De eerste week van het nieuwe NHL-seizoen staat definitief in de boeken en kreeg de ijshockeyfan voldoende stof tot napraten. Zo waarde het blessurespook weer rond in Florida en kondigde Alex Ovechkin op zijn beurt aan dat hij aan het einde van dit seizoen zijn schaatsen aan de wilgen zal hangen. In Ontario kon het publiek voor het eerst op de banken staan voor Gavin McKenna en was San Jose zonder ‘haar’ oogappel Macklin Celebrini geen schim van de ploeg die het is mét Celebrini.
EASTERN CONFERENCE
NU ECHT DE LAATSTE VAN OVI!
Vorig seizoen deed Alex Ovechkin al een afscheidstournee langs alle arena’s in de NHL. De Russische topscorer aller tijden van de league dacht toen al dat hij z’n laatste wedstrijden in Noord-Amerika speelde. Toch hield de veertiger de deur wel op een kiertje. En niet ten onrechte. Capitals-GM Chris Patrick kwam met een vracht aan versterkingen in dit offseason en wist ook The Gr8 Eight te verleiden er nog een jaartje aan vast te plakken. Met onder meer aanwinsten Alex Tuch en Jordan Kyrou aan zijn zijde zag Ovechkin er wel brood in. Misschien, heel misschien kon hij met de Capitals nog wel een keer een gooi doen naar het allerhoogste in de sport.
Dat het ook daadwerkelijk één laatste keer wordt, maakte Alex Ovechkin afgelopen maandag bekend. Nadat hij deze zomer behoorlijk onder vuur kwam te liggen door zijn aanwezigheid in een reclamecampagne van Vladimir Putin, besloot Ovi dit keer de regie in eigen hand te nemen. In de kleedkamer, een paar uur voor de eerste thuiswedstrijd, kwam het hoge woord eruit. Ovechkin was van mening dat de mensen met wie hij dagelijks op het ijs stond als eerste moesten weten dat dit definitief zijn laatste jaar in de NHL is. Wat betreft het tijdstip van de bekendmaking vond Ovi dat ’t later in het seizoen mogelijk voor teveel afleiding zou zorgen. Waar wel iets voor te zeggen is, aangezien we van de Capitals toch best mooie dingen verwachten.
VOLGEND HOOFDSTUK IN SOAP ROND LARKIN
Hij wilde weg in het offseason en stak dat niet onder stoelen of banken. Vervolgens werd hem de “C” in Detroit afgepakt, kwam er geen trade en stond hij publiekelijk terecht tijdens de spelerspresentatie voor aanvang van de eerste thuiswedstrijd. Dylan Larkin schudde dit alles blijkbaar gemakkelijk van zich af, meldde zich voor de thuiswedstrijd tegen Ottawa en liet daar direct zijn aanwezigheid blijken. Niet nadat hij opnieuw een paar keer flink werd uitgejoeld, maar toch. Die negatieve geluiden verstomden ook alweer snel. En dat had Dylan Larkin volledig aan zichzelf te danken. De voormalig captain van de Red Wings ging tegen Ottawa Senators voorop in de strijd en zijn dadendrang en aanwezigheid leverden de eerste punten voor Detroit op.
Na die rare presentatie van vorige week en het falend management eerder deze zomer grepen de Red Wings-spelers deze week zelf de regie. Coach Todd McLellan vertelde na afloop dat zijn spelers de wens uitspraken om Larkin weer op te nemen in de line-up. Mét hem dachten ze een stuk sterker te zijn dan zonder hem. Die gedachte klopte inderdaad, want na twee nederlagen werd Ottawa verslagen voor de eerste punten van het seizoen. Dylan Larkin tekende in de eerste periode voor wat de eerste voorsprong van Detroit was dit seizoen. Daarna kwam hij nog met een assist op de proppen in de tweede. Detroit had ongelooflijk veel moeite om te scoren die eerste wedstrijden, maar opeens ging die bekende ketchup-fles open en stroomden de goals eruit. Met dank aan Larkin. Of in elk geval deels met dank aan hem.
