De gladiatoren van het ijs staan weer te trappelen van ongeduld. Nog heel even wachten en dan gaat op woensdag 4 oktober het nieuwe seizoen in de NHL weer los. Bij SportAmerika nemen we de vier divisies onder de loep, zodat je weet wat je de komende maanden kunt verwachten. Vandaag is het de beurt aan de Pacific Division.
Anaheim Ducks (2016-17: 46-23-13, 1e in divisie)
Voor het vijfde jaar op rij veroverden de Ducks de titel in de Pacific Division, maar in de Conference-finale riepen de Predators de formatie uit Anaheim een halt toe. Met vier nederlagen op rij begonnen Ryan Getzlaf en consorten beroerd aan het seizoen, maar mede dankzij een ineenstorting van de San Jose Sharks sleepte Anaheim de divisietitel binnen.
Wie anders dan Getzlaf zelf was vorig jaar de belangrijkste speler in Orange County. Met vijftien goals was de captain niet bijster productief, maar hij stond aan de basis van niet minder dan 58 treffers. In Rickard Rackell hebben de Ducks hun nieuwe goalgetter. De 23-jarige Zweed scoorde 33 keer in zijn derde volledige seizoen. In de play-offs was het aanvankelijk alle pucks op Getzlaf, maar de Predators legden de captain van de Ducks aardig aan de ketting en dat werd Anaheim uiteindelijk fataal.
De fans in Anaheim werden niet getrakteerd op een spectaculaire zomer. Francois Beauchemin keert op zijn oude dag terug om de aangeslagen defensie te versterken. Hampus Lindholm en Sami Vatanen ondergingen in juni een operatie aan de schouder en de twee verdedigers missen waarschijnlijk de start van het seizoen. De ervaring van de 37-jarige Beauchemin komt dus wel even goed van pas. Ook Ryan Kesler zal voorlopig niet van waarde zijn. De 33-jarige aanvaller is geopereerd aan zijn heup en richt zich op een rentree in december.
Ryan Miller vervangt de naar Colorado vertrokken Jonathan Bernier. Het zijn dus de oude, vertrouwde namen die het weer moeten gaan doen voor de Ducks. Wat betreft de powerplay heeft coach Randy Carlyle nog wel wat werk te doen. De beste powerplay van 2016 was vorig seizoen niet meer dan een grijze muis. Dit team is echter hoe dan ook sterk genoeg om nu alvast aan de play-offs te gaan denken.
Edmonton Oilers (2016-17: 47-26-9, 2e in divisie)
Voor de Edmonton Oilers geldt hetzelfde als de Toronto Maple Leafs. Iedereen wist dat ze goed waren, maar de meeste mensen hadden niet verwacht dat ze nu al zó goed zouden zijn. Dat Connor McDavid al in zijn tweede jaar tot honderd punten kwam, hielp natuurlijk ook mee. Eén van de nieuwe sterren in de NHL kreeg assistentie van Leon Draisaitl. De jonge Duitser noteerde 29 goals en 48 assists.
Na elf jaar keerden de Oilers terug in de play-offs en daarin waren ze in de eerste ronde een maatje te groot, maar vooral te snel, voor de aangeslagen Sharks. In de tweede ronde moesten de Ducks heel diep gaan om af te rekenen met de jonge honden van coach Todd McLellan. Was Edmonton in het reguliere seizoen wat wisselvallig, de play-offs vormden daarop geen uitzondering. Een goede overwinning werd gemakkelijk afgewisseld met een flinke oorwassing. Op de lange termijn kunnen de jonge Oilers deze bagage echter maar al te goed gebruiken.
De organisatie trok deze zomer vooral de portemonnee om de contracten van McDavid en Draisaitl te verlengen. McDavid gaat de komende jaren niet minder dan 12,5 miljoen dollar per jaar verdienen. Draisaitl moet het doen met 8,5 miljoen dollar per jaar. Of het voor de lange termijn verstandig is om zoveel geld in twee spelers te steken, zal de toekomst uitwijzen. De Oilers namen Ryan Strome over van de Islanders en deze aanwinst geeft McLellan aanvallend nog meer mogelijkheden. Afgelopen seizoen kwam Strome tot dertig punten, maar in Edmonton hopen ze de Strome te zien van drie jaar geleden. Als 21-jarige scoorde de Canadees toen 17 goals en 33 assists en hielp de Islanders destijds naar de tweede plaats in de divisie.
Deze jonge Oilers nemen de ervaring van vorig seizoen mee naar deze jaargang en het vervelende voor de concurrentie is dat dit team alleen maar beter wordt. De hegemonie van de Ducks zal doorbroken worden en de fans gaan een mooi jaar tegemoet waarbij plaatsing voor het postseason al op voorhand een zekerheidje lijkt.
San Jose Sharks (2016-17: 46-29-7, 3 in divisie)
De trip naar de Stanley Cup-finale in 2016 eiste vorig jaar zijn tol. De play-offs en een korte vakantie vanwege de World Cup of Hockey bleek te veel van het goede voor een aantal spelers. Blessures liepen dan ook als een rode draad door het seizoen. Van prospect Timo Meier werd veel verwacht, maar de jonge Zwitser was de eerste in een lange rij die afhaakte. Het lukt Tomas Hertl maar niet om fit te blijven. Dit keer speelde de knie de Tsjech parten en miste hij 32 wedstrijden.
Aan het einde van de competitie liep ook Joe Thornton een zware knieblessure op, al verscheen Jumbo in de play-offs nog wel op het ijs. Dit gold ook voor Logan Couture. De center bracht deze zomer veel tijd door in de tandartsstoel omdat zijn gebit aan gort lag. Ondanks alles leken de Sharks nog wel op weg naar een divisietitel, maar in de slotfase van de competitie stortte de boel in elkaar en het lukte coach Peter DeBoer niet om een noodverband aan te brengen. De Oilers waren een maat te groot in de play-offs.
Begin juli gebeurde iets wat niemand voor mogelijk had gehouden. Patrick Marleau verliet zijn geliefde San Jose en tekende voor drie seizoenen in Toronto. De grote man van deze franchise zal gemist worden, maar de organisatie vindt dat de jonkies nu op moeten staan en Marleau moeten doen vergeten. Timo Meier, Kevin Labanc en Marcus Sorensen debuteerden vorig jaar al en van Joonas Donskoi en Mikkel Boedker mag veel meer worden verwacht dan ze vorig seizoen lieten zien. GM Doug Wilson slaagde in zijn opzet om na Brent Burns ook Marc-Eduard Vlasic en Martin Jones lang aan zich te binden.
Het raamwerk staat dus nog wel, maar raakt wel op leeftijd. Captain Joe Pavelski is inmiddels 33 en het is de vraag hoe de 38-jarige Thornton is hersteld van zijn zware knieblessure. Als alles goed valt, zijn de Sharks weer een team om rekening mee te houden. Maar of de oudgedienden zich kunnen meten met teams als de Oilers is maar zeer de vraag.
Calgary Flames (2016-17: 45-33-4, 4e in divisie en wildcard)
In zijn eerste seizoen leidde coach Dan Gulutzan de Flames naar de play-offs. Erg lang duurde dit feestje niet, want de trotse franchise uit Calgary boog al na vier wedstrijden het hoofd. Net als in het reguliere seizoen bleken de Ducks een paar maten te groot. De Flames hadden bedacht dat Brian Elliott en Chad Johnson een goed duo moest vormen tussen de palen. Geen van de twee blonk echter uit waardoor Calgary gemiddeld ruim 2,5 goals per wedstrijd om de oren kreeg.
Aanvallend moest Johnny Gaudreau een klein stapje terugdoen. De kleine winger uit New Jersey miste tien wedstrijden en kwam tot 61 punten. In Sean Monahan hebben ze in Calgary nog zo’n jonge, zeer talentvolle aanvaller. In zijn vierde seizoen in de NHL scoorde de bijna 23-jarige Canadees 31 goals. In tegenstelling tot Gaudreau liet Monahan in de play-offs wel van zich horen. Zijn vier goals waren echter bij lange na niet genoeg om het de Ducks lastig te maken.
De Flames waren wel klaar met hun tandem tussen de palen en dus kon zowel Elliott als Johnson de koffers pakken. De dertigers Mike Smith en Eddie Lack moeten de twee goalies snel doen vergeten. De belangrijkste aanwinst is echter Travis Hamonic. De verdediger bewees de laatste zeven jaar zijn waarde voor de Islanders en hoopt zich in Calgary verder te ontwikkelen. Met zijn 27 jaar heeft de Canadees zijn beste jaren nog voor zich.
Mark Giordano, TJ Brodie en Dougie Hamilton bleven de Flames trouw, waardoor Calgary met recht mag spreken over een sterke defensie. Aanvallend is er niet veel veranderd in het Scotiabank Saddledome, dus kunnen Monahan en Gaudreau ook nu weer gaan doen waar ze goed in zijn: verdedigers in de luren leggen, veel scoren en de Flames naar de play-offs leiden.
Los Angeles Kings (2016-17: 39-35-8, 5e in divisie)
In dit decennium wonnen de Kings al twee keer de Stanley Cup, maar toch zijn de laatste jaren teleurstellend in het Staples Center. Voor het tweede jaar op rij miste de kampioen van 2012 en 2014 de play-offs en dit kostte coach Darryl Sutter zijn baan. De Canadees wist de Kings aan slechts 39 overwinningen te helpen vorig seizoen en wordt vervangen door John Stevens. De 51-jarige coach stond in het seizoen 2011-2012 ook al heel even aan het roer in Los Angeles. Stevens moet hopen dat Anze Kopitar zijn topvorm snel terug weet te vinden. Afgelopen seizoen kwam de Sloveense goalgetter tot slechts 12 doelpunten.
Routinier Jeff Carter deed het met 32 treffers veel beter, maar kreeg nauwelijks hulp van zijn ploeggenoten. Tanner Pearson was naast Carter de enige met meer dan twintig goals. Goalie Jonathan Quick raakte al in de seizoensouverture tegen de Sharks geblesseerd en keerde pas in februari terug. Het probleem was echter vooral het gebrek aan scorend vermogen.
Achter de schermen gebeurde er deze zomer veel in SoCal. Niet alleen werd er een nieuwe coach aangesteld, maar ook de succesvolle GM Dean Lombardi werd vervangen. Clubicoon Rob Blake is zijn opvolger en de voormalig verdediger kan flink aan de bak. Voor de Kings is het te hopen dat de oude Kopitar snel opstaat, want anders loopt de franchise voor het derde jaar op rij de play-offs mis.
Mike Cammalleri keert op zijn oude dag terug naar de plek waar het voor hem allemaal begon, maar we mogen geen wonderen verwachten van de 35-jarige aanvaller. Het is vooral weer veel van hetzelfde in LA, dus geeft de organisatie de spelers die vorig seizoen faalden een tweede kans. Tyler Toffoli is één van de spelers die onder zijn kunnen presteerde. De center heeft bewezen dat hij dertig goals kan scoren en dergelijke cijfers kunnen de Kings erg goed gebruiken dit seizoen als ze dit seizoen meer dan 82 wedstrijden willen spelen.
Arizona Coyotes (2016-17: 30-42-10, 6e in divisie)
De Arizona Coyotes waren niet erg goed afgelopen seizoen. Dankzij de nog slechtere Canucks eindigden de Desert Dogs niet onderaan in deze divisie. De oorzaken zijn snel gevonden. Gemiddeld scoorde een team in de NHL 227 goals. De Coyotes bleven steken op 191. De franchise uit Glendale kreeg in totaal 258 goals om de oren, terwijl het gemiddelde in de league lag op 227. Radim Vrbata kwam als enige tot twintig goals. Oliver Ekman-Larsson is een talentvolle verdediger en met acht goals op de powerplay aanvallend ook erg belangrijk, maar de 26-jarige Zweed mag ook best wat hulp van zijn ploeggenoten verwachten.
https://youtu.be/_cGBn0CLFF8
De jonge Max Domi had daarvoor kunnen zorgen, maar miste bijna twee maanden vanwege een blessure. In de 59 wedstrijden die hij speelde, kwam Domi tot 9 goals en 29 assists. Voor de fans is het niets nieuws dat hun favorieten de play-offs missen. In 2012 waren de Coyotes voor het laatst van de partij.
Voor het eerst sinds de franchise in Arizona gevestigd is, zal Shane Doan geen deel uit maken van de spelersgroep. Na 21 seizoenen vond de winger het mooi geweest en zette een punt achter zijn loopbaan. In Derek Stepan en Niklas Hjalmarsson hebben de Coyotes twee spelers gehaald die de ervaring en leiderschap van Doan moeten kunnen opvangen. Stepan zal ook voor goals moeten zorgen, want Vrbata trekt op zijn oude dag nog naar de Florida Panthers. Arizona zag ook goalie Mike Smith vertrekken, maar in Antti Raanta heeft de organisatie een capabele vervanger. De Fin speelde in het verleden voor de Blackhawks en de Rangers, maar was nog nergens eerste keus.
Na acht jaar namen de Coyotes ook afscheid van coach Dave Tippett. Hij wordt vervangen door Rick Tochett. De Canadees was tussen 2008 en 2010 hoofdcoach in Tampa Bay en de laatste jaren assistent bij de Penguins. Aan Tochett de loodzware taak deze jonge groep uit de kelder van deze divisie te leiden.
Vancouver Canucks (2016-17: 30-43-9, 7e in divisie)
De Canucks waren jarenlang een powerhouse in het westen, maar daar is allang geen sprake meer van. De Stanley Cup-finalist van 2011 bivakkeerde vorig seizoen in de krochten van de league. Vancouver rekent nog altijd op de Sedins, maar de jaren beginnen te tellen bij de Zweedse tweeling. Henrik en Daniel kijken terug op een teleurstellend seizoen, waarin ze beiden tot vijftien goals kwamen. De talentvolle Bo Horvath moet het stokje over gaan nemen. De 22-jarige Canadees was vorig seizoen topscorer van de Canucks met 20 goals en 32 assists. Daarmee is direct het grootste probleem van de Canucks blootgelegd. De ploeg scoort ongelooflijk moeilijk.
Slechts 182 keer mochten de fans juichen voor een doelpunt van de eigen favorieten. Alleen de Avalanche-fans troffen het nog slechter. Wat betreft het aantal tegengoals bungelde Vancouver ook in de kelder van de league. De naar Anaheim vertrokken Ryan Miller verloor 29 van zijn 54 wedstrijden en kreeg gemiddeld 2.80 goals per wedstrijd tegen. Afgezien van een paar invalbeurten in 2004 deed de 36-jarige goalie het alleen in 2013 met 2.81 nog iets slechter. Het is dan ook niet vreemd dat de eens zo trotse Canucks voor het tweede jaar op rij de play-offs misten.
Travis Green moet voor een frisse wind gaan zorgen in het westen van Canada. De 47-jarige coach was succesvol met de Utica Comets, het AHL-team van de Canucks, en mag zich nu met de grote jongens gaan meten. Met Sam Gagner heeft Green in elk geval een speler die wat scorend vermogen meeneemt. In Columbus kwam de center vorig jaar tot vijftig punten. Anders Nilsson kwam in de zomer over van Buffalo en gaat met zijn landgenoot Jacob Markstrom strijden om de erfenis van Ryan Miller. Markstrom speelt al acht jaar in de NHL en noteert daarin een save percentage van .906. Nilsson heeft vijf jaar ervaring en doet het met .908 ietsje beter.
In Brock Boeser hebben de Canucks een veelbelovende jonge speler. De twintigjarige Amerikaan debuteerde vorig jaar al en kwam in negen wedstrijden tot vier goals. Tijdens de voorbereiding laat Boeser zich ook goed zien. In z’n eerste drie duels scoorde de Amerikaan vier goals. De rookie gaat zijn team echter niet naar de play-offs leiden. Daarvoor zijn de Canucks nog lang niet sterk genoeg.
Vegas Golden Knights (nieuw in de NHL)
De wereld maakt dit seizoen kennis met een nieuwe franchise. Hoewel de NHL al een paar jaar speelde met het idee, kwam de club op 22 juni 2016 officieel van de grond. De Vegas Golden Knights zouden debuteren in het seizoen 2017/’18 en gaan spelen in de T-Mobile Arena. Reid Duke is de eerste speler die door de Golden Knights werd vastgelegd, maar de meeste aandacht zal voorlopig even gaan naar Vadim Shipachyov. De Russische center is inmiddels al dertig jaar, maar gaat eindelijk zijn NHL-debuut maken. Bij St. Petersburg was Shipachyov vorig seizoen in de KHL goed voor 26 goals en 50 assists in vijftig wedstrijden. De fans mogen dus iets verwachten van de Russische international.
Tijdens de expansion draft zette general manager George McPhee zijn zinnen op verdedigers. De nieuwe franchise haalde maar liefst dertien verdedigers naar The Sin City en opmerkelijk genoeg werd juist van de meest ervaren spelers alweer snel afscheid genomen. Marc Methot, David Schlemko en Alexei Emelin werden onderdeel van trades die de club op de lange termijn moeten helpen.
In Marc-André Fleury hebben de Golden Knights in elk geval alvast een prima goalie. De inmiddels 32-jarige Canadees won drie Stanley Cups in Pittsburgh maar is de laatste jaren voorbijgestreefd door Matt Murray. In Nevada begint Fleury dus aan een nieuw hoofdstuk en hij zal voorlopig door het leven gaan als het gezicht van deze franchise.
In James Neal en Jonathan Marchessault hebben de Golden Knights twee gekende goalgetters. Ook David Perron bewees in het verleden al dat hij gemakkelijk het net kan vinden. Toch gaat geen van deze drie spelers de boeken in als eerste doelpuntenmaker van deze franchise. Deze eer gaat naar de jonge Tyler Wong, die in de oefenwedstrijd tegen de Canucks deze eer te beurt viel. Een nieuw team heeft het traditioneel moeilijk in het eerste jaar en van de Golden Knights mogen we dan ook geen wonderen verwachten. De club moet aan klantenbinding gaan doen in Las Vegas en hopen dat het de Avalanche onder zich kan houden in deze divisie.
Hier kun de de voorbeschouwing op de Atlantic Division vinden. De preview van de Metropolitan Division vind je hier en klik hier voor die van de Central Division.
NHL preview: Pacific Division
Podcast: Just A Bit Outside Ep. 30
Episode 30: Awards-show!
In de laatste aflevering van het reguliere seizoen kijken Justin, Mike en Jasper nog even terug op de laatste week voor de play-offs van start gaan. Er zijn nog wat Momenten en Stats van de Week en ook de laatste nieuwtjes worden doorgenomen.
Er wordt in het eerste deel van de show onder andere stilgestaan bij Giancarlo Stanton, Pete Mackanin en de managertoekomst van de Phillies en de Mets, het afscheid van Matt Cain bij de Giants en Austin Romine die geschiedenis schreef voor Detroit.
De tweede helft van de show staat volledig in het teken van de MLB-awards. De heren reiken hun Silver Sluggers, Gold Gloves, Manager of the Year, Reliever of the Year, Rookie of the Year, Cy Young en MVP award uit.
Heb je een Mailbag-vraag voor de hosts of wil je om een andere reden met ons in contact komen? Mail de show via justabitpodcast@gmail.com of vind SportAmerika op Twitter en Facebook. Volg je de show via iTunes? Laat dan alsjeblieft een recensie achter!
Pick Sixteen: It can only get better
Wat is de NFL toch onvoorspelbaar. Ik zeg dit niet alleen omdat vorige week slechts vier van de gegeven voorspellingen juist waren, maar het is voor de fans toch heerlijk om spannende wedstrijden te zien met onverwachte uitslagen. De afgelopen speelronde zat vol met drama en surprises en na drie speelrondes zijn alleen de Falcons en Chiefs nog ongeslagen. Atlanta had zelfs een miraculeus slot nodig had om de zege te pakken (en de spread te halen, dus ook nog alle gokkers tevreden te stellen).
Deze week kan het haast niet anders dan dat er meer dan een kwart van de voorspellingen goed zijn. Al begint ook deze week met een foute score, want donderdag komt altijd sneller dan verwacht, dus we zijn opnieuw vergeten een donderdag-pick te doen. Zonde, want zo lang Mike Glennon start voor de Bears, moet je standaard op de tegenpartij inzetten.
Hieronder weer de voorspellingen voor komend weekend. De thuisploeg staat in hoofdletters en de cijfers tussen haakjes zijn de spreads die gemiddeld gegeven worden door de wedkantoren in Las Vegas.
Saints (-3) at DOLPHINS
Voor de tweede week op rij is er een wedstrijd in Londen. Miami is officieel de thuisploeg, maar eigenlijk wordt het duel dus op neutraal terrein gespeeld. De verwachting is dat beide verdedigingen het moeilijk gaan hebben in dit duel. Het wordt dus een strijd tussen de quarterbacks en dan krijgt Drew Brees de voorkeur boven Jay Cutler.
FALCONS (-8) vs Bills
De Bills zijn het seizoen goed begonnen met al twee overwinningen (al is er 1 tegen de Jets) en vooral de verdediging maakt indruk. Zondag in Atlanta tegen de beste aanval van de NFL volgt de eerste echte test. Matt Ryan en co zullen uiteindelijk te goed blijken en een ruime zege boeken op de Bills.
Bengals (-3) at BROWNS
Twee ploegen die nog zonder zege zijn. Van een van de twee was dat wel te verwachten, maar de Bengals vallen tegen. Gelukkig kan Cincinnati zondag een einde maken aan de serie nederlagen. Aanvallend hebben de Bengals het nog steeds moeilijk, maar de vele turnovers maken het voor de Browns wel heel moeilijk om wedstrijden te winnen. De spread van drie punten mag dan ook geen probleem zijn voor de Bengals.
COWBOYS (-6,5) vs Rams
Willen de Rams een kans hebben dan moet Sammy Watkins kunnen spelen. De reciever liep vorige week een hersenschudding op en het is nog niet zeker of hij op tijd hersteld is. Aangezien het ook met Watkins lastig wordt voor de Rams om de spread te halen tegen een topteam als de Cowboys is de veilige optie om voor de Cowboys te kiezen.
Lions (+2) at VIKINGS
Het blijft niet duidelijk wie er bij de Vikings zal gaan starter als quarterback? Sam Bradford of Case Keenum. Bij Keenum is het de vraag welke quarterback er komt, die van negen punten tegen de Steelers of die goed was voor 34 punten tegen de Bucs. Grotere kans dat de eerste Keenum de echte Keenum is. Zeker tegen Detroit een ploeg die afgelopen week inches van een nieuwe comeback zege kwam. De Stafford-magie gaat door en komende zondag leidt hij zijn ploeg in het vierde kwart naar opnieuw een overwinning.
PATRIOTS (-9) vs Panthers
De Panthers speelden verschrikkelijk afgelopen zondag tegen de Saints. Dit belooft weinig goeds voor een bezoek naar Foxborough. De verdediging van de Patriots is de zwakke plek van de ploeg, maar dat is die van New Orleans ook, en ook daar wist Newton geen touchdown tegen te gooien. Ook de aanval van de Patriots is beter dan die van de Saints, dus als je met 22 punten verschil van New Orleans verliest dan ga je een moeilijke middag tegen New England krijgen. Die negen punten van de spread hebben de Patriots bij de rust al te pakken.
JETS (+3,5) vs Jaguars
De Jaguars zijn voor het eerst sinds 2011 favoriet in een uitwedstrijd. Dat waren de Browns vorige week ook en dat liep dramatisch voor ze af. Bovendien heeft Jacksonville ook nog een reis uit Londen in de benen. Een zege voor Jacksonville behoort tot de mogelijkheden maar de Jets kunnen het spannend houden en halen zeker de spread in dit duel.
Steelers (-3) at RAVENS
Twee ploegen die vorige week gevoelige nederlagen leden tegen teams die niet in de play-offs worden verwacht. Vooral de gevreesde aanval van de Steelers valt tegen tot nu toe. De verdediging van Baltimore leek juist heel sterk in de eerste twee weken, maar als je 44 punten tegen krijgt van de Jaguars heeft dat waarschijnlijk meer aan de aanval van Cincinnati en Cleveland gelegen. Voor Pittsburgh een ideale kans om aanvallend in het ritme te komen.
TEXANS (+1,5) vs Titans
De Texans wisten zichzelf niet te belonen tegen de Patriots vorige week, maar met Deshaun Watson lijkt de ploeg de quarterback voor de toekomst te hebben. De Titans zijn favoriet in deze uitwedstrijd, maar uiteindelijk zal de verdediging van Houston in combinatie met het goede spel van Watson de doorslag geven.
49ers (+7) at CARDINALS
De San Francisco 49ers lieten vorige week zien dat ze in ieder geval progressie lijken te maken met Kyle Shanahan aan het roer. Genoeg voor een overwinning was het nog niet, maar dat maakt in de Bay Area niet zoveel uit, aangezien overwinningen ten koste gaan van de positie in de draft. Zondag wordt een kopie van vorige week. De extra paar dagen rust helpen de Niners in de wedstrijd te blijven. De Cardinals winnen, maar niet met een touchdown verschil.
Eagles (+1,5) vs CHARGERS
De Chargers zijn favoriet, maar waar dat op gebaseerd is, is niet helemaal duidelijk. De ploeg heeft de eerste drie wedstrijden verloren en nog niet laten zien over veel aanvallende kracht te beschikken. Het moet van de defense komen, zeker tegen een nog onervaren quarterback. Maar het duel lijkt een ‘flip of the coin’ te worden en in dat geval is het altijd lekker om de 1,5 puntjes extra van de spread te kiezen.
Giants (+3) at BUCS
New York is zeer slecht aan het seizoen begonnen en normaal zou je met deze spread voor de Bucs kiezen. De thuisploeg mist waarschijnlijk drie spelers van de front seven, zodat het verdedigend grote problemen heeft. Eli Manning krijgt dan mogelijk de tijd om OBJ te vinden en dat is een dodelijke combinatie, zoals we afgelopen week in het vierde kwart hebben kunnen zien. Vandaar dat ik toch voor de Giants en de extra puntjes kies.
Raiders (+3) at BRONCOS
Twee ploegen die vorige week een terugslag kenden. Denver verloor van Buffalo, terwijl Oakland ten onder ging tegen Washington. Vooral Amari Cooper is voor de Raiders dramatisch aan het seizoen begonnen met zes ‘dropped passes’. Dit gaat geen heel seizoen duren en de Raiders komen sterk terug en hebben het in zich om niet alleen de spread te halen, maar dit duel ook te winnen.
Colts (+13) at SEAHAWKS
De vraag bij dit soort wedstrijden is niet wie het duel gaat winnen, maar alleen of het verschil ook echt dertien punten gaat worden. De Seahawks starten traditioneel traag en hebben nog niet laten zien een kanshebber op de Super Bowl te zijn. En zondag hoeft dat nog steeds niet. Seattle boekt een eenvoudige zege, maar doet dit met een punt of tien verschil zodat de Colts de spread weten te halen.
CHIEFS (-6,5) vs Redskins
De Chiefs zijn de revelatie van het seizoen tot nu toe. Niet omdat ze ineens zoveel beter zijn geworden, maar de ploeg is wel veel leuker geworden om naar te kijken. De snelheid van Tyreek Hill en Kareem Hunt is ongeëvenaard en zal in deze editie van MNF te veel blijken te zijn voor Washington en Kansas blijft de enige ongeslagen ploeg van de AFC.
VORIGE WEEK: 4-12
DEZE WEEK: 0-1
SEIZOEN: 18-31
Play-off Preview: Wildcards en Division Series
Het reguliere seizoen loopt op zijn eind en het play-off plaatje in de Major League is bekend. The Usual Suspects zijn weer terug (Boston, New York, Chicago, Los Angeles en Washington), terwijl het veld aangevuld wordt met verliezend World Series-finalist uit 2016 Cleveland en verrassingen Colorado en Arizona.
Het speelschema ziet er als volgt uit.
Dit schema toont aan dat de Indians als team met het beste record in de American League als tegenstander in de AL Division Series de winnaar van de Wildcard-wedstrijd treffen. Dat is in dit geval dus óf de Twins, óf de Yankees. Nummers twee en drie uit de AL, Boston en Houston, treffen elkaar in tweede ‘arm’ van de bracket.
Aan de andere kant van het schema, in de National League, zijn de Dodgers als nr. 1 seed verzekerd van een serie tegen de Wildcardwinnaar in de National League. Dat zijn de Rockies of de Diamondbacks. De Cubs en Nationals spelen tegen elkaar in de NLDS.
Wildcards
De play-offs beginnen met de beide Wildcard-wedstrijden. De Yankees spelen als eerste thuis tegen de Twins. Dit duel staat gepland voor dinsdag 3 oktober, 02:00 uur ’s nachts (Nederlandse tijd, dus woensdagochtend). Ervin Santana zal starten voor Minnesota; zijn Yankees-tegenhanger is nog onbekend.
Een dag later, woensdag 4 oktober, staat Rockies @ Diamondbacks (donderdagochtend, 2:00 uur ’s nachts) op het programma. Voor Arizona neemt Zack Greinke de bal als eerste in zijn handen, de Rockies-starter is op dit moment nog onbekend. De verwachting is echter dat Jon Gray de heuvel bestijgt.
Division Series
De reguliere playoffs starten op donderdag 5 oktober, met het treffen tussen de Astros en Red Sox in Houston. Later op de avond treffen de Indians thuis de winnaar van de AL Wildcard-wedstrijd. Aanvangstijden voor deze duels zijn TBD.
De Cubs en Nationals trappen op vrijdag 6 oktober de NL play-off bracket af met een duel in Washington. Later die dag is het de beurt aan de Los Angeles Dodgers, die dan thuis tegenover de NL Wildcard-winnaar staan.
Alle wedstrijden zijn live te bekijken via MLB.TV Premium.
NHL preview: Central Division
De gladiatoren van het ijs staan weer te trappelen van ongeduld. Nog heel even wachten en dan gaat op woensdag 4 oktober het nieuwe seizoen in de NHL weer los. Bij SportAmerika nemen we de vier divisies onder de loep, zodat je weet wat je de komende maanden kunt verwachten. Vandaag is het de beurt aan de Central Division.
CHICAGO BLACKHAWKS (2016-17: 50-23-9, 1e in divisie)
Wat betreft het puntenaantal kon vorig seizoen geen enkel team in het westen tippen aan de Blackhawks. Op het moment dat de prijzen echt werden verdeeld, zaten Jonathan Toews en zijn kompanen echter al lang en breed thuis voor de tv. Patrick Kane wist het doel gemakkelijk te vinden en Artemi Panarin kwam ook in zijn tweede seizoen in de NHL tot dertig goals. In totaal hadden de Blackhawks zeven spelers met minimaal veertig punten. Daarnaast zorgden Corey Crawford en backup Scott Darling voor bovengemiddelde save percentages.
Dat dit geen garantie is voor een succesvolle run in de play-offs bleek wel in de eerste ronde. De Nashville Predators hadden hun huiswerk meer dan goed gedaan en hielden de poorten defensief uitstekend gesloten. Het kwam Nashville daarnaast niet slecht uit dat goalie Pekka Rinne ook nog eens in topvorm was. Na vier wedstrijden en slechts drie gescoorde goals kon Chicago het boek sluiten. Voor het tweede seizoen op rij zat het seizoen er al na de eerste ronde van de play-offs op.
Joel Quenneville begint aan zijn tiende seizoen als hoofdcoach van de Blackhawks. Drie keer leidde hij de traditieclub naar de Stanley Cup, maar Coach Q. mag flink aan de bak als daar een vierde titel bij moet komen. Er vertrok deze zomer een karrenvracht aan spelers uit The Windy City en de belangrijkste was natuurlijk Artemi Panarin. De Rus werd naar de Blue Jackets gestuurd in ruil voor backup goalie Anton Forsberg en oude bekende Brandon Saad.
Saad zal met name het gat op moeten vullen dat Marian Hossa achterlaat. De Slowaak komt vanwege huidproblemen dit seizoen meer dan waarschijnlijk niet in actie. In Patrick Sharp komt er nog een speler terug op het oude nest. De inmiddels 35-jarige winger speelde de laatste twee seizoenen in Dallas. De bekende namen moeten echter wel hulp krijgen van talenten als Ryan Hartman. In zijn eerste volledige seizoen kwam de 23-jarige winger tot 31 punten. Defensief moet Duncan Keith weer de kar gaan trekken. Connor Murphy moet de naar Arizona vertrokken Niklas Hjalmarsson doen vergeten. De veranderingen hebben de Blackhawks er vooral in de breedte niet sterker op gemaakt, maar het is nog zeker een ploeg om heel veel rekening mee te houden dit seizoen.
MINNESOTA WILD (2016-17: 49-25-8, 2e in divisie)
In deze sterke divisie eindigden de Wild vorig seizoen als tweede. Het keurkorps van coach Bruce Boudreau verzamelde 106 punten en dat was niet in de laatste plaats te danken aan een serie van twaalf overwinningen op rij. De serie begon op 4 december met een zege op de Oilers en eindigde net voor de jaarwisseling. De Blue Jackets waren op dat moment bezig met hun eigen zegereeks en klopten de Wild met 4-2. Het was het scorend vermogen dat zo kenmerkend was voor Minnesota. Dat was even wennen voor de fans, want de franchise staat toch een beetje bekend vanwege de solide defensie. Diezelfde aanval liet de ploeg in de play-offs in de steek. Tegen de Blues viel de productie stil en was het al na vijf wedstrijden voorbij voor de Wild.
Mikael Granlund noteerde de meeste punten, maar het was Eric Staal die de meeste goals produceerde. De inmiddels 32-jarige center had zijn beste seizoen in jaren en schoot de puck 28 keer achter de vijandelijke goalie. Tussen de palen werd enorm veel gevraagd van Devan Dubnyk. De goalie startte maar liefst 63 keer. Desondanks waren zijn cijfers overtuigend. Met een save percentage van .923 en gemiddeld 2.25 goals tegen mag je zeker thuiskomen.
Deze zomer heeft de organisatie de contracten met Nino Niederreiter en Granlund verlengd. Dit had tot gevolg dat Jason Pominville en verdediger Marco Scandella moesten vertrekken. Het tweetal vertrok naar Buffalo, dat Tyler Ennis en Marcus Foligno in de trade moest opgeven. Ryan Murphy en Kyle Quincey kwamen over van Carolina. De Wild had geld nodig om twee belangrijke speler langer vast te leggen, maar of dit op de korte termijn veel succes oplevert valt te bezien. Scandella was een zeer betrouwbare kracht en een goede vervanger heeft Minnesota niet echt aangetrokken.
De franchise heeft veel vertrouwen in de jonge Zweed Joel Eriksson Ek. De center debuteerde vorig seizoen en kwam in vijftien wedstrijden tot 7 punten. Aangezien captain Mikko Koivu (34) en Eric Staal er niet jonger op worden, moet Eriksson Ek langzaam maar zeker opstaan als hun vervanger. Boudreau kan dit seizoen opnieuw over zijn belangrijkste goalgetters beschikken, dus aanvallend heeft hij nog altijd veel mogelijkheden. Of de defensie sterk genoeg is om de goede prestatie van vorig seizoen te herhalen, is nog even afwachten.
ST. LOUIS BLUES (2016-17: 46-29-7, 3e in divisie)
De Blues is al jaren een vaste klant in de play-offs, maar zoals zo veel teams in het westen kunnen ze net die laatste stap niet zetten richting de Stanley Cup. De trotse franchise heeft een bewogen jaar achter de rug. Na vijftig wedstrijden nam St. Louis afscheid van Ken Hitchcock, de man die hen een jaar eerder nog naar de Conference-finale leidde. Het was echter een schot in de roos, want met Mike Yeo aan het roer verloren de Blues nog maar 10 van de laatste 32 wedstrijden. In de tweede ronde van de play-offs beet het gezelschap de tanden echter stuk op Pekka Rinne en de Nashville Predators.
Wie anders dan Vladimir Tarasenko was vorig jaar de grote man in het Scottrade Center. Met zijn 39 goals bivakkeerde de Rus in de bovenste regionen van de topscorerslijst. In de play-offs viel het allemaal een beetje tegen en kon hij zijn team niet aan de hand nemen. Jaden Schwartz en Alex Steen hadden wat dat betreft meer succes. Dat de Blues niet voorbij de Predators kwamen, lag zeker niet aan goalie Jake Allen. De 27-jarige sluitpost was op het juiste moment in vorm getuige zijn save percentage van .935. In het postseason kreeg Allen gemiddeld ook slechts 1.96 goals tegen.
Mike Yeo staat dit keer vanaf de allereerste face-off aan het roer. De 44-jarige coach bracht na zijn aanstelling de defensie op orde en daarvan hoopt de Blues nu vanaf de seizoensstart de vruchten te plukken. De aanval heeft er in Brayden Schenn een nieuw wapen bij gekregen. Schenn was vorig jaar in Philadelphia goed voor 25 goals en 17 daarvan scoorde hij op de powerplay. De toch al niet slechte powerplay in St. Louis is met de komst van Schenn dus nog gevaarlijker geworden.
Yeo kan de eerste maanden van het seizoen nog geen beroep doen op Patrik Berglund. De Zweed, vorig jaar goed voor 23 goals, heeft een operatie aan zijn schouder ondergaan en zijn rentree wordt pas in december verwacht. Tot dat moment zal het even improviseren zijn in St. Louis, maar met zoveel goede aanvallers in de gelederen mag dat geen probleem zijn. Een nieuw ticket voor de play-offs komt er dan ook niet door in gevaar.
NASHVILLE PREDATORS (2016-17: 41-29-12, 4e in divisie en wildcard)
Slechts één team was beter dan de Nashville Predators vorig seizoen. In de play-offs dan, want in het reguliere seizoen hield het niet echt over in Smashville. De latere finalist had een wildcard nodig om deel te mogen nemen aan de play-offs. Tijdens de eerste 82 wedstrijden waren de Predators een grijze muis. De ploeg blonk nergens in uit. Ze scoorden niet overdreven veel, de verdediging was een goede middenmoter en de special teams waren ook niet super. Voor de Predators leek het echte seizoen pas op 13 april te beginnen.
In de play-offs stond er een ander Nashville. Goalie Pekka Rinne had zijn topvorm op het juiste moment te pakken en noteerde een save percentage van .930. De verdedigers droegen aanvallend hun steentje bij. Roman Josi en Ryan Ellis kwamen in het postseason tot respectievelijk 14 en 13 punten en P.K. Subban bleef niet ver achter met 12 punten. De aanvallende bedoelingen van de defensie waren dan ook een belangrijk wapen van de Predators. Dat Ryan Johansen geblesseerd raakte in de serie tegen de Ducks was een gevoelige tik voor Nashville, dat tegen de Penguins in zes wedstrijden moest capituleren.
De Predators verloren in James Neal een belangrijke kracht aan de Golden Knights, maar Nick Bonino lijkt een meer dan capabele vervanger. Bonino won de laatste twee seizoenen de Stanley Cup als speler van de Penguins en de 29-jarige center hoopt in Nashville op z’n hattrick. Scott Hartnell keert op zijn 35e terug bij de franchise waar hij in 2000 debuteerde in de NHL. Zijn ervaring is belangrijk voor deze overwegend jonge groep aanvallers, waarvan Viktor Arvidsson zijn status als doelpuntenmaker wil bevestigen. In zijn tweede volledige seizoen kwam de 24-jarige Zweed tot 31 goals en 30 assists.
Van de aanvallers mag opnieuw veel verwacht worden, maar de defensie zal het verschil weer gaan maken voor de Predators. Het team beschikt waarschijnlijk over de gevaarlijkste verdediging in de league. Roman Josi is de nieuwe captain in Nashville. Mike Fisher zette deze zomer na achttien jaar een punt achter zijn loopbaan en gaat zijn dagen nu doorbrengen met zangeres en actrice Carrie Underwood. Zijn voormalig ploeggenoten hebben dit keer geen wildcard nodig om de play-offs te bereiken.
WINNIPEG JETS (2016-17: 40-25-7, 5e in divisie)
Voor het tweede jaar op rij misten de Jets de boot naar de play-offs. In 2011 keerde de NHL terug in Winnipeg en alleen in 2015 hadden de fans het genoegen iets te proeven van het toetje. Al duurde dit ook maar één ronde. De franchise heeft nu echter wel een echte goalgetter in de gelederen. Patrick Laine debuteerde vorig jaar in de NHL en dat bleef niet onopgemerkt. De achttienjarige Fin scoorde als rookie 36 goals en eindigde als zevende op de topscorerslijst. Mark Scheifele besloot het seizoen met 32 goals en deed dus nauwelijks onder voor zijn Finse ploeggenoot.
Het scorend vermogen was ook niet het probleem in de hoofdstad van de provincie Manitoba. Slechts zes teams in de NHL wisten vaker het doel te vinden dan de Jets en daarvan kwamen er vijf uit de Eastern Conference. Het probleem stond vooral onder de eigen lat. Connor Hellebuyck startte 53 wedstrijden, maar kwam niet verder dan een save percentage van .907 en een gemiddeld aantal tegengoals van 2.89. Michael Hutchinson deed het in de duels die hij speelde zelfs nog iets minder.
Steve Mason moet de reddende engel worden. De 29-jarige goalie speelde de laatste seizoenen voor de Flyers, maar vervolgt zijn loopbaan in Winnipeg. Mason zal waarschijnlijk de meeste wedstrijden voor zijn rekening nemen. De 24-jarige Hellebuyck doet een klein stapje terug en gaat ervaring opdoen als backup. Dmitry Kulikov komt de defensie versterken. Zijn verblijf in Buffalo was niet om over naar huis te schrijven, maar de 26-jarige Rus bewees in dienst van de Panthers wel degelijk een solide verdediger te kunnen zijn.
De aanval deed het goed vorig seizoen en de clubleiding vond het dan ook niet nodig om daar iets te repareren. Alleen Blake Wheeler is de dertig gepasseerd, dus de Jets kunnen nog jaren vooruit met de huidige groep. Als de goalies dit seizoen hun werk goed doen en de pucks tegenhouden en de aanval de lijn van vorig seizoen doortrekken, kan dit team zomaar een gevaarlijke klant zijn in de race om een ticket voor de play-offs.
DALLAS STARS (2016-17: 34-37-11, 6e in divisie)
Eén jaar na de titel in de Central Division vielen de Stars ver terug. Dallas schraapte vorig seizoen 79 punten bij elkaar en dat leverde de ploeg slechts de zesde plek op. Acht punten achter de Jets, maar een straatlengte voor op de Avalanche. Aan Tyler Seguin en Jamie Benn lag het niet. De twee aanvallers kwamen elk tot 26 treffers. Met Patrick Eaves waren zij echter de enige Stars die de grens van twintig doelpunten doorbraken. De 32-jarige Eaves nam na 59 wedstrijden afscheid van Dallas en vestigde zich in Anaheim.
Hoewel de productie toch wat achterbleef bij het gemiddelde in de NHL, was ook in Dallas de defensie het zorgenkindje. Alleen de goalies van Colorado moesten vaker een puck uit het eigen net halen dan de Stars. In totaal kregen Kari Lehtonen en Antti Niemi 262 treffers tegen. Lehtonen startte in 52 wedstrijden en gemiddeld kreeg de Fin 2.85 doelpunten per wedstrijd tegen. Zijn landgenoot Niemi maakte het in zijn 37 wedstrijden zelfs nog iets bonter met 3.30 en een save percentage van slechts .892.
In het American Airlines Center kijken ze dan ook liever naar de toekomst. Jim Nill heeft een productieve zomer achter de rug. De general manager wist zijn ploeg dusdanig te versterken dat de Stars weer serieus mee kunnen gaan doen om de prijzen. Ben Bishop moet het probleem onder lat oplossen. De dertigjarige Amerikaan bewees met name in Tampa Bay een zeer betrouwbare sluitpost te zijn. Marc Methot maakte vorig jaar indruk bij de Senators en komt nu in Texas de defensie versterken.
Alexander Radulov had het al na één seizoen gezien in Montreal en gaat zijn doelpunten nu in Dallas maken. De 31-jarige Rus tekende een contract voor vijf seizoenen. Martin Hanzal bezorgt coach Ken Hitchcock nog meer aanvallende mogelijkheden. De aanwinsten gaan ervoor zorgen dat de Stars in deze sterke divisie weer echt een rol van betekenis gaan spelen. Dallas deed waarschijnlijk de beste zaken van alle teams in de league.
COLORADO AVALANCHE (2016-17: 22-56-4, 7e in divisie)
Elk woord over het seizoen van de Avalanche is er eigenlijk één te veel. Jared Bednar begon vorig jaar aan zijn eerste klus als hoofdcoach, maar de 45-jarige Canadees is bepaald niet t benijden. Zijn ploeg scoorde verreweg de minste goals en kreeg de meeste doelpunten tegen. Daarnaast gaven de special teams ook nog eens niet thuis en dus hebben we het hier met recht over de slechtste ploeg van het afgelopen seizoen. Slechts 48 punten harkten de mannen van Bednar bij elkaar.
In zijn eerste volledige seizoen wist Mikko Rantanen zich nog een beetje aan de malaise te onttrekken. De twintigjarige Fin scoorde 20 goals en gaf 18 assists. Bij sterspeler Matt Duchene bleef de teller steken op 18 goals en 23 assists. In de eigen zone hadden de goalies de grootst mogelijke moeite de pucks uit het net te houden. Calvin Pickard en Semyon Varlamov kregen gemiddeld respectievelijk 2.98 en 3.38 goals tegen.
Joe Sakic had in het off-season kunnen besluiten om zijn ploeg helemaal opnieuw op te bouwen. De general manager van de Avalanche deed dit echter niet. Duchene wordt met veel clubs in verband gebracht, maar is gewoon aan de voorbereiding begonnen als speler van de Avalanche. Als aanvallende versterking hengelde Sakic de Rus Nail Yakupov binnen, maar de 23-jarige winger is niet de grote aankoop waar de fans reikhalzend naar uitkeken.
Jonathan Bernier moet het keepersprobleem oplossen in Colorado. De voormalig goalie van de Kings en de Maple Leafs heeft zijn waarde bewezen, maar krijgt nu te maken met een defensie waarvan de oudste speler de 29-jarige Erik Johnson is. Al met al zal het waarschijnlijk niet zo’n dramatisch seizoen worden als vorig jaar, maar de fans in Denver moeten er serieus rekening mee houden dat ze opnieuw 41 wedstrijden naar de slechtste ploeg in de NHL zitten te kijken.
Klik hier voor de preview van de Atlantic Division. Hier kun je de voorbeschouwing op de Metropolitan Division lezen.
NFL 3-on-3: Take a knee
Een bewogen week 3 in de NFL. De spelers werden uitgemaakt voor ‘sons of bitches’ die ontslagen moeten worden vanwege het protest tegen discriminatie, ongelijke behandeling en politiegeweld tegen de zwarte bevolking. Dat deze thema’s onder de aandacht werden gebracht door te knielen of zitten tijdens het volkslied werd volledig uit zijn verband gerukt waardoor de aandacht helaas op de verkeerde dingen kwam te liggen. Door het geschreeuw van een luidruchtige ongeïnformeerde minderheid denkt half Amerika nu dat er geprotesteerd wordt tegen de Amerikaanse vlag en het volkslied, iets wat niet goed valt in het patriottische U.S.A. Alle aandacht ging in de voorbereiding van de wedstrijden dan ook uit naar wat de spelers zouden doen in aanloop naar de kick-off. Ieder team ging er op zijn eigen manier mee om, met wisselende reactie’s van het publiek. Waarschijnlijk gaan we hier in de komende weken nog veel meer over horen, wordt vervolgd dus.
Gelukkig waren de wedstrijden waar dit allemaal aan vooraf ging dusdanig spectaculair dat daar ook meer dan genoeg over te vertellen valt. Liefst 8 wedstrijden eindigden binnen 6 punten, waarvan 2 na overtime. Een rookie kicker schopte zijn team naar een overwinning en zichzelf de recordboeken in met een 61 yard, game winning kick voor de Eagles tegen de Giants. De Bears versloegen de Steelers en Brady was Brady. Controverse in de wedstrijd tussen de Falcons en Lions waar een foute call op het veld via de videoref hersteld moest worden waarna de wedstrijd helaas eindigde met een anticlimax omdat er reglementair geen tijd meer was voor een laatste play voor de Lions. De Falcons blijven daardoor net als de Chiefs ongeslagen. Genoeg om over na te praten dus met 3 van onze redacteuren in de NFL 3-on-3: Take a knee.
MLS Update – Speelronde #29 New England verrast & NYCFC richting play-offs
Speelronde 29 zit erop in de Major League Soccer. Een speelronde waarin een nieuwe ploeg zich heeft geplaatst voor de play-offs. Maar ook een speelronde waarin er een verrassende uitslag was bij de wedstrijd van de New England Revolution tegen Toronto FC.
New England Revolution wint verrassend
Toronto had zich vorige week al verzekerd van de play-offs plekken. Maar nadat de Canadezen eerder deze week ook al verloren van Montreal Impact, wilde Toronto graag winnen van New England Revolution. De ploeg uit New England wilde echter ook maar al te graag winnen. Bij winst mocht de ploeg van interim-coach Tom Soehn nog een beetje dromen van de play-offs.
Toronto begon goed aan de wedstrijd en beloonde dat door te scoren in de 23ste minuut. Spits Tousaint Ricketts dacht de score te hebben geopend, maar uit herhaling bleek dat de spits buitenspel stond. De goal telde dan ook logischerwijs niet.
Nadat beide teams goed bleven aanvallen was het uiteindelijk New England die de score opende. In de 82ste minuut kon Lee Nguyen scoren nadat Chris Tierney de loopactie zag en de bal vervolgens goed diep gaf. De Amerikaanse middenvelder Nguyen haalde binnen de zestien uit, nadat het schoot nog aangeraakt werd belande de bal in het doel. Toronto keeper Clint Irwin kon deze bal makkelijk houden, maar toch liet hij de bal via zijn been het doel ingaan.
https://twitter.com/NERevolution/status/911761628227502080
Twee minuten later was het weer raak, ditmaal in het andere doel. Amerikaans-internationaal Michael Bradley zette met een goede pass Nicolas Hasler vrij. De rechtermiddenvelder uit Liechtenstein kon de bal vervolgens in een keer afdrukken voor de 1-1.
On. A. DIME!
Michael Bradley picks out Nico Hasler at the back post to tie things up#TFCLive | #NEvTOR pic.twitter.com/G4kbNhKZyU
— Toronto FC (@TorontoFC) September 23, 2017
New England leek af te streven op een gelijkspel tegen Toronto, maar niets bleek minder waar. In de 87ste minuut kon Kei Kamara namelijk binnenkoppen op een voorzet van Lee Nguyen. De spits van New England klopte de Toronto spelers af in de lucht en kopte vervolgens goed binnen voor de verrassende uitslag van 2-1 voor New England.
https://twitter.com/NERevolution/status/911726347478806528
New York City zeker van play-offs plaats
New York City FC heeft zich voor het tweede achtereenvolgende seizoen geplaats voor de play-offs. NYCFC moest daarvoor wel winnen van Houston Dynamo. Mocht dat niet lukken, dan was het afhankelijk van het resultaat van Montreal. Atlanta zou in dat geval namelijk moeten winnen van Montreal Impact.
New York begon goed aan de wedstrijd, al in de vijfde minuut was het raak nadat Maxi Moralez kon binnenkoppen na een voorzet van rechtsback Andraz Struna. De Sloveense verdediger kon, nadat hij Houston-speler Alex voorbij was, een goede voorzet geven van rechts. De Argentijn Moralez kon vervolgens goed voor z’n man komen om de bal binnen te koppen.
.@mmoralezoficial finally gets his header goal to put #NYCFC up in the early stages vs. @HoustonDynamo! pic.twitter.com/o7PAGHFCvR
— New York City FC (@NYCFC) September 23, 2017
In de zestiende minuut maakte de Houston Dynamo alweer gelijk. Houston kreeg een vrije trap rond het zestienmeter gebied nadat de Braziliaan Alex ten val werd gebracht. New York lag vervolgens achterin nog te slapen. De Uruguayaan Vicente Sanchez zag dit en wou ervan profiteren. Met een slimme steekbal lanceerde hij spits Mauro Manotas. De Colombiaanse spits kon vervolgens vrij eenvoudig afmaken voor de 1-1.
Vicente Sánchez, you wiley ol' vet. 💤 #NYCvHOU https://t.co/ocxXKK1Y27
— Houston Dynamo FC (@HoustonDynamo) September 23, 2017
Uiteindelijk bleef de stand 1-1, New York was hierdoor afhankelijk van wat Montreal deed tegen Atlanta. Gelukkig voor New York wist Atlanta te winnen, hiermee is New York de tweede ploeg die zich heeft geplaats voor de Play-offs van de Major League Soccer.
Atlanta United FC – LA Galaxy 4-0
Toronto FC – Montreal Impact 3-5
Sporting Kansas City – New York Red Bulls 2-1
New York City FC – Houston Dynamo 1-1
New England Revolution – Toronto FC 2-1
D.C. United – San Jose Earthquakes 4-0
Philadelphia Union – Chicago Fire 3-1
Columbus Crew SC – New York Red Bulls 3-2
Minnesota United FC – FC Dallas 4-1
Real Salt Lake – Seattle Sounders FC 2-1
Vancouver Whitecaps FC – Colorado Rapids 2-1
Sporting Kansas City – LA Galaxy 2-1
Atlanta United FC – Montreal impact 2-0
Portland Timbers – Orlando City SC 3-0
Speler van de week
Onze speler van de week is Patrick Mullins, de spits van D.C. United. De Amerikaanse spits scoorde namelijk maar liefst alle vier de doelpunten in de 4-0 overwinning tegen de San Jose Earthquakes. De spits van D.C. United maakte hiermee ook gelijk z’n eerste treffers van het seizoen na zestien optredens voor zijn club. Het opvallende aan de vier doelpunten waren dat ze allemaal binnen 31 minuten werden gemaakt.
🔊 Four words to sum up Saturday. #DCU @davejsports pic.twitter.com/oqm9UY7Zwq
— dcunited (@dcunited) September 25, 2017
| Western Conference | ||||
| Stand | Team | Wedstrijden | Punten | Doelsaldo |
| 1 | Vancouver Whitecaps FC | 29 | 48 | +7 |
| 2 | Portland Timbers | 31 | 47 | +6 |
| 3 | Sporting Kansas City | 29 | 47 | +14 |
| 4 | Seattle Sounders FC | 30 | 44 | +5 |
| 5 | Real Salt Lake | 31 | 41 | -6 |
| 6 | San Jose Earthquakes | 30 | 39 | -20 |
| 7 | Houston Dynamo | 29 | 39 | +7 |
| 8 | FC Dallas | 29 | 38 | -1 |
| 9 | Minnesota United FC | 29 | 32 | -19 |
| 10 | LA Galaxy | 30 | 27 | -21 |
| 11 | Colorado Rapids | 29 | 26 | -17 |
Real Salt Lake is gestegen naar een vijfde plaats dankzij een 2-1 overwinning op Seattle Sounders. De San Jose Earthquakes zijn mede daardoor gezakt naar plaats zes.
| Eastern Conference | ||||
| Stand | Team | Wedstrijden | Punten | Doelsaldo |
| 1 | Toronto FC | 31 | 62 | +34 |
| 2 | New York City FC | 30 | 52 | +13 |
| 3 | Atlanta United FC | 29 | 49 | +28 |
| 4 | Chicago Fire | 30 | 48 | +13 |
| 5 | Columbus Crew SC | 31 | 47 | +1 |
| 6 | New York Red Bulls | 29 | 42 | +4 |
| 7 | Montreal Impact | 30 | 39 | -2 |
| 8 | New England Revolution | 30 | 38 | -5 |
| 9 | Orlando City SC | 30 | 36 | 0 |
| 10 | Philadelphia Union | 30 | 35 | -18 |
| 11 | D.C. United | 30 | 31 | -22 |
Atlanta United is in speelronde 29 gestegen naar de derde plaats. Atlanta dwong deze plaats zelf af nadat het tweemaal wist te winnen deze week. Naast Toronto is nu ook New York dus verzekerd van een play-offs plek, ondanks dat het de hete adem van Atlanta voelt voor de tweede plaats. New England heeft zichzelf een goede dienst bewezen, door met 2-1 te winnen van Toronto heeft het nog uitzicht op de play-offs plekken. Daarvoor moet New England wel blijven winnen en hopen dat de concurrenten punten verspelen.
Volgende speelronde
In de volgende speelronde heb je een extra druk programma. In de nacht van woensdag op donderdag zijn de eerste wedstrijden al. Vervolgens heb je op de zaterdag avond en in de nacht van zaterdag op zondag weer een boel wedstrijden.
Een wedstrijd die eruit springt is Orlando – FC Dallas. Beide teams moeten winnen om nog kans te hebben op de play-offs. Voor Orlando lijkt het bijna onmogelijk om nog de play-offs te halen, het zou daarvoor bijna elke wedstrijd moeten winnen die er nog aankomt. FC Dallas staat maar een punt achter de play-offs plekken. Beide teams moeten dus winnen om hun kans voor play-offs levend te houden. De wedstrijd is zaterdagavond om tien uur ’s avonds.
De volgende leuke wedstrijd is de topper tussen Chicago Fire – New York City. De ploeg van coach Patrick Viera staat momenteel op een tweede plaats. Chicago staat daar vierde punten achter op plaats vier. New York wist van de afgelopen vijf duels er maar een te winnen, de vorm is dus niet al te best. Chicago zal daar graag van willen profiteren en de wedstrijd winnen. New York zal daarentegen graag weer eens willen winnen, zeker om de tweede plaats te behouden. De wedstrijd is in de nacht van zaterdag op zondag om half drie.
NHL preview: Metropolitan Division
De gladiatoren van het ijs staan weer te trappelen van ongeduld. Nog heel even wachten en dan gaat op woensdag 4 oktober het nieuwe seizoen in de NHL weer los. Bij SportAmerika nemen we de vier divisies onder de loep, zodat je weet wat je de komende maanden kunt verwachten. Vandaag is het de beurt aan de Metropolitan Division.
WASHINGTON CAPITALS (2016-17: 55-19-8, 1e in divisie)
Wat valt er nog te zeggen over de Capitals? De club is al jaren één van de grote favorieten voor de Stanley Cup, maar Alex Ovechkin en consorten komen maar niet voorbij die tweede ronde. De laatste twee jaar was daarin telkens Pittsburgh te sterk en moest Ovechkin vanaf zijn vakantieadres toezien hoe Sidney Crosby die Stanley Cup omhoog tilde.
De Presidents’ Trophy is leuk, maar daar doen ze het niet voor in Washington. Afgelopen seizoen leek alles eindelijk op z’n plaats te vallen. Braden Holtby verkeerde in topvorm, Nicklas Backstrom assisteerde Alex Ovechkin bij het maken van goals en tijdens het reguliere seizoen kon dan ook niemand tippen aan de oppermachtige Caps. Tijdens de play-offs bleek Holtby ook maar gewoon een goalie van vlees en bloed en kon Ovechkin zijn supervorm niet etaleren. Na zeven wedstrijden tegen de Penguins was het opnieuw over.
Het gaat te ver om te zeggen dat het team tijdens de zomer op de schop ging, maar vertrouwde gezichten als Marcus Johansson en Karl Alzner gaan hun heil ergens anders zoeken. Kevin Shattenkirk en Justin Williams keren ook niet terug in de hoofdstad. Brian MacLellan zette in op contractverlengingen en legt het lot van de Capitals in handen van onder meer T.J. Oshie, Evgeni Kuznetsov en Dmitry Orlov. Van de vertrokken spelers waren alleen Johansson en Williams samen al goed voor 48 goals.
Ook In Washington zullen ze zich afvragen wie dit moet gaan compenseren. Devante Smith-Pelly komt de gelederen versterken, maar de aanvaller komt niet verder dan veertien goals in zijn 129 NHL-wedstrijden. Jakub Vrana was één van de jongelingen die vorig jaar even de kans kreeg en in 21 wedstrijden zes punten noteerde en van hem wordt nu veel verwacht. Alle wijzigingen zorgen er wel voor dat de Caps dit keer niet als huizenhoog favoriet aan het seizoen beginnen. En misschien is dat wel eens goed.
PITTSBURGH PENGUINS (2016-17: 50-21-11, 2e in divisie)
Voor het eerst deze eeuw slaagde een club er in de titel te prolongeren. Net als in 2016 waren de Penguins ook in 2017 een maatje te groot voor de rest. Aan de hand van Evgeni Malkin, Phil Kessel en natuurlijk Sidney Crosby bewoog Pittsburgh zich door de play-offs. Rookie Jake Guentzel verdient met zijn dertien goals en acht assists ook een eervolle vermelding. In het reguliere seizoen moesten de Penguins de divisierivaal uit Washington nog voor laten gaan, maar in de play-offs was Pittsburgh traditiegetrouw weer de betere.
De Ottawa Senators capituleerden daarna pas na 2OT in Game 7 in de Conference-finale. Een aangeslagen Nashville boog in zes wedstrijden het hoofd voor de uiteindelijke kampioen. Voor veel vaste krachten zou de zesde wedstrijd tegen de Predators echter de laatste zijn in het shirt van de Penguins. De ploeg die twee titels veroverde, viel deze zomer uit elkaar.
Een waslijst aan goede spelers vertrok deze zomer uit Steel City. Met Nick Bonino, Matt Cullen en Kris Letang verliezen de Penguins 36 goals. De defensie raakte Ron Hainsey en Trevor Daley kwijt. Marc-André Fleury verloor zijn plek tussen de palen aan Matt Murray en wordt de eerste goalie van de Vegas Golden Knights. Antti Niemi is de nieuwe backup in Pittsburgh. De Fin is een goede sluitpost, maar heeft toch niet de klasse van Fleury.
Aanvallend moet de club het gat op zien te vullen dat met name Nick Bonino achterlaat. De center was van grote waarde en de organisatie hoopt dat de 23-jarige Zach Ashton-Reese op termijn Bonino kan doen vergeten. Tijdens de Prospect Challenge maakte de Amerikaan een goede indruk en dat gold zeker ook voor onze eigen Daniel Sprong. Voor de Charlotte Islanders kwam de twintigjarige Amsterdammer vorig seizoen in 31 wedstrijden tot niet minder dan 59 punten. Een plek op het opening-night roster zit er echter nog niet in voor de jonge Nederlander. Achter de schermen moet er nog wel het nodige gebeuren als de club voor een three-peat wil gaan, maar de play-offs moet wel lukken.
COLUMBUS BLUE JACKETS (2016-17: 50-24-8, 3e in divisie)
De Columbus Blue Jackets verrasten vriend, vijand, maar waarschijnlijk vooral ook zichzelf door vorig seizoen de play-offs te halen. Na 82 wedstrijden stond de teller op 108 punten. Twaalf maanden eerder waren dat er slechts 76. Columbus kan terugkijken op een bijzonder seizoen. Niet alleen bereikte de ploeg voor het eerst sinds 2014 weer eens het postseason, maar de Blue Jackets zetten ook nog een prachtige zegereeks neer. Tussen 29 november en 5 januari bleven de mannen van coach John Tortorella zestien duels op rij ongeslagen.
Slechts vijf teams in de NHL scoorden meer goals dan de stuntploeg uit Columbus, maar de defensie baarde nog meer opzien. Mede dankzij een uitmuntende Sergei Bobrovsky kregen de Blue Jackets slechts 195 goals om de oren. Alleen Braden Holtby en de Capitals deden het nog iets beter. In de play-offs kwam aan dit prachtige sprookje al snel een einde. De Penguins lieten in vijf wedstrijden weinig heel van de Blue Jackets.
Tortorella maakt zich op voor zijn tweede volledige seizoen in de Nationwide Arena en de coach zal in zijn nopjes zijn met sommige aanwinsten. In Artemi Panarin hebben de Blue Jackets een speler die de laatste twee seizoenen goed was voor minimaal dertig goals. In ruil voor de Rus moest Columbus wel Brandon Saad naar Chicago laten vertrekken. De 24-jarige winger schoot afgelopen jaar 24 keer raak. Alexander Wennberg droeg ook zijn steentje bij. De jonge Zweedse center was de man van de pass. Wennberg kwam tot maar liefst 46 assists en werd deze zomer beloond met een nieuw contract.
De overwegend jonge verdediging kan weer leunen op goalie Bobrovsky. Het lijkt een utopie dat de Rus opnieuw zo kan uitblinken als vorig seizoen, dat hij afsloot met een save percentage van .931. In deze sterke divisie zal het een gevecht worden, maar uiteindelijk zullen de Blue Jackets wel weer van de partij zijn in de play-offs.
NEW YORK RANGERS (2016-17: 48-28-6, 4e in divisie en wildcard)
De Blueshirts en hun fans zullen ’s nachts nog wel eens badend in het zweet wakker schrikken. De New York Rangers leken de bovenliggende partij in de serie tegen de Ottawa Senators. De ploeg had de Sens in bijna elke wedstrijd bij de keel, maar drukte niet door. Uiteindelijk kregen de Rangers een dure rekening gepresenteerd en moesten ze de opponent na zes duels feliciteren met het bereiken van de Conference-finale. Voor het derde jaar op rij verzamelde New York tijdens het reguliere seizoen minimaal honderd punten, maar de 102 punten gaven dit keer slechts recht op een wildcard.
Mats Zucarrello wierp zich op als man van de assist en spelers als Chris Kreider, Mika Zibanejad, Michael Grabner of Rick Nash deden vervolgens de rest. In het reguliere seizoen leek Henrik Lundqvist niet altijd zichzelf, maar in de play-offs stond de echte King bij tijd en wijle weer eens op. De inmiddels 35-jarige Zweed zal ook balen van deze gemiste kans voor de Rangers.
In Kevin Shattenkirk hengelden de Rangers deze zomer één van de grootste vissen uit de vijver met free agents binnen. Zijn verblijf in Washington leverde niet het gewenste resultaat op en Shattenkirk hoopt in z’n eigen New York op meer succes. De powerplay van de Rangers was een grijze muis vorig seizoen en met Shattenkirk in de gelederen zal dit zeker beter moeten gaan. Slechts tien spelers in de NHL hadden meer assists op de powerplay vorig seizoen.
Ook de talentvolle Anthony DeAngelo komt de defensie versterken. De 22-jarige verdediger debuteerde vorig seizoen in de NHL bij de Coyotes. Voor DeAngelo moesten de Rangers echter wel Derek Stepan opgeven. De center was de laatste vier seizoenen goed voor minimaal vijftig punten. De organisatie sprak deze zomer het vertrouwen uit in Mika Zibanejad. Hij is één van de spelers die in het gat moet springen dat Stepan achterlaat. Of alle wijzigingen de Rangers in de breedte ook sterker maken, zal de toekomst uitwijzen, maar een ticket voor het postseason zal de ploeg van King Henrik wel bemachtigen.
NEW YORK ISLANDERS (2016-17: 41-29-12, 5e in divisie)
Wat als de club eerder had ingegrepen? Met die vraag gingen de fans van de Islanders de zomer in. Na 42 wedstrijden zette de club coach Jack Capuano aan de dijk en werd Dough Weight aangesteld als diens opvolger. Van de volgende veertig wedstrijden wonnen de Islanders er 24 en liep het team de play-offs maar net mis.
Sinds zijn debuut in 2009 is John Tavares het gezicht van deze franchise en vorig seizoen vormde daarop geen uitzondering. De 27-jarige captain kwam in 77 wedstrijden tot 28 goals en 38 assists. In maart maakten de fans kennis met Joshua Ho-Sang. De 21-jarige Canadees speelde zich in de kijker en sloot het seizoen af met tien punten. Tussen de palen nam de Duitser Thomas Greiss het leeuwendeel van de wedstrijden voor zijn rekening. De voormalig backup van de Sharks won 26 van zijn 51 wedstrijden. Zijn save percentage van .913 was echter niet om heel enthousiast van te worden.
Het wordt een belangrijk seizoen voor de Islanders en John Tavares in het bijzonder. Het succes van de club is opnieuw van hem afhankelijk, maar het zouden zomaar de laatste maanden van Tavares in het shirt van de Islanders kunnen zijn. In 2018 loopt zijn huidige contract af en de club wil zo snel mogelijk verlengen. Op het ijs krijgt de center in elk geval hulp. Jordan Eberle vervolgt zijn loopbaan in het Barclays Center en staat de laatste vier seizoenen garant voor minimaal twintig goals.
De Islanders lieten verdediger Travis Hamonic naar Calgary verkassen en hij zal waarschijnlijk vervangen worden door de pas 21-jarige Ryan Pulock. De jongeling debuteerde al in februari 2016, maar krijgt dit seizoen de kans zich te bewijzen. De jeugd krijgt dus de kans in The Big Apple. Hoewel de gedachte mooi is, zullen de fans voor het tweede jaar op rij verstoken blijven van de play-offs. De tegenstanders in deze divisie zijn gewoonweg te sterk.
PHILADELPHIA FLYERS (2016-17: 39-33-10, 6e in divisie)
Het was niet het seizoen van de Flyers. Haalden de mannen van coach Dave Hakstol in 2016 nog via de achterdeur de play-offs, een jaar later was Philadelphia minder gelukkig. Met 88 punten kwam de ploeg simpelweg veel tekort om aanspraak te maken op zo’n felbegeerd ticket. Het was afgelopen seizoen wisselvalligheid troef. Tussen 27 november en 14 december won Philadelphia tien wedstrijden op rij, maar zelfs deze knappe serie bleek niet genoeg.
Voor het tweede jaar op rij kwam winger Wayne Simmonds tot minimaal dertig goals, maar hij was ook de enige die deze bescheiden mijlpaal bereikte. Brayden Schenn en Jakub Voracek kwamen respectievelijk tot 25 en 20 treffers. Clubicoon Claude Giroux onderscheidde zich met 44 assists. Tussen de palen waren de Flyers niet zo gelukkig. Steve Mason won weliswaar 26 wedstrijden, maar hij en Michal Neuvirth waren niet terug te vinden bij de beste dertig goalies wat betreft het save percentage.
De clubleiding besloot deze zomer daar iets aan te doen. Steve Mason gaat zijn geluk beproeven in Winnipeg en zijn vervanger heet Brian Elliott. Cijfermatig gaan de Flyers er niet heel erg op vooruit. In dienst van de Flames noteerde Elliott vorig seizoen een save percentage van .910. Met .908 deed Mason het niet veel minder. In Philadelphia hopen ze echter op de Elliott die excelleerde in St. Louis. De ervaren goalie moet wel aan de slag met een jonge en onervaren defensie voor zijn neus.
Voor de Flyers is het belangrijk dat Ivan Provorov zijn goede eerste seizoen een vervolg weet te geven. De Rus is echter nog maar twintig jaar, dus is het niet ondenkbaar dat de verdediger een kleine terugslag krijgt. De organisatie pikte center Nolan Patrick op uit de draft en de negentienjarige Canadees kan zomaar direct doorstromen naar de hoofdmacht. Philadelphia heeft de jeugd en dus de toekomst, maar de talenten moeten nog zeker één jaar wachten voor ze kunnen schitteren in het postseason.
CAROLINA HURRICANES (2016-17: 36-31-15, 7e in divisie)
De Hurricanes zijn in het bezit van zo’n record waar helemaal niemand op zit te wachten. Voor het achtste jaar op rij bleven de fans in Raleigh verstoken van de play-offs en dat is de langstlopende reeks in de huidige NHL. In zijn zevende jaar bij de Hurricanes nam center Jeff Skinner het team bij de hand. De Amerikaan is nog altijd slechts 25 jaar oud, maar scoorde al voor de derde keer in zijn loopbaan meer dan dertig goals in één seizoen. Slechts vijf spelers in de NHL scoorden meer treffers dan de 37 die Skinner produceerde.
Dat de Hurricanes de play-offs misten, lag ook niet aan Sebastian Aho. De Finse rookie kwam tot 24 goals en 25 assists. Ook jonkies Elias Lindholm en Teuvo Teravainen kunnen tevreden terugkijken op hun seizoen in North Carolina. De Hurricanes misten een goalie die wedstrijden kon stelen. Zowel Cam Ward als Eddie Lack kregen gemiddeld meer dan 2.6 goals per wedstrijden tegen en dergelijke cijfers zijn niet goed genoeg voor een ticket voor de play-offs.
De Hurricanes hadden deze zomer een lijntje met Chicago. Een drukbezet lijntje ook nog. Goalie Scott Darling krijgt eindelijk eens de kans om zich als eerste man te bewijzen. Met Darling komen ook center Trevor van Riemsdyk en Marcus Kruger over van de Blackhawks. Teuvo Teravainen deed dit vorig jaar al, dus er is een heel contingent aan voormalige Blackhawks neergestreken in Raleigh. Darling is de belangrijkste aanwinst. Als backup presteerde hij prima achter Corey Crawford, maar vanaf nu moet Darling zelf de grote man tussen de palen zijn.
Justin Williams won in 2006 de Stanley Cup met de Hurricanes en de bijna 36-jarige aanvaller keer terug op het oude nest. Bij de Capitals bewees de routinier dat de sleet er nog niet op zit. In 162 wedstrijden pikte Williams honderd punten mee. De genoemde aanwinsten hebben allemaal minimaal één Stanley Cup op hun palmares dus weten wat er nodig is om succesvol te zijn. Het gezelschap moet eerst maar eens flink aan de bak om de Hurricanes de play-offs in te loodsen.
NEW JERSEY DEVILS (2016-17: 28-20-14, 8e in divisie)
In deze divisie waren de Devils vorig jaar het oerlelijke eendje. New Jersey kwam zelfs niet in de buurt van de play-offs en hielden met hun 70 punten alleen de abominabele Avalanche en Canucks onder zich. De Devils scoorden moeilijk, kregen veel goals tegen en de special teams blonken ook niet bepaald uit. In 2012 leidde Peter DeBoer deze franchise nog naar de Stanley Cup-finale, maar daarna was de koek op en wist de club zich niet meer te plaatsen voor de play-offs.
Kyle Palmieri was afgelopen seizoen met 26 goals de topscorer. Daarmee kwam hij overall niet verder dan een gedeelde 41e plaats. Het zegt veel, zo niet alles over de staat van de Devils. Tijdens zijn eerste jaar in New Jersey kwam Taylor Hall tot 53 punten. Onder de lat had Corey Schneider een matig seizoen. De doorgaans betrouwbare goalie tikte een save percentage aan van .908 en Schneider kreeg gemiddeld 2.82 goals per wedstrijd tegen. Deze cijfers bezorgen een franchise, die is gebouwd op een sterke defensie, het schaamrood op de kaken.
Is er voor de fans in New Jersey al licht aan het einde van de tunnel? Ja, maar dan wel een heel klein kiertje. Tijdens de draft kozen de Devils de pas achttienjarige Nico Hischier uit Zwitserland. De organisatie verwacht dusdanig veel van de behendige tiener dat de kans groot is dat hij dit seizoen zijn debuut al maakt in de NHL. In 2015 debuteerde Hischier al namens Bern in de Zwitserse competitie en een jaar later verkaste hij naar Canada om voor de Halifax Mooseheads te gaan spelen in de QMJHL. Het gaat dus razendsnel met de talentvolle Zwitser, die ongelooflijk uit moet pakken als hij met deze ploeg ook maar in de buurt van de play-offs wil komen.
Ook Marcus Johansson is nieuw bij de Devils. De Zweedse aanvaller speelde de laatste zeven seizoenen niet onverdienstelijk voor de Capitals en kwam vorig seizoen tot 24 goals en 34 assists. Center Brian Boyle kwam deze zomer over van Toronto, maar de center kreeg vorige week het vreselijke nieuws te horen dat hij lijdt aan een vorm van leukemie. De diagnose werd al in een vroeg stadium gesteld, waardoor de ziekte te behandelen is met medicatie. Voormalig Maple Leafs-aanvaller Jason Blake kampte in 2007 met dezelfde ziekte en speelde na de diagnose nog ruim 400 wedstrijden. Ook Boyle hoopt te kunnen spelen tijdens zijn behandeling.
Klik hier voor de preview van de Atlantic Division
NBA Vooruitblik: Last year’s 25-21
Het duurt niet lang meer voor de NBA weer zijn glorieuze heropwachting maakt. Dat betekent dat de komkommertijd er zo stilletjes aan begint op te zitten. Met de NBA Draft en free agency in de achteruitkijkspiegel, zijn er weeral veel verschuivingen gebeurd in basketballand. Heb je al het wheeling and dealing deze zomer niet op de voet gevolgd? Niet getreurd! In deze zesdelige reeks vertellen we alles wat je moet weten.
Alle previews: 30-26
25. New York Knicks (31-51 in 2016-2017)
In: Frank Ntilikina (Draft), Tim Hardaway Jr, Ramon Sessions, Michael Beasley, Enes Kanter (Trade), Doug McDermott (Trade)
Out: Derrick Rose, Justin Holiday, Carmelo Anthony
No more Melo Drama. De New York Knicks sluiten het bizarre Phil Jackson-hoofdstuk door veteraan Carmelo Anthony, de grote zondebok van P-Jax en een doorn in het oog van de Knickerbockers, te verruilen voor rolspelers Enes Kanter en Doug McDermott. Het is nu officieel aan unicorn Kristaps Porzingis om het team op z’n jonge schouders te dragen. Team president Steve Mills en GM Scott Perry erven onder meer teenage point guard Frank Ntilikina van de Zen Master: de MVP van het FIBA Under-18 kampioenschap is misschien niet zo sexy als Dennis Smith Jr, die na de Fransman werd geselecteerd in de Draft, maar hij heeft in ieder geval veel potentieel. Hetzelfde kan niet worden gezegd voor Joakim Noah, die vorige zomer overkwam van de Chicago Bulls. Met z’n slechte houding en ondermaatse productie, is Noah lang niet de speler die hij vroeger was. Derrick Rose werd vriendelijk bedankt voor bewezen diensten. Hij was af en toe solid en liet 18 PPG optekenen, maar hij speelde ook egoïstisch en was te uitdrukkelijk op zoek naar een volgende payday.
24. Minnesota Timberwolves (31-51 in 2016-2017)
In: Jimmy Butler (Trade), Jamal Crawford, Taj Gibson, Jeff Teague
Out: Zach Lavine, Ricky Rubio, Kris Dunn
Year One van Tom Thibodeau in Minnesota was geen klinkend succes. De jonge Wolves speelden met veel ups en downs en wisten amper 31 wins uit de brand te slepen. Het verdict? Tijd voor versterkingen. Die kwam er dubbel en dik in de vorm van ex-Bull Jimmy Butler en veteranen Jamal Crawford, Taj Gibson en Jeff Teague. Butler maakt Minnesota meteen een pak geloofwaardiger: hij is een begaafde verdediger die met veel gemak 20 punten of meer dropt per wedstrijd. Hopelijk gaat zijn werkethiek over op youngsters Andrew Wiggins en Karl-Anthony Towns. ‘Sixth Man King’ Jamal Crawford is bijna 40 maar nog altijd in topvorm. Teague is een underrated point guard die de bal goed schiet en meteen het verlies van Ricky Rubio opvangt. Gibson is een harde werker die het vuile werk opknapt rond de ring.
23. Sacramento Kings (52-30 in 2016-2017)
In: George Hill, Vince Carter, Zach Randolph, De’Aaron Fox (Draft), Frank Mason (Draft), Harry Giles (Draft), Justin Jackson (Draft)
Out: Rudy Gay, Arron Afflalo, Tyreke Evans, Ben McLemore, Langston Galloway
Al 11 seizoenen op rij hebben de Kings de playoffs niet gehaald. Na de ruil van DeMarcus Cousin in het voorjaar, bleef Sacramento ook deze zomer aan het team sleutelen — met als resultaat een make-over van formaat. De Kings haalden 6 nieuwe rotatiespelers voor een interessante mix van heel jong en heel oud, wat voor een interessante dynamiek zal zorgen. GM Vlade Divac spendeerde 72 miljoen dollar aan Hill, Carter en Randolph, een gok die wel eens heel goed zou kunnen uitdraaien. De 40-jarige VC en big man Z-Bo presteerden bovengemiddeld als teammates bij de Grizzlies vorig seizoen, en Hill was zelfs uitstekend voor de Jazz tot hij zich blesseerde. De Draft bracht jonge winnaars van Kentucky, Duke, North Carolina en Kansas. Point guard De’Aaron Fox zou zomaar even kunnen starten in het backcourt. De rookies en vets krijgen verdere ondersteuning van Buddy Hield, Skal Labissiere en Georgios Pappagiannis.
22. Dallas Mavericks (33-49 in 2016-2017)
In: Josh McRoberts (Trade), Jeff Withey, Dennis Smith Jr (Draft)
Out: AJ Hammons (Trade), DeAndre Liggins (Trade)
De Mavericks hielden het rustig deze zomer. Waar 2016 nog Harrisson Barnes bracht en 2015 Wesley Matthews, moest Dalles het dit jaar houden op first-round pick Dennis Smith Jr. De point guard van NC State toonde zich sterk in de verschillende summer leagues en zal waarschijnlijk een groot deel uitmaken van de rotation van de Mavs. Dat betekent een reserverol voor Yogi Ferrell, die vorig jaar uit het niets kwam om een belangrijk puzzelstuk te worden. Of Smith genoeg is om een grote sprong te maken in de Western Conference? Waarschijnlijk niet. Maar het doel voor Mark Cuban en de zijnen mag duidelijk wezen: volgend jaar hun cap space gebruiken om grote free agents na te jagen. Matthews staat nog twee jaar op de boeken aan 35 miljoen dollar, maar voor de rest klopt in Dallas het financiële plaatje helemaal.
21. New Orleans Pelicans (34-48 in 2016-2017)
In: Rajon Rondo, Ian Clark, Frank Jackson (Draft)
Out: Tim Frazier
De midseason-acquisitie van DeMarcus Cousins werd niet meteen een daverend succes: blessures en inconsistentie weerhielden de Pels ervan om de playoffs te halen in de drukke Western Conference. Zonder assets om mee te puzzelen, was het een logische keuze om point guard Jrue Holiday te verlengen voor vijf jaar aan 126 miljoen dollar. Omer Asik, E’Twaun Moore, Alexis Ajinca en Solomon Hill blijven aan boord, al was het maar omdat New Orleans geen trade partner vond die hun contracten wilde overnemen. In de koopjeshoek vonden Alvin Gentry en de zijnen Rajon Rondo, die nog steeds vintage performances in zich heeft, maar zich tegenwoordig het meest laat opmerken door te clashen met coaches.
NHL preview: Atlantic Division
De gladiatoren van het ijs staan weer te trappelen van ongeduld. Nog heel even wachten en dan gaat op woensdag 4 oktober het nieuwe seizoen in de NHL weer los. Bij SportAmerika nemen we de vier divisies onder de loep, zodat je weet wat je de komende maanden kunt verwachten. Vandaag is het de beurt aan de Atlantic Division.
MONTREAL CANADIENS (in 2016-17: 47-26-9, 1e in divisie)
Het was weer niet het jaar van de Montreal Canadiens. De verwachtingen zijn traditioneel hoog gespannen in Québec, maar ondanks de aanwezigheid van Carey Price konden de Habs deze opnieuw niet waarmaken. In de eerste ronde van de play-offs bleken de Rangers een maatje te groot waardoor er al op 22 april een einde kwam aan het seizoen. De achterban wil ook wel weer eens successen vieren en hebben hun hoop gevestigd op aanwinst Jonathan Drouin.
De talentvolle aanvaller verliet de Tampa Bay Lightning en tekende een meerjarige contract bij de Canadiens. In Florida vertoonde Drouin zijn kunsten voornamelijk als winger, maar in Montreal zien ze waarschijnlijk toch meer een center in de begaafde speler. Samen met Alex Galchenyuk zal de Canadees gaan strijden om een plek in de eerste lijn.
Het zal even wennen zijn om de Canadiens te zien spelen zonder Andrei Markov. De Rus debuteerde aan het begin van deze eeuw in het bleu-blanc-rouge, maar het contract van de 38-jarige verdediger werd niet verlengd. Karl Alzner, David Schlemko en Marc Streit werden deze zomer aangetrokken ter versterking van het defensieve korps. Ales Hemsky werd overgenomen van Dallas, maar de inmiddels 34-jarige Tsjech is al lang niet meer de speler die hij ooit was in het shirt van Edmonton. De Canadiens zagen goalgetter Alexander Radulov vertrekken naar de Stars. De Rus nam vorig jaar 18 goals en 36 assists voor zijn rekening.
Er is deze zomer dus nogal wat veranderd in Montreal, maar het team lijkt er op papier niet sterker op geworden. Toch is de aanwezigheid van Carey Price meer dan voldoende om van de Canadiens opnieuw een levensgevaarlijke ploeg te maken. Price alleen is echter bij lange na niet genoeg om de eerste Stanley Cup sinds 1993 naar Montreal te brengen. Een startbewijs voor de play-offs is wel een moetje voor deze spelersgroep.
OTTAWA SENATORS (in 2016-17: 44-28-10, 2e in de divisie)
Vorig seizoen schopten de Senators het verrassend tot de finale van de Eastern Conference. De weg naar de Stanley Cup-finale werd versperd door de Pittsburgh Penguins, de latere kampioen. Sidney Crosby en consorten hadden echter wel zeven wedstrijden nodig om Ottawa definitief op de knieën te krijgen.
Die ploeg werd gedragen door Erik Karlsson en ook dit seizoen ligt het lot van de Sens weer in handen van de Zweedse verdediger. In 77 wedstrijden kwam Karlsson vorig seizoen tot 71 punten en daarmee was de Zweed topscorer van een ploeg die over het algemeen moeilijk tot scoren kwam. De Senators bleven ruim twintig goals onder het gemiddelde in de NHL steken. De eerlijkheid gebied te zeggen dat coach Guy Boucher met zijn systeem ook vooral voor defensieve zekerheid wilde zorgen.
Erg actief was Ottawa niet in het off-season. Aanvaller Nate Thompson werd vastgelegd, maar of hij nu het antwoord is op de offensieve vragen is maar zeer de vraag. In defensief opzicht zal Marc Methot gemist worden. De 31-jarige verdediger speelde vijf jaar in Ottawa en stond gemiddeld ruim 21 minuten per wedstrijd op het ijs. Een echte vervanger heeft de club niet aangetrokken. In de play-offs lieten Bobby Ryan en de jonge Jean-Gabriel Pageau zich van hun beste kant zien. De fans in de Canadese hoofdstad zullen hopen dat ze daar nu vanaf oktober alvast mee beginnen.
Het is nog even afwachten wanneer Erik Karlsson en Derick Brassard weer beschikbaar zijn. Karlsson is geopereerd aan zijn voet en Brassard kampte met een schouderblessure. Als we kijken naar de play-offs, dan moet Ottawa breken met een trend. De laatste twee keer dat de Senators het postseason bereikten, liepen ze de play-offs mis in het jaar dat volgde. De toekomst zal uitwijzen of deze Sens sterk genoeg zijn om af te stappen van deze traditie.
BOSTON BRUINS (in 2016-17: 44-31-7, 3e in de divisie)
De Bruins hebben een veelbewogen seizoen achter de rug. Onderweg werd afscheid genomen van Claude Julien, de coach die de Stanley Cup in 2011 weer eens naar Boston bracht. Bruce Cassidy leidde zijn manschappen nog naar de play-offs, maar daar viel het doek al na de eerste ronde. In een bijzonder spannende serie trokken de Senators met 4-2 aan het langste eind.
In het off-season werden de fanatieke fans niet echt verwend met grote aankopen. Sterker nog, het geraamte van de ploeg die de Stanley Cup won, moet het ook dit seizoen weer doen voor Beantown.
David Pastrnak is één van de spelers die langzaam maar zeker het stokje over moet gaan nemen van de Brad Marchands en Patrice Bergerons van deze wereld. De Bruins wisten de 21-jarige Tsjech, vorig jaar goed voor zeventig punten, te verleiden zijn krabbel te zetten onder een nieuw meerjarig contract. In defensief opzicht is het nog altijd Zdeno Chara die de touwtjes stevig in handen heeft.
De lange Slowaak heeft inmiddels de respectabele leeftijd van veertig jaar bereikt en zal een jong talent als Charlie McAvoy wegwijs moeten maken in de NHL. De negentienjarige McAvoy debuteerde vorig seizoen in de play-offs en wacht nog op zijn eerste optreden tijdens het reguliere seizoen. David Backes begint aan zijn tweede seizoen en Boston en zal zijn productie wat op moeten vijzelen als de Bruins kans willen maken op de play-offs.
TORONTO MAPLE LEAFS (in 2016-17: 40-27-15, 4e in divisie en wildcard)
Hoe een stel jonge honden bijna de topfavoriet pootje lichtte. Van de Toronto Maple Leafs werd verwacht dat ze weer een rol gingen spelen in de NHL, maar toch zeker niet al in 2017. In de eerste ronde werd weliswaar nipt verloren van de Washington Capitals, maar Auston Matthews en zijn kompanen drukten hun neus al behoorlijk aan het venster.
De jonge Maple Leafs scoorden er vorig seizoen lustig op los en in zijn rookie-jaar kwam Matthews tot 40 goals en 29 assists. In William Nylander en Mitch Marner heeft coach Mike Babcock nog twee groeibriljantjes die de grens van zestig punten passeerden. Defensief deed Nikita Zaitsev van zich spreken. De jonge Rus wordt in oktober 26, maar debuteerde vorig jaar op indrukwekkende wijze in de NHL.
Ervaring kan deze jonge groep nog veel beter maken en dus werd Patrick Marleau verrassend binnengehengeld. De winger verliet zijn vertrouwde omgeving in San Jose en begint in Toronto aan een nieuw avontuur. Aan de zijde van Mike Babcock, de twee werkten samen bij Team Canada, hoopt Marleau zijn loopbaan te bekronen met een Stanley Cup. De veteraan tekende voor drie seizoenen.
Ron Hainsey mag dan een minder spectaculaire aanwinst zijn, maar de 36-jarige verdediger is niet minder belangrijk. Hainsey won de Stanley Cup met de Penguins en zijn ervaring moet de jonge defensie gaan helpen. Dit seizoen liggen de talentvolle Maple Leafs nog meer onder een vergrootglas en zal snel duidelijk worden of ze de volgende stap kunnen zetten in hun ontwikkeling. Als de voortekenen niet bedriegen, dan breken mooie tijden aan in Toronto.
TAMPA BAY LIGHTNING (in 2016-17: 42-30-10, 5e in de divisie)
Kenners hielden er rekening mee dat de Tampa Bay Lightning in 2017 zo maar eens de Stanley Cup kon winnen. Die kenners kwamen behoorlijk bedrogen uit, want het team dat in 2016 nog de finale van de Eastern Conference bereikte, schopte het vorig seizoen niet eens tot de play-offs.
Dat sterspeler Steven Stamkos slechts tot zeventien optredens kwam vanwege een zware knieblessure hielp natuurlijk ook niet mee. De Lightning kon het verlies van de center niet opvangen en eindigde op een teleurstellende vijfde plaats in de Atlantic Division.
https://youtu.be/IxQhW5fcjdo
Stamkos keert fit terug in de lineup van de Lightning, maar dat geldt niet voor Jonathan Drouin. De aanvaller verkaste naar Montreal en de ervaren Chris Kunitz moet hem doen vergeten. Nikita Kucherov was met 85 punten vorig seizoen topscorer namens Tampa Bay. De jonge Rus is nog altijd slechts 24 jaar oud en heeft zijn beste jaren nog voor zich. Dat geldt ook voor Victor Hedman. De 26-jarige Zweed kwam vorig seizoen tot maar liefst 72 punten.
Het management wist Tyler Johnson en Ondrej Palat langer aan zich te binden en hoopt daarmee een stevige basis te leggen voor nieuw succes. Er staat echter wel een vraagteken achter de kracht van de Lightning-defensie. Onder leiding van coach Jon Cooper, die aan zijn zesde seizoen begint, krijgt de groep de kans zich te revancheren. Met een fitte Steven Stamkos in de gelederen moet dat geen enkel probleem zijn. Tampa Bay is dan zeker één van de sterkste ploegen in deze divisie.
FLORIDA PANTHERS (in 2016-17: 35-36-11, 6e in de divisie)
De fans in Florida werden vorig seizoen niet verwend. Tampa Bay Lightning kon bij lange na niet aan de verwachtingen voldoen, maar dit gold zeker ook voor de Florida Panthers. In 2016 vierden ze in het BB&T Center nog de divisietitel, maar een jaar later kon het gezelschap al na 82 wedstrijden op vakantie. Dit was deels te wijten aan de blessures.
Aaron Ekblad, Jonathan Huberdeau en Nick Bjugstad zijn jonge, veelbelovende spelers, maar verbleven vorig seizoen te vaak in de ziekenboeg. Hun teamgenoten slaagden er niet in het verlies van deze talenten op te vangen, waardoor de Panthers naast een ticket voor de play-offs grepen.
Het was alsof de Panthers deze zomer uitverkoop hielden. Jaromir Jagr, Jussi Jokinen, Jon Marchessault, Thomas Vanek en Riley Smith waren samen goed voor ruim zeventig doelpunten vorig seizoen, maar keren niet terug in Sunrise. Van deze spelers is alleen Jagr nog altijd werkloos. De Tsjech mag dan 45 jaar oud zijn, maar vorig seizoen speelde Jagr 82 wedstrijden en de 46 punten tonen aan dat hij nog niet versleten is. Toch is hij er nog altijd geen franchise in de NHL die toehapt.
De Florida Panthers hopen dat Evgeni Dadonov en Radim Vrbata aanvallend voor nieuwe impulsen gaan zorgen. De 28-jarige Dadonov speelde de laatste jaren in de KHL en debuteerde als jonge twintiger in de NHL in het shirt van de Panthers. Radim Vrbata was met 55 punten in 81 wedstrijden vorig jaar topscorer van de Arizona Coyotes, maar is inmiddels ook al 36. Toch heeft Florida, waar voormalig Sharks-assistent Bob Boughner begint aan zijn eerste seizoen als hoofdcoach, genoeg kwaliteit om weer een rol van betekenis te spelen in deze divisie, maar dan moeten de belangrijke spelers wel heel blijven.
DETROIT RED WINGS (in 2016-17: 33-36-13, 7e in de divisie)
Geen play-offs in Motown. Het was even slikken voor de fans van de Red Wings, want voor het eerst sinds 1990 konden hun favorieten al direct na het reguliere seizoen vakantie vieren. Cijfermatig gezien was dat ook niet meer dan logisch. De Red Wings scoorden moeilijk en kregen veel goals om de oren. Op zijn 36e was Henrik Zetterberg nog altijd de belangrijkste speler van de Red Wings.
Voor de negende keer in zijn loopbaan scoorde de Zweed minimaal zestig punten. Helaas voor Detroit kwam geen enkele teamgenoot in de buurt van de 68 punten van Zetterberg. Gustav Nyquist en Tomas Tatar kwamen respectievelijk tot 48 en 46 punten afgelopen seizoen. Tatar is de laatste jaren een zekerheidje in de lineup en werd deze zomer beloond met een nieuw contract.
Hoewel de resultaten tegenvielen, houdt het management toch vertrouwen in deze groep. Coach Jeff Blashill kan bijna dezelfde spelers het ijs op sturen als afgelopen seizoen en heeft er in Trevor Daley een ervaren defensieve kracht bij gekregen. In de gloednieuwe Little Caesars Arena willen de Red Wings in het eerste jaar geen slecht figuur slaan, maar of deze groep sterk genoeg is om de strijd aan te gaan met bijvoorbeeld Toronto of Tampa Bay is behoorlijk twijfelachtig.
De organisatie hoopt te kunnen bouwen op jonge spelers als Dylan Larkin, Andreas Athanasiou en Anthony Mantha, maar dan moeten deze talenten nog wel een paar stappen in hun ontwikkeling gaan zetten. De 23-jarige Athanasiou twijfelt zelfs aan de goede bedoelingen van de Red Wings. De Canadees heeft nog altijd geen nieuw contract getekend en dreigt zelfs met een vertrek naar de Russische KHL.
BUFFALO SABRES (in 2016-17: 33-37-12, 8e in de divisie)
Dan Bylsma en Jack Eichel moesten de Sabres terugbrengen naar de top van de Atlantic Division, maar het liep vorig seizoen allemaal net even anders. De voormalig Stanley Cup-winnaar met de Penguins kreeg de Sabres niet aan de praat en voor de derde keer in vier jaar sloot Buffalo de jaargang af als hekkensluiter in de divisie.
Jack Eichel begon geblesseerd aan het seizoen en miste 21 wedstrijden. Toch kwam de jonge Amerikaan nog tot 57 punten. Daarmee deed Eichel het zelfs iets beter dan in zijn debuutjaar, waarin hij in 81 duels tot 56 punten kwam. Hoewel de Sabres ondermaats presteerden, was niet alles kommer en kwel in Buffalo. De powerplay liep als een spreekwoordelijke tierelier en was zelfs de beste in de league.
Er ging een grote bezem door de organisatie de afgelopen maanden. Van veel spelers werd afscheid genomen, coach Bylsma kon zijn koffers pakken en Jason Botterill is de nieuwe general manager. Phil Housley bereikte als assistent-coach van de Predators afgelopen seizoen de Stanley Cup-finale. In Buffalo mag de voormalig speler van onder meer Buffalo, Calgary en Chicago laten zien dat hij ook op eigen benen kan staan.
In Jason Pominville haalden de Sabres een oude bekende terug. Met de voormalig captain kwam ook verdediger Marco Scandella over van de Minnesota Wild. Buffalo moest Tyler Ennis, Marcus Foligno en een draft pick opgeven voor het tweetal. Pominville is met zijn 35 jaar niet meer de jongste, maar zijn ervaring en aanwezigheid kan erg belangrijk zijn voor Eichel. Housley zal veel tijd steken in zijn defensie, maar alle moeite zal tevergeefs zijn. De Sabres zullen voor het zevende jaar op rij de play-offs mislopen.
