol (terugverwacht voor de volgende ronde).

PISTONS

Bij de Pistons ontbreek er bijna niemand. Blake Griffin is een twijfelgeval voor de eerste wedstrijd, maar zou in ieder geval terug moeten zijn voor de tweede wedstrijd. Ook de basis van de Pistons staat al vast. De bank van de Pistons zou het op papier prima moeten kunnen opnemen tegen die van de Bucks. Ish Smith, Zaza Pachulia, Langston Galloway, Glenn Robinson III, Thon Maker en Luke Kennard zouden bij veel andere teams kans maken op een basisplek.
Het grootste probleem is dat de Pistons vrij veel moeite hebben met scoren (25ste in de NBA). Dit komt vooral door het ontbreken van ball movement (26ste in assists) en het leunen op Blake Griffin en Andre Drummond. Gezien het feit dat Giannis waarschijnlijk op één van de twee zal staan, zullen de Pistons het vooral van hun goede verdediging moeten hebben (7de in de NBA). Als het een shoot-out wordt, lijken de Pistons namelijk compleet kansloos.

(4) BOSTON CELTICS – (5) INDIANA PACERS

De Pacers, maar vooral de Celtics zullen wat meer verwacht hebben van het reguliere seizoen. Daar waar de Pacers na een goede start sterspeler Victor Oladipo midden in het seizoen kwijtraakten, bleven de Celtics voor het merendeel fit. Toch klikte het eigenlijk nooit in Boston. De basisopstelling werd constant veranderd, Kyrie Irving had vaak openlijk kritiek op zijn medespelers en het team presteerde heel wisselvallig.
Uiteindelijk bleven ze de Pacers nog net voor, maar met overtuiging ging dit niet. Een team dat met zoveel talent als vierde eindigt in het oosten zal dan ook uitkijken naar de start van de play-offs. De selectie barst van het talent, zowel in de basis als op de bank en staat onder leiding van een fantastische trainer in Brad Stevens. Tijdens de play-offs zullen de Celtics het wel zonder Marcus Smart moeten doen, die er de rest van het seizoen uit lijkt te liggen.

PACERS

Wie er ook de rest van het seizoen niet meer bij is, is Victor Oladipo. De sterspeler van de Pacers was fantastisch begonnen aan het seizoen, maar raakte geblesseerd. Zijn team bleef vervolgens op wonderbaarlijke wijze in de buurt van de Celtics in de strijd om de vierde plek. Het is een team dat vooral op basis van wilskracht en passie zijn vijfde plek heeft weten te behouden, alles wat er bij de Celtics momenteel ontbreekt.
Bij de Pacers ontbreekt het nu echter aan een echte sterspeler, iets wat in de play-offs doorslaggevend kan zijn. Toch is het systeem achter de verdediging (1ste in de NBA) zo goed dat de aanval (22ste in de NBA) niet eens zo bijzonder hoeft te zijn. De verdediging en de strijdlust zullen dan ook de voornaamste reden zijn dat de Pacers het de Celtics lastig kunnen maken. Op basis van kwaliteit verliezen de Pacers het namelijk negen van de tien keer.

(3) PHILADELPHIA 76ERS – (6) BROOKLYN NETS

Op papier is het duel tussen de 76ers en de Nets de serie waar het meeste spektakel te verwachten is. De 76ers bevonden zich eigenlijk het gehele seizoen op de derde plek in de Eastern Conference en konden ondanks de trade voor Tobias Harris nooit echt aansluiting vinden bij de Raptors en de Bucks. Desondanks is de selectie van de 76ers misschien wel de meest getalenteerde in de Eastern Conference. De basisopstelling bestaat zo’n beetje alleen maar uit sterspelers. Ook de bank is voor het einde van de trade deadline prima aangevuld. Alle ingrediënten lijken dus aanwezig te zijn voor een run in de play-offs.
Toch zijn het de blessures die een beetje roet in het eten lijken te gooien. JJ Redick, Ben Simmons en Jimmy Butler hadden allemaal last van lichte pijntjes. Sterspeler Joel Embiid lijkt zelfs de eerste ronde te gaan missen. Het scorend vermogen van Embiid zal opgevangen moeten worden door Butler en Harris. Verdedigend zal het moeten komen van Jonah Bolden en Boban Marjanovic.

NETS

De Nets zijn de verrassing van dit seizoen. Daar waar iedereen wel had verwacht dat ze wat beter zouden gaan presteren dan vorig seizoen, had niemand ze in de play-offs zien eindigen. Zeker na de blessure van Caris LeVert leek het alleen maar minder te gaan worden. De Nets hadden sowieso flink last van blessures, maar eindigden onder leiding van een ontketende D’Angelo Russell toch knap zesde in de Eastern Conference.
Op Allen Crabbe na (rest van het seizoen uitgeschakeld) is de rest van de selectie fit voor het begin van de play-offs. De Nets blinken niet per se ergens in uit (15de in offense, 18de in defense) maar doen alles gewoon meer dan prima. Tevens hebben de Nets vanaf de bank een paar goede opties. De basisopstelling staat muurvast, de 76ers zijn niet helemaal fit en beide teams staan bekend om hun spectaculaire speelstijl. Een serie om naar uit te kijken.

(2) TORONTO RAPTORS – (7) ORLANDO MAGIC

In Toronto was er voorafgaand aan het seizoen veel verandering. Kawhi Leonard kwam, DeMar DeRozan en trainer Dwane Casey vertrokken. De prestaties tijdens het reguliere seizoen bleven echter stabiel, net zoals de voorgaande jaren. Ondanks blessures van Kyle Lowry en veel load management voor Kawhi Leonard werden de Raptors keurig tweede in het oosten. Met de komst van Marc Gasol en de fantastische ontwikkeling van Pascal Siakam kwam er tevens meer scorend vermogen bij.
Bij de Raptors zal alleen Patrick McCaw tijdens de eerste ronde ontbreken. De rest van de selectie gaat zaterdagavond volledig fit aan de aftrap van de play-offs verschijnen. Is dit dan het seizoen dat de Raptors onder leiding van trainer Nick Nurse en een sterkere en bredere selectie wel de NBA Finals gaan halen?