NA BARKOV OOK MARCHAND (WEER) OUT
Het seizoen 2026-2027 lijkt bij Florida Panthers voorlopig erg op het seizoen 2025-2026. Aleksander Barkov maakte zijn NHL-rentree in de openingswedstrijd van het seizoen tegen Carolina. En viel vervolgens uit in de tweede wedstrijd in San Jose. Aanvankelijk werd gedacht dat Barkov wederom een zware knieblessure opgelopen had, maar dit lijkt relatief mee te vallen. Relatief, omdat de Panthers-captain nog wel zeker zes tot acht weken aan de kant zit. Helaas voor hem en de Panthers zit Barkov daar niet in zijn eentje.
Veel eerder dan verwacht maakte Brad Marchand eerder deze week zijn comeback. De 38-jarige aanvaller is afgelopen zomer geopereerd en zou pas ergens in november terugkeren in de line-up. Blijkbaar verliep de revalidatie dusdanig goed dat Marchand zondag zijn rentree al kon maken. Hij scoorde nog tegen de Ducks, maar bij de buren in Los Angeles ging het voor Marchand vreselijk mis. Spelers van Florida en LA kwamen wat in botsing in de crease van de thuisploeg. Daarbij leek Marchand ook nog in botsing met de paal te komen. Hij zakte vervolgens heel naar door zijn knie. Op ’t eerste gezicht zag het er heel naar uit, maar als we de berichten mogen geloven, is Marchand “slechts” een paar weken uit de roulatie.
Wat resultaten betreft, is er nog wel een behoorlijk verschil ten opzichte van vorig jaar. De Panthers hebben een lange road trip achter de rug, waarin ze bij de Hurricanes, Sharks, Ducks en Kings telkens de openingsceremonie voor de eerste thuiswedstrijd moesten doorstaan. Aan die vier wedstrijden hielden de Cats 6 punten over. In Carolina en LA werd gewonnen, de overige twee duels na verlenging verloren. Met hun eigen home opener voor de deur op zaterdag heeft de ploeg van coach Paul Maurice straks vijf keer zo’n ceremonie moeten ondergaan. Ruim 50 jaar geleden, in 1975-1976 maakten de Washington Capitals het nog bonter met zes verschillende home openers.
EERSTE VAN GAVIN MCKENNA
De verwachtingen waren enorm toen Gavin McKenna voor het eerst zijn schaatsen op het ijs zette in de NHL. Niet geheel ten onrechte, want de first-overall van de draft liet vorig jaar tijdens het WJC (4 goals en 10 assists in 7 wedstrijden) en de NCAA (15 goals, 51 punten in 35 wedstrijden) al hele mooie dingen zien. Dan vergeten we voor het gemak nog maar even dat McKenna in de jaren daarvoor ook al met de regelmaat van de klok het net vond. Dat de NHL toch een ander verhaal is, ondervond de Canadese tiener in zijn eerste wedstrijden. Drie duels gespeeld, 0 punten en een -3 rating. Normaal gesproken niets om je zorgen over te maken, maar McKenna speelt natuurlijk wel in Toronto. En daar ligt hij nog net iets meer onder een vergrootglas dan in andere plekken.
Afgelopen dinsdag, op 6 oktober, kwam die langverwachte verlossing voor het supertalent. Eerst was er een assist op een goal van John Tavares na vijf minuten spelen in de tweede periode. Zo’n tien minuten later was Gavin McKenna zelf het middelpunt van het feest. Op aangeven van Auston Matthews schoot hij de derde van de Leafs die avond tegen de touwen. En zorgde hij voor aansluiting tegen Nashville Predators. Die Preds hadden op dat moment nog een 4-3 voorsprong, maar die werd in de derde periode ongedaan gemaakt door Jack Roslovic. Het slotakkoord was voor de Maple Leafs-captain. Matthews had al 3 punten achter zijn naam en schoot in OT zijn Leafs naar een zwaarbevochten 5-4 overwinning. Zo kon de avond voor McKenna helemaal niet meer stuk.
