In deze laatste LB Watch van dit seizoen blikken we terug op de laatste anderhalve week van het reguliere seizoen. Een aantal landgenoten mocht aan de champagne, maar daar staat ook een enkele teleurstelling tegenover. Vanaf woensdag houden we je bij SportAmerika op de hoogte van het postseason en in ons wekelijkse Rondje blikken we alvast kort vooruit.
DUTCH WATCH
NL EAST PROOI VOOR BRAVES
In het weekend van 18 september keerden Ozzie Albies en de Atlanta Braves terug naar een plek waar ze hun grootste moment of glory van de eeuw beleefden. Het was immers in Houston dat de Braves in 2021 beslag legden op hun eerste World Series sinds 1995. Voor Atlanta kon het daar in Texas opnieuw een mooi weekend worden. Dan moesten ze zelf het karwei klaren tegen de Astros en met wat hulp van de Mets tegen de Phillies zouden ze zomaar de champagne mogen ontkurken. Al op 18 september konden ze een voorzichtig glaasje drinken. De Phillies kregen met 6-3 klop van de Mets die dag. Aangezien Atlanta met 6-2 te sterk was voor de Astros wisten de Braves alvast zeker dat ze van de partij waren in de play-offs. Ozzie Albies kon zo de vervelende smaak van zijn 0-for-3 met een walk snel wegspoelen.
Gezien het seizoen van de Braves was dat ticket een formaliteit. Dat leek de titel in de NL East ook te worden, maar Philadelphia Phillies had andere plannen. Die Phillies verloren ook hun tweede wedstrijd tegen de Mets, waardoor Atlanta met een sweep in Houston de divisiewinst al veilig kon stellen. Hoewel Albies met 0-for-4 aanvallend opnieuw geen bijdrage leverde, wonnen de Braves ook die tweede ontmoeting in Houston.
FEEST!
Een grandslam van Ronald Acuna Jr. maakte hier het verschil namens de bezoekers. Op dat moment wist Atlanta zeker dat bij winst in de series finale de champagne ontkurkt mocht worden. Bij een 0-1 achterstand in de zesde inning liet Albies voor het eerst in deze serie z’n knuppel spreken. Zijn RBI-single liet Michael Harris II vanaf het derde honk de gelijkmaker scoren. Zelf stond Albies ook niet lang op de honken. Een 3-run homerun van Mike Yastrzemski liet Mauricio Dubon en Albies scoren.
Meer dan dat hadden de Braves in Houston niet nodig op zondag 20 september. Ze wonnen het duel met 4-2 en toonden zich voor de zevende keer in de laatste negen jaar de beste in de NL East. Het zorgde er tevens voor dat de druk van de ketel was toen de Braves afgelopen week in eigen huis de Cincinnati Reds ontvingen. In die eerste ontmoeting op dinsdag 23 september gaf de kersvers divisiekampioen niet thuis. Atlanta ging met 0-4 onderuit en Albies was 0-for-4 dat duel. Het tweede treffen, waarin Ozzie Albies 1-for-3 aan slag was, ging na tien innings met 3-2 naar de Braves. Onze landgenoot was 1-for-5 met een RBI in de met 6-7 verloren series finale.
MOEIZAME GENERALE
In Miami was het voor de Braves nu een kwestie van warmdraaien voor de NLWCS. Dat ging hen op vrijdag 25 september beroerd af, want tegen Marlins-starter Eury Perez had Atlanta niks in te brengen. Perez was grandioos deze wedstrijd, stond slechts 1 hit toe en had 105 pitches nodig voor zijn complete game. Miami won met 3-0, maar moest zaterdag in de tweede wedstrijd met 3-8 buigen voor Atlanta. Net als in ’t eerste duel zweeg de knuppel van Albies ook nu in alle toonaarden. Voor het eerst dit seizoen zakte zijn slaggemiddelde dan ook onder de .240 naar .238. Dat werd in de season finale op zondag niet beter. Albies speelde maar een paar innings, was 0-for-2 aan slag en kende zo een slechte generale repetitie voor de play-offs. Atlanta verloor die laatste wedstrijd met 3-5.
