Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes en vandaag de franchise die afgelopen seizoen een van de grootste trades in de recente NHL-geschiedenis optuigde: Minnesota Wild.
Minnesota Wild begon het seizoen 2025 – 2026 met verwachtingen die de voorbije jaren langzaam waren opgebouwd. Nadat de groenhemden meerdere malen de play-offs haalden en daarin nooit kon doorstoten naar de tweede ronde, was de franchise vooral op zoek naar de volgende stap in het proces. In de beginweken leek het echter uit te draaien op andermaal een seizoen in de ‘derde versnelling’ en stond zelfs een aantal dagen de positie van John Hynes ter discussie.
Vanaf de maand november ging het echter crescendo met Minnesota en na een 11-1-2 record in diezelfde maand werden de verwachtingen logischerwijs behoorlijk opgeschroefd. Het team speelde ijzersterk op de 5 v 5 en was het op de blauwe lijn eveneens gestructureerder dan voorheen. En dan kwam daar de 12e van december nog eens bij.
Het is allicht de grootste trade uit de vijfentwintigjarige geschiedenis van Minnesota Wild, toen GM Bill Guerin op 12 december een blockbuster van jewelste aankondigde. In ruil voor onder meer Zeev Buium en Marco Rossi hengelden de groenhemden met succes naar de diensten van Quinn Hughes, die op zijn beurt Vancouver Canucks vaarwel zwaaide. Een trade die Minnesota in een klap op de kaart zette in de Western Conference (en daarbij de gehele NHL).
TOP DOGS LEVEREN
Hughes was vanaf minuut één vertrokken in het groen en ontwikkelde razendsnel een mooie connectie met lijngenoot Brock Faber. In totaal verzamelde Hughes 76 punten en nam tegelijkertijd ook Faber een behoorlijke stap voorwaarts in zijn ontwikkeling en finishte het reguliere seizoen met een career best van 51 punten.
Aan de aanvallende kant van de line-up droegen andermaal Kirill Kaprizov en Matt Boldy de voorwaartse druk op de schouders. Gesteund door het (op dat moment) duurste contract uit de NHL-geschiedenis was de ‘Kirill the Thrill’ er alles aan gelegen om zijn door blessure geteisterde seizoen ‘24 – ‘25 uit de boeken te gummen. De Rus slaagde met 89 punten (45 goals, 44 assists) met verve voor dat examen en deed Boldy met 85 punten (42 goals, 43 assists) niet veel voor zijn collega onder. In hun kielzog was ook Joel Eriksson Ek met 51 punten behoorlijk op de brommer.
Laten we de goalie-situatie overigens ook nog even in het groene zonnetje zetten. Jesper Wallstedt draaide een formidabele bounce-back campagne en was in de tandem met Filip Gustavsson hands down de beste tandem in de NHL. Hoewel er (op moment van schrijven) nog steeds trade geruchten rondom ‘The Wall of Saint Paul’ hangen, liet de Zweed ook in de play-offs zien over topkwaliteiten te beschikken en trok hoogstpersoonlijk wedstrijden tegen Dallas Stars over de streep.
VERSLAGEN DOOR EEN LEGE(RE) BATTERIJ
Minnesota Wild nam in het postseason na acht lange jaren eindelijk afscheid van de ‘vloek light’ door over zes wedstrijden divisiegenoot Dallas Stars te verslaan. Een puike 6-1 overwinning in Game 1 werd afgewisseld met hachelijke momenten in het vervolg van de serie, maar sloegen de Wild in Game 6 dan eindelijk toe. Het betekende voor de Wild de eerste play-off serie overwinning sinds 2015 (!) en bovendien een belangrijke psychologische horde voor de franchise die langzaam richting het ‘Leafs scenario’ aan het toegroeien was.
Helaas voor Minnesota leek de pijp in ronde één al behoorlijk leeggespeeld. In de tweede ronde trof de ploeg van John Hynes divisiegenoot en tevens divisiewinnaar Colorado Avalanche, die in ronde één met een sweep genadeloos de vloer aanveegde met LA Kings. Al na twee wedstrijden keken de Wild tegen een 2-0 achterstand aan in de serie en ondanks een prima 5-1 overwinning in Game 3 leek het er geen moment meer echt in te zitten voor de groenhemden. Streep door de rekening werd uiteindelijk Game 5, die de Wild na een 3-0 voorsprong uiteindelijk in overtime nog uit handen gaven.
Hoewel de pil na de uitschakeling behoorlijk bitter smaakte, putte de gemiddelde Minnesota-fan toch enigszins hoop en inspiratie uit de 2025 – 2026 campagne. Voor het eerst in elf jaar wonnen de Wild weer een play-off serie, voegde het een van de beste blue-liners uit de NHL aan het roster en eindigde het seizoen op een prima aantal van 104 punten. Genoeg reden voor Bill Guerin om de markt te verkennen en (nog) meer kwaliteit toe te voegen.. Toch?
WAAR BLIJFT NOU DIE DIEPTE DOWN THE MIDDLE?
De aanvallende depth chart heeft uiteraard de voorbije maanden het nodige ondergaan. Natuurlijk blijven Kaprizov, Boldy en Eriksson Ek de aanvallende speerpunten in de line-up, maar achter de top-six hebben een aantal ervaren krachten het groen van Minnesota vaarwel gezegd en krijgen een aantal jongere spelers meer verantwoordelijkheid. Desondanks heeft Bill Guerin niet stil gezeten en kwamen er een aantal interessante namen richting Saint Paul.
Blake Coleman is daarbij aanvallend gezien de speler die direct het meest in het oog springt. In ruil voor Jake Middleton en draft picks kwam de 35-jarige Amerikaan (samen met Olli Maatta) over van Calgary Flames en brengt niet alleen Stanley Cup ervaring — twee Cups met Tampa Bay Lightning —, maar ook defensieve en fysieke kwaliteiten met zich mee. Het voorbije seizoen kwam de forward tot 35 punten (twintig goals, vijftien assists) in 69 wedstrijden en geeft hij John Hynes veel flexibiliteit in lijncombinaties.
Maxim Shabanov geeft de Wild op de top-six (op papier) de nodige scoringspower. De 25-jarige Rus tekent voor één seizoen en was een lichtpunt bij New York Islanders, waar hij het voorbije seizoen tot achttien punten in 44 wedstrijden kwam. Michael McCarron streek tijdens de voorbije Trade Deadline vanuit Nashville al neer bij de groenhemden en tekende juni jongstleden een zesjarige verlenging (6 x $3.33 miljoen). De 31-jarige Amerikaanse ‘boom’ heeft zeker op de bottom-six bewezen dat er down the middle ook met andere riemen geroeid kan worden.
IS HET WEL DIEP GENOEG?
Tegenover de nieuwe gezichten staan ook de vertrekken van een aantal serieuze namen. Mats Zuccarello, Marcus Johansson en Vladimir Tarasenko trokken allen de deuren van de Grand Casino Arena achter zich dicht. ‘Zucc’ vertrok voor zeven seizoenen richting Los Angeles Kings, keerde Johansson terug naar Zweden en is Tarasenko op moment van schrijven nog altijd een UFA. Het drietal was vorig seizoen goed voor 53 van de in totaal 268 treffers en eindigde Zuccarello derde in de team rankings.
Daarmee komt er (nog) meer druk op de schouders van onder meer Kaprizov en Boldy te liggen en is het nog maar zeer de vraag of jonkies Danila Yurov en Charlie Stramel het in zich hebben zich tot een productieve forward te ontwikkelen. Het gebrek aan secondary scoring kan in een regulier seizoen nog enigszins worden verbloemd, maar gaat je in het postseason een genadeloze oorwassing opleveren.