MAGIC

De Magic lijken niet het team te zijn dat daar een stokje voor gaan steken. De Magic zijn allang blij dat ze weer voor het eerst sinds het vertrek van Dwight Howard mee mogen doen aan de play-offs. Heel het jaar leek het opnieuw een typische Magic-seizoen te worden: Goed, maar niet goed genoeg. De selectie werd echter op tijd wakker en maakten in de slotfase nog een run om zo toch de play-offs mee te kunnen maken. De selectie is nog steeds hetzelfde als de voorgaande jaren en de basisopstelling is gedurende het seizoen ook niet veel verandert.
Ook de fitheid van de selectie lijkt een kracht te zijn. Mo Bamba is waarschijnlijk de rest van het seizoen uitgeschakeld, maar de rest van de selectie is fit. De Magic staan niet bekend om hun offense (24ste in de NBA), maar om hun defense (5de in de NBA). Aangezien de Raptors verdedigend ook goed zijn (9de in de NBA) lijkt deze serie dan ook te draaien om wie de meest offense kan produceren. Hier lijken de Raptors duidelijk een voordeel te hebben.

(Cover Photo: Trevor Ruszkowski | USA TODAY Sports)

Dutch Watch: homeruns en weer een nieuw contract

Hans Mulder
-
0

Het was een goede week voor “onze jongens” in de majors. Zo waren er homeruns voor Jurickson Profar en Jonathan Schoop en werd Ozzie Albies beloond met een nieuw contract.

Nadat Ozzie Albies één van zijn favoriete tegenstanders had uitgezwaaid, werd het wat stiller rond de kleine infielder van de Atlanta Braves. In de drie wedstrijden tegen de Cubs was Albies goed voor acht hits, twee RBIs en één homerun. Tegen de Miami Marlins moest hij het doen met drie hits in 12 at-bats. Atlanta won de eerste ontmoeting, maar ging in de tweede met 4-2 onderuit. Zondag zou in de derde wedstrijd dus beslist worden welk team deze serie zou winnen. Ozzie Albies gaat in de eerste weken als een jojo door de line-up en zondag was hij (opnieuw) de leadoff hitter voor de Braves.
Met zijn eerste van twee singles zette de tweedehonkman in de eerste inning direct druk op de verdediging van de Marlins. Freddie Freeman sloeg Albies even later met een homerun binnen voor een 2-0 voorsprong. Miami weigerde op te geven, maar moest in de negende inning alsnog capituleren na wat defensieve foutjes. Dansby Swanson hielp Albies en de Braves aan hun vijfde zege van het seizoen.

OZZIE BLIJFT BRAVE

Ozzie Albies begon met een slaggemiddelde van .478 aan de serie tegen de Marlins. Op het moment dat de Braves in het vliegtuig naar Denver stapten, was dit BA nog .400. De eerste wedstrijd tegen de Colorado Rockies deed zijn gemiddelde geen goed. Hoewel de Braves uit de startblokken schoten en een 7-0 voorsprong namen, bleef de knuppel van Albies zwijgen. Colorado maakte er nog wel een wedstrijd van, maar moest uiteindelijk met 8-6 buigen. In de tweede ontmoeting schrok ook het slaghout van de infielder weer wakker. In de negende inning sloeg Albies z’n derde double van het jaar. Charlie Culberson sloeg zijn tweedehonkman binnen en bepaalde de eindstand van dit duel op 7-1 in het voordeel van de Braves. Vanwege de sneeuw zou het bij deze twee wedstrijden blijven in Denver.


Na een onverwachte vrije dag keerden de Braves donderdag weer terug in Atlanta. Eenmaal thuis lag er iets moois op Ozzie Albies te wachten. In navolging van z’n maatje Ronald Ocuna werd ook de jonge infielder beloond met een nieuw contract. Albies zette zijn krabbel onder een 7-jarig contract, dat start in 2019 en hij gaat in totaal 35 miljoen dollar verdienen. Daarnaast heeft de club een optie voor nog eens twee jaar. Voor een speler die vorig jaar nog in de ASG stond, is dat eigenlijk een koopje. Tegen de Mets viel er vervolgens weinig te vieren. Albies was 0-for-5 en z’n Braves gingen met 6-3 onderuit. Atlanta bezet met een 7-5 record de derde plaats in de NL East.

Na een lange road trip mochten Xander Bogaerts en de Boston Red Sox deze week eindelijk naar huis. Voordat ze dinsdag voor eigen publiek hun ring kregen, moesten ze het in de woestijn eerst nog opnemen tegen de Arizona Diamondbacks. Veel reden tot juichen gaf ook die serie niet. Nadat de BoSox slechts één van de eerste zeven wedstrijden wonnen, ging het ook tegen de D-backs niet van harte. De titelverdediger begon de serie met een 15-8 nederlaag. In de achtste inning sloeg Bogaerts z’n enige hit van de wedstrijd. Blake Swihart sloeg onze landgenoot binnen, maar met 14-5 was de wedstrijd al lang uit zicht. Zaterdag zette X-Man z’n ploeg in de tweede inning op voorsprong. De kortestop kreeg vier wijd en kon scoren na de ground out van Eduardo Nunez. Met 5-4 ging het duel opnieuw verloren. Boston besloot de road trip zondag met een 1-0 zege.

EINDELIJK THUIS

Op 9 april konden de fans in Fenway eindelijk een glimp opvangen van hun eigen Red Sox. Nadat de wereldkampioen voor eigen publiek werd gehuldigd, moesten Xander Bogaerts en co op zoek naar hun vierde win van ’t jaar. De Toronto Blue Jays weigerden echter mee te werken aan dit feestje. Het begin was voor Boston en na een error kon X-Man in de tweede inning de 2-0 scoren. In de vierde inning liep het volledig mis. Starter Chris Sale zag Toronto drie runs scoren en een 5-2 voorsprong nemen. Met een RBI-double bracht Bogaerts de BoSox nog wel terug in de wedstrijd, maar zijn tweede RBI van het seizoen kon de negende nederlaag niet voorkomen: 7-5.


De Red Sox moesten donderdag diep graven om een tweede thuisnederlaag te voorkomen. Tegenstander Toronto begon sterk en nam in de derde inning brutaal een 5-0 voorsprong. Mede dankzij een run van Bogaerts, die ven daarvoor een single sloeg, was de achterstand in de vijfde al teruggebracht tot 5-4. In de achtste en negende inning ging het helemaal mis voor de Blue Jays. Dankzij een walk-off hit van Rafael Devers boekten de Red Sox hun vierde overwinning van het jaar: 7-6. Naast z’n single bereikte Bogaerts nog twee keer met vier wijd het eerste honk, maar tot een productieve klap kwam hij verder niet. De titelverdediger bungelt inmiddels onderaan in de AL East en heeft een achterstand van zes wedstrijden op koploper Tampa Bay.