Richting het einde van die laatste reguliere wedstrijd druppelde het nieuws al binnen dat divisierivaal Philaldephia Phillies de tegenstander in de Wild Card Series is. In Atlanta hebben de Braves het thuisvoordeel. Eerder deze maand wonnen de Braves twee van de drie duels in een onderlinge serie en ook over het gehele seizoen bleek Atlanta een stuk beter dan Philadelphia. Garanties geeft dit allerminst. Dat weet Atlanta nog maar al te goed. In 2023 leken de Braves niet te stuiten, wonnen ze 104 van de 162 wedstrijden, maar was het al na de NLDS klaar. Tegenstander toen? Philadelphia Phillies. Die zouden dat jaar een ronde later sneuvelen tegen Arizona, de ploeg die ze nu op het nippertje uit het postseason wisten te houden.
PRIMA SLOT LEVERT PADRES EERSTE WILDCARD OP
Bij de Braves was de spanning er al een klein beetje af in het weekend van 18 september, maar voor San Diego Padres telde nog altijd elke overwinning. Toch konden ook Xander Bogaerts en consorten de toekomst met vertrouwen tegemoet zien. Dat hadden ze helemaal aan zichzelf te danken, want de Friars hadden 11 van de 15 wedstrijden gewonnen in september. Met 17 overwinningen in 28 wedstrijden hadden ze ook al een uitstekende maand augustus achter de rug. De Padres speelden in het weekend van 18 september een serie van drie wedstrijd thuis tegen de al uitgespeelde Miami Marlins. Die hadden in juni met 20 overwinningen in 26 potjes een fenomenale maand, maar wisten dat niet vast te houden.
Op 18 september bewees Bogaerts dat hij zijn vorm wél vast kon houden. De Oranje-captain was 2-for-4 aan slag met een double en 2 runs. Die runs kwamen respectievelijk in de vijfde en de achtste inning op het bord. De vijfde inning was sowieso een fijne voor de Padres. Ze bogen daar een 0-1 achterstand om in een 6-1 voorsprong en keken daarna niet meer om: 8-2. Zonder Bogaerts ging ook de tweede ontmoeting naar de Padres. Ze pakten die met 7-6, waardoor in de series finale een sweep tot de mogelijkheden behoorde.
Die sweep kwam er inderdaad. Mede dankzij Xander Bogaerts, die opnieuw 2 runs over de thuisplaat liep. De kortestop was 1-for-3 met een walk en ook nog een gestolen honk. Met een duidelijke 7-3 zege zwaaiden de Padres hun tegenstander uit en hielden ze gelijke tred met Chicago Cubs en Philadelphia Phillies in de wildcard-race. Arizona hield zich dankzij twee zeges op de Yankees dat weekend krampachtig vast aan die laatste strohalm.
BINNEN!
Aangezien de laatste serie van het seizoen er voor de Padres eentje was tégen de Diamondbacks, was het raadzaam om voor die tijd het postseason-ticket veilig te stellen. Dat was gemakkelijker gezegd, dan gedaan. De volgende tegenstander was namelijk LA Dodgers, in Los Angeles ook nog. Die Dodgers hadden hun buit, de NL West, al binnen maar dat weerhield hen er niet van om op dinsdag 22 september de buren uit San Diego met 7-0 te kloppen. Met 1-for-3 was Xander Bogaerts nog één van de weinige Padres met een hit dit duel. Die hit kwam er niet in de tweede ontmoeting. Bogaerts was daarin 0-for-3 met een walk. Echter maakte de 5-1 overwinning veel, zo niet alles, goed. Door die zege manoeuvreerden de Friars zichzelf richting de drempel van de play-offs.
Die drempel werd donderdag al overgestoken! Met 0-for-3 en een walk was Bogaerts niet overdreven succesvol aan slag, maar die vier wijd leverde in de zevende inning wel een belangrijke derde run op. San Diego begon met een 1-0 voorsprong aan die inning, maar zag Jackson Merrill, Bogaerts en Sung-Mun Song elk onafhankelijk van elkaar een run scoren. Een fijne buffer dus voor de Padres, die in de late innings de rivaal nog wel terug zagen komen tot 2-4. Meer dan dat zat er voor de thuisploeg niet in die donderdag, waar de Dodgers op hun veld de Padres zagen feestvieren. San Diego wist na die overwinning namelijk zeker dat zij één van de gelukkigen met een wildcard waren in de National League. Een bijzonder knappe prestatie, want eind juli bezaten ze nog een losing record.