PECH BLIJFT ROMANOV ACHTERVOLGEN, VARLAMOV TERUG
Vorig seizoen miste Alexander Romanov een groot deel vanwege een hardnekkige schouderblessure. De Russische blueliner van New York Islanders was er dan ook op gebrand om dit seizoen revanche te nemen voor dat verloren jaar. Helaas voor de 26-jarige Romanov wacht hem opnieuw een lange tijd van revalidatie en terugknokken. In de buren ruzie tegen New York Rangers deze week liep de Rus een zware knieblessure op. De club kwam al snel met het onheilspellende bericht dat Romanov meer dan waarschijnlijk de rest van deze jaargang is uitgeschakeld. Een flinke domper voor de club, maar vooral een persoonlijk drama voor de speler.
In diezelfde wedstrijd tegen de Rangers was er juist goed nieuws voor Semyon Varlamov. De goalie speelde bijna twee jaar geleden zijn laatste wedstrijd in de NHL. In die periode onderging hij twee zware knieoperaties en leek een pensioen soms dichterbij dat een terugkeer op het hoogste niveau. Hoewel de Islanders die wedstrijd in Madison Square Garden – en Romanov – verloren, voelde het voor de 38-jarige Varlamov ongetwijfeld als een overwinning. Zijn collega Ilya Sorokin verbrak donderdag een eigen record. Na een shutout tegen de kansloze Devils afgelopen weekend hield Sorokin tegen Chicago opnieuw bijna de 0. Bij een 3-0 voorsprong van de Islanders scoorde Frank Nazar de eretreffer namens Chicago. Daarmee maakte de Blackhawk een einde aan een reeks van ruim 165 minuten waarin Sorokin zonder tegengoal bleef. New York won het duel, waar de gemoederen nog even verhit raakten, met 4-1.
BUNTING MOET FLYERS REDDEN
Vijf jaar geleden eindigde Michael Bunting nog als derde in de Calder-verkiezing voor beste rookie. De winger was op dat moment al 26, maar hij presteerde het toch maar. Hoewel hij een laatbloeier is, zal Bunting toen waarschijnlijk niet hebben gedacht dat hij de start van het seizoen 2026-2027 clubloos vanaf de eigen bank moest bekijken. Het geval wil namelijk dat Michael Bunting na 2021-2022 nooit meer echt in de buurt kwam van de 63 punten die hij toen noteerde. Oke, hij had er nog 55 twee jaar later, maar dat was het ook wel. Bunting combineerde als “oude” rookie scorend vermogen met veel hits. Op beide vlakken leverde hij best veel in de laatste jaren, met als gevolg dat hij opgelucht ademhaalde toen Daniel Briere van de Philadelphia Flyers aan de lijn hing.
Zijn vorige contract had een waarde van $ 4.5 miljoen per jaar. Eerder deze week zette hij zijn krabbel onder een verbintenis dat hem dit seizoen $ 1.2 miljoen oplevert. Dat Briere en de Flyers bij hem uitkwamen, was niet zo vreemd. Michael Bunting mocht bij Arizona Coyotes onder huidig Flyers-coach Rick Tocchet al af en toe aan het grote werk ruiken. Die kennen elkaar dus, maar voor Tocchet is het bepaald geen vriendendienst. De Flyers zijn vreselijk slecht aan dit seizoen begonnen. Philadelphia wacht na vijf wedstrijden nog altijd op de eerste overwinning, krijgt weinig kansen en scoort zelden. Logisch dus wel dat er een aanvaller aangetrokken is, maar Bunting kon donderdag in zijn debuut niet voorkomen dat Ottawa met 2-1 won. Travis Konecny is met 3 punten topscorer van de Flyers. Daarmee heeft de aanvaller slechts 1 punt meer dan Rangers-goalie Igor Shesterkin…
WESTERN CONFERENCE
EERSTE WERKWEEK MIKE BABCOCK
Niet veel mensen hadden een jaar of wat geleden kunnen vermoeden dat Joel Quenneville en Mike Babcock elkaar nog eens zouden tegenkomen als head coach van respectievelijk Anaheim Ducks en Edmonton Oilers. Quenneville deed het natuurlijk vorig seizoen al prima met de Ducks. Met overwinningen op Vegas en Florida waren die nu ook weer prima aan dit seizoen begonnen. Daar in Anaheim zag Babcock een samenvatting van wat zijn team in de drie voorgaande wedstrijden ook al had laten zien. De Oilers scoren aan de lopende band, maar diezelfde Oilers zijn met name in ondertal ongelooflijk kwetsbaar.