Een rentree zit er nog lang niet in voor Didi Gregorius. De geboren Amsterdammer werd afgelopen weekend door de New York Yankees op de 60-day injured list geplaatst. Op deze manier maakte de club ruimte voor derdehonkman Gio Urshela. Gregorius is inmiddels bezig met zijn revalidatie, maar de Yankees verwachten hem dus voorlopig nog niet terug. Zonder hun vaste kortestop is New York niet goed aan het seizoen begonnen.
De Yankees staan in de AL East dan wel op een tweede plek, maar de achterstand op koploper Tampa Bay bedraagt 4,5 wedstrijden. De Rays zijn ’t enige team in deze divisie met een winning record. Gleyber Torres is, zeker nu Troy Tulowitzki uit de roulatie is, de kortestop van de Yankees. De 22-jarige Venezolaan doet dit met 5 RBIs, 3 homeruns en een slaggemiddelde van .313 niet onverdienstelijk.

Voor Kenley Jansen stond er vorige week een belangrijke serie op het programma. Niet zozeer omdat de Los Angeles Dodgers verlegen zaten om wat wins, maar wel omdat de closer uitgerekend in Denver vorig jaar weer last kreeg van zijn hartritmestoornissen. Jansen onderging een operatie in het off-season en keerde fit terug om aan de voorbereiding te beginnen. De Dodgers hadden vorige week donderdag vrij en speelden vrijdag de eerste wedstrijd. Kenley Jansen ging voor de zekerheid wat eerder weg om te kunnen wennen aan de ijle lucht in Colorado.

KENLEY TO THE RESCUE

Manager Dave Roberts had zijn closer in de eerste van drie wedstrijden nog niet nodig. Met homeruns van Max Muncy, Cody Bellinger en Russell Martin speelden de Dodgers weer long ball op weg naar een 10-6 overwinning. Zaterdag werd Kenley Jansen al in de achtste inning naar de heuvel geroepen. Met twee uit en twee honken bezet verdedigde een closer een three-run lead. De Dodgers konden opgelucht ademhalen. Ian Desmond werd met drie slag opzij gezet. In de negende inning scoorden de bezoekende Dodgers nog wat runs, maar Jansen kreeg zijn save. Hij kreeg nog wel een honkslag tegen, maar na 19 pitches zat zijn werkdag er weer op en had hij z’n vierde save van het jaar te pakken.


Op dat aantal staat hij ook nog na het bezoek van de Dodgers aan St. Louis. De Cardinals waren in vier wedstrijden vier keer te sterk voor LA en die ploeg moet de koppositie in de NL West dan ook afstaan aan de San Diego Padres. Kenley Jansen zal balen van de laatste resultaten, maar over zijn eigen prestaties kan hij in de eerste weken van het seizoen tevreden zijn. Hij staat al op 4 saves en heeft nog geen earned run tegen. Vorig jaar rond deze tijd was z’n ERA 6.35 en stonden er slechts twee saves achter z’n naam.

De eerste weken bij zijn nieuwe club verliepen voor Jurickson Profar niet overdreven succesvol. De Oakland Athletics speelden in maart zes wedstrijden en de veelzijdige Profar verscheen 25 keer in het slagperk. Verder dan drie hits kwam de international echter niet en z’n slaggemiddelde van .120 was dan ook niet om over naar huis te schrijven. In de eerste week van april ging het al niet veel beter. De A’s wonnen weliswaar drie keer van de Red Sox, maar in 15 at-bats kwam Profar niet verder dan twee honkslagen. Van de sterke Astros werd vervolgens drie keer verloren. Onze landgenoot kwam zeven keer aan slag, maar werd telkens onverrichter zake teruggestuurd. De tweede wedstrijd bekeek hij in z’n geheel vanuit de dug-out.

ZON BREEKT DOOR

Na het bezoek aan Houston zetten de A’s koers naar Baltimore. Daar leed Oakland maandag de vierde nederlaag op rij. Lichtpuntje was wel dat Profar, na drie wedstrijden droog te hebben gestaan, eindelijk weer eens een hit noteerde. Een ruime 12-4 nederlaag werd daarmee echter niet voorkomen. Dinsdag 9 april zou de dag worden van Jurickson Profar. Hij opende in de tweede inning de score middels een infield single waarop Khris Davis kon scoren. Daarmee was Profar nog lang niet klaar. Hij sloeg in de zevende inning z’n eerste homerun voor de A’s en liet deze in de achtste en de negende volgen met RBI-singles. Oakland won de ontmoeting met 13-2 en Profar sloeg op 4 hits maar liefst 5 runs binnen. Zelf liep hij ook nog 3 runs over de thuisplaat. Zijn slaggemiddelde schoot na deze wedstrijd omhoog van .100 naar .178.


Wat je één keer kunt, kun je ook twee keer. Oakland gaf Baltimore ook in de tweede wedstrijd een flink pak slaag en opnieuw had Profar een belangrijk aandeel in de 10-3 zege. Met Chad Pinder op de honken sloeg Jurickson Profar in de vierde inning z’n tweede homerun van het seizoen én van deze serie. Diezelfde Pinder werd ook donderdag in de vierde wedstrijd van deze serie door Profar binnengeslagen. Dit keer ging daar geen spectaculaire homerun aan vooraf, maar “slechts” een sac fly. Het was z’n achtste RBI tegen Baltimore en het hielp de A’s aan een 8-5 overwinning. Het was misschien niet de meest aansprekende tegenstander, maar z’n prestaties in Baltimore zullen het zelfvertrouwen van Profar goed doen.