SLOTAKKOORD
In augustus en september zijn Bogaerts en de zijnen op een geweldige manier in gang geschoten. Eerst wonnen ze 17 van hun 28 duels in augustus om er in september nog een schepje bovenop te doen. Die overwinning in LA betekende voor de Friars hun zestiende in 21 wedstrijden deze maand. Van billenknijpen en een geslagen positie sloegen de Padres zich naar de eerste plek in de wildcard-race bij het ingaan van ’t laatste weekend. Dat laatste drieluik van het reguliere seizoen was echter bepaald niet om des keizers baard. Ja, de Padres hadden hun ticket te pakken, maar door geknoei van Philadelphia stond de deur voor tegenstander Arizona Diamondbacks opeens wagenwijd open.
Die gemotiveerde Diamondbacks lieten vrijdag 25 september weinig heel van Bogaerts en de Padres. In San Diego werd het 4-11 in het voordeel van de bezoekers. Zelfs een 2-for-2 aan slag met een run van Bogaerts kon daar niets aan veranderen. De Oranje-captain heeft er de laatste weken duidelijk zin in. Xander Bogaerts presteert veel beter aan slag en dat geeft de Padres hoop richting het postseason. Zaterdag in de tweede wedstrijd reed hij met de Padres tegenstander Arizona flink in de wielen.
BOGEY PIJNIGT D-BACKS
Bogaerts was 1-for-2 met 2 walks en een solo homerun. Die klap kwam in de vijfde inning bij een 6-4 voorsprong. Zijn dertiende homerun bracht met name de Diamondbacks ongeluk. Die verloren namelijk met 10-7 en lieten een kans liggen om hun lot in eigen hand te nemen. De Phillies verloren diezelfde zaterdag namelijk met 1-12 van Tampa Bay, waardoor Philadelphia met één gewonnen wedstrijd voorsprong op Arizona aan de laatste speeldag begon.
Voor Bogaerts was die homerun achteraf één van de laatste wapenfeiten van het reguliere seizoen. Hij kreeg in de laatste wedstrijd rust. De Padres, al zeker van de eerste wildcard, wonnen dat duel met 9-4 van Arizona. San Diego scoorde 5 runs in de laatste innings. Alle wedstrijden op die laatste speeldag begonnen tegelijkertijd. In de slotfase hoorden de Diamondbacks dat hun kansen op een wildcard verkeken waren door de winst van Philadelphia. Arizona leek het vervolgens te laten lopen.
De Padres maken zich nu op voor een best-of-3 tegen Chicago Cubs. Bogaerts en consorten hebben dankzij die eerste wildcard het thuisvoordeel. De Cubs wonne n vijf van de zes onderlinge duels dit seizoen. Op 1 juli zagen ze elkaar voor het laatst. En toen moest die imposante opmars van San Diego nog beginnen.
KENLEY JANSEN KOMT NOG NET TEKORT
Detroit Tigers wist al een tijdje dat voor hun het seizoen klaar was na zondag 27 september. De ploeg van Kenley Jansen ging met ups en een hoop downs door deze jaargang, maar werd in leven gehouden door de concurrentie, die evenmin imponeerde. Uiteindelijk liepen Cleveland en de verrassende Chicago White Sox weg van de rest en bleven de andere teams in de AL Central toch wat gedesillusioneerd achter. Voor Jansen was er echter nog genoeg om voor te spelen. Al heeft hij als closer wel altijd nét iets meer hulp nodig van zijn teamgenoten dan andere pitchers. Jansen begon met een totaal van 496 saves aan de laatste week van dit reguliere seizoen. Hoewel ’t heel moeilijk zou worden, was er nog altijd die kans op die 500e. Een magische mijlpaal, die alleen door Mariano Rivera en Trevor Hoffman was bereikt.