De doelcijfers na vier wedstrijden vertellen een deel van het verhaal. Aan de 22 goals voor is te zien dat de Oilers ook onder deze coach gemakkelijk scoren. In die eerste vier kregen ze er ook al 16 tegen. Daarvan komen er 13 op het conto van de Canucks in de eerste twee wedstrijden van dit seizoen. Na die twee spektakelstukken is Edmonton niet per se veel beter gaan verdedigen, maar schoot de tegenstander minder met scherp. Anaheim had bijvoorbeeld afgelopen woensdag een veel grotere voorsprong moeten hebben na 20 minuten dan de 2-0 die toen op het bord stond. Beide goals scoorden de Ducks op de powerplay.
Dat is het volgende puntje waar Babcock aan zal moeten werken. De PK van zijn Oilers behoort tot de slechtste in de NHL na één week. Het zit nog net aan de goede kant van de 60% maar veel scheelt het allemaal niet. Wat, naast de ongelooflijke start van Evan Bouchard met 6 goals en 11 punten, ook opvalt, is dat Connor McDavid tot nu toe gemiddeld één minuut per wedstrijd méér speelt ten opzichte van vorig jaar. Zijn partner in crime Leon Draisaitl krijgt daarentegen van Babcock gemiddeld weer minder speeltijd dan vorig seizoen onder Kris Knoblauch.
SHARKS ZONDER CELEBRINI
Het kwam afgelopen maandag als donderslag bij heldere hemel. Macklin Celebrini miste de uitwedstrijd tegen Dallas Stars vanwege een lower-body injury. Vorig seizoen was San Jose Sharks ontzettend afhankelijk van hun beste speler. Voor general manager Mike Grier en coach Ryan Warsofsky was het dat ook de bedoeling om dat beter aan te pakken. In Dallas werd echter al heel snel duidelijk hoe belangrijk Celebrini voor deze groep is. Zonder hun captain zag het er hopeloos uit wat de Sharks lieten zien. De Stars vonden dat helemaal niet erg. Die zochten nog naar de eerste winst van het seizoen en vonden deze tegen San Jose: 5-0.
Donderdag in St. Louis leek Celebrini terug te keren, maar bleef hij toch aan de kant. Weer zag zijn team er tegen de Blues reddeloos verloren uit. In de eerste periode dan. Na die eerste periode, waarin de Blues een 1-0 voorsprong namen, toonden de jonge Sharks meer en meer hun ware gezicht. Na de gelijkmaker van Tyler Toffoli moesten ze opnieuw een tegengoal slikken, maar geen moment gingen de koppies dit keer hangen.
Warsofsky zag zijn ploeg ook daadwerkelijk als team opereren en de beloning bleef niet uit. Voor de derde keer belandden de Sharks dit seizoen in overtime en voor de derde keer gingen zij met 2 punten lopen. De winnende treffer kwam op naam van Darnell Nurse, maar Ivar Stenberg verdient een eervolle vermelding voor zijn geduld en assist. De second-overall begint zijn draai steeds beter te vinden in de NHL en dat is niet per se goed nieuws voor de rest van de league. Wanneer de Sharks het goede nieuws krijgen dat Celebrini weer beschikbaar is, is nog onduidelijk. De captain staat als day-to-day op de Injured Reserve.
VGK VOORLOPIG ZONDER OLOFSSON
Op het ijs gaat het tot nu toe crescendo voor Vegas Golden Knights. De verdedigend kampioen van de Pacific Division won vier van de eerste vijf wedstrijden. Voor die vierde, in de nacht van donderdag op vrijdag tegen Toronto, hadden ze wel een shoot-out nodig, maar dat mag de pret niet drukken. Toch is het niet allemaal hosanna daar in Sin City. Afgelopen week liep Victor Olofsson een blessure op, die hem waarschijnlijk enige tijd uit de line-up houdt. Vegas won dinsdag met 6-2 van Seattle, onder meer dankzij 2 treffers van Olofsson.