De prestaties van Jonathan Schoop zijn te vergelijken met die van Jurickson Profar. Schoop is nieuw bij de Minnesota Twins, maar kon in zijn eerste werkweek nog niet imponeren. Hoewel hij vorige week vrijdag tegen de Philadelphia Phillies zijn hitting streak uitbreidde naar drie wedstrijden, was hij niet erg productief. Toch stond er na die wedstrijd, zijn vijfde voor de Twins, een .294 batting average achter zijn naam. Minnesota verloor vorig weekend twee van de drie wedstrijden in Philadelphia, maar voor Schoop bleef het bij de twee hits in de eerste ontmoeting. Wel had hij nog een aandeel in de enige zege. De Twins wonnen zaterdag met 6-2 en Schoop scoorde, na vier wijd in de negende, één van de drie laatste runs.

EINDELIJK

If you can make it here, you can make it anywhere. Voor Jonathan Schoop zou het mooi zijn als deze zin van Frank Sinatra inderdaad klopt. De Twins begonnen dinsdag in New York aan een tweeluik tegen de Mets en Schoop liet direct van zich horen. Met zijn eerste homerun voor de club zette hij Minnesota in de zesde inning op een 7-3 voorsprong. Starter Jacob deGrom was op dat moment al vervangen bij de Mets. Hij kreeg in vier innings 8 hits en 6 earned runs te verwerken.


Jonathan Schoop was nog niet tevreden. Hij moest acht wedstrijden wachten op z’n eerste homerun voor de Twins, maar slechts een paar innings op z’n tweede. Met twee honken bezet joeg de infielder in de negende inning de bal opnieuw het stadion uit voor een 14-4 voorsprong. De Mets kwamen nog terug tot 14-8, maar de zesde overwinning van het jaar voor Minnesota kwam niet in gevaar. Jonathan Schoop had de smaak aardig te pakken in The Big Apple. Afgelopen woensdag sloeg hij weliswaar geen homerun, maar was hij aan slag 3-for-4. Met z’n tweede double van het seizoen sloeg hij in de achtste inning opnieuw een run binnen, maar dat was slechts een doekje voor het bloeden. De Mets wonnen dit duel met 9-6. Jonathan Schoop vertrok met een slaggemiddelde van .313 uit New York. Zijn Twins staan derde in de AL Central.

Met één overwinning in de eerste zeven wedstrijden begonnen Andrelton Simmons en de LA Angels ronduit beroerd aan het seizoen. De Halos hebben dit in de tweede week aardig rechtgetrokken en in al het slaggeweld van zijn landgenoten kon Simba niet achterblijven. Ook de kortestop van de Angels liet zijn knuppel de laatste dagen spreken en is bezig aan een 5-game hitting streak.
Simmons kreeg vorige week vrijdag, tijdens de serie tegen de Rangers, vrijaf van manager Brad Ausmus. De rust deed de viervoudig winnaar van een Gold Glove goed, want na die pauze begon hij aan z’n knappe reeks. In elk van de laatste twee duels met Texas kwam Simmons door met een hit. Zijn vijfde single van het seizoen werd in de vierde en laatste wedstrijd gevolgd door zijn tweede gestolen honk. Catcher Jonathan Lucroy sloeg zijn kortestop binnen voor de eerste van uiteindelijk zeven runs. Na een nederlaag in de eerste wedstrijd van de serie wonnen de Halos de volgende drie duels. Deze goede serie zou een vervolg krijgen tegen de sterke Milwaukee Brewers.

VORM TE PAKKEN

De Brewers hadden zeven van de laatste acht wedstrijden gewonnen toen ze begonnen aan de serie tegen de Halos. Bij een stand van 2-2 in de vierde inning gaf Simmons deze tegenstander echter een dreun die ze in deze wedstrijd niet meer te boven kwamen. Met zijn eerste homerun van het nog prille seizoen zette Simba de Angels op een 3-2 voorsprong. In de achtste inning bouwden ze dit uit naar een 5-2 overwinning. Dinsdag werkte Andrelton Simmons even aan zijn slaggemiddelde. Voor aanvang van de tweede wedstrijd tegen de Brewers was dit .184. Twee doubles en een single later stond dit gemiddelde op .233. Met z’n tweede double tekende Simmons in de achtste inning tevens voor zijn vijfde RBI van het seizoen. Het hielp de Angels aan een 11-8 zege en hun vijfde overwinning op rij.
In de derde en voorlopig laatste wedstrijd tegen de Brewers gaf Simmons de aanzet tot de zesde achtereenvolgende zege. De Angels wonnen met 4-2 en alle runs werden gescoord in de derde inning. Met een RBI-single sloeg Simba catcher Kevan Smith binnen. Albert Pujols stelde even later z’n kortestop in staat de vierde run te scoren. Andrelton Simmons had vorige week nog een BA van .167, maar dankzij z’n hitting streak staat er nu .234 achter zijn naam. Daarnaast sloeg hij 3 van z’n 6 RBIs in de serie tegen de Milwaukee Brewers. Met de Halos bezet onze landgenoot de derde plaats in de AL West achter de verrassende Seattle Mariners en de Houston Astros.

Cover Photo: Getty Images

NHL play-offs: Toronto slaat toe, Caps op voorsprong

Hans Mulder
-
0


Nog 16 teams zijn over. Nog 16 gegadigden voor Lord Stanley’s Cup. Het is al een hele krachttoer om de play-offs te halen, maar eigenlijk begint het seizoen nu pas echt. Bij SportAmerika houden we je elke dag op de hoogte van de ontwikkelingen.

DE HEADLINES

De Toronto Maple Leafs hadden in de eerste minuten een licht overwicht, maar het tandem Brad Marchand en Patrice Bergeron sloeg keihard toe op de powerplay. Wie anders dan goalgetter Mitch Marner bracht Toronto nog in de eerste periode langszij. Met een man minder op het ijs mocht Marner in de tweede periode een penalty shot nemen. De aanvaller liet Tuukka Rask kansloos en dwong de Boston Bruins in de achtervolging. Het werd er voor de thuisploeg niet gemakkelijker op toen William Nylander ook nog eens voor de 1-3 zorgde. In standje wanhoop haalde Boston de goalie van het ijs in de slotminuten, maar dat resulteerde in een knappe 1-4 van John Tavares.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: Toronto leidt met 1-0
De Boston Bruins begonnen als favoriet aan deze serie, maar in Game 1 lieten juist de Maple Leafs zich van hun beste kant zien. Frederik Andersen had het onder de lat goed voor elkaar en aanvallend heeft Toronto natuurlijk genoeg mogelijkheden. David Backes bleef namens Boston aan de kant, omdat coach Bruce Cassidy wat meer snelheid wilde. De Bruins konden zich echter niet meten met de speed van deze Maple Leafs en de kans is dan ook groot dat de fysiek sterke Backes zondag (02.00 uur CET) terugkeert in de line-up.