GOED BEGIN VAN SLOTSTUK
Eenvoudig zou het niet worden voor Jansen in dat weekend van 18 september. Detroit ging op bezoek bij de White Sox, die nog altijd streden voor de eerste plaats in de divisie. Met 6 runs in de eerste inning leek Chicago uitstekend aan dat drieluik tegen Detroit te beginnen. Echter beten de Tigers zich vast in dit duel en zetten Jansen zelfs af in de negende inning met een 11-8 voorsprong. Kans voor de international dus op zijn 21e save dit seizoen en nummer 497 in totaal. Jansen had dus een buffer van 3 runs in die negende inning, maar de White Sox konden geen vuist tegen hem maken. Sam Antonacci werd door het outfield uitgevangen, Randal Grichuk sloeg de bal eveneens omhoog voor een vangbal en Munetaka Murakami kon al na 3 pitches gaan zitten met een strikeout. Averij dus voor de Sox, maar een knap resultaat én een save voor Jansen.
Het was ook de enige steek die Chicago liet vallen. Met 3-1 en 8-1 wonnen zij de twee volgende duels dat weekend. Vorige week maandag verging het de Tigers beter tegen de Nationals. Zoveel beter zelfs, dat Jansen er opnieuw niet aan te pas hoefde te komen. Hij zag zijn team met 9-2 winnen. Achteraf was dat direct het hoogtepunt voor de Tigers in die serie. De Nationals legden met respectievelijk 1-3 en 2-4 beslag op de volgende twee duels in dit drieluik. Met het oog op die magische 500 saves begon voor Kenley Jansen de tijd nu echt te dringen. De closer had er nog drie nodig en wat resteerde voor Detroit waren vier wedstrijden tegen Pittsburgh Pirates.
AFSCHEID
Die eerste van de drie kon hij afgelopen vrijdag alvast afvinken. Bij een 8-2 voorsprong voor de Tigers na zeven innings wees niets op een eventuele save-kans voor Jansen. In de achtste scoorden de Pirates echter 5 runs om de achterstand terug te brengen tot 8-7. Het werd nog even bibberen voor de Tigers-achterban, maar in de negende liet een dominante Jansen hen opgelucht ademhalen. Voor de eerste nul had hij nog de hulp van z’n infield nodig. Daarna rekende Jansen in stijl af met Konnor Griffin en Brandon Lowe. Beide Pirates kregen een strikeout aan de broek waarmee Jansen save nummer 498 in zijn carriere te pakken had. Om die 500e te halen, zal hij nog terug moeten keren in MLB, want dit optreden tegen Pittsburgh bleek zijn laatste van het jaar.
Voor wie het ook de laatste was afgelopen weekend, was Justin Verlander. De 43-jarige toekomstig Hall of Famer keerde dit jaar terug naar de club waar ’t voor hem allemaal begon. Verlander begon in 2005 als jonge twintiger bij de Tigers en sloot afgelopen zaterdag zijn imposante loopbaan af. De tienvoudig All-Star zwaait af met drie Cy Young Awards, een Triple Crown, twee ERA-titels, een Rookie of the Year-award, wat MVP-titels en twee World Series-titels. Na 21 jaar, 557 wedstrijden, 266 overwinningen, een gemiddeld ERA van 3.33, 26 complete games, waarbij hij ook nog eens negen keer de tegenstander van scoren hield, 3554 strikeouts en drie no-hitters haalde zijn 7-jarige dochter Genevieve haar vader van de heuvel. Echtgenote Kate Upton volgde al snel. Logischerwijs gaven de Tigers-fans hun Justin Verlander een staande ovatie toen hij voor het laatst naar de dug-out liep.
Zijn team had op dat moment, in de zesde inning, een 0-2 achterstand. Dankzij een late comeback in de negende zorgden de Tigers er uiteindelijk voor dat zij dit duel alsnog wonnen en Verlander statistisch gezien niet met een nederlaag stopt.
ANTWONE KELLY DOET MEER ERVARING OP
In Pittsburgh zullen niet al te veel mensen blij zijn met het seizoen van de Pirates. Ze misten voor het elfde jaar op rij de play-offs. Positief punt was dan weer wel dat ze voor het eerst in al die jaren afsloten met een winning record. De Pirates wonnen 82 wedstrijden en verloren er 80. Ze leerden daar in de laatste maanden van het seizoen ook Antwone Kelly wat beter kennen. De Oranje-international maakte zijn debuut op 12 juni en pendelde vervolgens tussen Triple-A en de majors. Richting het slot van ’t reguliere seizoen mocht Kelly zich voor wat langere tijd melden bij de hoofdmacht. Zo kwam hij in de laatste week van deze jaargang nog twee keer in actie.