Halverwege de derde periode werd de 31-jarige Zweed hardhandig door tegenstander Ben Meyers tegen de boarding gekwakt. Het leverde Meyers een flinke straf op en Olofsson een vervelende blessure. De Zweed, dit seizoen al goed voor 4 goals en 5 punten, kon niet op eigen kracht het ijs verlaten. Donderdag liet Golden Knights-coach Ryan Craig weten dat de winger als week-to-week op de Injured Reserve is geplaatst.
OOK SLECHT NIEUWS IN NASHVILLE
Het moest voor Mavrik Bourque en William Trudeau een bijzondere wedstrijd worden in Montreal. Beide spelers van Nashville Predators zijn afkomstig uit Quebec en keerden dus soort van thuis. Voor hun team werd het inderdaad ook een bijzonder duel. Hoewel Montreal Canadiens grote delen van de wedstrijd de bovenliggende partij was, gingen de Predators er met een 5-2 overwinning vandoor. Helaas maakten Bourque en Trudeau het bescheiden feestje achteraf niet volledig mee. Trudeau viel al na één periode uit. Bourque miste de volledige derde periode. Zowel aanvaller Mavrik Bourque als verdediger William Trudeau zou kampen met een upper-body injury.
CONNOR ZARY OP WAIVERS IN CALGARY
Dat de situatie in Calgary nijpend zou zijn was in de basis geen publiekelijk geheim. Nadat de Flames de voorbije maanden al menig sterkhouder uitzwaaide was het zo klaar als een klontje dat de Flames zich flink in de strijd om de first overall pick zouden mengen. Met een roster dat niet bulkt van het (directe) talent en een hoop vraagtekens betreffende de prestaties van de sterkhouders was op voorhand duidelijk dat het een lang en zwaar seizoen in Calgary zou gaan worden.
De eerste paar resultaten laten daar overigens geen enkel misverstand over bestaan. Met een 0-4-0 record staan de roodhemden uit Alberta (als enige NHL-ploeg) nog zonder punten troosteloos onderaan in de NHL-rankings. Nadat Seattle Kraken al twee keer met 6-1 de Flames van het ijs poetsten, deed ook Colorado Avalanche daar met een 7-3 overwinning een schep(je) bovenop. Tekenend waren de woorden van head coach Ryan Huska tegenover de media, dat het Calgary-roster ‘zielloos’ over het ijs schaatst.
Koud het seizoen aangevangen kwam daar plotsklaps het op waivers plaatsen van Connor Zary bij. De first-round pick van 2020 werd niet door een ander team geclaimd — mede ook vanwege de financiële haken en ogen aan zijn contract — en kon daarmee afdalen richting Calgary Wrangles in de AHL. Het waiven van Zary was een opvallende move van het Front Office in Calgary, daar de 25-jarige Canadees de voorbije jaren een stabiele(re) factor dan menig teamgenoot was. Desondanks heeft Zary tot op heden zijn potentie niet waar kunnen maken en is zijn productie sinds zijn rookie jaar (34 punten) louter naar beneden gegaan. Blessureleed is er grotendeels debet aan en gooiden “back-to-back” knieblessures behoorlijk wat roet in het eten.
Om de chaos compleet te maken werd het in de media indirect ook een wedstrijd modder gooien tussen Ryan Huska en Connor Zary. Waar Huska open en eerlijk in de media toegaf dat Zary zijn snelheid en mindset niet op NHL-niveau zijn op dit moment, beweerde Zary op zijn beurt dat hij de situatie totaal niet zag aankomen en dat het pijn doet. Het is overigens niet voor het eerst dat de naam van Zary opduikt in geruchten betreffende Calgary. De voorbije maanden stond de Canadees under the radar veelvuldig in de etalage en hebben de Flames naar verluidt zelfs een aantal voorzichtige aanbiedingen gehad.
Wordt ongetwijfeld vervolgd….
Cover photo: Sergei Belski / Imagn Images