DE HEADLINES

De enthousiaste Carolina Hurricanes konden de titelverdediger bijna tien minuten bijbenen. Nicklas Backstrom nam halverwege de eerste periode de eerste goal van deze serie voor zijn rekening en dat zou niet zijn laatste zijn. Diezelfde Backstrom liet, samen met Alex Ovechkin, zien dat de Hurricanes op hun hoede moeten zijn voor de powerplay van Washington. Bij de 2-0 en de 3-0 hadden de Caps een numeriek overwicht en wisten dit ook te verzilveren. De schietgrage Hurricanes maakten het in de slotfase van de derde periode nog even spannend. Twee goals van de jonge Andrei Svechnikov gaf Carolina zowaar de aansluiting, maar met een empty-netter gooide Lars Eller de boel op slot

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: Washington leidt met 1-0
Een beter begin voor de Capitals dan vorig jaar. Toen gingen de eerste twee wedstrijden in de play-offs verloren, maar dit keer zijn Ovechkin en de zijnen wel direct bij de les. Op de shot clock lag het voordeel (29-18) bij de Hurricanes, maar daar zal de titelverdediger niet van schrikken. Er zal nog wel even nagepraat worden over de laatste minuten. De Caps lieten hun tegenstander terugkomen in de wedstrijd, terwijl dat eigenlijk niet nodig was. Het ervaren Washington krijgt zaterdagavond (21.00 uur CET) de kans om alvast voor de vorentscheidung te zorgen.

DE HEADLINES

Mike Smith was dit seizoen regelmatig niet de populairste spelers van de Calgary Flames, maar de goalie werkte in Game 1 van deze serie aan zijn reputatie. De Colorado Avalanche en de Calgary Flames waren aardig aan elkaar gewaagd tot Andrew Mangiapane in de slotfase van de tweede periode de score opende. De 2-0 van Matthew Tkachuk in diezelfde periode gaf de Flames opeens wat meer lucht. De Avalanche weigerden de handdoek te gooien, maar liepen zich stuk op Mike Smith. De goalie werd in de derde periode zelfs nog beloond met een assist op de empty-netter van Tkachuk. De shutout zal hem echter nog meer waard zijn.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: Calgary leidt met 1-0
Calgary was op de shot clock de baas met 32 doelpogingen op 26. Bij de face-offs hadden de Flames een veel groter voordeel. In 44 van de 68 gevallen kwam de puck bij een speler van de thuisploeg terecht. Daar valt voor Colorado nog veel winst te boeken en dat zal ook moeten om niet telkens achter de spreekwoordelijke feiten aan te lopen. Philipp Grubauer kon zijn team naar de play-offs loodsen, maar in Game 1 moest de Duitse goalie zijn meerdere erkennen in Smith. Zondag (04,30 uur CET) krijgen de Avs de kans deze serie in balans te brengen.

Cover photo: Dan Hamilton/USA TODAY

One Last Dance: Wade en Nowitzki nemen afscheid

Lars Leeftink
-
0


Het afgelopen seizoen stond voor Dwyane Wade en Dirk Nowitzki in het teken van afscheid. Beide spelers liepen met hun team de play-offs mis, wat betekend dat woensdagnacht de laatste nacht was dat Wade en Nowitzki op het veld stonden.

DWYANE WADE

Hij is 12 x een NBA All-Star, acht keer All NBA en drie keer NBA-kampioen. Het is dat Dwyane Wade besloot onsuccesvolle uitstapjes te maken naar de Bulls en de Cavaliers, anders had Wade 15 seizoenen lang voor de Miami Heat gespeeld. Sinds het seizoen 2003-04 was hij het gezicht van de club, een club die op dat moment nog betrekkelijk jong was. Tussen 1994 en 1999 werd er wel zes keer de play-offs gehaald, maar zonder succes. Na twee dramatische seizoenen werd Wade in 2003 gedraft door de Miami Heat. Vanaf dat moment kende de ploeg uit Miami bijna alleen maar succes.
Vier jaar achter elkaar dirigeerde Dwyane Wade de Heat naar de play-offs. Eén keer bereikten de Heat de Finals, de eerste keer in de historie van de club. Het was meteen raak. Onder leiding van Dwyane Wade en Shaquille O’Neal wonnen de Heat met 4-2 van Dirk Nowitzki en de Dallas Mavericks. Het eerste kampioenschap was een feit voor Wade en de Heat. Wade zou de Finals MVP worden van 2006.

THE BIG THREE

Vervolgens braken er twee seizoenen aan waarin de Heat niet zo succesvol waren. Toen het in de periode 2007-2010 weer wat beter begon te lopen, brak de historische zomer van 2010 aan. Chris Bosh en LeBron James besloten in Miami samen met Dwyane Wade te gaan spelen. Vanaf dat moment begonnen de Heat te domineren.
In 2011, 2012, 2013 en 2014 wonnen de Heat de Eastern Conference en bereikten ze overtuigend de finale. LeBron James, Dwyane Wade en Chris Bosh wonnen twee van de vier keer de NBA-titel. In 2011 verloor het trio nog van Nowitzki en de Mavericks (4-2), maar in 2012 en 2013 was er meer succes. De Heat versloegen de Thunder en de Spurs met 1-4 en 3-4 respectievelijk en veroverden zo hun tweede en derde titel in de historie van de club. In 2014 werd er in de finals verloren van de Spurs (4-1). Dit zou het einde betekenen van de Big Three.

MINDER SUCCES

LeBron James vertrok en Chris Bosh kwam nooit meer op zijn oude niveau. Dwyane Wade bleef echter fantastisch presteren. Het team was sindsdien echter minder succesvol. De Southeast divisie werd in 2018 nog gewonnen, maar verder dan dat kwam de ploeg uit Miami niet. Elke keer was het seizoen voor, of vroeg tijdens de play-offs al ten einde. Wade besloot nog even langs Chicago en Cleveland te gaan, maar ook daar boekte hij geen succes. Hij besloot terug te gaan en zijn carriere, zoals het hoort, af te sluiten in het shirt van de Heat. Na vijftien seizoenen heeft Wade de meeste minuten (31.027), punten (20.473) assists (5009) en steals (1433) in de historie van de Heat. Een toekomstig Hall of Famer.