BLUE-LINE GOED OP ORDE
Minnesota heeft op de blauwe lijn niet zo bijster veel moves gemaakt, maar was begin juli wel onderwerp van gesprek in een vrij behoorlijke trade. In ruil voor onder meer Olli Maatta en Blake Coleman zag het Jacob Middleton richting Calgary Flames verkassen. De 30-jarige Canadees was in zijn vierenhalf jaar Minnesota een echte under the radar kracht in de eigen defensieve zone, maar de groenhemden krijgen daar nu Maatta voor terug.
De 32-jarige Fin heeft inmiddels meer dan 800 NHL wedstrijden in de benen en was een hele belangrijke schakel in de kampioensploeg van Pittsburgh Penguins, die in 2016 en 2017 back-to-back Stanley Cups wonnen. De laatste jaren kwakkelde de blue-liner met de nodige blessures en is het nog maar de vraag in hoeverre de fitheid zijn vorm in de weg gaat zitten.
Maatta zal in ieder geval in een warm blauw bad terecht komen, waar Quinn Hughes en Brock Faber het dynamische top paar zullen vormen. Jonas Brodin en Jared Spurgeon geven het tweede paar vorm en de ‘vizierloze’ Zach Bogosian bleef eveneens binnenboord. Op het derde paar zal Bogosian afwisselend Maatta en Hunt naast zich vinden, waarbij ook laatstgenoemde een contractverlenging onder de neus geschoven kreeg.
BESTE TANDEM IN DE NHL
De situatie tussen de palen is eveneens fascinerend te noemen. Jesper Wallstedt lijkt op papier de onbetwiste nummer één te worden, maar er blijven toch ook trade wolken rondom zijn persoon hangen. De 24-jarige Zweed noteerde een 2.61 GAA en .915 sv% het voorbije seizoen en beleefde met recht zijn echte breakout in de NHL. En passant startte ‘the Wall of Saint Paul’ in totaal in tien van de elf play-off wedstrijden, wat zijn ‘starterswaarde’ alleen maar verder opkrikt.
In zijn kielzog Filip Gustavsson, die bij menig ander franchise de onbetwiste nummer één zou zijn. De 28-jarige Zweed herstelt op dit moment echter van een offseason operatie aan de heup, wat het Front Office ertoe verleidde Calvin Pickard voor één seizoen binnenboord te halen. Hiermee geeft Bill Guerin zijn andere goalie-oogappel de tijd echt goed te herstellen zonder daarbij roofbouw op Wallstedt te plegen.
VOORUITBLIK
Minnesota Wild is en blijft natuurlijk een regelrechte juggernaut. Simpel. De ploeg heeft een van de beste forwards in Kirill Kaprizov, een van de beste blue-liners in Quinn Hughes en een van de beste goalies in Jesper Wallstedt. Desondanks blijft er omtrent de groenhemden een groot vraagteken hangen en dat is die dekselse diepte down the middle. Natuurlijk wint Joel Eriksson Ek wedstrijden voor je en is Ryan Hartman op ‘2C’ ook geen gekke keuze, maar feit is wel dat na Eriksson Ek er geen “echte” centre actief is in Minnesota. McCarron is daarin allicht de uitzondering op de regel, maar speelt ook geregeld zijn wedstrijden op de wing. Ditzelfde geldt overigens ook voor ‘jonkie’ Danila Yurov.
Wat resteert is een roster die om alle knikkers mee gaat doen, maar in de play-offs op papier en bovendien op moment van schrijven tekort gaat komen. Gedurende de komende maanden zal bovendien duidelijk worden of Quinn Hughes trek heeft in een langer verblijf in Minnesota of dat hij vroegtijdig de handdoek in de ring gooit en met een trade verzoek zal aankloppen bij Bill Guerin.
De window in Minnesota ligt open, maar of die window ook met succes beantwoord kan worden is de grote vraag voor Minnesota Wild in 2026 – 2027.
Cover photo: Matt Blewett-Imagn Images