Na zijn goede outing tegen de Brewers op 15 september moest de werper tot 23 september wachten op zijn volgende kans. Die dag nam hij thuis tegen St. Louis Cardinals de zevende en achtste inning voor zijn rekening De Cardinals hadden op dat moment al een 5-1 voorsprong. Kelly begon moeizaam en raakte met zijn derde pitch slagman Ivan Herrera. Vervolgens ging het een stuk beter. De jonge pitcher had uiteindelijk 33 ballen nodig om in die twee innings tegenstander St. Louis van scoren te houden. Drie keer kon een Cardinals-slagman met drie slag terug, Kelly stond één hit toe en één keer vier wijd. Helaas voor hem en de Pirates veranderde er niets meer aan de stand, maar opnieuw liet Antwone Kelly een goede indruk achter.
NIKS OM JE VOOR TE SCHAMEN!
Dat was vier dagen later ietsje minder het geval in Detroit. Bij een 4-0 voorsprong kreeg Kelly de bal in de vijfde inning. Ondanks vier wijd voor Brett Callahan manoeuvreerde de werper zich keurig en probleemloos door die inning. Nog veel beter verging het Kelly in de zesde. Had hij voor zijn eerste inning nog 16 pitches nodig, nu had hij genoeg aan 8. Twee groundouts en een strikeout waren het resultaat van een simpelweg dominante inning voor Antwone Kelly. Het was voor Pirates-manager Don Kelly ook dominant genoeg om zijn naamgenoot te laten beginnen aan de zevende inning.
Helaas voor de 23-jarige uit Oranjestad liep hij daar snel tegen twee dreunen aan. Kevin McGonigle en Eduardo Valencia joegen de bal weg voor elk een solo homerun. Antwone Kelly werd na 2.1 innings en 30 pitches van de heuvel gehaald. Hij had daarmee zijn laatste ballen van dit reguliere seizoen gegooid en sluit die eerste stappen in Major League Baseball af met een 4.82 ERA na acht wedstrijden en 18.2 IP.
PALACIOS EN RAYS ALS EERSTE GEPLAATST RICHTING PLAY-OFFS
Tegen veel, zo niet alle, verwachtingen in had Tampa Bay Rays zichzelf in een positie gebracht om de AL East te winnen. Niet de Yankees, niet de Blue Jays die vorig jaar nog de World Series haalden, niet de Red Sox, maar de Rays. Om het verhaal helemaal mooi te maken, kon Tampa Bay zelfs tégen de Yankees die titel pakken. In The Bronx ook nog. Daarvoor moesten er in het weekend van 18 september wel eerst even goede resultaten worden geboekt in eigen huis tegen die andere divisierivaal, Boston Red Sox. Voor die eerste wedstrijd tegen de BoSox, op 18 september, had Rays-manager Kevin Cash geen plek in de starting line-up voor Richie Palacios. Onze landgenoot mocht dan goed bezig zijn, maar meer dan een invalbeurt zat er niet in.
Tampa Bay verloor die eerste wedstrijd tegen Boston met 2-4, maar zag New York niet dichterbij komen. Palalcios mocht wel zijn opwachting maken in de tweede ontmoeting. En hoe! Zijn eerste drie at-bats liepen uit op een teleurstelling, maar dat was na zijn vierde vergeven en vergeten. Bij een 1-1 tussenstand in de negende inning en twee nullen op het bord, kwam Palacios met één van zijn belangrijkste hits op de proppen. Zijn RBI-single naar het rechtsveld liet Junior Caminero de winnende run scoren. Door een volgende nederlaag van de Yankees tegen Arizona hadden de Rays de divisietitel nu binnen handbereik. Ze wonnen op zondag 20 september met 5-1 ook de laatste wedstrijd van deze serie tegen Boston, maar Palacios kreeg dit keer geen speeltijd.
TITEL IN HOL VAN DE LEEUW
Op dinsdag 22 september stond er in The Bronx een doubleheader op het programma tussen de twee beste teams in de AL East. Deel 1 betrof een inhaalwedstrijd, waarin Palacios weer in de starting line-up stond. Met 0-for-3 hield het aan slag niet over, maar helaas gold dat voor meer teamgenoten. De Rays gingen er met 0-2 af in die eerste wedstrijd, maar sloegen in het avondprogramma keihard toe. Zonder Palacios werden de Yankees voor de ogen van hun eigen fans met 6-1 verslagen en was de titel in de AL East een feit! Tampa Bay won deze divisie voor het laatst in 2021 en stond twee jaar later voor het laatst in de play-offs. Zowel in 2023 als 2022 verloren de Rays de ALWC-serie. Dat zal dit keer niet gebeuren, want met het beste record in de American League slaan ze de ALWCS over.
Dat de Yankees de twee volgende wedstrijden wonnen, deed er voor Tampa Bay al niet meer echt toe. Palacios noteerde een hit in elk van die twee wedstrijden. In de met 4-6 verloren laatste ontmoeting dwong hij ook nog eens vier wijd af. Twee keer bereikte Palacios daar dus de honken en twee keer wist hij bij die gelegenheid er één te stelen. Voor de Rays stond er in het laatste weekend niets meer op het spel. De divisietitel was al binnen en de ALWCS konden ze ook alvast vanuit de luie stoel bekijken. Voor de tegenstander in die laatste serie stond er des te meer op het spel. De Rays ging in Philadelphia op bezoek bij de Phillies. En die waren, met vier nederlagen in de laatste zes, hard bezig om hun goede uitgangspositie te grabbel te gooien.
LAATSTE TEST GOED DOORSTAAN
Tampa Bay kende ook geen genade met de zwalkende Phillies. Zonder Palacios werd de eerste wedstrijd met 2-0 gewonnen door de Rays. Afgelopen zaterdag stond Richie Palacios weer in de line-up voor ’t tweede duel. Dit keer kregen de Phillies alle hoeken van het eigen Citizens Bank Park te zien. Tampa Bay blies hen met maar liefst 12-1 van het veld. Niet in de laatste plaats omdat Palacios het op de heupen had.
Hij begon al in de eerste inning door middels een RBI-double teamgenoot Victor Mesa Jr. de 3-0 te laten scoren. In de vijfde liet hij door vier wijd Liam Hicks tekenen voor de 0-5. Alsof dat nog niet genoeg was, kwam de infielder de volgende inning door met een 2-run RBI-single. Een weekje voor aanvang van de play-offs toch maar even je vorm tonen. Dat was precies wat Palacios met deze 4 RBIs deed. Zijn 0-for-4 en de 3-7 nederlaag van zondag vergeten we voor het gemak dan even. Dat was overigens wel de overwinning die Philadelphia naar het postseason bracht.
Tampa Bay was al langer zeker van dat postseason en zelfs al van een plek in de tweede ronde. Ze moeten daardoor nog even plaatsnemen in de wachtkamer. Hun aandacht zal gaan naar The Bronx, waar de Yankees de Red Sox ontvangen. De winnaar van deze prachtige strijd neemt het in de ALDS op tegen Tampa Bay. Die zijn als eerste geplaatst in de American League en daarom nu al zeker van het thuisvoordeel.
RAFAELA OP TIJD TERUG VOOR PLAY-OFFS
We hoorden al een tijdje niks meer van Ceddanne Rafaela. Dat is ook niet zo vreemd, want de rappe outfielder speelde zijn laatste wedstrijd op 2 september en belandde vervolgens met een bovenbeenblessure op de Injured List. De Oranje-international miste zo drie weken zijn Red Sox erg wisselvallig presteren. Rafaela zag echter ook hoe zijn ploeggenoten op zondag 20 september hun ticket voor het postseason mochten vieren. Weliswaar verloren de Red Sox die zondag met 1-5 van de Rays, maar omdat Atlanta in Houston de Astros versloeg, kon een wildcard Boston niet meer ontgaan. Voor een team dat eind juni nog een 32-46 record had, maar daarna 52 van de 77 won, is dat ongelooflijk knap. Ze zijn zelfs pas het vierde team sinds1903 dat van een dergelijke achterstand terugkomt om vervolgens nog de play-offs te halen.
De twee laatste series van dit seizoen hadden voor de Red Sox dan ook weinig betekenis. Tegen Cleveland, dat zelf nog streed om de titel in de AL Central, en Chicago Cubs was het voor Boston dan ook een kwestie van finetunen. Die mogelijkheid was er ook nog voor Ceddanne Rafaela. Op 23 september, drie weken na zijn laatste optreden, stond de razendsnelle outfielder weer op het veld. Lang speelde hij niet tegen de Guardians. Om precies te zijn slechts één at-bat, maar die was wel goed voor een single. Die wedstrijd ging met 1-0 naar Boston. Een dag later waren het de Guardians die met dezelfde cijfers wonnen. Rafaela speelde nu een volledige wedstrijd en was 0-for-3 met een walk. Dit was voor de Guardians het duel waarin zij hun postseason-ticket veiligstelden. Een paar dagen later zouden zij zelfs nog beslag leggen op de divisietitel door Chicago White Sox achter zich te houden.
RAFAELA TERUG, UITWIJKEN NAAR FLORIDA
Het laatste weekend dacht Boston Red Sox door te brengen in het vertrouwde Fenway Park. Helaas voor de achterban gooide noodweer roet in het eten. Major League Baseball bepaalde dat de laatste wedstrijd werd afgewerkt in Tampa Bay. Aangezien Chicago Cubs de tegenstander was, werd dit op voorhand al een serie tussen twee teams die met de gedachten al in de Wild Card Series zaten. Zonder Rafaela won Boston de eerste twee wedstrijden. De season finale, met Rafaela twee keer aan slag, ging dan weer naar de Cubs. Onze landgenoot wist tot één hit te komen en hoopt nu klaar te zijn voor de Wild Card Series tegen aartsrivaal New York Yankees.
Vorige week kreeg Chad Tracy mooi nieuws van de Red Sox-organisatie. De manager nam het eerder dit jaar over van Alex Cora en kreeg het voor elkaar om de BoSox vanuit geslagen positie naar het postseason te krijgen. De club liet dit niet onopgemerkt voorbij gaan. Het management beloonde de 41-jarige Tracy met een driejarig contract. Ook chief baseball officer Craig Breslow blijft langer aan de club verbonden.
RONDJE LANGS DE VELDEN
MARINERS ONTDOEN ZICH VAN DAN WILSON
Het zal de komende dag waarschijnlijk nog wel een komen en gaan van managers worden, maar in Seattle hebben ze alvast een soort van twijfelachtige primeur. Dan Wilson kreeg zondag van het management te horen dat de Mariners geen prijs meer stellen op zijn diensten. Wilson nam het stokje tijdens het seizoen in 2024 over van Scott Servais en dirigeerde de Mariners vorig jaar naar de titel in de AL West. Bijna haalden ze ook nog de World Series, maar in de ALCS was Toronto toen in Game 7 te sterk. De lat lag dan ook hoog in 2026, maar mede door een ietwat teleurstellende Cal Raleigh vielen de Mariners nu buiten de boot. En dat kost Wilson dus zijn baan.
PROGRAMMA PLAY-OFFS
Dinsdagavond om 20.00 uur Nederlandse tijd zetten Atlanta en Philadelphia het postseason in gang. Chris Sale zat starten voor de Braves. Deze gehele NLWCS zullen de Braves het thuisvoordeel hebben. Zoals dat logischerwijs ook het geval is voor de Padres, die in Petco Park de Chicago Cubs ontvangen. Voor de NLWCS hebben Milwaukee Brewers en LA Dodgers een bye. De Brewers sloten af met het beste record in de National League en treffen in de NLDS de winnaar van de serie tussen de Padres en Cubs. Als Albies en de Braves voorbij de Phillies weten te komen, wacht hen een best-of-5 tegen de Dodgers.
In de American League greep Houston Astros op de valreep zowel de titel in de AL West als het laatste ticket. Die divisietitel helpt hen ook aan het thuisvoordeel in de ALWCS tegen Chicago White Sox. Die ploeg was jarenlang het lachtertje in Major League Baseball, maar heeft een uitstekend regulier seizoen achter de rug. Ze misten de divisietitel op één gewonnen wedstrijd. Hadden ze die gepakt, dan had Chicago een bye in deze ronde. Die is nu namelijk voor Cleveland. Dat is ook de tegenstander van de winnaar van deze serie. Tampa Bay Rays gaat achterover leunen en genieten van de stammenstrijd tussen de Yankees en Red Sox. Deze wordt afgewerkt in New York, waar de Yankees Cam Schlittler al hebben aangewezen als starter voor Game 1.
Cover photo: Duane Burleson