DIRK NOWITZKI

Dirk Nowitzki kreeg iets voor elkaar wat bijna geen enkele andere NBA-speler, laat staan een Europese speler, voor elkaar kreeg. Hij speelde 21 seizoenen in hetzelfde shirt, dat van de Dallas Mavericks. In 1998 werd de Duitser gedraft door de Bucks en vervolgens getrade naar de ploeg uit Dallas. Zijn eerste seizoen zou persoonlijk nog geen succes zijn, maar vanaf 1999-2000 zou hij de sterspeler zijn van de Mavericks.
Voordat Nowitzki gedraft werd hadden de Mavericks nog niet veel succes gekend. Nadat de club in 1978 opgericht werd, wonnen de Mavericks één keer de Southwest divisie. Echter zou het daar tot 2007 bij blijven.
Nowitzki speelde sinds 2001 samen met Steve Nash en Michael Finley en langzamerhand begon de ploeg beter en beter te worden. In 2001 eindigden de Mavericks eindelijk weer eens met meer dan 50 zeges (53-29). Het zou de eerste playoff-afspraak zijn in 11 jaar. De Mavericks werden dat jaar dan wel uitgeschakeld door de Spurs, maar het betekende wel het begin van een succesvolle periode.

OPBOUWEN

In 2002-2003 braken de Mavericks echt door. Met een 60-22 record, onder leiding van een ontketende Dirk Nowitzki, bereikten de Mavericks eindelijk weer eens de conference finals. Nowitzki raakte echter geblesseerd in die serie (vs de Spurs), waarna de Mavericks kansloos waren.
Een jaar later was het na de eerste ronde alweer gedaan, ondanks dat de offense van de Mavericks nog steeds geroemd werd. Toen Nash vervolgens vertrok, begon ook de style te veranderen. Dit was allemaal onderdeel van de ontwikkeling van de Mavericks. Toch ging het in 2004-2005 weer fout in de tweede ronde.
In 2005-2006 stonden de Mavericks onder leiding van Nowitzki dan eindelijk voor het eerst in de NBA Finals. Steve Nash en de Suns werden verslagen in de conference finals, maar de eerder genoemde Miami Heat waren dat jaar onder leiding van Dwyane Wade met 4-2 te sterk.

EINDELIJK SUCCES

In 2006-2007 won Dirk Nowitzki zijn eerste en enige NBA MVP-award, maar de Mavericks werden in de eerste ronde verrast door de Golden State Warriors. Toen in 2007 Jason Kidd terugkeerde begon het succes pas echt. Ondanks zijn komst bleven de Mavericks niet succesvol in de play-offs. In 2009-2010 wonnen de Mavericks hun derde divisie-kampioenschap, maar weer was het voor de Mavericks al vroeg in de play-offs afgelopen.
In 2010-2011 was het dan eindelijk raak. Na opnieuw een succesvol regulier seizoen waren de Mavericks met Nowitzki eindelijk succesvol in de play-offs. In de NBA Finals namen de Mavericks het, net zoals in 2006, op tegen de Heat. Het eerste seizoen van de Big Three in Miami werd verpest door Dirk Nowitzki en de Dallas Mavericks. De Mavericks wonnen met 4-2 en veroverde zo hun eerste titel.

MINDERE JAREN

Ondanks dat er tussen 2013 en 2016 nog wel een ticket naar de play-offs werd geboekt, werd dit succes door de Mavericks nooit meer herhaalt. Het zouden tussen 2011 en 2019 vooral jaren worden waarin de ploeg uit Dallas niet de play-offs zou halen en onderin de NBA te vinden was.
Nowitzki zou uiteindelijk 11 keer een All-Star en All-NBA’er worden, maar er had qua prijzen voor Nowitzki veel meer ingezeten. Dat de Mavericks elk seizoen weer in de play-offs faalden is hier oorzaak van. Toch zal Nowitzki bekend staan als de beste Europese basketbalspeler ooit en zal ook hij zonder enige twijfel een Hall of Famer worden.

(Top/Cover Photo: Kevin Jairaj/USA TODAY Sports)

NHL play-offs: Columbus stunt, Sharks openen sterk

Hans Mulder
-
0


Nog 16 teams zijn over. Nog 16 gegadigden voor Lord Stanley’s Cup. Het is al een hele krachttoer om de play-offs te halen, maar eigenlijk begint het seizoen nu pas echt. Bij SportAmerika houden we je elke dag op de hoogte van de ontwikkelingen.

DE HEADLINES

Er was helemaal niets aan de hand voor de Tampa Bay Lightning. Alex Killorn opende het bal al snel met een shorthanded goal en nog in de eerste periode liep de topfavoriet naar een comfortabele 3-0. Toen vond Sergei Bobrovsky het mooi geweest. De goalie stond op voor de Blue Jackets en hield z’n team in de wedstrijd. Dat hij daarvoor ook nog beloond zou worden, kon Bob niet weten. Columbus weigerde op te geven en kwamen dankzij Nick Foligno terug in dit duel. In de derde periode was het Columbus dat de klok sloeg. De achterstand werd gerepareerd en op de powerplay maakte Seth Jones de stunt compleet.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: Columbus leidt met 1-0
Een verrassende ontwikkeling in deze best-of-7. De Tampa Bay Lightning begonnen als topfavoriet aan deze serie en aan de play-offs, maar de mannen van Jon Cooper stopten na één periode met spelen én maakten kennis met Bobrovsky. Voor paniek zal het niet zorgen in Florida. De Lightning weten dat zij de betere spelers hebben en niet voor niets met afstand de meeste punten verzamelden tijdens het reguliere seizoen. De Blue Jackets hebben echter het momentum en nu ook het thuisvoordeel overgenomen. Het zal zaterdag (01.00 uur CET) voor een interessant tweede duel zorgen.

