Column: Kantoorruzie

Door

San Diego Padres v Washington Nationals

Vanochtend op kantoor ruzie gemaakt met een collega. Ik vond dat hij te weinig inzet toonde en schold hem verrot. Toen hij iets terug zei vloog ik hem naar zijn strot, kneep zijn keel dicht en begon er op los te hakken. Gelukkig voor Bryce H. dat andere collega’s er boven op sprongen en ons uit elkaar haalden.

Wat een halve gare die Bryce. Eerder deze week had hij achter mijn rug om zitten zeiken. Hij was het er niet mee eens dat ik een medewerker van de concurrent had aangevallen. Deze Manny had een klant voor onze neus weggegrist en het leek alsof Manny daar tevreden mee was. Pik ik niet, dus heb ik hem tussen zijn ribben gestompt. Vond Bryce vermoeiend.

Mensen die zelf niet in onze business werken, maar van een afstandje commentaar leveren vonden mij een idioot. Hoe kun je nou de meest succesvolle verkoper aanvallen, vroegen zij zich af. Okay, Bryce is de beste van de afdeling, maar dan vind ik nog dat je altijd met volle overgave richting een vergadering moet gaan. Ook al weet je dat die meeting niks oplevert. En dat Bryce een zwaar jaar achter de rug heeft, heb ik geen boodschap aan.

Ik moest mij natuurlijk wel verantwoorden bij de baas. Ik heb maar direct gezegd dat het mijn fout was. Daarna begon ik een lulverhaal over dat ik opgegroeid ben met broers, dat Bryce ook opgegroeid is met broers, dat ik hem als een broertje zie en dat broers af en toe ruzie hebben. En als je broers bent dan heb je het de volgende dag nergens meer over ook al heb je elkaar de hersens ingeslagen. Dat ik pas twee maanden bij dit bedrijf werk en dat het misschien gek klinkt dat ik hem als een broer beschouw vind ik onzin.

Bryce vertelde iets heel anders tegen de baas. Op elke vraag antwoordde hij stoïcijns dat hij zich bezig houdt met zijn werk en zin heeft het jaar mooi af te sluiten. Pas toen hij hoorde dat ik gelijk had gezegd dat het allemaal mijn schuld was, zei hij: ‘Het zal wel, het kan mij niks schelen. Ik hou mij bezig met mijn werk en heb zin het jaar mooi af te sluiten.’

Veel conculega’s geven mij trouwens gelijk. Wie denkt Bryce wel dat hij is, vragen zij zich af. Dat broekventje van 22 jaar dat net komt kijken heeft een veel te grote bek. Het werd daarom tijd dat een veteraan hem eens een keer een lesje zou leren en hem op zijn plaats zou zetten. En een veteraan dat ben ik. Al weer een jaar of elf loop ik mee in deze business. Okay, de timing zo midden op de dag in het openbaar vond iedereen wat ongelukkig, maar het moest een keer gebeuren.

Ik heb net te horen gekregen dat Bryce een dag geschorst is en ik vier. Opgeteld bij de straf die ik kreeg vanwege die klap aan Manny, betekent dit dat ik niet meer terug hoef te komen bij dit bedrijf, want mijn contract eindigt als mijn schorsing er op zit.

Eens denken wat ik de komende tijd ga doen met mijn vrije tijd. Misschien een beetje honkbal kijken of zo.

Groet

Jonathan P.

Ook leuk om te lezen