Nog vier clubs maken kans op het allerhoogste in Major League Baseball. Twee in de National League en twee in de American League. In de NLCS stuit Milwaukee Brewers op het sterrenensemble van titelverdediger LA Dodgers. Het als eerste geplaatste Tampa Bay Rays, met Richie Palacios, neemt het op tegen de kampioen van de AL Central, Cleveland Guardians. Milwaukee en Tampa Bay hebben het thuisvoordeel in deze Championship Series, die maximaal over zeven wedstrijden gaan.
NATIONAL LEAGUE CHAMPIONSHIP SERIES
(Best-of-7)
GAME 4: LOS ANGELES DODGERS – MILWAUKEE BREWERS
Met ’t seizoen voor LA Dodgers op het spel besloot manager Dave Roberts superster Shohei Ohtani toch maar weer bovenaan de batting order te zetten. De Japanner was één van die sterren waar ze in LA naar keken om deze serie, hoe onwaarschijnlijk misschien ook, nog om te draaien. Tyler Glasnow moest daar vanaf de heuvel voor zorgen. Diens tegenstander Shane Drohan had al bijna drie weken geen actie gezien. De Brewers-starter speelde voor het laatst op 27 september. Er zou dus zomaar wat roest op die armen kunnen zitten, waar LA van hoopte te profiteren. Nadat hij al twee keer vier wijd opgaf in de eerste inning kwam Drohan in de tweede inderdaad in zwaar weer.
Direct na de single van Kyle Tucker werd de Brewers-starter al vervangen door Dustin May. Die werd met een volgende single verwelkomd door Teoscar Hernandez. Andy Pages was degene die met een RBI-single Tucker over de thuisplaat sloeg voor de 1-0. Met nog altijd twee honken bezet maakte vervolgens Ohtani voor de tweede keer zijn gang naar het slagperk. Zijn eerste AB eindigde in een strikeout. Dit keer deed Ohtani precies waarom de Dodgers hem zo ontzettend goed betalen. Een flinke uithaal en de Dodgers hadden een veilige 4-0 voorsprong te pakken. Hun probleem was alleen dat Milwaukee nog heel veel tijd had om die achterstand goed te maken. En tot nu toe wisten ze telkens in deze serie een uitstekende counter te plaatsen.
BREWERS PAKKEN DE BEZEM
Die counter kwam er in de vierde inning door toedoen van Jake Bauers. De man die LA een dag eerder al zo’n pijn deed met zijn 2-run homerun. Nu hield Bauers het bescheiden. Een 2-run RBI-double liet Brice Turang en William Contreras scoren en halveerde de voorsprong van LA. In Dodger Stadium begonnen ze ‘m nu toch weer te knijpen. En niet zonder reden, want in de vijfde inning sloegen de bezoekers opnieuw toe. Een RBI-single van David Hamilton maakte er al 4-3 van. Vervolgens werd Glasnow vervangen door Evan Philips. Dit haalde het gevaar niet weg, want door wat walks liepen de honken vol. Met de levensgevaarlijke Bauers opnieuw aan slag waren de problemen van LA dan ook niet voorbij. Ze namen geen risico’s met hem, maar door opnieuw vier wijd scoorde Hamilton wel de gelijkmakende run: 4-4.
Na die tweede inning werd van de Dodgers aanvallend opnieuw te weinig vernomen. De Brewers daarentegen roken bloed. Na runs in de vierde en vijfde inning was het in de zesde opnieuw raak. Een solo homerun van Garrett Mitchell kreeg de fans in Californië stil. Dichter en dichter kwamen de Brewers nu bij hun eerste World Series sinds 1982. Zij zagen Aaron Ashby voortreffelijk werk leveren als reliever en besloten hem in de negende nog wat meer run support te geven. Opnieuw ging de bal het stadion uit. Dit keer vanaf de knuppel van David Hamilton. Hij knalde de Brewers naar een 6-4 voorsprong. Ashby hield vervolgens de Dodgers opnieuw van de honken in de gelijkmakende negende en loodste zo de ploeg met het beste record in de majors naar hun terechte plek in de World Series.
UP NEXT
Voor het eerst in hun bestaan heeft Milwaukee Brewers de National League gewonnen. In ’82 bereikten ze namelijk de Fall Classic als vertegenwoordiger van de American League. Die zogenaamde three-peat van de Dodgers komt er dus niet van. Dit ondanks alle investeringen, want het salarishuis in LA was groter dan dat van de drie andere franchises in de Championship Series samen… De Brewers kunnen nu rustig achterover leunen en afwachten wie hen vanuit de American League gaat proberen te bestrijden.
Eindstand in de serie: Milwaukee wint met 4-0
AMERICAN LEAGUE CHAMPIONSHIP SERIES
(Best-of-7)
GAME 3: CLEVELAND GUARDIANS – TAMPA BAY RAYS
In Cleveland werd slecht weer verwacht en dus besloot Major League Baseball Game 3 van deze ALCS een paar uur naar voren te halen. Voor starters Gavin Williams van Cleveland en Griffin Jax van Tampa Bay vergde dit wat aanpassingsvermogen, maar ze hadden het er maar mee te doen. Williams liet in elk geval vanaf de eerste bal zien dat het vroege tijdstip hem niet deerde. Hij was foutloos in de eerste twee innings en had daarin al drie strikeouts op de borden gezet. Collega Griffin Jax was een stuk minder dominant. Die gaf in de tweede inning vier wijd aan Jo Adell, waardoor er vanwege zijn snelheid direct dreiging op de honken kwam. Nathaniel Lowe strafte die walk direct af door met een RBI-double zijn rappe teamgenoot binnen te slaan voor de 1-0 namens de Guardians.
Het was daarna een paar keer aan de snelle handjes van Richie Palacios te danken dat Cleveland niet nog meer druk op Jax kon zetten. Gavin Williams daarentegen bewoog zich moeiteloos door de eerste drie innings. En bijna door de vierde. Yandy Diaz opende deze met een tweehonkslag, maar Williams kwam sterk terug met twee nullen. Victor Mesa Jr. kreeg vervolgens vier wijd. Een vier wijd die kostbaar bleek, want Chandler Simpson raakte de tot dan toe dominante Williams keihard met een 2-run RBI-triple, die Tampa Bay vanuit het niets de leiding gaf. Lang genoten ze daar niet van. De jonge Petey Halpin had nog weinig kansen gekregen in het postseason, maar drukte met een 2-run homerun in de vijfde inning toch echt zijn neus tegen het venster. Cleveland had de leiding weer overgenomen en Jax van de heuvel verjaagd.
RELIEVERS DOEN HUN WERK
Rays-manager Kevin Cash moest naar de bullpen om zijn team in deze wedstrijd te houden. Eerst Tyler Wells en later Steven Matz deden hun werk prima. Helaas voor de bezoekers gaven Daniel Espino en Erik Sabrowski ook nauwelijks iets weg namens Cleveland. Daarnaast werden de werpers op dat moment van de dag enigszins geholpen door de schaduwen in Progressive Field. In de achtste inning gaf Palacios met zijn knuppel de burger in Florida moed. Met zijn double creëerde de international een kans voor Tampa Bay vanaf het tweede honk. Hij werd vervangen door de rappe Jorge Matteo en zag dat Cleveland al vroegtijdig een beroep deed op Cade Smith. De closer had veel relatief veel pitches nodig om zijn team uit die achtste inning te krijgen, maar uiteindelijk bleef de 3-2 intact.
De Guardians slaagden er niet in om Smith een wat ruimere marge te geven in hun deel van de achtste, waardoor de closer vol aan de bak moest in de negende. Daar bewees Smith echter dat hij niet voor niets één van de dominante closers in de majors is. Slechts 8 pitches had hij nu nodig om deze wedstrijd op slot te gooien en de fans in Progressive Field blij naar huis te sturen. Hun Guardians hadden een even verrassende als verdiende 2-1 voorsprong in deze ALCS genomen. Na die op het oog uitzichtloze 0-2 achterstand tegen de White Sox in de ALDS heeft Cleveland er nu vijf van de laatste zes gewonnen.
UP NEXT
Het weer speelde een rol bij Game 3, maar de kans bestaat dat dit voor Game 4 nog veel meer geldt. Het is de bedoeling dat die vierde wedstrijd in de nacht van vrijdag op zaterdag (00.00 uur Nederlandse tijd) gespeeld wordt, maar er bestaan grote twijfels dat dit ook daadwerkelijk gebeurt. Mocht dit vanwege het verwachte slechte weer niet lukken, dan schuift Game 4 naar zaterdagnacht en automatisch gaat Game 5 dan naar de zondagnacht. Mogelijk zou zo’n vertraging de Rays een beetje kunnen helpen om iets van hun slagkracht terug te vinden…
Tussenstand in de serie: Cleveland Guardians leidt met 2-1
Cover photo: Sean M. Haffey