DE HEADLINES

Voor de Islanders waren de Pittsburgh Penguins in Game 1 die vervelende vlieg die maar niet wil vertrekken. New York kwam drie keer op voorsprong, maar telkens hadden de bezoekende Penguins hun antwoord klaar. Robin Lehner trok de goede vorm van het reguliere seizoen door naar de eerste wedstrijd in deze serie. De goalie zag 44 schoten op zich afkomen en maakte 41 saves. Collega Matt Murray had het aan de andere kant wat rustiger, maar stapte wel met een vervelend gevoel van het ijs. Na bijna vijf minuten in OT scoorde Josh Bailey namens de Islanders de winnende goal.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: New York leidt met 1-0
Deze wedstrijd gaf het seizoen van de Islanders goed weer. De goalies, in dit geval Lehner, maken de saves en voorin scoren ze op de juiste momenten. Sidney Crosby wacht nog op z’n eerste punt, maar Phil Kessel en Evgeni Malkin lieten al van zich horen in Game 1. Misschien dachten de Penguins dat de late gelijkmaker van Justin Schultz deze Islanders zou breken, maar in OT bewees Josh Bailey dat het met de veerkracht wel goed zit in NY. Zaterdag (01.30 uur CET) gaan de teams het ijs op voor Game 2.

DE HEADLINES

Patrik Laine heeft niet z’n beste seizoen achter de rug, maar de Fin begon wel goed aan de play-offs. In de eerste periode zette de sniper zijn Winnipeg Jets op voorsprong in deze clash der zwaargewichten. Wat St. Louis al het hele seizoen deed, deden ze ook in Game 1. De ploeg moest van ver komen om de play-offs te halen en ook nu kwamen ze terug van een achterstand. In de derde periode trok David Perron de stand al snel gelijk. Twee minuten voor tijd deed Tyler Bozak de thuisploeg veel pijn door namens de Blues de winnende 2-1 te scoren.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: St. Louis leidt met 1-0
De Winnipeg Jets zijn al na één wedstrijd hun thuisvoordeel kwijt. In het eigen Bell MTS Place zijn de Jets doorgaans ijzersterk, maar Bozak kreeg het stadion stil. Veel verschil zat er niet tussen de twee team. Gezamenlijk schoten ze 51 keer op goal met een heel licht voordeel (26-25) voor de Blues. Voor de Jets zal Game 2 (zaterdag om 03.30 uur CET) al voelen als een soort Game 7. Winnipeg kan zich tegen deze tegenstander niet veroorloven tegen een 2-0 achterstand aan te lopen.

DE HEADLINES

De Nashville Predators zijn thuis bijna niet te verslaan en de Dallas Stars pakten aanvankelijk nauwelijks punten buiten Dallas. Wat dat betreft was Game 1 in deze serie wel een beetje de omgekeerde wereld. Roman Josi zette de Preds in de eerste periode nog wel op voorsprong, maar daarna namen de Stars de regie over. In het bijzonder Miro Heiskanen. De piepjonge Fin kantelde de wedstrijd met twee goals en zag in de derde periode de herstelde Mats Zuccarello zelfs de 3-1 scoren. De aansluitingstreffer van PK Subban kwam te laat voor de Predators.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: Dallas leidt met 1-0
Ook hier geldt dat de thuisploeg het thuisvoordeel kwijt is. In een duel tussen twee defensieve powerhouses bleek Dallas het in Game 1 net iets beter voor elkaar te hebben. Dat de blueliners voor beide teams van levensbelang zijn, blijkt wel uit de doelpuntenmakers. Vier van de vijf goals werden gescoord door verdedigers. Ben Bishop was de laatste weken de man in vorm bij Dallas en de goalie was nu ook weer goed voor 30 saves. De fans in Smashville zullen zondag (0.00 uur CET) de volumeknop nog iets verder open moeten draaien. Hun favorieten kunnen alle steun gebruiken in Game 2.

DE HEADLINES

Iedereen verwachtte een war on ice tussen deze twee topteams en dat was precies wat de Sharks en de Golden Knights de fans gaven. In dit intense duel had San Jose de overhand. Er werden vraagtekens gezet bij de defensieve kracht van de Sharks, maar met Erik Karlsson terug in de line-up zag dit er gewoon goed uit. De Zweed was in Game 1 direct goed voor twee assists. Joe Pavelski opende na een kwartier in de eerste periode de score, maar dit kostte de Sharks-captain wel wat tanden. Mark Stone liet zien waarom de Golden Knights hem vlak voor de trade deadline haalden. De voormalig Senator nam beide goals voor zijn rekening.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN SERIE: San Jose leidt met 1-0
Het zag er in Game 1 prima uit wat San Jose liet zien. Ze stonden slechts 26 shots on goal toe en daarvan kwamen er 15 in de derde periode. Het was een strijd op het ijs en de Sharks leken bij tijd en wijle net wat slimmer dan de tegenstander uit Las Vegas. De Golden Knights zullen met meer discipline moeten gaan spelen, want je wilt niet te vaak tegenover een powerplay staan zoals de Sharks die op het ijs kan brengen. In Game 2 (zaterdag om 04.30 uur CET) zal San Jose opnieuw zoveel energie in de wedstrijd moeten steken om met een 2-0 voorsprong naar Sin City te gaan.

Cover Photo: Josie Lepe/Bay Area News Group

Five Tools: vijf opvallende zaken in MLB

Jimmy Driessen
-
1

Nu de eerste volledige week van het MLB seizoen er op zit, is het de hoogste tijd om even in te gaan op vijf opvallende momenten en gebeurtenissen.

CHRIS DAVIS

Laten we teruggaan naar 2013. Eerstehonkman Chris Davis van de Baltimore Orioles slaat een nieuw franchise record in de boeken. 53 keer slaat hij de honkbal het veld uit, het meeste van alle honkballers in dat seizoen. Het levert hem een All-Star plek op en hij eindigt zelfs op de derde plek in de MVP-verkiezing. De wereld ligt aan zijn voeten.
Tot zover het goede nieuws; Orioles-fans kunnen nu het beste even iets anders gaan doen.
Na dat seizoen gaat het met bijna alle statistieken bergafwaarts. Natuurlijk slaat Davis nog redelijk vaak een homerun, maar daar is alles mee gezegd. De lefty krijgt strikeout na strikeout om zijn oren en in 2018 heeft hij zelfs het laagste slaggemiddelde van alle gekwalificeerde slagmannen ooit: .168.
In 2019 gaat het zelfs nog een stap verder, voor zover dat al mogelijk was. Tot nu toe heeft hij 32 slagbeurten in het nieuwe seizoen gehad en geen enkele at-bat heeft in een hit geresulteerd. Een snelle rekensom leert ons dat hij dus een batting average van .000 heeft. Gecombineerd met een K-rate van 46.9% kunnen we zeggen dat hij in een slump zit. De slugger heeft het negatieve record van Eugenio Veléz (0 uit zijn laatste 46 slagbeurten) al verbeterd qua droogte.

Chris Davis, samen met zijn vrouw en Orioles-mascotte, in gelukkigere tijden. foto:caseycares.org

De Orioles zullen er alles aan doen om zijn mojo terug te brengen aangezien Davis in 2016 nog een grote contractverlenging heeft gekregen. In 7 jaar tijd zou Davis $161 miljoen verdienen en we zitten ongeveer halverwege dat contract. Normaliter zal een speler qua leeftijd snel achteruit gaan, maar het voordeel voor de Orioles is dat het niet slechter kan. Elk nadeel heeft zijn voordeel.

TREVOR ROSENTHAL

Het lijkt al weer zo lang geleden dat Trevor Rosenthal één van de meest dominante relievers in de Majors was. In 2017 had hij een van zijn beste jaren uit zijn carrière. In dat jaar wierp hij een zeer respectabele statline van 14.35 K/9 en 3.78 BB/9, maar dat jaar zal vooral in de boeken gaan als het seizoen waarin de werper geblesseerd raakte. Zo erg dat de veel gevreesde Tommy John operatie er aan te pas moest komen, waardoor hij ook een groot seizoen van het 2018 zou missen. Aangezien zijn contract bij de Cardinals toch afliep, kon hij vervroegd een free agent worden.
Eenmaal hersteld van zijn blessure vond hij een nieuwe werkgever. De Washington Nationals waren op zoek naar een sterke arm en die dachten ze te vinden in Rosenthal. De club gaf hem $7 miljoen, maar inmiddels zal de front office van de hoofdstedelingen zich achter de oren krabben. De hardgooiende werper is namelijk de Chris Davis onder de pitchers.
In vier wedstrijden heeft hij nog geen enkele out kunnen maken. Zijn statistieken zijn een ware nachtmerrie: 0.0% K, 44.4% BB, 63.00 ERA. Zijn ERA geeft hem wel de kans op een nieuwe bijnaam: Buzz Lightyear, ERA to infinity and beyond. Wat er aan de hand is met de vlammenwerper weet niemand, maar de Nationals zullen blij zijn dat het een korte deal is.

KIMBREL EN KEUCHEL IN DE WW

Wat heeft 9 All-Star selections, 1 rookie of the year award, 1 Cy Young Award en 2 World Series ringen? Het werkloze pitchersduo Craig Kimbrel en Dallas Keuchel.
Als er één ding opvalt in de eerste week, is dat er een hoop ploegen nog prima pitching kunnen gebruiken. Zowel de starters als bullpen van verschillende teams krijgen al rake klappen om de oren (Red Sox) of zijn inmiddels geblesseerd (Dodgers). Des te moeilijker lijkt het voor Kimbrel en Keuchel te verkroppen dat ze nog zonder werk zitten. Natuurlijk vroeg Kimbrel een gigantisch contract en is hij ‘al’ 30 jaar.
Natuurlijk is Dallas Keuchel niet meer de pitcher die hij was toen hij de Cy Young award in 2015 won, maar laat er geen misverstand over bestaan: deze jongens horen thuis op een MLB-roster. De vraag is alleen wie er water bij de wijn gaat doen. Hapt er een paniekerige club toe? Dit wordt ongetwijfeld nog vervolgd.

DE PIRATES VS REDS BRAWL

Afgelopen zondag was er weer eens een typische base-brawl. Derek Diettrich, de tweede honkman van de Reds, sloeg een bal het stadion uit voor een homerun en bleef iets te lang genieten. Althans, als je Pirates-werper Chris Archer moet geloven. Een pitcher is natuurlijk de uitgelezen persoon om wraak te nemen en zo geschiedde. Archer gooide een fastball van 93 mph richting het lichaam van Diettrich in diens volgende slagbeurt. Hij miste, maar de Reds waren begrijpelijk not amused.
Wat er toen gebeurde, wordt in de volksmond inmiddels een waar kunstwerk genoemd. Beide banken stonden op en er werd wat getrokken en geduwd, totdat één man zich opwierp als een ware Braveheart. Nieuwbakken Red Yasiel Puig ging als een dolleman in zijn eentje richting de horde Pirates-spelers. Puig, die toch al bekend staat om zijn onvoorspelbare en onberekenbare capriolen, zorgde zo voor nu al één van de mooiste sportfoto’s van het jaar 2019.

Reds-outfielder Yasiel Puig trotseert een horde Pirates. (@MLBonFOX )

Zoals het een hype betaamt, is de eerste merchandise van dit voorval al beschikbaar. Een t-shirt met als opdruk de foto in een schilderijframe met de naam El Guerro Rojo vindt gretig aftrek in de omgeving van Cincinnati. Overigens begrijpen wij enigszins de woede van Puig. De wanstaltige petjes van de Pirates zouden bij ons ook als een rode lap op een stier werken. Puig is voor de duivel niet bang, dus voor volgend jaar willen wij een suggestie doen: Yasiel, plak nog een derde 6 op je shirt.

BAT FLIP BRYCE

Om het stuk toch nog met een positieve noot af te sluiten, gaan we het hebben over de nieuwe ster van Philadelphia: Bryce Harper. Waar hij tijdens Opening Day vooral opviel door zijn schoeisel, duurde het niet lang voordat hij zijn eerste homerun sloeg. Om het nog pikanter te maken, stond de matchup met zijn oude werkgever al vroeg in het seizoen op het programma. Na wat boegeroep van de tribunes was het tijd voor revanche.
In de achtste inning stond hij ironisch genoeg tegen oud-Phillies werper Hellickson. En wat er toen gebeurde zal niemand verbazen. Nadat hij de bal tot homerun promoveerde kwam er de verwachte bat flip van jewelste. Het was een bat flip in de orde van Jose Bautista tijdens de ALDS in 2015. Een bat flip zoals een bat flip hoort te zijn.


Strakke blik, rechte rug, knuppel met een vloeiende beweging weggooien en langs de honken lopen. Sindsdien weten de fans genoeg, Harper is een Phillie.

Coverfoto: NBC Sports

1...443444445...805Pagina 444 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU